راهنمای جنگ های نامنظم

از آنارشیسم
پرش به: ناوبری، جستجو

محتویات

توضیح

  • هرکس مسئول کارهایی هست که می کنه اگر نمی تونید مسئولیت اعمالتون رو بپذیرید این مطالب احتمالا به شما کمکی نخواهد کرد. تاجای امکان از ترور پرهیز کنید و درصورت لزوم قبل از ترور خوب فکر کنید .
  • این مطالب صرفا جهت آشنایی و آموزشی ارائه شده و نه برای ترویج خشونت علیه مردم .
  • جهت جست و جو می توانید از جست و جوگر مرورگرتون استفاده کنید که معمولا توسط ترکیب کلیدهای کنترل+f فعال می شود.

مقابله با نیروهای اطلاعاتی

دیدار و تماس های مخفی

قبل از انجام هرگونه دیدار یا تماس، رعایت دستورالعملهای زیر به منظور مقابله با هر گونه نظارت احتمالی اعمال شده توسط سرویس های اطلاعاتی اعم از نیروهای مخفی پلیس آگاهی و دیگر سرویس های امنیتی رژیم ضرروی است .

فرض کنید مایل به ملاقات مخفیانه با یکدیگر دریک مکان می باشید. ابتدا بر روی یک محل ، تاریخ و زمان ملاقات بایستی به توافق رسیده و علاوه بر این با شکل ظاهری یکدیگر، در صورتی که تغییر چهره داده اید و یا برای اولین بار است که با یکدیگر ملاقات می کنید، آشنا باشید. لازم است بتوانید یکدیگر را در اولین برخورد بخوبی شناسایی نمایید.

انجام پله پله مراحل زیر درانجام این ملاقات ضروری است:

مرحله اول:

هر یک بطور مستقل و جداگانه به مکان عمومی و قرار از پیش تعیین شده بروید.

مهم: بجای ثابت ماندن در یک مکان معین، تنها در مجاورت یکدیگر در فضای عمومی قرار بگیرید .

این فضای عمومی ممکن است یک پارک بزرگ ، یک بلوک مسکونی و غیره باشد. این مکان لازم است حتماً در فضای آزاد و بدور از دوربین های نظارت تصویری رژیم باشد. هر کدام یک بر موقعیت مکان کاملاً آگاهی داشته باشید و ازپوششی طبیعی و معقولانه در انجام رفتارهایتان مانند قدم زدن در پارک، قدم زدن از یک بلوک مسکونی به سمت یک ایستگاه اتوبوس، سوپر مارکت و غیره بهره ببرید.

مرحله دوم:

بطور ناپیوسته و پراکنده مبادرت به تماس چشمی با یکدیگر کنید، تا این مساله از دید دیگران مخفی باقی بماند. از علامتی از پیش تعیین شده به منظور اعلام آگاهی به فرد دیگر در اینکه متوجه حضور او در محل گشته اید نیز استفاده کنید. تنها مبادرت به انجام یک حرکت عادی و طبیعی که توجه ناخواسته فردی را جلب نمی کند، مانند پاک نمودن عینک، در آوردن کاپشن یا کت و انداختن آن به روی دست و … استفاده کنید. ایمنی حرف اول را می زند و از نزدیک شدن به یکدیگر کاملاً اجتناب کنید. اگر یکی از شما توسط نیروهای پلیس و … تحت تعقیب قرار گرفته باشد، فرد دیگر نبایستی شناسایی شود.

مرحله سوم:

با رد و بدل نمودن علامت از پیش تعیین شده از سوی فرد اول، فرد دوم لازم است بسادگی مبادرت به راه رفتن کند تا توسط فرد اول تعقیب شود. این موضوع به منظور تشخیص این مساله که هیچ تیم تعقیب کننده ای بر فرد دوم بصورت متمرکز یا غیر متمرکز وجود ندارد ضروری است. این عوامل می توانند درون پستهای ثابت و حتی درون یک وسیله نقلیه قرار گرفته باشند.

مهم: نکته بین باشید و بر تعقیب واحد فرد از پشت سر اکتفا نکنید. گاه از وی جلو بزنید یا بموازات او حرکت کنید اما فاصله خود را با وی حفظ کنید و هرگز بیش از اندازه به او نزدیک نشوید.

توجه: این افراد [امنیتی] ممکن است در موقعیت بهتری از شما قرار گرفته باشند. به افرادی که در موقعیت های مشاهده ی مناسبتردر محیط اطراف پرسه می زنند نیز حساس باشید. وسایل نقلیه ای که فرد یا افرادی را جلوتر از فرد دوم در محیط پیاده می کنند را نیز از نظر دور نداشته باشید.

مرحله چهارم:

در صورتی که فرد دوم را پاک یافتید این موضوع را بوسیله علامت دادن به وی اعلام کنید.برای مثال می توانید بند کفشهای خود را ببندید. مجدداً از انجام هرگونه عمل غیر عادی که موجب جلب توجه دیگران می شود خودداری کنید.

مرحله پنجم:

حال جای خود را با نفر دوم عوض کنید، بطوریکه اینبار نوبت به فرد دوم می رسد که فرد اول را تعقیب کند.

مرحله ششم:

در صورت پاک یافتن فرد اول این موضوع بوسیله علامت دادن توسط فرد دوم ، بطوریکه این علامت دادن مانع از توجه ناخواسته دیگران باشد، مجدداً اعلام می شود. توجه: بر غریزه و شعور خود اعتماد کنید و در صورتی که بر پاک بودن یکی از افراد دچار شک و تردید شدید از دادن هرگونه علامت به وی خودداری کنید و سریع از محل دور شوید.

مرحله هفتم:

در صورت پاک یافتن مکان ملاقات می توانید به یکدیگر نزدیک شوید و در پایان ملاقات تاریخ، ساعت و مکان ملاقات بعدی را مشخص کنید.

مهم: از طرحهای پشتیبان استفاده کنید تا در صورتی که در انجام یک ملاقات ناموفق بودید از طرح جایگزین که تاریخ، ساعت و مکان بعدی برای ملاقات را مشخص می کند استفاده کنید. این موارد را تنها بخاطر بسپارید و از نوشتن یا ذخیره نمودن آنها درون موبایل و … خودداری کنید.رد و بدل نمودن هر گونه وسیله یا اسناد و مدارک بخصوص از یک فرد به فرد دیگر نیز بایستی به آخرین لحظه ملاقات موکول شود تا آمادگی بهتری برای گریختن فرد از محل وجود داشته باشد. در صورت دستگیری سریع احتمالی این مساله دررفع اتهام بر یکی از افراد نیز می تواند موثر باشد.

روشهای محافظت و مخفی کردن سلاح

اینکه درک مناسبی از چگونگی محافظت و مخفی کردن سلاح، به منظور استفاده در آینده و یا پس از انجام هر عملیات ترور، داشته باشید مهم است. این عمل را بهتر است در مورد سلاحهایی که نیاز فوری به استفاده از آنها ندارید نیز انجام دهید. سلاح هایی که یک حمله یا ترور مورد استفاده قرار گرفته اند در معرض خطر بیشترند. استفاده از لوله هایی که دارای کاربرد درمصارف بهداشتی، فاضلاب و … می باشند بعنوان یکی از گزینه های مورد نظر قابل بررسی اند. این لوله ها با SDR معادل ۴، ۶ و ۸ اینچ مناسب اند. (شکل زیر)

Pipe.jpg

توجه: SDR نسبت قطربه ضخامت لوله است. مهم: بهترین ضخامت دیواره لوله مورد استفاده حداقل سه هشتم اینچ است. در زمان مخفی نمودن اسلحه به لوله ای بطول حدود ۶۰ اینچ نیازمندید تا فضای کافی برای این منظوردر مصارف متعدد در اختیارتان باشد. تذکر: این لوله ممکن است در دفعات متعددی برای پنهان سازی سلاحهای دیگر نیز مورد استفاده قرار بگیرد. از این حیث هرگز طول بخصوصی از لوله را به منظور مخفی نمودنِ تنها یک سلاح مشخص برش نزنید. عمل بعدی آب بندی نمودن لوله است. درپوشهای رزوه شده و دنده ای گرانترند و در خاک سریعتر خراب می شوند و باز نمودن مجدد آنها نیز دشوارتر است. بهترین انتخاب استفاده از درپوشهای کاسه ای است. (شکل زیر)

Pipe2.jpeg

نخست با استفاده از اپوکسی (چسب دوقلو) یا چسب PVC درپوش در یک انتهای لوله را بخوبی مهر و موم کنید تا تمامی منافذ هوایی از میان برود. نشتی لوله را با فرو کردن انتهای مهر و موم شده لوله در درون آب می توانید بررسی نمایید.

گام بعدی قرار دادن اسلحه درون لوله است. لازم است سطح سلاح با روغن ضد زنگ پوشانده شود. نمونه های متعددی از انواع آنها بصورت اسپری و … در بازار موجود می باشند که به دلخواه خود می توانید از هر یک استفاده کنید.

در اینکه از چه نمونه ای از اینگونه روغن ها که حاوی ضد زنگ می باشند استفاده کنید ممکن است اختلاف نظر وجود داشته باشد. اما تجارب ما نشان می دهد اگر بطور متوسط یک بازه زمانی ۱ تا ۷ ساله از مخفی نمودن سلاح مورد نظرتان است می توانید از هر نمونه گریس که در اختیارتان می باشد نیز استفاده کنید. مهم: تنها از یک لایه نازک گریس استفاده کنید و بخشهای الکترونیکی، لیزری و اپتیکی مانند دوربین و … در سلاح را به هیچ عنوان در معرض تماس با گریس و روغن قرار ندهید . این مساله به پاک نمودن آسانتر چربی های ناشی از گریس و روغن بر روی سلاح در زمان استفاده مجدد نیز کمک می کند. افراد با تجربه تر بردشواریهای این مساله آگاهی بیشتری دارند!

قبل از استفاده از گریس بر روی سلاح حتماً لنز ها و بخشهای اپتیکی و الکترونیکی حساس در اسلحه را با استفاده از کیسه های پلاستیکی بخوبی بپوشانید و با استفاده از نوار چسب آنها را بخوبی محکم کنید. اجزاء اپتیکی ودوربین در سلاح را بهتر است از اسلحه جدا نکنید زیرا ممکن است صفر کردن مجدد دوربین در آینده برایتان بسادگی امکان پذیر نباشد. در صورتی که در سلاح از باتری استفاده می شود، بایستی قبل از مخفی نمودن اسلحه این باتریها را از درون سلاح خارج کنید. از تماس فشنگ و مهمات با گریس یا روغن نیز اجتناب کنید. می توانید مهمات را درون کیسه های وکیوم بگ یا زیپ دار که به منظور حفظ مواد غذایی نیز کاربرد دارند و در فروشگاهها عرضه می شوند قرار دهید.

احتیاط: از جدا نمودن اجزاء سلاح و مونتاژ مجدد آن در زمان مخفی کاری بدین طریق خودداری کنید، زیرا ممکن است اجزاء کوچکتر بمرور زمان دستخوش آسیب شوند و مونتاژ مجدد اسلحه برایتان عملی نباشد.

قبل از بستن سر دیگر لوله، افزودن سیلیکا ژل به لوله همراه با سلاح نیز متداول است. ما استفاده از آن را بعنوان یک اقدام پیشگیرانه از زنگ زدن یشنهاد نمی کنیم، مگر آنکه هدفتان انبار نمودن یا مخفی نمودن سلاح در مدتی بسیار طولانی باشد. (سلیکا ژل مانند ماسه است و در مواردی مانند صنعت، خشک کردن گلهای طبیعی در گل آرایی و … کاربرد دارد)

در خاتمه، لوله در انتهای دیگر خود نیز مهر و موم می شود. بدین منظور به دو طریق می توانید عمل کنید:

اگراسلحه را در زیر خاک در مدت زمانی بسیار طولانی انبار نمی کنید درپوش دوم را تنها با مالیدن گریس بر جداره های داخلی [درپوش] بر انتهای دیگر لوله جا بزنید. اگر اسلحه را برای مدت زمانی بسیار طولانی (۱۰ الی ۳۰ سال) در زیر خاک انبار می کنید و یا ترجیح می دهید اسلحه در محیط دیگری مانند زیر آب یا یک باتلاق انبار شود حتماً درپوش دوم را به انتهای دیگر لوله با استفاده از چسب PVC و … بچسبانید.

تذکرات:
الف) لوله را هرگز بطور افقی دفن نکنید. فلزیابها این موارد را به سهولت شناسایی می کنند. در صورتی که درپوش دوم را بطور دائمی با استفاده از چسب نمی چسبانید، این سر را رو به بالا در محل دفن قرار دهید. بدین طریق بدون آنکه نیازی به حفر مجدد کامل زمین داشته باشید با دسترسی به سر آزاد لوله در این نقطه، می توانید با برداشتن درپوش دوم سلاح را از درون لوله در زیر زمین خارج کنید و در صورت لزوم مجدداً آن را به همین مکان منتقل کنید.

ب) اسلحه را هرگز درمحل اقامت دفن نکنید. مکانی را انتخاب کنید که بسیار دورتر از محل سکونت ومنطقه ای که در آن مبادرت به عملیات نموده اید جای داشته باشد.

ج) در صورت پراکندن فلزاتی مانند پیچ، مهره، میخ و … در نواحی گسترده ای حدوداً ۳۰۰ متر در اطراف مکان انبار نمودن سلاح، کار برای هر تیم شناسایی کننده ای بسیار دشوار و نا ممکن می شود.

ساخت دستگاه کور کننده دستگاههای ضبط نوری اعم ازدوربین های امنیتی و … با استفاده از لیزر به زبان ساده

این ایده بسیار ساده است. با استفاده از یک لیزر قدرتمند، که به طور مستقیم لنز دوربین را نشانه برود، دستگاه بخودی خود قادر به ثبت وقایع نبوده و غیر فعال می شود. (شکل زیر)

Security camera 1.jpg

دقت در نشانه روی به سمت هدف ]لنز دوربین[ در فواصل دور نیز مهم است. در اینجا روش ساده ای را برای ساخت این وسیله به شما آموزش می دهیم.

وسایل مورد نیاز:

- لیزر سبز قدرتمند؛ حداقل 5MW


توضیح: لیزرها در رنگ های متنوعی قابل تهیه هستند. بدیهی است قدرت لیزر، که ارتباط مستقیمی با برد قابل پوشش توسط آن دارد، نبایستی کمتر از محدوده مورد نظر شما باشد. این لیزرها بعنوان لیزر پوینتر (Laser Pointer) شناخته می شوند و بطرق آنلاین نیز قابل خریداری هستند.


می توانید ترکیبی از لیزرها بصورت قرمز / سبز را نیز مورد استفاده قرار دهید، بطوریکه در عمل فیلتر کردن تصاویر توسط پیشرفته ترین تجهیزات نیز در چنین مواردی با تقریب قابل قبولی غیر ممکن است.



- دوربین تفنگ یا دوربین شکاری دوچشمی و …، که عمل نشانه روی را برایتان ساده‌تر نماید. ما در اینجا از یک دوربین تفنگ استفاده می کنیم.

- سه پایه کوچک

طریقه ساخت:

1- لیزر را به دوربین بصورتی که در شکل زیر نشان داده شده است متصل کنید. برای این منظور می توانید از نوار چسب، نوارهای لاستیکی و یا ریسمان و هر وسیله مناسب دیگر استفاده کنید. فقط مطمئن شوید که لیزر بر روی دوربین بخوبی محکم شده است و به راحتی امکان تنظیم* آن وجود دارد.


  • لیزرهای امروزی عموماً از قابلیتهایی مانند تنظیم قدرت، زوم فیزیکی و … نیز برخوردار می باشند و مقصودمان استفاده از اینگونه لیزرها در زمان استفاده عملیاتی بوده است.
Security camera 2.jpg

2- این واحد را مانند تصویر زیر به سه پایه متصل کنید. اطمینان حاصل کنید که کل واحد ثابت و به خوبی متصل شده باشد. در زمان استفاده از این وسیله در خارج از محیط منزل حتماً از پوششی مانند یک کیسه پلاستیکی بر روی مجموعه استفاده کنید.

Security camera 3.jpg

طریقه استفاده:

- قبل از هر گونه استفاده، دوربین و لیزر باید به درستی هم تراز شوند. برای این کار با تخمین یا دانستن فاصله تقریبی هدف از دوربین، مجموعه را در فاصله ی تقریبی از هدف فرضی قرار دهید. از میان دوربین نگاه کنید و با زوم فیزیکی، حرکت لیزر را به مرکز علامت خطوط متقاطع (همان بعلاوه دوربین یا رتیکل) دنبال نموده و لیزر را در چنین موقعیتی قفل نمایید.

- به سمت محل مورد نظرحرکت کنید. در صورت امکان مکانی را انتخاب کنید که امکان شات یا اصابت لیزربطور مستقیم بر روی دوربین هدف وجود داشته باشد.

- با نگاه کردن از میان رتیکل، بر روی دوربین هدف نشانه روی کنید.

- لیزر خود را روشن کنید، لیزر بایستی به درستی در تراز وسط قرار داشته باشد زیرا لیزر موجب تابش خیره کننده در زمان انعکاس از روی لنز دوربین هدف می شود.

- لیزر را در موقعیت روشن قفل کنید. این کار را با استفاده از یک نوار چسب و چسباندن آن بر روی دکمه تنظیمات لیزر انجام دهید.

توجه: مهارتهای خود را قبل از استفاده عملیاتی، با استفاده از یک وب کم معمولی در محیط منزل افزایش دهید. در نتایج دقیقتر، که وضعیت غیر فعال شدن کامل وب کم را بدنبال دارد، بایستی یک صفحه سفید تنها بر روی مانیتور قابل مشاهده باشد.

کنترل اطلاعات

کنترل و حفظ اسرار در تدارک و انجام هر گونه عملیات موفقیت آمیز بسیار مهم است. در اینجا به برخی از نکات قابل تامل، به منظور رسیدن به یک ارزیابی واقع بینانه در این زمینه، اشاره خواهیم نمود:

الف- از به اشتراک گذاشتن هرگونه اطلاعات محرمانه ای، که اجبار به در میان گذاشتن آن با دیگران ندارید، خودداری کنید و در صورت لزوم به هر فرد تنها اطلاعات کافی به منظور انجام همان مأموریت را بدهید.

ب- در صورت گرفتاری و یا هر گونه فعالیت سیاسی بصورت علنی، از دادن هرگونه اطلاعات خودداری کنید. به یاد داشته باشید؛ شما چیزی برای گفتن ندارید. از حقوق خود مطلع باشید و از انتشار هر گونه بیانیه ای، چه به صورت کتبی و یا شفاهی خودداری کنید و فوراً تقاضای وکیل کنید. از انجام جستجوی داوطلبانه بر اموال، وسیله نقلیه و یا محل اقامت خود نیز امتناع نمایید. از حقوق خود چشم پوشی نکنید و اجازه تضییع ارادی بر حقوق مسلم خود را ندهید. هرگونه اشتباهی در این زمینه روند دادرسی را به ضرر شما تبدیل خواهد نمود.

ج- هر جنبه ای از برنامه ها و فعالیت های چریکی خود را بر روی آنعده از سیستم های ارتباطی که ایمن نیستند مورد بحث قرار ندهید. این سیستم ها شامل تلفن، تلفن همراه، فکس و ایمیل می شوند. حتی سیستم های امنیتی، از قبیل گوشی های تلفن همراه دیجیتالی و یا رمزگذاری ایمیل، باید با احتیاط فراوان مورد استفاده واقع شود.

بکار گیری بهترین رمزنگاری ممکن بر روی فایل های کامپیوتری یکی از همین موارد است. در میان نرم افزارهای مختلف،​ نرم افزار سون زیپ گونه ای ابزار قدرتمند فشرده سازی است، که ازیک سیستم رمزگذاری پیشرفته ی (AES) دویست و پنجاه و شش بیتی بر روی فایل های فشرده با فرمت 7z یا zip، که در آنها قابلیت استفاده از کلیدهائی بعنوان رمز با اندازه 256 بیت وجود دارد، بهره می برد. این اندازه برای محافظت از داده های طبقه بندی شده« فوق سری» کافی است و تا کنون علیرغم آنکه حملات آکادمیکی مختلفی علیه آن آزمایش شده است، اما فردی قادر به شکستن الگوریتم متناظر با آن نبوده است.

د- استفاده از «دروغ» به منظور اشتباه و فریب در اجرای قانون را در حد توان مورد استفاده قرار دهید.

ر- از ابراز اعتقادات خود در برابر افرادی که به طور مستقیم در این مبارزه با ما درگیر نمی باشند و یا به چالش کشیدن این موارد با آنان خودداری نمایید.

روشهای اخلال و مقابله با اقدامات اطلاعاتی در تحقیق و شناسایی

این بخش از مطالب به آشنایی بیشتر مخاطبان به چگونگی اقدامات اطلاعاتی در تحقیقات پلیسی و قضایی و درک این مطلب، که از شواهد صحنه ی یک عملیات، چگونه مواردی قابل تشخیص می تواند باشد (یا نباشد)، می پردازد.

این دانش به شما اجازه می دهد، که از انجام هر گونه عملی، که می تواند منجر به شناسایی شما شود دوری نمایید و روندی را در پیش بگیرید، که میزان بروزخطر برایتان را به حداقل میزان ممکن رسانده و اجرای قانون در شناسایی، ایجاد پرونده علیه شما و هر گونه اقدام دیگری مانند تحت پیگرد قرار دادن شما را پس از انجام هرگونه عملیات موفقیت آمیز با اخلال روبرو نماید.

الف) اثر انگشت

اثر انگشت احتمالاً رایج ترین و در عین حال با ارزش ترین نوع از شواهد فیزیکی در روند تحقیقات جنایی و … نزد پلیس محسوب می شود. از آنجا که اثر انگشتِ هر شخص منحصر به فرد بوده و در طول زمان تغییر معنی داری نیز ندارد، بنابراین، پلیس را در شناسایی فردی که صحنه جرم را ترک نموده یاری می کند.

در صحنه جرم سه نوع از اثر انگشت، که به عنوان شواهد جمع آوری می شود، وجود دارد:


- اثر انگشت های مستقیم، که از مشکوک بجا مانده و از آنها برای مقایسه با تصاویر چاپی موجود، نزد پلیس استفاده می شود.


- اثر انگشت های نهفته، که از طریق خلل و فرج عرق از پشته پوست به برخی از سطوح منتقل می شود و ناشی از تعریق می باشد.


- اثر انگشت هایی که زمانی که پشته پوست با موادی مانند روغن، گریس، خاک، خون و غیره آلوده شده است بر سطوح باقی می ماند.


توجه: اثر انگشتهای بجا مانده بر روی سطوح سخت و صاف مانند فلز، شیشه و … آسانتر کشف و ضبط می شوند. اثر انگشت های بجا مانده بر سطوح جاذب متخلخل، به لحاظ شناسایی برای پلیس دشوارتر است، اما در هر حال در نظر داشته باشید، این فن آوری وجود دارد، که اثر انگشت تقریباً از روی هر سطحی برداشته شود ، مشروط بر آنکه پس از بجا ماندن سریع شناسایی و ضبط شود!


استاندارد ها در حوزه های قضایی هر کشور در مورد تعداد و کیفیت چاپ اثر انگشت، که باید از صحنه جرم به دست آمده و به یک مظنونِ همسان به عنوان مدرک در دادگاه ارائه شود، متفاوت است.

پلیس، با این حال، از تنها یک اثر انگشت جزئی نیز استفاده می کند. هر چند این شواهد در دادگاه می تواند بی فایده جلوه گر شود، اما شما را در هر حال در معرض خطرات بیشتری، در تحقیقات تهاجمی پلیس قرار می دهد.


تنها راه برای جلوگیری از این کار این است که به سادگی از باقی گذاشتن هر گونه اثر انگشتی در پشت سر خود در زمان عملیات خودداری نمایید.


پوشیدن دستکش های جراحی یا هر نوع دستکش مناسب دیگر، در طول هر مرحله از ماموریت داده شده، ساده ترین راه برای رسیدن به این هدف است. مراقبت های ویژه باید انجام شود تا مطمئن شوید، که اقلام دیگری مانند سلاح، ابزار و مواد منفجره، که قبل از یک ماموریت به کار گرفته اید نیز فاقد هرگونه اثر انگشت شما و نزدیکانتان باشد.


اگر پوشیدن دستکش موجب جلب توجه و سوء ظن باشد، لازم است از روشهای دیگری برای از بین بردن اثر انگشت در خود و همراهانتان استفاده نمایید.


از بین بردن اثر انگشت در هر فرد بطرق مختلف امکان پذیر می باشد، بطوریکه در این موارد تحمل اندکی درد در نوک انگشتان، در زمان انجام عملیات، اجتناب ناپذیر می باشد.


روشهایی مانند استفاده از اسید، که موجب آسیب شدید پوست شده و اثر انگشت را بطور دائمی از بین می برد را توصیه نمی کنیم. این روش تنها تخریب اعصاب، مویرگها و غیره در پوست را بدنبال دارد، تا رسیدن به روشی که موجب اطمینان خاطر بیشتر در فرد استفاده کننده باشد. متاسفانه، از این روش عموماً در فیلمها به منظور گمراهی مخاطبان تلویزیونی نیز استفاده می شود!


حذف برخی از جزئیات خط الراس در اثر انگشت با استفاده از کاغذ سمباده عملی است و چنانچه خواستار رسیدن به نتیجه بهتری می باشید، لازم است کاغذ سمباده را به اندازه کافی عمیق مورد استفاده قرار دهید، اما نه در آنحدی که موجب صدمات جبران ناپذیر بر عصب پوست دست خود شوید.


در نظر داشته باشید در این روش بدنیال احیاء سلول های جدید در پوست، در عرض چند هفته، جزئیات اثر انگشت در فرد قابل بازگشت می باشد.


همانگونه که در فوق نیز اشاره نمودیم، بروز حساسیت در نوک انگشتان در این روش طبیعی است و جای نگرانی وجود ندارد.


ب) مایعات بدن

مایعات بدن از اهمیت زیادی در تحقیقات جنایی برخوردار می باشند. DNA که هویت ژنتیکی هر موجودی را شکل می دهد، به نوبه خود ویژگی های فیزیکی فرد را نیز تعیین می کند و مظنون بر اساس نمونه های DNA ، که از وی در صحنه جرم باقیمانده است، شناسایی می شود.


توجه داشته باشید، این نوع از شواهد در مجرم دانستن یک فرد بسیار قدرتمند است. نمونه های DNA را می توان ازنمونه ی مایع یا خشک شده ی خون، بزاق، ادرار، عرق و … بدست آورد.


حال بایستی دید به چه طریق می توان از باقی گذاردن هرگونه شواهدی برای پلیس در این موارد اجتناب نمود؟


در حین عملیات، عمل به دستورات زیر ضروری است:


- از ادرار کردن، غذا خوردن، نوشیدن یا سیگار کشیدن در نزدیکی هدف ماموریت خودداری کنید. نمونه بزاق را می توان از بخش های ناتمام غذا، ظروف نوشیدنی و ته سیگار بدست آورد. در مواقع کمین و ماندن برای زمانی طولانی در یک مکان، در صورتیکه ناچار به نقض این موارد شدید، بررسی نمایید در زمان ترک محل هیچ نمونه ای از این قبیل موارد را پشت سر خود باقی نگذاشته باشید.


- هنگام ارسال نامه های تهدید آمیز و مانند آن هرگز تمبر یا پاکت نامه را با زبان خود خیس نکنید.


- تا آنجا که ممکن است تمهیدات لازم را برای جلوگیری از بروز هرگونه خراش و بریدگی احتمالی در طول دوره ماموریت لحاظ نمایید. مسیرهای ورود و خروج خود را قبل از انجام هرگونه عملیات بخوبی بررسی کنید و مسیرهای عاری از هرگونه انسداد و مزاحمت را علیرغم بعد مسافت طولانی تر [در صورت امکان] در الویت قرار دهید. از لباس ، کفش و دستکش های محکم، مقاوم و با دوام استفاده کنید.


- بجا ماندن مایعات بدن، در مواقعی که ناگزیر به انجام هرگونه برخورد فیزیکی [از نزدیک] با مزدوران می باشید را از نظر دور نداشته باشید. در صورت لزوم، می توانید با کسب مهارتهای لازم در مبارزه و یا خلع سلاح، این موارد را به حداقل مقدار ممکن برسانید.


- در ماموریت های “ترور” هشیار باشید. هنگامی که با استفاده از سلاح هایی نظیر چاقو و سلاح گرم، هرگونه ضربه یا شلیک را در فاصله ی نزدیک به قربانی انجام می دهید، آلوده شدن بدن و البسه، با نمونه ی خون قربانی، بخودی خود اجتناب ناپذیر است. از اثر موادی مانند مواد منفجره و … نیز که بر بدن و لباسهایتان باقی می ماند، غافل نباشید. این لباس ها می تواند سبب لو رفتن شما شود. بطور کلی هر ماموریت را با بدن و لباس تمیزی، که عاری از هرگونه شواهد مرتبط با عمل ارتکابی شما می تواند باشد، آغاز کنید و پس از عملیات نیزبی درنگ آنها را نابود کنید.


اگر بدنبال یک راه ساده و ارزان برای این موضوع می باشید، می توانید لباس و کفشی، که به منظور عملیات استفاده می کنید را از فروشندگان لباس های دست دوم تهیه کنید و این لباس ها را پس از اتمام ماموریت، بلافاصله حذف و نابود نمایید.


ج) ردیابی عناصر

این نوع از شواهد، غالباً مواردی مانند مو و الیاف را شامل می شوند. این شواهد، عموماً بدلیل برخورداری از مقطعی بسیار کوچک، در زمان ترک محل نادیده گرفته می شوند، حال آنکه می توانند براحتی با کوچکترین تماسی نیز رد و بدل شوند.


نمونه های دیگری از شواهد قابل ردیابی عبارتند از: باقی مانده ی اثرات باروت، نخ ، خاک، مواد زائد، مواد شیمیایی، چسب، پلیمر، رنگ، چوب و …


بر موارد بالقوه ای، که اجرای قانون را در مجرم دانستن شما یاری می کند، هشیار باشید. اینگونه شواهد به سادگی می تواند از صحنه ی عملیات، بوسیله ی بدن، لباس و کفش به موتور سیکلت، اتومیبیل، محل اقامت و غیره نیز منتقل شوند.


اکثر اینگونه شواهد [قابل ردیابی] از طریق لباس و کفش منتقل می شوند و شواهد مرتبط با مو نگران کننده ترند.


موی انسان به طور مداوم در حال ریختن است و پلیس صحنه جرم را بخوبی مورد بررسی قرار می دهد و از این حیث جمع آوری شواهدی که در ارتباط با مو می باشند نیز از نظر دور داشته نمی شوند. مو برای تعیین مواردی مانند نژاد فرد، بخشی از بدن که از آن مو سرچشمه گرفته است و حالاتی مانند اینکه آیا مو در درگیری کنده شده یا توسط ابزار برنده ی دیگری قطع شده است، مورد بررسی قرار می گیرد.


اینکه آیا مو رنگ یا سفید شده است نیز قابل تشخیص است. موهای آسیب دیده از قبیل موی سوخته و یا خرد شده نیز مورد توجه قرار می گیرند.

تحت شرایط خاص، به دست آوردن نمونه DNA از شواهد موی هر فرد امکان پذیر است. در زمان استفاده از کلاه، از برداشتن آن در زمانی که در صحنه ی ماموریت می باشید، خودداری نمایید. هر کلاه، حاوی تعداد زیادی از موی سر شما بوده و اگر کلاه خود را پشت سرتان جا بگذارید، منابع قابل توجهی از شواهد را جهت دستگیری آسانترِ خود مهیا خواهید نمود.


د) نشانه های ابزاری

نشانه های ابزاری از جمله موارد دیگری میباشند، که اطلاعات بخصوصی را به پلیس ارائه می دهند. گاه استفاده از ابزار های مختلف در زمان ماموریت، مانند دیلم، اهرم، پیچ گوشتی، قیچی قفل بر وغیره، اجتناب ناپذیر است.


این علائم ابزاری می تواند شواهد ارزشمندی به پلیس در اینکه چگونه ابزاری مورد استفاده قرار گرفته است و آیا ورود به محل عملیات به زور بوده است یا خیر، ارائه دهد.


امکان ربط دادنِ قطعات شکسته شده از ابزار (ولو قطعات بسیار کوچک)، که در محل ماموریت باقی می ماند، به ابزار مورد استفاده وجود دارد.


ابزارهایی را که بسادگی قابل تهیه هستند، پس از انجام هر ماموریت، معدوم نمایید. برای صرفه جویی نمودن در هزینه هایی که متحمل می شوید، می توانید این ابزارها را بصورت دست دوم نیز تهیه نمایید.


ابزارهایی را که فاقد هرگونه شواهدی علیه شما اعم از اثر انگشت و … می باشند، در محل ماموریت باقی بگذارید! این مساله ضمن سرگرم نمودن بیهوده ی مزدوران، آنان را به بن بست در سیر تحقیقات می کشاند.


هر ابزار دیگری، که با توجه به کمیاب بودن یا ارزش مادی، نزد خود نگه داشته اید، قبل و بعد از هر ماموریت، به لحاظ ساییدگی سطوح کاریِ در تماس با آنها، مورد بررسی قرار دهید و در صورت لزوم آنها را ترمیم و اصلاح نمایید. بازبینی و اصلاح ابزار، قبل از یک ماموریت نیزبسیار ضروری است. از طرفی این ابزار ممکن است در اقامتگاه شما استفاده یا آزمایش شده باشد، مساله ای که آن را به استفاده ی قبلی شما در محل سکونت نیز مرتبط می گرداند.


ر) شاهدان عینی

بیشتر مردم واقعاً بر آنچه که در اطرافشان مشکوک به نظر می رسد توجهی ندارند. مواردی مانند نوع لباس، عینک، نوع سلاح ها و حتی وسایل نقلیه مورد استفاده نیز کمتر بخاطر آنها باقی می ماند .


این واقعیت یک شمشیر دو لبه است، از یک سو هر شاهد عینی تنها بطور اندک و حاشیه ای به پلیس کمک می کند، اما از سوی دیگر، در زمانی که مزدوران در به نتیجه رساندن سیر تحقیقات خود در برابر یک مظنون دچار عجز می شوند، از روشهایی مانند ترغیب، اجبار و تحت تاثیر قرار دادن شهود به منظور تجدید نظر در شهادت خود استفاده می کنند!


به موارد زیر توجه داشته باشید:


- از برقرار نمودن هر گونه تماس چشمی با رهگذران، در حال عزیمت به منطقه ماموریت، خودداری کنید. برخورداری از هرگونه ظاهرجنسی محرک در بانوان و یا دارا بودن هر گونه ژست بخصوص، برایتان تهدید کننده است و مطمئن باشید شاهدان این موارد را به یاد می آورند.


- لباس بومی همسان با محیط، در زمان عملیات بپوشید.


- دارا بودن ویژگی های یکنواخت و خسته کننده در یک راه طولانی، به هنگام سفر، به کاهش تعداد توجه شاهدان بر شما کمک می کند.


- نشانه هایی از مهارتها، قدرت جسمانی، هوش و زکاوت خود بروز ندهید! ریلکس باشید و همچون یک آدم سربزیر و بی دست و پا در میان مردم زندگی کنید! این کار، شاهدان احتمالی را از اعمال توجه بر شما برحذر می دارد.


- از پوشیدن لباسهای مبدل، که موجب جلب توجه بیشتر است، خودداری کنید. برای مثال پوشیدن لباس پلیس بدترین لباس مبدل قابل تصور است و تنها باید هنگامی استفاده شود، که مطلقاً ضروری است.


ظاهر و فعالیت های یک افسر پلیس [معمولاً] توسط همه مورد توجه است و مردم به احتمال زیاد به رویکرد یک افسر پلیس با پرسش ها و نظرات بیشتری در اجتماع توجه می کنند. بدیهی است در نقطه مقابل، یک کارگر ساخت و ساز در همان زمان، توجه کمتری را بر می انگیزد.


- از صحبت نمودن یا برقراری ارتباط با دیگران خودداری کنید، مگر اینکه مطلقاً ضروری دانسته شود.


س) نظارتهای تصویری

در نظارتهای تصویری، دوربین های مدار بسته مهمترین منبع برای اجرای قانون محسوب می شوند. هنگام بررسی یک جرم، پلیس به موارد ضبط شده توسط دوربین های امنیتی در منطقه ای که جرم در آن مکان بوقوع پیوسته یا مکانهای نزدیک به آن و هر مسیر ممکن دیگر توجه می کند.

امروزه با استفاده از دوربین های متعدد این امکان به پلیس و نیروهای امنیتی داده شده است، که فرصت خوبی در جمع آوری شواهد علیه یک مظنون بدست آورده شود.


به منظور اجتناب از رویارویی با اینگونه موارد، منطقه هدف را بخوبی بررسی نمایید و مسیرهایی را انتخاب نمایید، که حتی المقدور به اینگونه دوربین ها مجهز نباشند.


موتور سیکلت و دیگر وسایل نقلیه ای که به شما یا همراهان شما می توان مرتبط نمود، نباید به منظور عزیمت به منطقه عملیاتی، که احتمال درگیری و شناسایی در آن بیشتر است، استفاده شود. به هنگام انجام چنین ماموریت هایی [در صورت امکان] حتماً از وسیله ای که به تازگی سرقت رفته است، استفاده کنید.


در صورت استفاده از وسایل حمل و نقل عمومی و یا طی نمودن مسیر مورد نظر تا منطقه هدف بطور پیاده، ساعاتی را انتخاب نمایید، که امکان ناشناس ماندن شما در میان جمعیت وجود داشته باشد. (در صورت استفاده از خودرو شخصی نیز بهتر است آن را در مکانی پارک نمایید و ادامه ی مسیر تا منطقه هدف را بصورت پیاده یا با استفاده از وسایل حمل و نقل عمومی، در ساعاتی که امکان ناشناس ماندن شما در میان مردم بیشتر است، طی نمایید)


از لباسِ مبدلِ مناسب استفاده کنید و از پوشیدن لباسهای نامتعارف خودداری کنید. درصورت استفاده از کلاه گیس، ریش و هر چیز دیگری اطمینان حاصل کنید با ظاهری که عجیب جلوه گر می شود در میان جمعیت ظاهر نشده باشید!

ش) کارشناسی فنی اسلحه گرم

تعیین نوع سلاح و غیره در مركز اسلحه شناسی پلیس انجام می شود. در اینجا سعی خواهیم نمود درک خوبی از روند تحقیقی رایج در اینگونه موارد برایتان داشته باشیم. این موارد به شما کمک خواهد کرد که شواهد مفید برای پلیس در “صحنه ترور” را به حداقل میزان خود برسانید.

شناسایی سلاح گرم شامل شناسایی گلوله شلیک شده، پوکه و یا اجزای دیگری است که بعنوان مهمات مورد استفاده قرار گرفته است.

اسلحه شناسی، فیزیك بالستیك وشواهدی، که مرتبط با سلاح گرم در محل ترور یا هر مکان دیگری بدست آمده است، در لابراتوارهای اسلحه شناسی پلیس بررسی می شود.

این شواهد به طور معمول مشتمل بر اسلحه گرم، گلوله های شلیک شده، پوکه و یا تعدادی از انواع دیگر از شواهد متفرقه می تواند باشد.

یک سلاح گرم، به طور معمول [در گذر زمان] تغییری نمی کند و همین مساله این اجازه را می دهد تا شناسایی اسلحه گرم در ماهها و یا حتی سالها بعد از تیراندازی، ناممکن نباشد!

به لحاظ فنی، افزودنِ خان که همان شیارهای موازی و مارپیچی تعبیه شده در داخل لوله ی برخی جنگ افزارها می باشد، سبب بوجود آمدن نوعی “اثر انگشت مکانیکی” در گلوله در زمان عبور از درون آنها نیز می شود.

از آنجا که مجال پرداختن به تمامی موارد فنی مرتبط با سلاح گرم در اینجا وجود ندارد، در ادامه ی این بحث تنها به ذکر روشهایی که منجر به از میان بردن شواهد قانونی مرتبط با شناسایی اسلحه گرم در صحنه ترور یا خرابکاری می شود، بسنده می کنیم.

به موارد زیر توجه کنید:

- از گلوله های سر خالی، که در تصویر “الف” در ذیل نشان داده شده است، استفاده کنید، مگر آنکه استفاده از مهمات با غلافی یکپارچه و تمام فلزی اجتناب ناپذیر باشد. (تصویر “ب”)

Clip image008.jpg

تصویر الف

Clip image009.jpg

تصویر ب

گلوله های سرخالی شامل سوراخی در نوکِ خود می باشند. کاهش نفوذ و اخلال در بافت در زمان استفاده از چنین گلوله هایی نیز محسوس تر است. نقطه توخالی طراحی شده، موجب افزایش قطر جراحت و در نتیجه به حداکثر رساندن آسیب بافتی و از دست دادن خون یا شوک در زمان اصابت به هدف نیز می شود. (شکل “ج”)

10.jpg

تصویر ج

جهت ساخت این گلوله ها، می توانید [با کمی احتیاط]، با استفاده از یک دریل دستی کوچک رو میزی [به منظور کنترل بیشتر]، هر یک را خودتان بسازید.

به منظور درکِ بهترِ این موضوع، می توانید به فیلم کوتاهی که برایتان در ذیل تدارک دیده ایم نیز توجه کنید:

پرونده:ساخت گلوله سرخالی.wmv

توجه: در نظر داشته باشید، در گلوله های اسپیتزر (نوک تیز) بایستی اول بخش نوک تیز را با استفاده از یک سوهان به سر گرد تبدیل کنید و سپس مانند فوق بترتیبی که در فیلم آموزشی آموخته اید عمل کنید. (مراقب باشید دریل را بیش از حد عمیق مورد استفاده قرارندهید)

- از پوشیدن دستکش در زمان تیراندازی غافل نباشید. ممکن است مجبور شوید سلاح را با عجله در مکانی رها نمایید و در میان جمعیت پنهان شوید. این مهم است که اثر انگشت شما بر روی سلاح باقی نمانده باشد.

- برای جلوگیری از باقی گذاردن هر گونه پوکه در محل، بهتر است از سلاحهایی که از نظر مکانیزم فشنگ گذاری و مسلح شدن مانند رولور، کمر شکن (تفنگهایی که برای فشنگ گذاری باید آنها را تا کرد) و رایفل که بطور دستی ( غیر اتوماتیک ) مسلح می شوند، استفاده کنید.

- در صورت استفاده از سلاحهای اتوماتیک ( سلاحهائیکه برای تیراندازی با آن، فقط یکبار مسلح می شوند و بقیه اعمال مکانیکی سلاح را خود اسلحه انجام می دهد مانند تیربارها، تفنگ کلاشنیکف و …)، بهتر است از پوکه جمع کن، که بر روی سلاحهای اتوماتیک و خودكار نصب می شود و هنگام تیراندازی از پراكنده شدن پوكه ها در مناطق جلوگیری می كند و آنها را در مخزنی نگه می دارد، استفاده کنید. (تصاویر زیر)

C111.jpeg
12.jpeg

- اسلحه گرم را پس از بکارگیری در عملیات ترور نابود کنید. بدین منظور بایستی هر بخش از سلاح، به اندازه کافی تخریب شود، تا شناسایی آن امکان پذیر نباشد. در صورت عدم نابود سازی، حتماً سلاح را در مکان مطمئنی پنهان نمایید.

ص) بمب گذاری

هدف اصلی از ارائه ی این بحث، تلاش در به حداقل رساندن شواهدی است، که پلیس می تواند از صحنه بمب گذاری بدست بیاورد.

در نظر داشته باشید اطلاعات بسیار کمی از یک بمب منفجر شده قابل کسب می باشد. از تجزیه و تحلیل باقیمانده ی مواد منفجره می توان فهمید که از چه نوع مواد منفجره یا ترکیبی از آنها استفاده شده است. مواد منفجره باقی مانده از روی فلزات، پلاستیک، چوب، کاغذ، یا شیشه در محل بمب گذاری قابل بازیابی می باشند.

در اینجا دستورالعمل ها یی برایتان ارائه خواهیم نمود، که شواهد موجود در بمب گذاری را به حداقل میزان ممکن برسانید:

- بمبی که منفجر می شود شواهد کمتری در اختیار پلیس قرار می دهد. بر این موضوع، که بر شما نگاه غیر حرفه ای نیز وجود داشته باشد، حساس باشید و چنین نگاهی را با کسب مهارتهای حرفه ای از میان ببرید. بمبی که منفجر نمی شود، سبب می شود بر کل جنبش شما نیز نگاهی کاملاً آماتور و غیر حرفه ای در اذهان عمومی وجود داشته باشد. اطمینان حاصل کنید که بمب منفجر می شود و از مطالعه روشهایی که در سایت بدین منظور در اختیارتان قرار داده شده است غافل نباشید.

- بمب هایی را بسازید، که مواد اولیه ی آن برایتان دسترس پذیرترند. از خرید بخشهای بلا استفاده و خراب موجود در درون انبارها و فروشگاهها، در زمان اسمبل نمودن یک بمب خودداری کنید.

- با استفاده از روشهای تشریح شده در سایت، از مواد منفجره ای، که مواد آن را به روشهای خانگی (غیر صنعتی) تولید نموده اید، استفاده کنید، مگر اینکه ناگزیر به استفاده از انواع تجاری و آماده ی آنها باشید. به یاد داشته باشید شناسایی تقریبا هر ماده منفجره تجاری (ولو یک دانه از آن) عملی است!

- حذف هرگونه برچسب، آرم، شماره سریال و یا علائم قابل تشخیص از اجزای بمب مانند باتری ها، تایمرها، تخته های مدار چاپی و یا الکترونیکی را از نظر دور نداشته باشید.

- از پوشیدن دستکش در تمام مراحل ساخت، اسمبل و جاسازی بمب برای از بین بردن هر گونه اثر انگشت غافل نباشید.

- از باقی گذاردن مو، بزاق، خون، الیاف لباس و … در داخل بمب خودداری کنید.

- هرگز برای خرید اجزای بمب از کارت اعتباری یا چک استفاده نکنید.

- هنگام خرید قطعات مطمئن شوید، که هیچ توجهی را به خودتان جلب ننموده باشید.

- هرگز اجزایی از بمب را که می توانید خودتان بسازید خریداری نکنید.

- عمل رزوه نمودن و خرید درپوش در ساخت بمبهای لوله ای را در یک مکان واحد انجام ندهید. در صورتیکه از لوله های PVC استفاده می کنید، در نظر داشته باشید این لوله ها بر خلاف نمونه های فلزی برای انفجار به اندازه کافی قدرتمند نیستند و تنها باعث بوجود آوردن زخمهای کشنده در شعاع 5 الی 7 متری می شوند.

ض) شواهد قابل دستیابی از اینترنت و کامپیوترهای شخصی

شواهدی مانند بدست آوردن آدرسهای آی پی، ریکاوری و بازیابی فایلهای پاک شده از روی کامپیوتر و … از این قیبل موارد هستند. اندکی پس از روی کار آمدن دولت نهم در تاریخ ۱۲ مرداد ۸۴، در هجدهم مرداد ماه همان سال طی ابلاغی محرمانه ازسوی وزارت اطلاعات، از شرکت مخابرات خواسته شد، کلیه اطلاعات کاربران در روی اینترنت مشتمل بر آی پی ، مک آدرس، تاریخ و ساعت لاگین شدن کاربران و … همگی ثبت شود. بدیهی است این موضوع تنها به منظور کنترل، تعیین هویت کاربران و در صورت لزوم دستگیری آنان اتخاذ شده بود و چه بسیار وبلاگ نویسانی که ندانسته بدین طریق یازداشت شده و مورد آزار و شکنجه ی گروه معمم حاکم در زندانها واقع شدند. به منظور جلوگیری از چنین رویدادی توصیه می کنیم از برنامه های تغییر دهنده آی پی مانند برنامه های فیلتر شکن که در شکلهای رایگانی چون فری گیت، آلتراسرف و… موجود می باشند، استفاده نمائید.

توجه به نکات زیر نیز ضروری است:

- همواره مرورگر (Browser) مورد استفاده ی خود را به آخرین نسخه ی موجود ارتقا دهید.

- از نصب پلاگین های ناشناس در مرورگرهای خود اجتناب نمائید.

- از برنامه های گذر از فیلتری استفاده نمائید که سرورهای آنان در اطراف دنیا پراکنده‌اند و از یک سیستم پیچیده کشف مسیر، نظیر آلتراسرف، فری گیت و … استفاده می کنند.

از مزایای دیگر این برنامه ها، تعداد بسیار زیاد مسیرهایی است که این برنامه ها بطور رندوم برای اتصال به سرورها از آنها استفاده می‌کنند بطوریکه هیچ سانسورگری نه می‌تواند همه آن‌ها را ببیند و نه قادر به مشاهده اعمالی است که شما در روی اینترنت انجام می دهید. لازم بذکر است این برنامه ها کاربران متعددی در کشورهای جهان دارد و هر چند امنیت شما را کاملاً تضمین می کند، لیکن بدلیل استفاده عمده کاربران از نسخه رایگان این برنامه ها، پهنای باند مصرفی محدود بوده و سرعت بالایی در مرور صفحات وب در نسخه رایگان (free) اینگونه نرم افزارها فراهم آورده نمی شود.

توجه: قبل از استفاده از برنامه های فیلتر شکن، امکان ناشناس ماندن خود را با برنامه های مختلفی که در روی اینترنت به رایگان یافت می شوند، با جستجوی عبارت anonymity check یا anonymity test مورد بررسی قرار دهید، زیرا که برخی از برنامه های فیلترشکن یا پروکسی ها بصورت transparent عمل نموده و از ثبت یا track نمودن اطلاعات اصلی مربوط به IP شما در روی اینترنت ممانعتی بعمل نمی آورند. برای مثال می توانید به سایت http://www.ip.cc/anonymity-test.php مراجعه نموده و در صفجه ای، که نتایج حاصل از بررسی را به شما نشان می دهد، موضوع ناشناس ماندن خود را در وی وب مورد توجه قرار دهید. چنانچه با عبارت high anonymous در صفحه نتایج مواجه شدید، مطلع باشید که از بالاترین میزان ایمنی در روی وب برخوردار می باشید. ( مطلع باشید، مشاهده عبارت anonymous نیز به تنهایی، در ناشناس ماندن شما بقدر لزوم در وی وب کفایت می کند)

از این مطالب روشن شد عده ای از برنامه های فیلتر شکن مانع از نمایش اطلاعات اصلی مربوط به IP شما نمی شوند و تنها در عبور از فیلتر موثرند.. در نقطه مقابل برنامه هایی نظیر آلتراسرف و مانند آن، برنامه هایی محسوب می شوند، که ناشناس ماندن شما را در روی وب تضمین می نمایند.

در محیطهایی مانند چت روم، پستهای الکترونیک و … نیز امکان شکار IP افراد بطرق مختلفی وجود دارد! پس از شناسایی IP ، اطلاعات جانبی دیگری چون ISP قابل شناسایی بوده و از تطبیق تاریخ و ساعتی که این IP مورد استفاده قرار گرفته است، با IP های لیست شده در فهرست ISP، شناسایی افراد ممکن می گردد. ناگفته نماند در سوابق پلیس فتا و دیگر یاران گمنام اینان در سپاه که با نام گرداب در حال فعالیت می باشند، موضوعاتی مانند استفاده از حملات فیشینگ به قصد فریب (جدای از قرار ملاقاتهای ساختگی) نیز وجود داشته است که از آنها مطلعیم، بدین منظور توصیه می کنیم از وارد نمودن اطلاعات حساس مانند نام کاربری ، پسورد و … در ایمیلها، کامنتها و حتی صفحاتی که از نظر ظاهر هیچ تفاوتی با سایت اصلی ندارند ولی در آدرسی که در بالای مرورگر خود پس از ورود به این صفحات مشاهده می کنید، با آدرس اصلی و حقیقی آنها در تفاوتند، جداً خودداری نمائید. به این موضوع نیز توجه داشته باشید کلیه سرورهای آپلود، دانلود و حتی محیطهای وبلاگ نویسی رایگان و … در ایران نیز بنا بر ابلاغهای دستوری موظف به حفظ و ضبط اطلاعات شخصی کاربرانی که از این سرویسها استفاده می کنند و یا در آنها مبادرت به درج نظر و کامنت می نمایند، هستند تا در صورت لزوم نسبت به شناسایی این افراد اقدام شود، از این نظر با IP حقیقی خود در ورود به چنین سایتهایی محتاط باشید.

موضوع دیگر اینکه استفاده از هرگونه VPN نیز مورد توصیه از سوی ما نبوده و برخی از این سرویس ها ساماندهی شده توسط رژِیم می باشند، از این حیث چنانچه از محلی که این سرویس ها را تهیه نموده اید از اطمینان کافی برخوردار نیستید، از دور زدنهای فیلتر به اشکال فوق استفاده نمایید.

بر مساله بازیابی اطلاعات پاک شده از روی هارد درایو و … نیز حساس باشید. در سیر اعتراضات مردمی پس از انتخابات فرمایشی و تقلب آمیز 88، بطور وسیعی کامپیوتر و لپ تاپ های عده زیادی از معترضین و بازداشت شدگان ضبط و در اختیار دایره حفاظت- اطلاعات سپاه و دیگر ماموران امنیتی مرتبط با آنان در ساواما قرار گرفت. از اهداف عمده ی این عمل، Recovery یا بازیابی اطلاعات پاک شده ی موجود بر روی هادر دیسک اینگونه لپ تاپ ها و دیگر کامپیوتر ها ی شخصی از این دسته از افراد بود، که همچنان با وجود آزادی عده ای ازآنان، کامپیوتر ها و دیگر لوازماتی از این عده که دارای دیسک یا کارت حافظه داخلی بوده است در توقیف قرار داشته است!

نرم افزار Evidence Eliminator در سازمانهای امنیتی متعددی در جهان مورد استفاده بوده و از مزایای عمده آن حذف تمام ردپای کاربران از روی اینگونه کامپیوترها اعم از آنچه که از ردپای آنان در مرورگرهای اینترنتی باقی می ماند یا فایلهایی که توسط کاربران حذف می شوند و … بدون امکان بازیابی مجدد (پس از حذف) توسط ماموران اطلاعاتی است که در نوع خود نرم افزاری قدرتمند و ایده ال در چنین مواردی محسوب می شود. این نرم افزار می تواند کوچکترن اثرِ استفاده از اینترنت و یا فایل های روی هارد و مواردی که در روی دیسک در استفاده از نرم افزارهای جانبی دیگر cache می شوند را با قدرتی باور نکردنی بدون امکان بازیابی آنها از بین ببرد. با اجرای این برنامه هیچ اطلاعات قابل بازگشتی بافی نمی ماند. (بیاد داشته باشید فرمت کردن یک هارد دیسک مانع از بازیابی اطلاعاتی نمی شود که حتی بطور کامل حذف شده باشند)

این نرم افزار از کارآیی قابل قبولی بر روی کارتهای حافظه ی مورد استفاده در موبایل یا دوربین های دیجیتال و … نیز برخوردار است، لیکن در چنین مواردی لازم است از دستگاههای کارتخوان (Card Reader) استفاده نمائید. کارت حافظه مورد استفاده در موبایل یا دوربین دیجیتال را از آن خارج نمائید و در دستگاه کارت خوان قرار دهید. در اتصال کارتخوان به PC (کامپیوتر شخصی) یا لپ تاپ، کامپیوتر این کارتها را بعنوان Removable Storage شناسایی نموده و در ادامه با اعمال تنظیماتِ صحیح در برنامه Evidence Eliminator می توانید فضای چنین دیسکهایی را نیز بدون قابلیت بازیابی پاکسازی نمائید.

به این موضوع نیز توجه داشته باشید، در بعضی از مدل‌های ماشین های فتوکپی دیجیتال، امکان نصب هارد درایو وجود داشته و هنگام استفاده از کپی، امکان ضبط تصویر مدرک کپی شده و حتی ارسال آن از طریق “مودم” به آدرسی که توسط مزدوران به آن داده شده است، وجود دارد.

ط) شواهد قابل دستیابی از دستخط، جوهر و …

در زمان نگارش هر گونه نامه ی تهدید آمیز و مانند آن بطور دستی یا با استفاده از ماشین تحریر و … هشیار باشید. از وسایلی استفاده کنید که نه در قبل استفاده شده اند و نه پس از استفاده ی شما مجدداً تصمیم به استفاده از آنها وجود دارد!

بر شواهد قابل دستیابی از روی دستخط خود نیز غافل نباشید! شواهد قابل کسب از طریق DNA و اثر انگشت که در بخشهای قبلی تشریح گردید را نیز از نظر دور نداشته باشید. برای مثال از لیسیدن تمبر خودداری کنید و از باقی گذاردن هر گونه اثر انگشت و … در زمان نگارش نامه خودداری نمایید.

می توانید در زمان نگارش یک نامه از دست مخالف استفاده کنید، برای مثال اگر راست دست هستید از دست چپ استفاده کنید و یا از بریده حروف استفاده کنید، تا اینگونه شواهد را به نحو مطلوبی از میان ببرید.

ظ) سم شناسی

اینگونه آزمایشات می تواند وجود مواد مخدر و یا سموم در نمونه های بیولوژیکی قربانی را مشخص نموده و این موارد را متناسب با شواهد موجود، به قتل، خودکشی و یا حوادث مرتبط نماید.

سمومی که آسانتر شناسایی می شوندعبارتند از:

- ترکیبات فرار (اتانول، متانول، ایزوپروپانول)

- آرسنیک

- ترکیبات غیر فرار آلی (مواد مخدریا دارویی)

- متفرقه (استرکنین، سیانید)

توجه: از نگهداری سموم در مکانهایی، که پلیس به آسانی می تواند آنها را بیابد، خودداری کنید. (سمومی مانند اتیلن گلیکول یا متانول، که معمولاً بعنوان مواد شیمیایی استفاده می شوند، پتانسیل قابل توجهی به عنوان مدارک ارائه شده علیه مظنون ندارند)

ع) نمایه های جنایی

استفاده از نمایه های جناییِ قابل تصور، در هر زمانی که پلیس در ارتباط با یک مورد به خصوص دچار دشواری در حل یک معما می شود، موضوعی است که به آن توجه داشته باشید. این فرایند تلاشی برای تحصیل حدسیات در هویت مظنون با تجزیه و تحلیل شواهد صحنه جرم و رجوع به پرونده های جنایی پیشین بوده و سعی می شود عواملی مانند سن مظنون، نژاد، سطح آموزش و پرورش، اشتغال، وضعیت اجتماعی و حتی جایی که او زندگی می کند با دقت مناسبی استنباط شود.

این شواهد نسبی است و بموارد زیر توجه داشته باشید:

- از باقی گذاردن هر گونه شواهد [ولو اندک] در پشت سر خود، در زمان انجام هر ماموریت اجتناب نمایید.

- زمانی که مسئولیت اعمالی اعم از ترور، بمب گذاری و … را به عهده می گیرید و یا فرد یا افرادی را تهدید می کنید، از زبانی ساده استفاده نمایید و یا برای بیان آنها تعبیری ساده و کنایه آمیز داشته باشید.

عدم اطلاع رسانی درموارد موفقیت آمیزی چون حوزه های عملیات در درون کشور، مرزها و یا مناطق برون مرزی بر مراکز، مزدوران و دیگر موضوعاتی که رژیم بر آنها دارای حساسیت مضاعف است، در اذهان عمومی هر چند می تواند به معنای توقف سیر مستمر اینگونه عملیات تلقی شود، اما در بعض موارد از موجبات سردرگمی بیشتر در میان مزدوران بوده و در میان تصمیمات گروهی درون پایگاهی نباید نادیده گرفته شود!

- از انجام اعمال خرابکاری بر روی اهدافی در نزدیکی محل اقامت خود و یا هر محل اقامت سابق و یا در نزدیکی محل کار و یا در امتداد هرمسیری که بطور معمول از آن مکان در حال رفت و آمد می باشید خودداری نمایید.

- از بکارگیری یک الگوی قابل حدس در حملات خود، که می تواند منجر به پیش بینی زمان و مکان حملات بعدی شما شود، خودداری نمایید. انواع حملات به لحاظ زمان و اهداف حملات در یک منطقه جغرافیایی تا آنجا که ممکن است بایستی متفاوت از یکدیگر طراحی شوند.

شنود

هک رادیو ترانزیستوری AM/FM

از هک نمودن یک رادیو ترانزیستوری معمولی، می توانید به منظور شنود مکالمات بی سیم امواج رادیویی پلیس، بسیج، اورژانس، آتش نشانی و … نیز استفاده کنید. در این آموزش بر خلاف نمونه کاملتر پیشین، که در اینجا با آن بواسطه هک نمودن نرم افزاری یک یو اس بی تی وی تیونر با چیپ ست Realtek RTL2832U آشنا شدید، لازم است مبادرت به هک نمودن رادیو بطور سخت افزاری مستقیماً نمایید.

مقرون به صرفه بودن و سادگی در این روش از مزایای عمده هک نمودن سخت افزاری رادیو بدین طریق محسوب می شود. عیب عمده در این روش لزوم نزدیک بودن به منبع ارسال موج است، بطوریکه به منظور شنود بایستی به فرستنده بقدر کافی نزدیک باشید.

توجه: در این شیوه نیز، همانند قبل، امکان ردیابی شما توسط نیروهای امنیتی وجود ندارد.

وسایل مورد نیاز: رادیو ترانزیستوری AM/FM پیچ گوشتی

نکته: از یک رادیو ترانزیستوری آنالوگ (غیر دیجیتال) استفاده کنید.

طریقه هک:

رادیو را باز کنید.( پیچ های مخفی واقع در محفظه باتری در رادیو را از نظر دور نداشته باشید)

اجزایی از رادیو را که نیاز به دستکاری هر یک وجود دارند باید شناسایی کنید. خازن واریابل (متغییر) در رادیو را بیابید. این خازن را به شکل یک مربعِ معمولاً روشن در درون محفظه خواهید یافت. (شکل زیر)

Hack12.jpg

نزدیک خازن واریابل، دو سیم پیچ مسی را باید ببینید. این همان چیزی است که موجب کنترل و محدود کردن شما در نفوذ به گستره وسیعی از امواج می شود.

ترانس های رادیویی را که درون یک قوطی فلزی قرار می گیرند و به کمک پیچ گوشتی از بالا قابل تنظیم می باشند را نیز مشخص کنید. این ترانس ها که بصورت رنگی قابل مشاهده اند، در تصویر زیر نشان داده شده اند.

Hack2.jpg

حال رادیو را روشن کنید و آن را بر روی شفاف ترین ایستگاه رادیویی موجود در انتهای بالایی باند FM، در نزدیکی 108 مگاهرتز، قرار دهید.

در نزدیکی خازن واریابل، بترتیبی که در فوق اشاره شد، دو سیم پیچ کوچک با سیم های دوار مسی قابل ملاحظه اند. یکی از این سیم پیچ ها برای موج FM و دیگری برای موج AM مورد استفاده بوده و یافتن سیم پیچ صحیح مرتبط با باند FM برایتان مهم است. با سر یک پیچ گوشتی به آرامی سیم های دورهر یک از سیم پیچها را کمی جابجا کنید. هر کدام یک از سیم پیچها که موجب بوجود آمدن تغییری در ایستگاه رادیویی شود، سیم پیچ مورد نظر است.

با پیچ گوشتی به آرامی سیم های دور سیم پیچ فوق را از هم قدری جدا کنید تا فاصله بین آنها بیشتر شود. با این عمل در انتهای فوقانی باند FM به امواجی فراتر از 108 مگا هرتز دست پیدا خواهید نمود و چرخاندن تیونر بر روی رادیو به بیش از 108 مگاهرتز برایتان عملی است.(شکل زیر)

Hack3.jpg

پیچ تیونر، که برای تنظیم طول موج رادیو برای دریافت ایستگاه مورد نظر بر روی رادیو استفاده می شود را در بین دو ایستگاه، که صدای خش خش برایتان قابل شنیدن باشد، بیاورید. ترانسفورماتور رادیویی (رنگی) نزدیکتر به یک جفت دیود در روی برد را مشخص کنید و با استفاده از پیچ گوشتی، پیچ تنظیم واقع در بالای آن را به راست بچرخانید تا صدای خش خش به بلندترین مقدار خود برسد. (شکل زیر)

Hack4.jpg

احتیاط: اینکار را به آرامی انجام دهید تا هسته فریت درون ترانسفورماتور صدمه نبیند و شنیدن تغییرات نیز برایتان محسوس تر باشد.بخاطر سپردن مکان اولیه پیچ تنظیم ترانسفورمر نیزامکان بازگشت بحالت قبل از اصلاحات را برایتان فراهم می کند.

حال رادیو را ببندید، به بیرون بیایید و با استفاده از پیچ تنظیم طول موج بر روی رادیو در فرکانسهای فراتر از ١۰۸ مگا هرتز در باند FM گشت بزنید

نکته: اینکار نیاز به صبر و حوصله زیادی داشته و ممکن است مجبور به اعمال تغییرات مجدد بر روی ترانسفورماتور رادیویی قبلی در فوق نیز باشید.

توجه: بترتیب معکوس، می توانید به پیمایش امواج در زیر 88 مگا هرتز نیز بپردازید.(فاصله سیم های سیم پیچ را کمتر کنید و …)

روشهای ابتدایی در استراق سمع

هر چند شنود مکالمات بی سیم امواج رادیویی ]بدون امکان ردیابی[ بوسیله کامپیوتر، که درمباحث پیشین آمده است، روشی مطلوب در اینگونه موارد محسوب می شود، اما در کنار بهره برداری از چنین روشی، شیوه های بسیار ساده دیگری نیز برای استراق سمع وجود دارند.

توجه عمده افراد بر کیت های قابل مونتاژ ابتدایی و ساده ای از اینگونه وسایل در بازار در حوزه ی استراق سمع مساله ایست که بدون توجه به محدودیتها و ضعفهای موجود در اینگونه وسائل می تواند نظر مطلوب شما را پس از مونتاژ فراهم نکند.

برای نمونه این کیت ها در بازار بصورتهای مختلفی با عناوین استراق سمع از راه دور نظیر “استراق سمع محیطی” و “استراق سمع FM” در اختیارتان می باشد، که بر خلاف ادعاهای فروشندگان، انواع اف امِ آن دارای برد مطلوبی نبوده و در انواع دیگر نیز وسیله استراق سمع لازم است نزدیک به محل مورد نظر به لحاظ شنود جای داده شود و تقویت صدا، تفکیک و آنالیز اصوات بطور حرفه ای از راه دور در ساختار اینگونه کیتها نه تنها عملی نبوده بلکه بدور از واقعیت نیز می باشد!

در هر صورت در صورتیکه از این کیت ها نیز استفاده می کنید، پیشنهاد می کنیم حتماً از یک میكروفون خازنی مرغوب استفاده کنید، اما در نظر داشته باشید این کیت ها در نوع خود نیز آنقدر کوچک نیستند که بتوانید برای نمونه آنها را در هندست (گوشی و دهانی) یک تلفن جاسازی نمایید!

لازم بذکر است نمونه های نیمه حرفه ای و کوچکتر از اینگونه وسائل با برد مناسب در ایران از طریق بازار سیاه نیز قابل تهیه اند!

روشهای بسیار ساده دیگری نیز برای استراق سمع وجود دارند. برای نمونه در ساده ترین روش استراق سمع می توانید از دوتلفن همراه یا یک خط تلفن ثابت و یک تلفن همراه استفاده کنید. برای مثال با فرض اینکه از دو گوشی موبایل استفاده می کنید کافی است با استفاده از گوشی A شماره گوشی B را بگیرید. حال گوشی B را روی بلندگو قرار دهید و گوشی A را بر روی Mute بگذارید تا صدای محیط اطرافتان از درون گوشی B پحش نشود. اینک کافی است گوشی B را در مکانی که می خواهید صدای درون آن را استراق سمع کنید مخفی نمایید. بدیهی است در این شیوه محدودیت هایی نظیر برد در ارسال صدای قربانی نیز بخودی خود مرتفع می شود.

در روش دیگر می توانید بدون آنکه جلب توجه نمایید، گوشی فرد قربانی را برای لحظه ای بردارید و آن را ابتدا بر روی “silent” و سپس “auto answer” (در بخش call setting) قرار دهید. حال کافی است با گوشی فرد قربانی تماس بگیرید تا ارتباط خودبخود برقرار شود. (مطمئن شوید گزینه ویبره نیز در گوشی فرد قربانی غیر فعال شده باشد)

توجه: پیشنهاد می کنیم در استفاده از گوشیهای چینی، که با عنوان ساخت ایران با مارکهای بخصوصی نیز بفروش می رسند، محتاط باشید! برنامه های مختلفی از طریق آپگرید توسط شرکت مونتاژ کننده ی داخلی به این گوشی ها قابل انتقال می باشد، که می تواند میکروفن موبایل قربانی را بدون آنکه خود فرد بداند و یا گوشی در حال استفاده باشد، روشن کند و مکالمات را همزمان به یک تلفن دیگر در سازمانهای اطلاعاتی ارسال کند تا آنها بتوانند آن را گوش کنند و بعنوان سند و مدرک در محکومیت این افراد استفاده نمایند!


روشهای شنودِ امواجِ بی سیم (پلیس، بسیج، آتش نشانی و …) بوسیله کامپیوتر

سخت افزار مورد نیاز

1- PC (کامپیوتر شخصی) یا لپ تاپ

2- USB TV Tuner با چیپ ست Realtek RTL2832U

3- کارت صدا

نرم افزار مورد نیاز

- Winrad یا HDSDR

توضیحات:

  • تست نشده ولی ظاهرا این چیپ به خوبی در گنو/لینوکس هم کار می کند

جستجو و کشف امواج هوایی در کار با اینگونه نرم افزارها [علیرغم پیچیدگی ظاهری در نرم افزار] دشوار نیست، اما آنچه که جالب توجه است در یک حقیقت بسیار ابتدایی نهفته است، که با استفاده از یک کارت تیونر معمولی [با چیپ ست معین] می توانید بسیاری از محدودیتها درنفوذ به گستره وسیعی از امواج [اعم از پلیس، بسیج و ...] را بی آنکه امکان ردیابی شما وجود داشته باشد، پشت سر بگذارید!

همانطوریکه می دانیم اینگونه کارتها، که بصورت USB نیز بفروش میرسند، وسیله ای برای دریافت کانالهای تلویزیونی و رادیویی بر روی کامپیوتر یا لپ تاپ محسوب می شوند.

برخی از اینگونه تجهیزات ابتدایی دارای قابلیت های نهفته ای در درون خود می باشند، که USB TV Tuner با چیپ ست Realtek RTL2832U یکی از همین موارد است!

با استفاده از این وسیله ی ابتدایی می توانید در حوزه وسیعی از فرکانسها، بی آنکه امکان ردیابی شما وجود داشته باشد، به شنود و جستجو بپردازید.

نرم افزار Winrad که می توانید آن را از اینجا دانلود کنید، از جمله نرم افزارهایی است که برای این منظور تدوین شده است و نمونه کاملتر آن را با نام HDSDR می توانید از اینجا دانلود نمایید.

به جهت سهولت در آشنایی و کار با دکمه های موجود در برنامه ی نرم افزاری، تمامی دکمه های برنامه از “پاپ آپ” راهنمای ابزاری، که عملکرد آنها را در داخل خود برنامه توضیح می دهد، بهره مند بوده و با قرار دادن پوینتر ماوس بر روی هر یک از دکمه ها می توانید به توضیحات مرتبط با هر کدام دست پیدا نمایید.

طبیعی است بدون دانستن زبان انگلیسی و اطلاعات مکفی در کار با کامپیوتر، استفاده ابزاری از چنین برنامه هایی برایتان سخت و دشوار خواهد بود و پیشنهاد می کنیم در صورت ضعف در استفاده مناسب از اینگونه برنامه ها یا عدم توانایی در بهره مندی از Help [راهنمای] موجود در این برنامه ها ، از دنبال نمودن ادامه بحث [توسط ما] که بیشتر به مقوله سخت افزاری از این متد در راه اندازی و طراحی آنتن مناسب جهت شنود می پردازد صرف نظر نمایید.

پیش از هر چیز به منظور شنود لازم است آنتنی را که به همراه دستگاه تیونر عرضه می شود رها نموده و از یک آنتن دیسک مخروط به منظور شنود حرفه ای استفاده نمایید.

می توانید برای طراحی این آنتن، بسیار حرفه ای عمل کنید و یا [نظیر ما] دست به ابتکار عمل بزنید و با دستکاری جزیی یک کابل کواکسیال، به مطلوب خود به شکل مناسبی دست پیدا نمایید. (تصویر “الف”)

تصویر الف


جهت آشنایی با چگونگی آماده نمودن این آنتنِ بسیار ساده، که در ساخت آن از یک کابل کواکسیال مرغوب استفاده شده است، فیلم کوتاهی برایتان تدارک دیده ایم،

پرونده:آنتن.wmv

همانطوریکه در تصویر “ب” در شکل زیر نیز مشاهده می کنید، از آنتن ساخته شده می توانید در بالای یک دیش ماهواره ای بسادگی استفاده کنید.

تصویر ب

توجه: بدلیل درج مطلب فوق بطور عمومی، از قرار دادن این آنتن بطور دائمی در بالای پشتبام خودداری نمایید و در صورتیکه در مجتمعی مسکونی زندگی می کنید، بهتر است در زمان استفاده از این آنتن، نسبت به رفت و آمدهای متفرقه در بالای پشتبام کاملاً هشیار باشید!

در نهایت این مدار شنود با استفاده از آنتن آموزش داده شده بصورت تصویر “ج” در ذیل کامل می شود:

تصویر ج

همانطوریکه اشاره نمودیم سخت افزار مورد استفاده برای شنود یک دستگاه DVB-T با مشخصه زیر می باشد:

DVB-T HDTV Realtek RTL2832U Elonics E4000 50MHz – 2200MHz SDR GNU FM

به منظور دستیابی به کلیه مشخصات نهفته در این دستگاه DVB-T بایستی دو فایل dll دیگر را، که لینک دانلود آن در ذیل آمده است، در فولدری که برنامه HDSDR را در آن نصب نموده اید، کپی نمایید.

لینک دانلود

در صورت عدم دسترسی به این دستگاه DVB-T، که به شکل USB در بازار عرضه می شود، می توانید بطور جایگزین از دستگاههای DVB–T نشان داده در تصویر “د” در ذیل نیز استفاده نمایید، اما پیشنهاد می کنیم گزینه اصلی خود را، در استفاده ازیک دستگاه DVB-T از نوع RTL2832U، قرار دهید!

تصویر د

جهت کسب نتیجه بهتر، گزینه های متعدد دیگری نیز پیش روی خود دارید. برای نمونه می توانید از یک تقویت کننده خطی، به منظور تقویت قدرت سیگنال دریافتی استفاده کنید. در چنین حالتی، استفاده از یک تقویت کننده با مشخصات ذیل بهترین گزینه برایتان محسوب می شود:

INLINE AMPLIFIER

13-20db

47-2400 MHZ

استفاده از پلاگین ها و آدرس دهی های صحیح در تنظمیات سخت افزاری، در سیستم عامل مورد استفاده نیز بسیار مهم است! با فرض اینکه سیستم عامل بکار گرفته شده Windows 7 و دانگل تهیه شده RTL-2832U می باشد، مراحل زیر را به دقت دنبال نمایید:

- دو فایل ExtIO_USRP+FCD+RTL2832U+BorIP_Setup.zip و librtl2832++.zip را دانلود نمایید. (به منظور دانلود بر روی اسامی فایلها کلیک کنید)

- فایل ExtIO_USRP+FCD+RTL2832U+BorIP_Setup.zip را درون یک فولدر اکسترکت نموده و فایل اجرایی درون آن را Run نمایید.

- در حین اجرا محل نصب فایل را پوشه ای معرفی کنید، که قبلاً در درون آن برنامه HDSDR را نصب نموده اید.

- در حین نصب از شما در مورد نصب درایورهای Zadig سئوال می شود. چنانچه دانگل مربوطه بطور اتوماتیک در فهرست برایتان نمایش داده نمی شود، گزینه options، در جعبه محاوره ای باز شده ی Zadig را انتخاب نموده و سپس List All Devices را تیکدار نمایید و درفهرست نمایش داده شده RTL2832U را انتخاب نمایید. اگر گزینه RTL2832U قابل مشاهده نبود، گزینه ی Bulk in Interface 0 را انتخاب نموده و بر روی Install Drivers یا Replace Drivers تقه بزنید.

- برنامه Zadig را ببندید و مراحل نصب را به اتمام برسانید. (در صورتیکه حین نصب با صفحه Maintenance mode پیرامون نصب Microsoft Visual C++ 2008 مواجه شدید، بر روی گزینه ی Repair کلیک نمایید و سپس بر روی Next تقه بزنید)

- حال فایل librtl2832++.zip را درون همان فولدر که HDSDR را نصب نموده اید، اکسترکت کنید. (در صورت لزوم بر روی گزینه overwrite کلیک نمایید)

- برنامه HDSDR را راه اندازی نمایید.

- چنانچه با پیغام Failed to create device without device hint روبرو شدید بر روی OK تقه بزنید، تا این صفحه بسته شده و برنامه HDSDR راه اندازی شود. حال بر روی قسمت Options در برنامه کلیک نموده، گزینه select input و سپس USRP را انتخاب نمایید. در صفحه Device control، در بخش Device hint عبارتRTL یا RTL readlen=8192 tuner=e4k را تایپ نمایید و بر روی create تقه بزنید، تا آدرس دهی انجام شود. (بایستی در بخش پایینی این صفحه عبارت the device was successfully created را مشاهده نمایید)

- قبل از اینکه صفحه Device control را ببندید، مقدار gain در این صفحه را افزایش دهید. در غیر انصورت قادر به انجام شنود نخواهید بود. قرار دان میزان gain بر روی ماکزیمم نیز نتیجه منفی بدنبال دارد. بهتر است آن را حداقل در سه چهارم میزان قابل تعریف در برنامه قرار دهید.

کار تمام است!

ترفندهای بازکردن قفل و دستبند

ترفندهای باز کردن قفل

در این بخش از مطالب با ترفندهایی مانند کپی برداری سریع از کلیدها، باز نمودن قفلهای پنج پینی استوانه ای در روی دربها، باز کردن دستبندهای فلزی بکار گرفته شده توسط ناجا با استفاده از سنجاق سرِ زنانه و … به زبان ساده آشنا خواهید شد.

الف) کپی برداری سریع از کلیدها

این روش بسیار سریع بوده و درآن از موم، صابون و … برای قالب زنی و روشهای ریخته گری متداول استفاده نمی شود. کلید های بخصوصی با این روش قابل کپی برداری اند، بطوریکه برای نمونه کلید درب ورودی به یک اتاق مانند شکل زیر را در نظر می گیریم:

16.jpeg

یک قوطی نوشابه ی کوکا کولا را مانند تصویر زیر برش بزنید. (بایستی ابتدا سر وته قوطی را با قیچی برش بزنید و آنها را جدا نموده و سپس قوطی را از وسط برش زده و قطعه ی مستطیل شکل کوچک نشان داده شده در شکل زیر را از آن بریده و همواره به همراه داشته باشید)

22.jpeg

تنها ۶۰ ثانیه زمان لازم است تا یک کپی از این کلید را در اختیار داشته باشید و با استفاده از آن درب اتاق را باز کنید. برای این منظور کلید را بر روی قطعه ای که از قوطی نوشابه بریده اید قرار دهید و با خودکار دور آن را علامت گذاری کنید و دور بخش های علامتگذاری شده را با استفاده از قیچی برش بزنید (تصاویر زیر)

32.jpg


42.jpg
005.jpg

قسمت برش زده شده را بر روی کلید اصلی قرار دهید و با استفاده از فشار بر نوک خودکار، تو رفتگی های سطح کلید اصلی را بر روی سطح برش زده شده (در هر دو طرف) ایجاد کنید. (تصاویر زیر)

62.jpg
71.jpg
008.jpg


ب) باز کردن قفل ها با استفاده از کلیپس (گیره) کاغذ

برای باز نمودن یک قفل با استفاده از کلیپس کاغذ، به دوعدد از این گیره ها نیازمندیم، که لازم است هریک را بصورتی که در اشکال زیر نشان داده شده است درآورید:

تصویر ۱


تصویر ۲


حال گیره ی شکل داده شده در تصویر ۱ را همانند تصویر ۳ در درون قفل قرار دهید و مراحل را مطابق با آنچه که در فیلمِ زیر آمده است دنبال نمایید.

پرونده:قفل.wmv

تصویر ۳


ج) قفلهای پنج پینی استوانه ای در روی دربها

12.png

تمرین تنها عامل در رسیدن به مهارتهای کافی در این زمینه است. جهت باز نمودن اینگونه قفلها به فیلمی که برایتان در این زمینه تدارک دیده ایم در ذیل توجه نمایید:

پرونده:قفل2.wmv

د) باز کردن دستبندهای فلزی بکار گرفته شده توسط ناجا و نیروهای امنیتی

باز کردن دستبندهای فلزی مورد استفاده توسط ناجا و نیروهای امنیتی، آنهم تنها با استفاده از یک سنجاق سرِ زنانه (تصویر زیر) کار آسانی است! (بطور جایگزین از کلیپس های متداول کاغذ و مانند آن نیز می توانید استفاده کنید)

13.png

در این زمینه فیلمی برایتان آماده نموده ایم، که می توانید در زیر ببینید

پرونده:دستبند.wmv

ر) انهدام قفل با مواد منفجره

در این روش ماده منفجره، که می‌تواند هر نوع ماده انفجاری درجه پایین باشد، در داخل شکاف قفل و اطراف آن قرارداده شده و سپس با ماده ای نظیر خمیر بازی کودکان روی آن بخوبی پوشانده می شود. کافی است فتیله ای در داخل مواد منفجره قرار داده، آن را روشن نموده و پناه بگیرید. این عمل متعاقباً به انهدام قفل می انجامد.

احتیاط: فتیله را با فشار تا انتها درون مواد منفجره فرو نکنید.

س) انهدام قفل با اسید (تیزاب سلطانی)

در این روش برای از بین بردن قفل با اسید (تیزاب)، به مخلوطی از اسید نیتریک غلیظ و اسید هیدروکلریدریک غلیظ، بترتیب به نسبت حجمی یک به سه، نیازمندیم.

کافی است با استفاده از یک سرنگ یا قطره‌ چکان مقداری از مخلوط را داخل شکاف قفل بریزید و صبر نمایید.

احتیاط: استنشاق بخارات این مخلوط خطرناک است.

توجه: در این روش زمان باز شدن قفل طولانی است و در مورد قفل های ضد اسید فاقد کارایی است.

روشهای پنجگانه ی رهایی از دستبندهای جمع شونده ی پلاستیکی، مورد استفاده توسط نیروهای امنیتی

ابتدا وضعیتی را در نظر می گیریم که دستبند از پشت به دستانِ فرد بسته شده است.(شکل زیر)

0015.jpg

برای آشنایی با چگونگی رهایی از شر اینگونه دستبندها، فیلمی برایتان آماده نموده ایم،

پرونده:دستبندهاي پلاستيکي قسمت اول.wmv

دومین ترفند در رهایی از شر چنین دستبندهایی، ایجاد اصطکاک تماسی است. یکی از روشهای ایجاد این اصطکاک، استفاده از بند کفش بترتیبی است که در شکل زیرنمایش داده شده است:

0021.jpg

چگونگی انجام این عمل را در فیلمی نیز برایتان فراهم آورده ایم.

پرونده:دستبندهای پلاستیکی قسمت دوم.wmv

قوی كردن عضلات شكم، در رهایی از چنین دستبندهایی نیز بسیار موثر و کمک کننده است. در صورت عدم دسترسی به یك باشگاه مجهز به تجهیزات و دستگاههای بدنسازی، توصیه می کنیم به منظور تقویت عضلات شكم، به پشت دراز بكشید، پاهای خود را از زانوها خم كنید و دست‌هایتان را پشت سرتان بگذارید و سپس به آرامی شانه‌ها و تنه خود را با منقبض كردن عضلات شكمتان تا جایی كه مي‌توانید بالا بیاورید، چند لحظه صبر كنید و سپس آهسته به حالتِ شروعِ حركت برگردید. در آغاز، این حركت را حداقل 10 بار در طول روز تكرار كنید.

بهتر است نواحی پشت (كمر) را نیز تمرین دهید. با انجام انواع مختلف بارفیكس در منزل نیز می توانید عضلات پشت خود را تقویت کنید.

جهت توجه به موثر بودن و سود مندی چنین ورزشهایی، در فیلم آموزشی دیگری، دو دستبند بطور همزمان به دست فردی بسته ایم! این فیلم آموزشی به شما نشان می دهد با تمرکز، تمرین و ممارست کافی قادر خواهید بود، حتی در حالتی که فشار مضاعفی بر دستان شما نیز تحمیل شده باشد، از شر اینگونه دستبندها رهایی پیدا نمایید.

پرونده:دستبندهای پلاستیکی قسمت سوم.wmv

شیوه چهارم برای خلاصی از چنین دستبندهایی، اعمالِ ترفندِ فریب است. رژیم ایران بدلیل فقدانِ نیروی کافی، دائماً از نیروهای بسیار جوان یا نوجوان خود، با سنین کم، در میان بسیجیان و یا سربازان وظیفه سود جسته است! این نیروها که از تجربه و کارایی مکفی برخوردار نیستند، می توانند زمینه های متعددی را برایتان فراهم آورند، بطوریکه با کمی اقبال می توانید بدون بهره جستن از ترفند های پیشین، از شر اینگونه دستبندها به آسانی رهایی یابید.

به تصاویر زیر توجه کنید:

0031.jpg
Clip image0041.jpg

این تصاویر به شما وضعیتهایی را نشان می دهند، که لازم است دستهایتان را [در زمان بسته شدن اینگونه دستبندها] بر روی هم یا در کنار هم قرار دهید.

جهت توضیح بیشتر، می توانید، به فیلمی که برایتان در این زمینه آماده نموده ایم، توجه نموده :

پرونده:دستبندهای پلاستیکی قسمت چهارم.wmv

آخرین شیوه برای رها شدن از شر چنین دستبندهایی، استفاده از یک سنجاق قفلی یا کلیپس کاغذ یا مفتول فلزی یا سوزن و مانند آن است! طریقه ی عمل بدین ترتیب است که بایستی مفتول فلزی و … را بطریقی در بخش گیره ای از این دستبندها فروکنید تا بست آزاد شود. شکل زیر این قسمتِ گیره ای از دستبند را به شما نشان می دهد.

0051.jpg

در نظر داشته باشید این دستبندها در انواع مختلفی با استحکامِ گوناگون در سطح جهان تولید می شوند و نمونه های کبری از آنها نیز متداول تر است. (تصویر زیر)

0061.jpg

بدیهی است در نمونه های مستحکم تر نیز موارد پیشنهادی در قسمتهای پنجگانه ی این مباحث آموزشی، حسب مهارتهای فردی کسب شده، قابل استفاده خواهد بود.

منازعات تن به تن

اسپری یا افشانه های دفاع شخصی (مِیس، فلفل و …)

اینگونه اسپری ها حاوی ترکیبات شیمیایی بخصوصی هستند که در صورت استنشاق یا تماس با چشم باعث بروز علائمی مانند اشک، حالت تهوع و … شده و استفاده از آنها در مواردی مانند دفاع شخصی، کنترل شورش و غیره متداول است.

این بحث را می توانید با چگونگی ساخت اینگونه اسپری ها در ادامه دنبال کنید:

الف) اسپری فلفل:

بهترین فرمول تهیه این اسپری در ذیل آمده است:

مواد مورد نیاز:

- ایزوپروپیل الکل: یک و نیم فنجان

- روغن کانولا (گیاهی): نصف فنجان

- نمک دانه ریز ید دار: یک چهارم فنجان

- فلفل تند تازه و یا خشک شده: دو دوجین (24 عدد)

طریقه تهیه:

تمامی فلفلها را با یکدیگر مخلوط کنید. بدین منظور ابتدا، تا آنجا که ممکن است فلفل ها را ریز کنید و آنها را در یک ظرف بریزید. فلفلهای ریز شده را با چنگال فشرده کنید تا تفاله و عصاره آنها در آورده شود. مطمئن شوید که هیچ توده ی بزرگی در میان فلفلها باقی نمانده است.

نکته: برای اثر بخشی بیشتر می توانید از چهار دوجین (48 عدد) فلفل استفاده کنید. استفاده از اندامِ دانه و رگه درفلفل به تنهایی تاثیر پذیری بیشتری را موجب می شود. رگه ها بخشهای روشن تر در گیاه است.

الکل، روغن و فلفل را در یک کاسه و یا هر ظرف مناسب دیگری با یکدیگر ترکیب کنید. این ترکیب را حداقل 16 ساعت بحال خود رها کنید و آن را گاهگاهی هم بزنید.

در پایان این مدت زمان، مخلوط را در ظرف دیگری با استفاده از یک کاغذ صافی یا هر صافی فلزی مناسب دیگری فلیتر کنید تا تکه های فلفل بر روی صافی باقی بماند.

حال محلول را بر روی شعله ی بسیار ملایمی حرارت دهید.

مهم: از افزایش درجه حرات محلول در بیش از 60 درجه سانتیگراد اجتناب کنید. در این دما ]بیش از 60 درجه سانتیگراد[ از تاثیر و قدرت محلول کاسته می شود. در صورت عدم دسترسی به تجهیزات آزمایشگاهی می توانید محلول را در پشت پنجره در برابر نور خورشید قرار دهید تا کمی غلیظ شود.

درجه غلظت محلول، بگونه ای که توانایی اسپری نمودن این محلول را از درون یک بطری اسپری مناسب، مانند یک شیشه خالی عطر داشته باشید، نیز مهم است. در صورت لزوم غلظت محلول را می توانید با افزودن الکل بیشتری پایین بیاورید.

در پایان با افزودن نمک به محلول آن را درون یک بطری اسپری مناسب بریزید. اسپری آماده استفاده است.

ب) گاز اشک آور

مواد شیمیایی مورد نیاز برای ساخت گاز اشک آور، گلیسیرین و بی سولفات سدیم هستند.

احتیاط: فرآیند تولید این گاز را در هوای آزاد توام با بکارگیری ماسک و محافظ چشم انجام دهید. در غیر اینصورت احتمال ابتلا به آسم موقت یا صدمات چشمی حین آزمایش وجود دارد.

طریقه تولید:

ترکیبی از 10 قسمت گلیسیرین و دو قسمت بی سولفات سدیم را در یک ظرف دهان باریک بریزید. (شکل زیر)

Tg1.jpg

مهم: بیش از یک سوم ظرف را از ترکیب فوق پر نکنید.

به یک لوله پلاستیکی قابل سوار شدن بر دهانه بطری دهان باریک، مانند شلنگ آب 5 میلی متری مورد استفاده در کولر های آبی، نیازمندید. لوله پلاستیکی را بر دهانه بطری دهان باریک سوار کنید. بایستی این لوله حدود ۴ سانتیمتر در درون بطری قرار بگیرد و اطراف آن با موم ذوب شده یا خاک رسی که کمی آن را مرطوب نموده اید بخوبی مهر و موم شود.

یک بطری دهان گشاد دارای درپوش آماده کنید و سوراخی بر روی درپوش ایجاد کنید. در پوش را بر دهانه بطری کاملاً محکم ببندید. بهتر است اطراف درپوش بر روی ظرف را با استفاده از چسب دوفلو بخوبی آب بندی نیز کنید.

سر آزاد دیگر لوله پلاستیکی را بواسطه ی سوراخی که بر روی درپوش ظرف تعبیه نموده اید درون بطری دهان گشاد قرار دهید و اطراف آن را بر روی درپوش با استفاده چسب دوقلو بخوبی آب بندی کنید.

بطری دهان باریک را در درون ماهیتابه ای از آب داغ قرار دهید و ماهیتابه را بر روی یک منبع گرمایی به آرامی حرارت دهید. (تصویر زیر)

Tg2.jpg

بتدریج ترکیب درون بطری شروع به کف کردن می کند. این روند تا بدانجا دنبال می شود که با توقف تشکیل گاز درون بطری دهان گشاد روبرو باشیم. در این وضعیت فرآیند گرما دادن را بایستی متوقف کنید.

بخش کوتاهی از شلنگ در مجاورت بطری دهان گشاد را قیچی کنید و با فشردن دهانه شلینگ، این دهانه را با استفاده از اپوکسی یا چسب دوقلو بسرعت مهر و موم کنید.

نکته: حداقل ۵ دقیقه وحداکثر ۲۰ دقیقه زمان لازم است تا چسب به حداکثر میزان چسبندگی و سختی برسد. در این مدت زمان، دهانه شلینگ را همچنان بصورت فشرده باقی نگه دارید. بطریق دیگر می توانید دهانه باز ظرف دهان گشاد را با استفاده از چوب پنبه نیز مسدود کنید. بدین منظور در زمان عبور دادن لوله پلاستیکی از درون بطری دهان گشاد، با پیچاندن نوار تفلن در اطراف شلنگ، آن را در زمان جا زدن بر روی سوراخ تعبیه شده بر روی درپوش، کاملاً آب بندی کنید. بدین ترتیب پس از توقف تشکیل گاز، امکان درآوردن سریع لوله پلاستکی از درون درپوش برایتان وجود خواهد داشت. با آماده نموده چوب پنبه مناسب، بسرعت سوراخ تعبیه شده بر روی درپوش را با استفاده از چوب پنبه ببندید.

احتیاط: از تولید مقادیر زیاد گاز بطور همزمان خودداری کنید. بهتر است مقدار گاز استخراج شده در هر بار تولید بیش از 100 گرم نباشد.

مهم: در پایان فرآیند تولید از ریختن مواد باقیمانده ی درون ظرف دهان باریک به درون سینک ظرفشویی یا دستشویی و چاه فاضلاب خودداری کنید. این مواد را بیرون بریزید.

توجه «یک»: هر گونه درز یا شکسته شدن بطری منجر به متصاعد شدن گاز به اطراف می شود.

توجه «دو»: علیرغم آنکه فن آوری تزریق این گاز بصورت اسپری نیز وجود دارد، ولی استفاده از آن را بصورت پرتابه (نارنجک) توصیه می کنیم.

ج) اسپری میس:

تولید این اسپری به شیوه تجاری، گران قیمت و مقرون به صرفه نخواهد بود. در این آموزش برآنیم دستور العمل کم هزینه تری در ساخت نمونه ی مشابه آن را برایتان ارائه دهیم. نکته حائز اهمیت در این آموزش قدرت عمل کنندگی بسیار بالا و تاثیر مناسبی است که پس از ساخت این اسپری با آن مواجه خواهید بود.

مواد مورد نیاز:

- ید: سه فنجان

- ایزوپروپیل الکل: یک و نیم فنجان

- نمک: یک و نیم فنجان

- گلیسیرین: دو فنجان

- سرکه: دو فنجان

طریقه تهیه:

ید و ایزوپروپیل الکل را با یکدیگر در یک ظرف با نمک ترکیب کنید. در ظرف دیگری سرکه و گلیسیرین را با یکدیگر ترکیب کنید. حال ترکیب موجود در دو ظرف را به آرامی با یکدیگر مخلوط کنید. این ترکیب آماده بهره برداری است.

مهم: اینکار را درهوای آزاد انجام دهید و حتماً از ماسک و عینک ایمنی استفاده کنید.

توجه: در جهت کسب حداکثر قدرت لازم در اسپری نمودن مواد ترکیب شده، حتماً از یک شیشه آب پاش مو استفاده کنید.

آسیب های گردن

آسیب های تحمیل شده بر پشت گردن ( پایه مخچه) وبطور کلی فنون قابل استفاده بر ناحیه گردن، در منازعات تن به تن از اهمیت بسزایی برخوردار است. در این بخش از مطالب سعی خواهیم نمود درک نسبی آسانی از این مطالب برایتان براهم آوریم:

الف) ضربه بر پشت گردن ( پایه مخچه)

وارد آمدن ضربه قوی به ناحیه نشان داده شده در تصویر زیر موجب تحمیل صدمات جبران ناپذیر و مرگ می شود.

Cerebellum.jpeg

ب) حرکت نلسون دوبل یا قفل نمودن کامل شانه:

در این حرکت با ایستادن در پشت فرد با عبور دستهای خود از زیر بغلهای سوژه دست هایتان را در پشت سر وی قفل کنید. (شکل زیر)

Full nelson.jpg

حال گردن سوژه را به سمت جلو خم کنید. بسته به میزان نیروی اعمل شده، این حرکت موجب صدمات مغزی، خفگی، شکستن گردن و مرگ می شود.

ج) خفه کردن یا فن شیمه (shime):

دست راست خود را از بالای شانه راست سوژه عبور داده و بر پشت سر وی بچسبانید. حال با عبوردست چپ خود از بالای شانه چپ در سراسر ناحیه گردن سوژه، دست چپ خود را بر بازوی دست راست خود قفل کنید. وارد آوردن نیروی کافی، موجب صدمات مغزی و مرگ می شود. (شکل زیر)

Chokehold.jpg

اینکه به کجای گردن سوژه فشار وارد می آورید نیز مهم است. این فشار را بر شریان کاروتید (قسمت کسب مهارت با چافو و سرنیزه) در یک یا دو طرف گردن و یا بر روی نای که عمل رساندن اکسیژن به ریه را انجام می دهد متمرکز کنید.

د) ضربه بر سیب آدم:

این ناحیه در تصویر زیر نشان داده شده است:

00241.jpg

ضربه شدید براین ناحیه موجب خفگی و از پای در آمدن سوژه می شود.

ر) شکستن گردن:

در به اجرا درآوردن این فن به سه مرحله ی انجام آن به طور تصویری در ذیل توجه کنید:

0045.jpg
0053.jpg
0062.jpg

نکته: در زمان اجرای این فن در صورت امکان بر موهای قربانی از پشت چنگ بزنید. سرعت عمل و اعمال نیروی کافی در اجرای این فن نیز مهم است.

پنجه بوکس میخ دار

Nailweapon.jpg


پنجه بکس ها با تنوعات مختلفی قابل تهیه اند و در اینجا با طرح جدیدی از ساخت آنها به طور دست ساز آشنا خواهید شد، که در منازعات تن به تن نیز برایتان بسیار کارآمد و موثر خواهد بود.

با استفاده از سه عدد میخ فولادی، برای مثال میخ نمره 6 یعنی میخی که 6 سانت طول دارد و یک عدد لوله، این پنجه بکس را می توانید بسادگی مانند تصویر زیربسازید:


Nailweapon1.jpg

در صورت امکان بهتر است میخها بر روی لوله جوش داده شوند، در غیر اینصورت می توانید با استفاده از دریل و ایجاد سه سوراخ به فواصل مساوی در روی لوله و عبور میخها از درون سوراخها و استفاده از رزین اپوکسی، یا چسب دو قلو میخها را در جای خود محکم نمایید.(شکل زیر)


Fn.jpg

نقاط مرگ آور در بدن انسان

وارد نمودن ضربه اصولی به نقاطی مانند بالای بینی فرد مهاجم (منطقه میان ابرو و نقطه امتداد یافته تا سطح چشم)، بیضه ها، پرده دیافراگم (انتهای قفسه سینه)، پایه مخچه و … بسته به میزان فشار وارد آمده، باعث ایجاد درد، بیهوشی و حتی مرگ میشود.

به تصاویر زیر و نقاطی، که به رنگ سبز از قسمتهای دیگر متمایز شده اند نیز به دقت توجه کنید:

الف


تصویر ب


تصویر ج


تصویر د
تصویر ه


تصویر س


تصویر ش

کسب مهارت در استفاده از چاقو، سرنیزه و … بعنوان یک سلاح جنگی

یک چاقوی خوب باعث می‌شود با آوردن فشار کمتری به‌دست‌تان کـارکنیـد. در انتخاب یک چاقوی خوب توجه به تیزی و سختی آن بسیارمهم است.

مناسب ترین روش برای حذف یک نگهبان یا عمل به یک ترور گزینشی، بی آنکه قربانی متوجه حضور شما در محل شود، نزدیک شدن به فرد (هدف) از پشت سر است.

زخم سلاح سرد بر” کلیه” بسیار موثر است. شوک حاصل از این ضربه بسیار سریع و غیر منتظره است. در نظر داشته باشید، چنانچه فرد در چنین وضعیتی رها شود، ممکن است توانایی ترک محل قبل از مرگ را نیز داشته باشد.

ضربه ی چاقو بر کلیه که نسبتاً دسترس پذیرتر است و متعاقباً بریدن گلوی هدف، مساله ای است که در دو مرحله بایستی انجام شود، بطوریکه از طریق القای شوک فوری با ضربه ی چاقو بر کلیه، زمان کافی برای بریدن گلوی قربانی نیزخودبخود برایتان فراهم می شود.

کافی است با نزدیک شدن به هدف از پشت سر، بسرعت شانه ی وی را با یک دست بگیرید و ضربه ی چاقو را به ناحیه کلیه به قدر کافی عمیق با دست دیگر وارد کنید و چاقو را به شدت بچرخانید. (چنین زخمهایی تقریباً به لحاظ بسته شدن غیر ممکن اند)

در واقع با این عمل تعادل قربانی به عقب و به سمت پایین بر هم خورده و چاقو به سمت بالا در برابر وزن خود قربانی بشدت بر محل فرود آمده و در محل اصابت چرخانده می شود.

حال در وضعیتی که قربانی تحت تاثیر وزن بدن خود در حال سقوط به سمت پایین است ، بریدن گلوی هدف در سراسر ناحیه ی گردن با فشار رو به جلو انجام می شود.(شکل زیر)

00116.jpg


در نظر داشته باشید، شریان کاروتید در قربانی بایستی بطور کامل بریده شود، این شریان در تصویر زیر نشان داده شده است:

0023.png

توجه: از انجام این عمل به شکل بریده بریده در ناحیه گلو اجتناب کنید، اثرات حاصل از اینگونه بریدگی ها بسیار کمتر موثر است.

گرفتن بینی و چنگ زدن به دهان با یک دست، بطوریکه به طور کامل دهان و بینی هدف برای جلوگیری از هر گونه اعتراضی گرفته شده و متعاقباً گلوی وی -مانند فوق- با دست دیگر بریده شود، می تواند بعنوان روش جایگزین دیگر مورد استفاده واقع شود. (شکل زیر)

0039.jpg

در نظر داشته باشید در این روش هر چند توانایی فریاد زدن از فرد (هدف) کاملاً سلب می شود، اما این خطر نیز وجود دارد که با مقاومت بیشتری از سوی قربانی تا زمانی که کشته شود روبرو باشید.

اگر لازم است که به هدف از روبرو ضربه بزنید یا اگر در وضعیت دفاع از خود هستید، چاقو را در خارج از دید هدف نگه دارید تا دروضعیت مناسب، چاقو را در بدن وی فرو کنید.

می توانید چاقو را در پشت مچ دست خود پنهان کنید و در آخرین لحظه چاقو را به جلو آورده و به طرف بالا درمکان نمایش داده شده به رنگ زرد در تصویر زیر در بدن قربانی وارد نمایید.

0049.jpg

حال متعاقباً چاقو را به سمت پایین کشیده و بچرخانید تا سطح مورد اصابت دچار پارگی شود. عواقب چنین عملی بیرون ریختگی احشای درون شکم و خونریزی فراوان در ناحیه ی فوق خواهد بود.

0058.jpg

در چنین وضعیتی قربانی توانایی بروز صدای ضعیفی از خود دارد، اما در نقطه مقابل میزان آغشتگی اندام یا لباسهای شما با خون هدف بسیار زیاد خواهد بود.

روش های پرتاب کارد

روشهای پرتاب کارد نیز مساله ای است، که با آموزش تکنیکهای ساده ای امکان پذیر می شود. بدین منظور از دو روش زیر می توانید استفاده نمایید:

روش اول: دستی

دراین روش بصورت زیر عمل می کنیم:

1- کارد را با دست غالب خود محکم بگیرید. (اگر راست دست هستید با دست راست و اگر چپ دست هستید با دست چپ)

2- دسته کارد را بمانند دسته چکشی تجسم کنید که آن را در دست خود نگاه داشته اید. موضع مناسبی به بدن خود بدهید و وزن خود را به روی پایی که از نظر قدرت غالب تر است بیاندازید. (تصاویر زیر)

6784.jpg

3- بازوی دست غالب و قویترخود را بالا بیاورید، بگونه ایکه همانند شکل زیر کارد کنار سر شما قرار بگیرد.

0028.jpg

4- حال نظیر شکل زیر با اندکی تمرکزبه سادگی اجازه دهید چاقو از دستان شما لغزیده و به سمت هدف پرتاب شود. (در حین انجام این عمل مچ دست شما بایستی کاملاً صاف نگه داشته شود)

0341.jpg


عمده ی اشتباهات در زمان پرتاب چاقو، به روش فوق، عبارتند از:

  • استقرار نا صحیح آرنج
  • به کار بردن قدرت بیش از حد در پرتاب-
  • شکستن مچ (خم کردن مچ) هنگام پرتاب

سعی کنید حین پرتاب خط چشمِ خود را با هدف و نوک کارد نیز در موازات یکدیگر قرار دهید.

در نظر داشته باشید این شیوه آموزشی برای اهدافی در فواصل نزدیک بوده و برای پرتاب کارد در فواصل دور که مستلزم انجام تمرینات بیشتری است کارد را بایستی به شکل زیر در دستان خود بگیرید:

0112.jpg

روش دوم) مکانیکی

پرتاب چاقو به شیوه مکانیکی نیز امکان پذیر است. چاقوهای بالستیکی (اسپتسناز) یک نمونه بارز از اینگونه چاقوها هستند.

چاقو های بالستیک، دارای یک چاقو با تیغه قابل جدا شدن [خود رو] است، که می تواند با فشار دادن ماشه و یا راه اندازی یک اهرم یا سوئیچ بر روی دسته به فاصله چند متر به سمت اهداف معین پرتاب شود. (شکل زیر)

0121.jpg

در اینجا با ساخت این چاقو بطور عملی آشنا خواهید شد. در ساخت این سلاح دست ساز از پایه های برش زده شده و پین دار یک table mate (تیبل میت) که به آسانی به روشهای اینترنتی نیز قابل تهیه است ، استفاده می کنیم.

با آشنایی با اصول اولیه ی مرتبط با ساخت این ابزار جنگی سودمند می توانید از اجزاء دیگری مانند عصای زیر بغل فلزی در انواع پین دار و یا سفارش اجزاء آن بطور شخصی نیز استفاده کنید، هرچند سفارش این وسیله در ساخت اجزاء آن بطور جداگانه مقرون به صرفه نبوده و به لحاظ امنیتی نیز می تواند در نزد سازندگان با شبهاتی روبرو باشد.

یکی از پایه های تیبل میت (Table Mate) را از بخشی که برای تنظیم ارتفاع پایه های میز بکار می رود، مانند شکل زیر،​ برش بزنید و بخشهای برش زده شده را با استفاده از سوهان کاملاً صاف و صیقلی نمایید.

0131.jpg

می توانید بجای استفاده از تیبل میت، از عصاهای زیر بغل فلزی دارای پین نیز استفاده کنید و پایه ی آن را مانند شکل فوق برش بزنید.

سر پلاستیکی محافظ توخالی در نقطه B (نشان داده شده در تصویر فوق) را بردارید و با استفاده از انواع مختلفی از کف پایه ی پلاستیکی صندلی، سر انتهایی C در شکل فوق را مسدود کنید.

به منظور اطمینان بیشتر، با استفاده از نوارکش محکمی که بر روی کف پایه ی تعبیه شده در سر C (مانند شکل زیر) حلقه می شود، می توانید احتمال در رفتگی کف پایه را در پرتابهای پرقدرت (پس از تعبیه فنر در درون پایه ثابت) کاهش دهید.

0141.jpg

پس ازتثبیت کف پایه ی تعبیه شده در سر انتهایی پایه ی ثابت، نوبت به طراحی اهرم یا سوئیچ بر روی این پایه می رسد. در نظر داشته باشید، استفاده از کف پایه ی خود تیبل میت، به سبب برخورداری از یک ساختارغیر تخت، مناسب نبوده و ترجیحاً از کف پایه های تخت و مسطح، که در صندلی ها مورد استفاده قرار می گیرند، استفاده نمایید.

طراحی اهرم یا سوئیچ بر روی پایه ثابت، با این هدف صورت می پذیرد، که بر روی پین فشار وارد نموده و سبب آزاد سازی پایه متحرک، که در آتی بر روی آن چاقو سوار می گردد، شود.

بدیهی است موقعیت قرار گیری این اهرم بایستی بگونه ای باشد، که بر روی اولین سوراخها در سر آزاد پایه ثابت، پس از قرار گرفتن پایه متحرک و عبور جفت پین ها از درون سوراخها، فشار وارد نماید.

ممکن است به سبب حضور جفت پین در طرفین، طراحی دو اهرم در طرفین [در ذهن خواننده] ضروری دانسته شود، حال آنکه تجربه ی عملی نشان می دهد، با فشردن یکی از پین ها با انگشت و طراحی تک اهرم، مانند تصویر زیر، که فشردنش موجب وارد آمدن نیروی فشاری بر پین دیگر شود، طراحی اهرم های دو طرفه لزومی نداشته و نتایج مطلوب به ترتیبی که درفیلمی که در آتی نیز برایتان در مراحل مونتاژ نهایی تدارک دیده شده است، قابل حصول خواهد بود.

0151.jpg

جهت طراحی این اهرم از یک لولای درب صندوقچه ای کوچک مانند تصویر فوق استفاده نموده ایم، که می توانید آن را با استفاده از بستهای پلاستیکی یا کش قطور و لنت، مانند آنچه که در تصویر زیر مشاهده می کنید، در جای خود تثبیت نموده و بخش دیگر آن را با بریدن یک تیغه ی آلومینیومی کوچک یا با استفاده از پلاستیک ضخیمِ مستطیلی شکل، که در تصویر فوق به رنگ قرمز نمایان می باشد، بپوشانید.

0161.jpg

در ادامه ی کار به چند تکه فنر لول فشاری کوچک [به قطری برابر با قطر داخلی پایه ثابت] همانند شکل زیر نیازمندیم. از آنجا که درصنعت مهندسی 50 تا 60 درصد فنرهای تولید شده از نوع فشاری هستند، تهیه آنها در مقایسه با انواع دیگر فنرها کار دشورای نخواهد بود.

0171.jpg

اگر از نمونه های ضعیفتر اینگونه فنرها، که در صنعت اسباب بازی بکار می روند، استفاده می کنید، حتماً چند نمونه از آنها را همانند شکل زیر کنار یکدیگر قرار دهید و از آنها تواماً استفاده نمایید.

0181.jpg

در ادامه به تیغه ای برنده از یک سرنیزه، کارد، خنجر و مانند آن نیازمندیم، که بایستی آن را مانند شکل زیر از دسته جدا نمایید. اینکار را می توانید با فشار بر روی یک کانکریت یا انجام این عمل در یک آهنگری [بوسیله دستگاه] انجام دهید.

191.jpg

پیش از نصب تیغه ی برنده بر روی سلاح، همانند فیلم “1″ در ذیل، که در این ارتباط برایتان تدارک دیده شده است، قطعات را بر روی یکدیگر مونتاژ نموده و از صحت عملکرد سلاح اطمینان حاصل پیدا می کنیم.

پرونده:1.wmv

در زمان شلیک، پین زیرین را با انگشت فشار می دهیم و اهرم را مانند فیلم “2″، که فشردنش موجب وارد آمدن نیروی فشاری بر پین دیگر می شود، فشار می دهیم.

پرونده:2.wmv

حال کافیست در صورت عملکرد صحیحِ تمام اجزاء، تیغه برنده را بر روی انتهای پایه ی متحرک جوش دهیم و یا در صورت عدم دسترسی به وسایل جوشکاری با تعبیه دو شکاف کوچک در لبه ها ی انتهایی پایه ی متحرک و استفاده از چسب آهن، تیغه را بر روی پایه متحرک ثابت نماییم.

در زمان استفاده، به منظور جا زدن تیغه ای که بر روی پایه ی متحرک سوار شده است، لازم است غلافی هم اندازه با تیغه با استفاده از چوب یا فلز بسازید، تا از بوجود آمدن جراحت بر دست در زمان جا زدن تیغه، جلوگیری بعمل آورید. در نهایت نیز می توانید با استفاده از لنت و نوار پیچی دسته و غلاف شکل زیباتری به سلاح خود همانند فیلم “3″” بدهید.

پرونده:3.wmv

نتیجه آزمایش نهایی بر روی تخته چوبی قطور، در فاصله پنج متری از هدف، در شکل زیر نشان داده شده است:

020.jpg

می توانید در عوض استفاده از تیغه ای برنده بر انتهای پایه ی متحرک، در زمان شلیک از سوزنهایی که در تزریقات مورد استفاده قرار می گیرند نیز، استفاده نموده و آن را به سم ریسین و …، که در بخش سموم(بخش ۱۱) با چگونگی ساخت هر یک آشنا شدید، آغشته نمایید. (شکل زیر)

021.jpg

توجه: سوزن بایستی درون محلول سم ریسین و … قبلاً قرار داده شده باشد.

تکنیکهای خفه کردن

در این روش با استفاده از یک طناب، ریسمان یا کمربند و هر ابزار دیگری مانند آن با کمین در پشت هدف، طناب و … از بالای سر به سرتاسر گلوی قربانی حلقه زده شده و در حالی که چرخیده و باسن خود را در برابر باسن قربانی قرار داده اید، او را به عقب بکشید تا تعادل وی در این نقطه بر هم بخورد.

این عمل لازم است با قدرت انجام شود، بطوریکه قربانی به بالای شانه های شما پرتاب شود و بطور موثر به شکسته شدن گردن وی نیز منتهی شود. (تصاویر زیر)

00115.jpg


روش دیگر، ساخت ابزار مرگبار بسیار ساده ای بصورت زیر است. کافی است از یک جفت تخته، که به یک سیم پیانو متصل شده اند، مانند شکل زیر، استفاده نمائید.

0022.png

به محض نزدیک شدن به فرد (هدف)، از پشت سر وی دستها را بالا بیاورید و سیم را از روی سر قربانی مانند شکل زیر عبور دهید و فرد را به سمت خود بکشید تا گلوی او بریده شود. این سلاح تیز، برنده، مرگبار، سریع و بی صدا بوده و در عین حال از ساخت بسیار آسانی نیز برخوردار است.

0038.jpg

مواد منفجره

روشهای تولید مواد اولیه پایه در ساخت مواد منفجره

با آگاهی از شرایط امنیتی حاکم بر مسیر فروش بخش بخصوصی از مواد اولیه، که در تولید گستره ی معینی از مواد منفجره نقش بسزایی را ایفا می کند و با در نظر گرفتن تشدید این موارد پس از انتخابات ۸۸ ، بر آن شدیم با ارائه راهکارهایی که تا حد امکان مخاطبان را بی نیاز از بکار گیری تجهیزات گران قیمت و بخصوصی نماید، بخش مهمی از این مواد با کمترین هزینه ی تحمیلی بر آنان تهیه و تولید شود. بر تهیه و قروش برخی از این مواد نظیر نیترات پتاسیم، کلرات پتاسیم، کلرات سدیم و محصولاتی از این قبیل حساسیتهای ویژه ای وجود دارد، که در موارد دیگر می تواند اینگونه نباشد و این در حالی است که تهیه برخی از مواد اولیه دیگربطور دست ساز نیز می تواند برایتان مقرون به صرفه تر باشد.

از جمله ی این موارد به مواد اولیه اساسی پایه ای چون نیترات پتاسیم، اسید نیتریک، اسید سولفوریک و … می توان اشاره نمود، که در ذیل به روشهای تهیه و تولید گروهی از مهمترین مواد اولیه پایه بطور دست ساز خواهیم پرداخت:

۱) نیترات پتاسیم:

از مطالب پیشین بیاد دارید که نیترات پتاسیم را می توانید از بسیاری از منابع طبیعی استخراج نمایید. در اینجا با شیوه متفاوت و در عین حال موثرتری در تولید این ماده آشنا خواهید شد، که برای ساخت اسید نیتریک، باروت سیاه، اسید پیکریک (بوستر) و … استفاده از این ماده اولیه نقش بسزایی را برایتان ایفا می کند.

مواد و وسایل مورد نیاز:

- سه و نیم گالن (سیزده و نیم لیتر) خاک حاوی موادی از سبزیجات فاسد شده قدیمی یا موجودات مرده و فضولات حیوانی قدیمی یا گورستانهای قدیمی یا فونداسیون (پی) بناهای فرسوده و قدیمی

- یک دوم فنجان (یک هشتم لیتر) خاکستر چوب کاملاً ریز و نرم: این خاکستر که باید بصورت پودری کاملاً ریز مورد استفاده قرار بگیرد را می توانید از سوزاندن چوب سفید و یا کاغذ بدست بیاورید.

- سطل پلاستیکی، چوبی یا فلزی به گنجایش حدوداً 19 لیتر

- 2 تکه پارچه ریز بافت، هر یک کمی بزرگتر از کف سطل

- ظرف کم عمق یا بشقاب، حداقل به بزرگی کف سطل

- ظرفِ کم عمقِ مقاوم در برابر حرارت (سرامیک، فلز و غیره)

- آب: شش و سه چهارم لیتر

- درفش، چاقو، پیچ گوشتی و یا هر ابزار مناسب دیگری برای تولید سوراخ در کف سطل

- الکل (اتیل الکل یا الکل میوه): 4 لیتر

- منبع حرارتی: گازپیک نیکی، بخاری و …

- کاغذ

- نوار چسب

نکته: نسبت مقدار مواد تشکیل دهنده بسیار مهم است. جهت تولید نیترات پتاسیم بیشتر بایستی از از نسبت مقادیر به شکل دو برابر و … استفاده کنید.

طریقه تهیه:

الف) سوراخهایی مانند شکل زیر در کف سطل ایجاد کنید و یک تکه پارچه بر روی سوراخها در کف سطل پهن کنید.

00111.png

ب) خاکسترها را به ضخامتی معادل تکه پارچه زیرین بر روی پارچه پخش نمایید و تکه پارچه دوم را بر روی خاکسترها قرار دهید. (تصویر زیر)

003.png

ج) خاک را داخل سطل بریزید. (شکل زیر)

004.png

د) سطل را بر روی ظرف کم عمقی که تهیه نموده اید قرار دهید. در صورت لزوم می توانید اینکار را مانند تصویر زیر با استفاده از دو تکه چوب انجام دهید.

۰۰۵.jpg

ر) آب را بجوشانید و آن را در مقادیر کم و در دفعات جداگانه ای بر روی تمامی بخشهای خاک درون سطل از بالا بریزید. صبر کنید تا مایع بخوبی در درون طرف کم عمقِ پایینی جمع آوری شود. با تمام شدن آب، این وضعیت را بمدت 1 الی 2 ساعت حفظ کنید تا مایع جمع آوری شده درون ظرف خنک نیز شود.

س) مایع جمع آوری شده در درون ظرف کم عمق را با دقت درون ظرف مقاوم به حرارت بریزید و گل و لای ته نشین شده در پایین ظرف کم عمق را به دور بریزید.

ص) مایع را حداقل به مدت دو ساعت بر روی گاز و … بجوشانید. دانه های کوچک نمکی بر روی مایع در حال جوشیدن ظاهر می شود. این دانه های کوچک را با استفاده از کاغذ از روی مایع جمع آوری کنید و بدور بریزید. (شکل زیر)

006.png

ط) با رسیدن حجم مایع در حال جوشیدن به نصف حجم اولیه، آن را از روی آتش بردارید و به کناری قرار دهید. پس از نیم ساعت، در حجمی معادل با حجم مایع درون ظرف به آن الکل بیفزایید. این مایع را با استفاده از کاغذ بر روی ظرف دیگری مانند شکل زیر فیلتر کنید. با ریختن مایع بر روی کاغذ که کار یک صافی را برایمان انجام میدهد، بلورهای سفید کوچک نیترات پتاسیم بر روی کاغذ قابل مشاهده خواهند بود.

007.png

خالص سازی:

کریستالهای خشک نیترات پتاسیم را درون کمترین مقدار ممکن آب در حال جوشی حل کنید و بلورهای نمکی ظاهر شده بر روی مایع را مجدداً مانند بند «ص» در فوق جمع آوری نموده و بدور بریزید. با استفاده از چند تکه کاغذ، که آنها را بروی یکدیگر قرار داده اید، مایع باقیمانده را مانند بند «ط» در ظرف دیگری فیلتر کنید. این مایع را به کناری قرار دهید تا تبخیر شود. با عمل تبخیر بلورهای نیترات پتاسیم در درون ظرف قابل مشاهده اند. این بلورها را بر روی سطح مسطحی پخش نمایید و اجازه دهید تا کاملاً خشک شوند.

۲) اسید سولفوریک:

کاربرد اسید سولفوریک بعنوان الکترولیت در باتری یک اتومبیل متداول بوده و بدین ترتیب استخراج آن از باتری یک خودرو امکان پذیر است.

نکته: در صورت نیاز به نمونه های غلیظ تر، این اسید را تا زمان شکل گیری بخارات سفید بر روی آن بجوشانید.

احتیاط: این اسید خورنده و بخارات آن هرگز نبایستی استنشاق شود.

۳) اسید نیتریک:

اسید نیتریک در تهیه و تولید مواد منفجره متعددی کاربرد دارد، که در ذیل با طریقه تولید آن بطور دست ساز آشنا خواهید شد.

مواد و وسایل مود نیاز:

- نیترات پتاسیم

- اسید سولفوریک غلیظ

- دو بطری دهان باریک

- ماهیتابه

- چوب یا زغال سنگ

- چسب برق

- کاغذ یا تکه پارچه

طریقه تهیه:

الف) دو قاشق غذاخوری نیترات پتاسیم کاملاً خشک را با یک قاشق غذاخوری اسید سولفوریک غلیظ در درون بطری دهان باریک با یکدیگر ترکیب کنید.

نکته: مقدار اسید سولفوریک و نیترات پتاسیم مورد استفاده بترتیب به نسبت یک به دو به لحاظ حجمی بوده و بطور سرانگشتی مقدار اسید نیتریک تولیدی برابر با مقدار نیترات پتاسیمِ مورد استفاده است. برای مثال اگر به دو قاشقِ غذاخوری اسید نیتریک نیازمندید، بایستی از 2 قاشق غذاخوری نیترات پتاسیم و یک قاشق غذا خوری اسید سولفوریک غلیظ استفاده نمایید. گنجایش بطری مورد استفاده نیز لازم است بصورتی اختیار شود که هیچگاه بیش از یک چهارم آن پر نشود.

ب) با قرار دادن کاغذ یا پارچه در اطراف دهانه ی دو بطری و با استفاده از نوار چسب دو بطری را از قسمت گردن بطور هم سطح در مقابل یکدیگر و بدون هرگونه درز و شکاف هوایی ببندید.

نکته: هرگز از پوشش های سلوفان که در بسته بندی مواد غذایی بکار می رود برای آب بندی بطریها استفاده نکنید.

ج) با استفاده از سنگ یا قوطی های خالی کنسرو مکان بطریها را طوری تثبیت نمایید که بطری خالی کمی پایین تر از بطری حاوی ترکیب قرار بگیرد.

د) حال نوبت به حرارت دادن بطری حاوی ترکیب می رسد. می توانید آن را به آرامی در درون آتش حرکت دهید، ولی این شیوه حرارت دادن مناسب نبوده و این روند می تواند منجر به خرد شدن ناگهانی بطری شود.

بهتر است بطری حاوی ترکیب را در درون یک ظرف مقاوم به حرارت قرار دهید و درون ظرف را از شن و یا ماسه پر کنید و با حرارت دادنِ تدریجی این ظرف موجب شوید حرارت از شن و یا ماسه های گرم شده به بطری منتقل شود. (شکل زیر)

۲.jpg

ر) با دنبال نمودن این فرآیند دود قرمز رنگی شروع به شکل گیری می کند. در چنین وضعیتی متناوباً آب سرد بر روی بطری خالی بریزید تا اسید نیتریک شروع به شکل گیری در بطری خالی کند.

نکته: این روند تا زمانی که هیچ اثری از دود قرمز رنگ قابل مشاهده نباشد دنبال می شود.

توجه: اگر اسید نیتریک شکل گرفته در بطری خالی روشن نیست و ابری رنگ به نظر می رسد، آن را دریک بطری تمیز بریزید و عین مراحل فوق را بر روی آن تکرار نمایید.

احتیاط: از تماس بدن یا لباس با اسید نیتریک و استنشاق بخارات آن اجتناب نمایید. این اسید را بدور از تمام مواد قابل احتراق و در یک ظرف شیشه ای نگهداری نمایید.

۴) سولفات مس:

مراحل آماده سازی سولفات مس، که در تولید TACC (اینجا) مورد استفاده می باشد، در ذیل آمده است:

مواد و وسایل مورد نیاز:

- سیم مسی برق (بدون روکش)

- اسید سولفوریک رقیق

- نیترات پتاسیم

- الکل

- آب

- دو ظرف شیشه ای دهان گشاد، ترجیحاً مقاوم به حرارت

- حوله کاغذی

- ماهیتابه

- میله چوبی یا یک تکه چوب

- ظرف، مناسب برای فیلتر کردن مواد

- قاشق جایخوری

- منبع حرارتی (گاز پیک نیکی، بخاری و …)

- نوار چسب

طریقه تهیه:

الف) 10 گرم سیم مسی برق را داخل یکی از ظروف شیشه ای دهان گشاد انداخته و یک فنجان (240 میلی لیتر) اسید سولفوریک رقیق به آن بیفزایید. (شکل زیر)

01.jpg

نکته: در زمان استفاده از اسید سولفوریک به رقیق بودن آن توجه داشته باشید. چنانچه این اسید را از باطری اتومبیل استخراج می کنید نبایستی عملیات تغلیظ یا جوشاندن اسید را بترتیبی که در بند «2″ در فوق آمده است دنبال نموده باشید.

ب) 12 گرم نیترات پتاسیم به درون محتویات شیشه دهان گشاد بیفزایید. (تصویر زیر)

Zm22.jpg

نکته: می توانید بجای نیترات پتاسیم از یک و نیم قاشق چایخوری اسید نیتریک غلیظ نیز استفاده کنید. ( استفاده از اسید نیتریک منجر به کسب نتایج بهتری می شود)

ج) بطری دهان گشاد را درون یک ماهیتابه که درون آن [ماهیتابه] را از آب گرم پر نموده اید بمدت حدوداً 2 ساعت بر روی منبع حرارتی مانند گاز و … حرارت دهید. فرآیند تولید حباب در مخلوط متوقف و رنگ مخلوط به آبی تغییر می کند. (شکل زیر)

0003.jpg

احتیاط: این فرآیند منجر به تولید گازهای سمی می شود. از این حیث این عمل را در فضای باز انجام دهید.

د) مخلوط آبی رنگ داغ را داخل ظرف شیشه ای دهان گشاد دوم (بدون تکه مس درون آن) بریزید و اجازه دهید در دمای معمولی یک اتاق خنک شود. کریستالهایی در ته ظرف شکل خواهند گرفت.

توجه: قطعات مس باقیمانده در اولین شیشه را مجدداً استفاده نکنیدو آنها را دور بیاندازید.

ر) با دقت مایع روی کریستالها را بدور بریزید و کریستالها را با میله چوبی یا یک تکه چوب به پودر تبدیل کنید. (شکل زیر)

Mm0041.jpg

س) یک دوم فنجان (120 میلی لیتر) الکل بر روی کریستالهای پودر شده در درون ظرف بریزید و متعاقباً مخلوط را هم بزنید. (تصویر زیر)

M005.jpg

ص) این مخلوط را بر روی یک حوله کاغذی مانند تصویر زیر درون ظرف دیگری فیلتر کنید تا کریستالها بر روی حوله کاغذی باقی بماند.

M006.jpg

ط) بر روی کریستالها باقیمانده بر روی حوله کاغذی سه بار و در هر مرتبه یک دوم فنجان (120 میلی لیتر) الکل بریزید تا بخوبی شسشته شوند

ع) کریستالها را بمدت 2 ساعت به کناری بگذارید تا بخوبی خشک شوند.

۵) کلرات سدیم:

کلرات سدیم اکسید کننده ای قوی است که در تولید مواد منفجره مختلفی از جمله TACC (اینجا) بکار می رود. کاربرد این ماده بعنوان جایگزین مناسبی برای کلرات پتاسیم نیز متداول است. برای نمونه در تولید مواد منفجره پلاستیکی کم هزینه (اینجا) استفاده از کلرات سدیم بجای کلرات پتاسیم نیز امکان پذیر است.

مواد و وسایل لازم:

- دو الکترود زغالی یا سربی به قطرحداقل 1 اینچ و طول حداقل 5 اینچ: الکترودهای زغالی را میتوانید از داخل باتری های خشک بدست بیاورید. برای این منظور کافی است باتری ها را باز کنید و هسته آنها را بیرون آورده و بخوبی تمیز کنید.

- نمک

- اسید سولفوریک رقیق

- باتری اتومبیل

- آب

- دو عدد سیم نمره 16 روکش دار به بلندی 2 متر

- بنزین

- ظرف شیشه ای دهان گشاد به قطرو درازای بترتیب حداقل 5 اینچ و 6 اینچ

- چوب

- ریسمان

- قاشق چایخوری

- فنجان

- پارچه زمخت

- چاقو

- سینی یا ماهیتابه بزرگ

طریقه تهیه:

الف) یک دوم فنجان نمک را با 3 لیتر آب در درون ظرف دهان گشاد مخلوط کنید. (شکل زیر)

N001.jpg

ب) دو قاشق چایخوری اسید سولفوریک رقیق به محلول درون ظرف بیافزایید و این ترکیب را بمدت 5 دقیقه با یک میله چوبی بهم بزنید. (تصویر زیر)

Zn22.jpg

توجه: در زمان استفاده از اسید سولفوریک به رقیق بودن آن توجه داشته باشید. چنانچه این اسید را از باطری اتومبیل استخراج می کنید نبایستی عملیات تغلیظ یا جوشاندن اسید را بترتیبی که در بند «2″ در فوق آمده است دنبال نموده باشید.

ج) حدود 4 اینچ از سرهای روکش دار دو سیم را با چاقو مانند تصویر زیر لخت کنید.

Zn31.jpg

د) با استفاده از دو تکه چوب کوچک به دارازای یک و نیم اینچ الکترودهای زغالی یا سربی را مانند تصویر زیر بوسیله ریسمان بفاصله ی یک و نیم اینچ از یکدیگر (بدون تماس فیزیکی با یکدیگر) ببندید. (عرض چوبها حداقل یک اینچ و ضخامت آنها از یک هشتم اینچ کمتر نباشد)

Zn41.jpg

ر) الکترودها را با سیم نمره 16 به ترمینالها یا قطبین باتری اتومبیل وصل کنید. (تصویر زیر)

Zn42.jpg

س) چهار و نیم اینچ از الکترودها را درون محلول فرو ببرید. (شکل زیر)

Zn61.jpg

ص) اتومبیل را درجا با دور آرام گرم کنید. بهتر است این دور در یک پنجم حداکثر دور قابل دسترس باشد.

ط) این وضعیت را بمدت 2 ساعت حفظ نموده و سپس بمدت 2 ساعت اتومبیل را خاموش کنید.

ع) این پروسه در بندهای «ص» و «ط» را در مدت زمان کلی 64 ساعت تکرار کنید . بدین معنا که در این مدت زمان جمعاً 32 ساعت موتور در جا با دور آرام روشن و 32 ساعت خاموش می شود و فواصل استارت زدن ها از زمان خاموش بودن تا روشن شدن بعدی موتور 2 ساعت است.

نکته: حفظ سطح محلول آب اسید- نمک درون ظرف در این مدت زمان مهم است وسطح از دست رفته ی محلول در این مدت زمان بایستی جبران شود.

احتیاط: از لمس الکنرودها یا سیم های لخت در حالیکه موتور اتومبیل روشن است خودداری کنید.

ف) با پایان یافتن این چرخه موتور اتومبیل را خاموش کنید و الکنرودها را از درون ظرف خارج ساخته و سیم های لخت را از باطری جدا کنید.

ک) پارچه زمخت را بر روی سینی یا ماهیتابه ای بزرگ پهن کنید و محلول را به آرامی (بدون رسوبات ته نشین در ته ظرف) بر روی آن فیلتر کنید. (شکل زیر)

Zn71.jpg

ل) در دمای معمولی یک اتاق حدوداً 16 ساعت زمان لازم است تا آب موجود در محلول فیلتر شده تبخیر شود. آنچه باقی می ماند کلرات سدیم بقدر کافی خالص است که می تواند در زمان ساخت مواد منفجره بکار گرفته شود.

متیل نیترات ( دینامیت)

در مباحث پیشین؛ با چگونگی ساخت انواع مختلفی از دینامیت، آشنا شدید. «متیل نیترات»، که با فرمول و تر کیب شیمیایی ساده تری، بعنوان آلترناتیو یا ماده جایگزین موثر دیگری نیز در این حوزه برایتان قابل استفاده خواهد بود.

انفجار این ترکیب انفجاری، که مرکب از اسید سولفوریک، اسید نیتریک و متیل الکل می باشد، با استفاده از یک چاشنی امکان پذیر است.

توجه: در طراحی این بمب در سطح آماتور می توانید از یک بمب لوله ای آهنی به قطریک و نیم تا سه اینچ و طول 3 تا 8 اینچ استفاده کنید. انفجار این بمب برای این عده در سطح یاد شده [آماتور] با استفاده از یک چاشنی که در آن از ماده منفجره ی حساس TACC استفاده شده باشد نیز امکان پذیر است.

مواد و وسایل مورد نیاز:

اسید سولفوریک غلیظ (<90%)

اسید نیتریک غلیظ (<90%)

متانول یا متیل الکل یا الکل متیلیک یا الکل چوب

قطره چکان

ظرف شیشه ای دهان گشاد بزرگ (حداقل به گنجایش 2 لیتر)

ظرف شیشه ای دهان باریک (به گنجایش حداقل یک لیتر)

ماده جاذب الرطوبه (خاک اره، کاغذ خرد شده، پارچه خرد شده و …)

فنجان

ماهیتابه بزرگ

قاشق چای خوری

میله چوبی

آب

سینی


24 قاشق چای خوری اسید سولفوریک را به16-1/2 (شانزده و نیم) قاشق چای خوری اسید نیتریک در ظرف دهان گشاد اضافه کنید.

شیشه را در تابه ی بزرگی که درون آن را با آب سرد پر نموده اید قرار دهید تا خنک شود. در حالی که بخش پایینی شیشه درون آب است آن را با احتیاط بچرخانید.

احتیاط: مراقب باشید محتویات درون شیشه به بیرون پاشیده نشود.

در حالی که به طور مداوم شیشه را می چرخانید، یک دوم قاشق چایخوری متیل الکل به مخلوط بیفزایید. حدود یک دقیقه صبر کنید تا مخلوط کمی خنک شود و مجدداً 13-1/2 (سیزده و نیم) قاشق چای خوری متیل الکل به مخلوط بیفزایید. (شکل زیر)

Eb1065a1490ca91ba76db4c14cb8751b.jpg


مهم: در صورتی که با افزایش ناگهانی میزان گازهای تولید شده مواجه شدید و یا محلول را تیره تر از حد معمول یافتید و یا محلول شروع به کف کردن نمود، به منظور جلوگیری از وقوع حوادث احتمالی بعدی، بی درنگ محتویات درون ظرف را درون آب سرد درون تابه خالی کنید.

با اضافه کردن مقدار متیل الکل نهایی، چرخش ظرف را بمدت 30 تا 45 ثانیه ادامه دهید. حال با احتیاط محلول درون شیشه را درون ظرف شیشه ای دهان باریک بریزید. شیشه را به طور قائم در درون آب بمدت حدود 5 دقیقه بحال خود رها کنید تا دو لایه بصورت قابل تفکیک ازیکدیگر درون شیشه قابل مشاهده باشند. با قطره چکان لایه بالایی درون ظرف را با دقت به ظرف شیشه ای دهان باریک دیگری منتقل کنید. (تصویر زیر)

924e1084d77a6cf6c6157edb6aafad4d.jpg


احتیاط: این مایع قابل انفجار بوده و به شوک (ضربه و …) حساس است.

مقدار مساوی از آب به ماده منفجره درون شیشه اضافه کنید و آن را بچرخانید. (شکل زیر)

De1f24ea3de4c5472fec3d6250c0cf39.jpg


صبر کنید تا مجدداً دو لایه بصورت قابل تفکیک از یکدیگر درون شیشه قابل مشاهده باشند. اینبار لایه پایینی درون شیشه ماده منفجره است. با دقت لایه بالایی را با قطره چکان برداشته و دور بریزید .

یک فنجان بر روی سینی قرار دهید و فنجان را از مواد جاذب الرطوبه پر کنید. در حالی که ماده منفجره درون شیشه را با میله چوبی هم می زنید، به آرامی آن را بر روی مواد جاذب الرطوبه درون فنجان بریزید تا این مواد مرطوب شوند. ماده منفجره آماده برای استفاده است.

توجه: مواد جاذب الرطوبه درون فنجان را تا اندازه ای که ماده منفجره از آن ها چکه کند مرطوب نکنید. اگر این مواد را بیش از اندازه مرطوب یافتید از مواد جاذب بیشتری استفاده کنید.

مهم: در صورتیکه می خواهید این ماده منفجره را انبار کنید آن را در درون یک ظرف، به منظور جلوگیری از تبخیر ناخواسته، کاملاً مهر و موم کنید. از تماس ماده منفجره با پوست بدن نیز اجتناب کنید. در صورت وقوع تماسهای ناخواسته، پوست را با آب فراوان شستشو دهید. در محیطهای پر گرد و غبار، ماده منفجره را از موادی مانند شن، ماسه و یا خاک نیز به دور نگهدارید.

منفجره های متورق

Z17.jpg

مواد منفجره متورق، قدرتمند و در عین حال موارد بکار گیری آنها متعدد است، که استفاده از آنها در تله های انفجاری پستی [نمونه پاکتی] یکی از همین موارد است.

این مواد قابل انعطاف بوده و می توانند به شکل خاصی برش داده شده و بر روی سطوح نسبتا صاف گذاشته شوند.

موادی چون آر دی ایکس و پتن در ساخت آنها متداول تر است، که بدلیل برخی برتریها از جمله انفجار آسانتر، پتن بر آردی ایکس ترجیح داده می شود.

برای ساخت این ماده منفجره از ترکیب زیر استفاده می کنیم:

65% پتن+ 8% نیترو سلولز+27% لاتکس مایع

مقدار کمی از پتن را بر روی تخته آشپزی چوبی کاملاً نویی قرار دهید و با استفاده از یک وردنه ی نو، این کریستالها را در حدی که قوامی نظیر آرد پیدا نمایند، خرد کنید. (کریستالها بایستی به شکل یکنواختی بدور از ایجاد اصطکاک جدی میان دو سطح خرد شوند و برای احتیاط بایستی این عمل را با مقادیر بسیار کمی از پتن در دفعات جداگانه ای به آرامی انجام دهید)

لاتکس مایع در صنعت گریم مورد استفاده بوده و از آن برای چهره سازی استفاده می شود. این ماده در عین حال بسیار گران بوده و تهیه مقادیر اندک از آن نیز امکان پذیر است.

برای ساخت اینگونه ورقه ها، مواد فوق را با یکدیگر ترکیب نموده و با قلم مو بطور یکنواخت بروی سطح کاملاً صافی پخش کنید. حال آن را بحال خود رها نمایید تا کاملاً خشک شود. پس از خشک شدن، از یکطرف لایه لاتکس را به آرامی از روی سطح جدا کنید.(مراقب باشید لایه های لاتکس بر روی هم نچسبند)

برای انفجار منفجره های متورق کافی است چاشنی انفجاری را بر روی آنها سوار کنید، تا متناسب با مکانیسم مورد استفاده در انفجاربصورتهای الکتریکی و … منفجر شود.

توجه: با جاسازی اینگونه ورقه ها در درون درزهای میان البسه، می توان از آنها در ساخت پوشش های انتحاری به شکل لباس نیز استفاده نمود.

محاسبه مقادیر وزنی

به لحاظ درصد های یاد شده در فرمولهای ساخت مواد اولیه بکار رفته در اجزاء یک بمب ، به منظور محاسبه مقادیر وزنی در واحد وزن، بفرمولهای زیر توجه نمایید:

فرض کنید هدف ساخت 20 کیلوگرم بمب به صورتی است که در آن بایستی از a درصد ماده A و b درصد ماده B استفاده نمایید. با تشکیل یک تناسب ریاضی، مقادیر A وB به کیلوگرم عبارتند از:

100 a

20 x

یا

X=(20*a)/100

که در آن x عبارتست مقدار ماده A به کیلوگرم.

به تشایه آنچه که در فوق گذشت داریم:

Y=(20*b)/100

که درآن Y مقدارماده B در ترکیب انفجاری به کیلوگرم خواهد بود.

این مطلب بطور مشابه نیز قابل تعمیم است، بطوریکه اگر هدف ساخت m کیلوگرم بمب بصورتی است، که در آن از a1 درصد ماده a2 ،A1درصد ماده A2،… و an درصد ماده An استفاده شده باشد، مقادیر A2 ،A1، … و An در واحد وزنی، که در اینجا برای نمونه کیلوگرم در نظر گرفته شده است، عبارتند از:

X1=(m*a1)/100 و X2= (m*a2)/100 ،…و Xn=(m*an)/100

در این فرمول x1،x2،…و xn بترتیب عبارتند از از مقدار ماده A1، A2،…و An در واحد وزن.

تذکر: در فرمولهای فوق علامت * برای ضرب و علامت / برای تقسیم بکار رفته است.


شستشو و خالص سازی مواد منفجره به زبان ساده

به تبعیت از مطالب پیشین، می دانیم که در فرآیند پایانی تولید ماده منفجره، شستشو و زدودن این ماده بطور کامل از اسید، مساله مهمی است که موجب پایداری بهتر ماده منفجره شده و از این حیث هیچگاه نبایستی از نظر دور داشته شود.

برای مثال درمرحله پایانی در استخراج مواد منفجره ای که به شکل ته نشین در محلولهای اسیدی هستند، فیلتر نمودن محلولی که ماده منفجره را به شکل رسوب یا ته نشین در درون خود دارد [بوسیه کاغذ صافی] به تنهایی کافی محسوب نمی شود و لازم است عمل شستشو نیز بر روی ماده منفجره ی ته تشین شده انجام شود تا هر گونه اسید اضافی دیگری از آن پاک شود و این شستشو در صورت لزوم در دفعات مکرر دیگری آنقدر تکرار شود تا با اندازه گیری PH بوسیله کاغذ تورنسل (لیتموس) با سنجش میزان اسیدی بودن ماده انفجاری این ماده از اسید کاملاً عاری و پاک دانسته شود. بدیهی است در صورت دسترسی به تجهیزات پیشرفته تر می توانید از PH سنجهای مدرن دیجیتالی نیز استفاده نمائید.

مهم: کاغذ تورنسل با ورود به محیط های اسیدی به رنگ قرمز، با ورود به محیط های قلیایی به رنگ آبی و با ورود به محیط خنثی به رنگ بنفش در می آید.

از مطالب گذشته بیاد دارید در مرحله استخراج مواد منفجره ای که به شکل ته نشین در محلول اسیدی بوده اند، عمل فیلتر نمودن را با استفاده از یک کاغذ صافی انجام می دادیم. برای این منظور می توانید از یک قیف پلاستیکی استفاده کنید، بدین ترتیب که با استفاده از یک قیف که سطح داخلی آن بخوبی با کاغذ صافی آزمایشگاهی پوشانده شده است محلولی که ماده منفجره را بصورت رسوب و ته نشین در درون خود دارد به درون ظرف دیگری مانند یک لیوان بلند وارد نمایید و در صورت لزوم محلولی که به درون لیوان وارد می شود را آنقدر بخارج منتقل نمایید تا تمامی ماده منفجره بر روی کاغذ صافی بطور ته نشین باقی بماند. (تصویر زیر)

001002.jpg

مرحله مهم بعدی، شستشوی ماده ته نشین شده بر روی کاعذ صافی است، که با یکی از متداول ترینِ این روشها در ذیل آشنا خواهید شد:

با استفاده از 250 میلی لیتر آب مقطر ماده منفجره موجود بر روی کاغذ صافی را با آب شستشو می دهیم. بهتر است این عمل را حداقل دو مرتبه انجام دهید. برای درک بهتر این موضوع می توانید به فیلم کوتاهی که در ادامه برایتان تدارک دیده ایم نیز توجه کنید:

پرونده:شستشو با آب مقطر.wmv

شستشو با محلول بی کربنات سدیم (جوش شیرین) نیز در تخلیص ماده منفجره بسیار حائز اهمیت است. این عمل را با 250 میلی لیتر محلول بی کربنات سدیم انجام می دهیم. در نظر داشته باشید از آنجا که بی کربنات سدیم در اتانول به مقدار کم محلول است، برای تهیه این محلول از آب استفاده می کنیم . (در دمای معمولی اتاق، ۱۰٫۳ گرم از این ماده [بی کربنات سدیم] در ۱۰۰ گرم آب حل می‌شود)

در زمان شستشو با بی کربنات سدیم ، بدلیل ایجاد کف، بایستی این عمل را با حوصله بیشتری به انجام برسانید. به فیلم کوتاه دیگری نیز که در این رابطه برایتان آماده نموده ایم در ذیل توجه کنید:

پرونده:شستشو با محلول بی کربنات سدیم.wmv

حال مجدداً ماده منفجره باقیمانده بر روی کاغذ صافی را دو مرتبه دیگر با 250 میلی لیتر آب مقطر، نظیر آنچه که در فیلم اول در فوق مشاهده نموده اید، بشویید تا از اسید کاملاً پاک شود. در نهایت با اندازه گیری PH در صورتی که ماده منفجره از اسید کاملاً پاک شده باشد آن را بر روی سطحی پخش می کنیم تا بخوبی خشک شود.

توجه: صرف نظر از روشهایی که در گذشته آموخته اید، از شیوه تشریح شده در فوق، درمورد کلیه مواد منفجره استخراج شده بوسیله آزمایشگاهی [ته نشین در محلول اسیدی] که در سایت ارائه گردیده است، می توانید استفاده کنید، لیکن گاه حسب نوع ماده منفجره ی بکار گرفته شده، قرار دادن ماده منفجره در آبی که که حاوی بی کربنات سدیم (جوش شیرین) در حال جوشیدن است، می تواند مدت زمان تخلیص در بخش بخصوصی از مواد منفجره را کوتاهتر نماید، که به این موارد در مباحث پیشین پرداخته شده است و در صورت تمایل می توانید به آن مطالب نیز مراجعه نمایید.

مواد منفجره ضعیف

لغت مواد منفجره ضعیف به معنی مواد کم خطر نیست. مواد منفجره ضعیف آنهایی هستند که در واقع به شدت می سوزند و منفجر نمی شوند مگر این که در محفظه بسته ای قرار داشته باشند. در واقع اگر احتراق خیلی سریع در محفظه بسته ای رخ دهد به انفجار تبدیل می شود.

بطور اساسی دو ماده منفجره ضعیف وجود دارند: باروت سیاه و باروت بدون دود، که از این میان باروت سیاه به خاطر حساسیت زیاد به گرما، ضربه و هر گونه انرژی دیگر بسیار خطرناک تر است.

از باروت سیاه بعنوان خرج اصلی در بمب های ابتدایی لوله ای و یا ساخت چاشنی های ساده ی الکتریکی و حتی ساخت انواع فتیله استفاده می شود.

شیوه تولید و ساخت باروت بدون دود در اینجا آمده است و برای تولید باروت سیاه با “ کیفیت مناسب و قدرت عمل کنندگی بالا ” بصورت زیر عمل می کنیم:

دو و نیم لیتر اتانول (اتیل الکل یا الکل میوه) را درون یک سطل بریزید. حال سه فنجان نیترات پتاسیم دانه دانه و ریز شده را با دو فنجان زغال چوب پودر شده و یک دوم فنجان گوگرد پودر شده در درون یک ظرف مقاوم به حرارت بریزید.

یک فنجان آب به مواد درون ظرف اضافه کنید و آنها را مخلوط نمایید تا مواد در درون آب شروع به حل شدن نمایند. دو فنجان آب دیگر به درون ظرف بیفزایید و ظرف را بر روی یک منبع حرارت مانند شعله ی گاز قرار دهید تا حبابهای کوچک شروع به شکل گرفتن نمایند.

احتیاط: از بجوش آمدن مخلوط احتراز نمایید و مطمئن شوید مخلوط بحالت مرطوب باقی مانده است، در غیر اینصورت احتمال اشتعال مخلوط وجود دارد.

ظرف را از روی حرارت بردارید و مخلوط را درون سطل حاوی الکل در حالیکه آنرا بخوبی بهم می زنید بریزید و سطل را 5 دقیقه بحال خود رها کنید.( شکل زیر)

Bp001.jpg

حال مخلوط را با استفاده از یک پارچه فیلتر کنید تا مایع درون آن خارج شود. متعاقباً ماده فیلتر شده را درون یک پارچه بریزید و آن را بخوبی فشار دهید. (تصاویر زیر)

Bp002.jpg

یک سطل خشک آماده کنید و یک سرند بر روی آن قرار دهید. مخلوطِ از مایع فیلتر شده را بر روی سرند بریزید و آن را بوسیله سایش بر روی سرند به شکل ذرات ریز (دانه دانه) در آورید. (شکل زیر)

Bp003.jpg

اگر تعدادی از ذرات بهم چسبیده و بخوبی به شکل دانه دانه تبدیل نمی شوند، تمامی مواد را مجدداً با یکدیگر ترکیب کنید و آنها را درون ظرف دیگری حاوی دو لیتر الکل تازه ریخته و بمدت 5 دقیقه آن را بحال خود رها نمایید و مراحل پالایش با پارچه و سرند را مانند فوق مجدداً تکرار نمایید.

آنچه که اینک در اختیار دارید باروت سیاهی است که بایستی آن را بر روی یک سطح صاف و خشک قرار دهید تا بخوبی خشک شود.

اگر مایل به در اختیار داشتن باروت سیاه با کیفیت تری هستید بایستی با نظارت دائمی این باروت را در حداکثر زمانی حدود یکساعت خشک نمایید. می توانید این باروت را با نظارت متمرکز در کنار رادیاتور و شوفاژ یا نور خورشید نیز قرار دهید تا نتیجه مطلوب در خشک شدن سریعتر باروت فراهم شود.

باروت سیاه را در درون ظروف شیشه ای دردار نگهداری کنید و در زمان بستن درب ظرف دقت نمایید ذرات باروت در دهانه ظرف باقی نمانده باشد در غیراینصورت با خطر انفجار روبرو خواهید بود و از ریختن باروت در درون ظروف پلاستیکی یا کیسه های نایلنی بدلیل احتمال سایش و انفجار نیزخودداری نمایید.

توجه: زغال یکی از مواد اولیه بسیار مهم در ساخت باروت سیاه محسوب می شود و کیفیت آن نیز برای تهیه اینگونه باروت بسیار مهم است. نمونه های آماده موجود در بازار، ممکن است نظر مثبت شما را هیچگاه جلب نکند! مگر آنکه مستقیماً به روستاها سری بزنید و خواستارتهیه زغال درختی درجه یک (غیر مرکبات) از آنها باشید.

ازآنجا که تهیه زغال کار سختی نیست و به آسانی می توانید آن را در فضای باز آماده کنید، به موارد ذیل توجه کنید:

در صورت دسترسی به درختانی چون صنویر یا توسکا بهتر است از چوب این درختان استفاده کنید. در صورت عدم دسترسی به چوب این درختان از چوب سفید درختان دیگری مانند کاج (بدون گره) نیز می توانید استفاده کنید.

پوست چوب کاج را کنده و آن را به قطعات کوچک 20 سانتی متری تقسیم کنید. (از نظر ضخامت نیز چوبها در قطع 2 در 1 سانتی متر باشند)

یک قوطی حلبی درب دارِ چهار لیتری روغن جامد یا رنگ ساختمانی تهیه کنید و آن را قبل از استفاده کاملاً تمیز کنید. چوبها را عمودی طوری داخل آن بگذارید که در میانشان و زیر دربِ بالایی فضای خالی جهت عبور دود باقی باشد. حال با یک میخ بزرگ یک سوراخ در وسط درب بالایی قوطی حلبی ایجاد کنید و درب قوطی را محکم ببندید و آنرا روی آتش اجاق باغ و یا گاز پیک نیکی بگذارید. پس از چند دقیقه بخاری بودار از آن بلند میشود. بهتر است سریک شاخه را درآتش روشن کنید و بالا یا کنار بخار خروجی ازسوراخ روی قوطی بگیرید تا بسوزد و بوی کمتری ایجاد کند. پس از نیم ساعت بخار سفید خروجی شفاف میشود و آتش میگیرد و پس ازحدود یکساعت دیگر گاز سوزان آن نیزتمام میشود. حالا زغال شما آماده است، بدون باز کردن دربِ قوطی آنرا از روی آتش بردارید و بگذارید چند ساعت خنک شود. بهتر است کمی آب به جدارظرف بپاشید تا زودتر خنک شود و ذغال سفید نگردد .

پس از سرد شدن آنرا داخل دو کیسه پلاستیک جادارِ داخل هم شده بریزید وپس ازهواگیری درب آنها را محکم منگنه کنید و آنرا داخل یک گونی کرده و روی یک سطح صاف وتمیزآسفالت یا موزائیک شده بگذارید وآنقدر با کف پا روی آن بروید تا کاملاً باندازه کوچکتر از ماش خرد شود. مواظب باشید کیسه پاره و ذرات سنگریزه یا براده فلز وارد خاکه زغال نشود وگرنه بعداً بهنگام آسیاب کردن جرقه میزند و آسیاب آتش میگیرد. در مرحله بعدی خاکه زغال سرند و سپس بحدی آسیاب میشود که وقتی به آن فوت میکنید مثل گرد خاک بلند شود.

تذکر مهم: بهنگام پخت و خنک شدن زغال نباید به آن زیاد هوا برسد وگرنه زود سفید و خاکستر میشود.

نکته: نیترات پتاسیم، که در بازار به آن شوره نیز اطلاق می شود، بعنوان ماده اولیه ی مهم دیگردر ساخت باروت سیاه، از فروشگاههای مواد شیمیایی، صنعتی و آزمایشگاهی قابل تهیه بوده و قبل از استفاده لازم است به منظور تشخیصِ استفاده از پایدار کننده های احتمالی در آن، که از سوختن این ماده شیمیایی جلوگیری بعمل می آورد، مورد آزمایش قرار گرفته شود.

برای امتحان درجه خلوص شوره، مقدار یک قاشق چایخوری سرپر از آنرا در هاون برنجی پودرکنید و با یک قاشق چایخوری سرخالی شکرِ سابیده، مخلوط کنید و روی یک تکه فویل یا جاسیگاری ریخته آتش بزنید، باید بسرعت بسوزد و دود شود.

بدیهی است درصورت مواجهه با حالتی غیر از مورد یاد شده در فوق، استفاده از پایدار کننده در شوره حتمی است و بایستی شوره پیش از استفاده تخلیص شود.

شیوه تخلیص بدین تریتب است که ابتدا نیترات پتاسیم را درون ظرفی ریخته و به مقدار دو و نیم برابر آن آب به درون ظرف اضافه می کنیدو حال بمدت حداقل یک دقیقه آن را بهم بزنید تا بخوبی با یکدیگر مخلوط شوند. ( توصیه می کنیم این مخلوط را حتماً را بر روی منبعی گرمایی نظیر گاز قرار دهید و آن را بجوشانید تا نیترات پتاسیمِ بخوبی در درون آب حل شود)

حال با استفاده از یک صافی آزمایشگاهی مخلوط را درون ظرف دیگری فیلتر کنید. آنچه که باقی می ماند نیترات پتاسیم خالص و آب خواهد بود.

مجدداً محلولِ از صافی عبور داده شده را بجوشانید تا مقدار زیادی از آب آن بخار شود و محلول غلیظ شود.

محلول غلیظ شده را درون ظرفِ درب داری بریزید و داخل یخچال بگذارید. (می توانید ظرف را بجای یخچال درون ظرفِ حاوی آب و یخ نیز قرار دهید)

تغییر دمای ناگهانی باعث تفکیک و جداسازی آب و نیترات پتاسیم خالص از یکدیگر خواهد بود، بطوریکه نیترات پتاسیم بصورت بلورهایی در آب پدیدار می شود. این بلورها را ضمن فیلتر نمودن و جدا سازی از آب، در جایی خشک، خنک و بدون نور قرار دهید تا کاملاً خشک شوند.

این روش در مورد کودهای شیمیایی حاوی نیترات پتاسیم و … نیز کاربرد دارد. (در زمان خرید ایگونه مواد یقین حاصل کنید که در ترکیبات آن از نیترات پتاسیم ( KNO3) استفاده شده باشد.

توجه: مراقبت نمایید تا در زمان جوشاندن محلول، آب درون ظرف تمام نشود، در غیر اینصورت با آتش گرفتن مواد داخل ظرف مواجه خواهید بود.

شوره را می توانید در مکانهایی مانند دیواره ی غارها بصورت طبیعی (به شکل گردی سفید رنگ ) نیز بیابید و هر اندازه درجه خلوص آن بیشتر باشد، با قدرت انفجاری بهتری درفرآیند نهایی روبرو خواهید بود.

می توانید به شوره زارهای اطراف کرمان، سمنان و …. یا زمینهای مردابی که در زمستان آبگیر و در تابستان خشک میشوند نیز سری بزنید و خاک روی سطح زمین را که حاوی نمک سفید شوره است را جمع کنید. مقداری از آن را با بیلچه بکوبید تا نرم شود سپس داخل یک جوراب مردانه ریخته وآنرا داخل یک جوراب زنانه کرده ببندید و داخل یک ظرف آب جوش از جنس پیرکس یا تفلون بگذارید و آرام زیرو رو کنید و صبر کنید تا آب دوباره بجوش بیاید و نمک شوره کاملا در آب حل شود. حال گِل باقیمانده را دور بریزید. اینکار را چندین بار تکرار کنید، بطوریکه باندازه حجم آب، خاک در آن شسته شده ونمکش جدا شود.

حال محلول را برای 10 دقیقه دیگر بجوشانید وبردارید بگذارید خنک شود. بهتر است چند تکه نخ را داخل ظرف بیاندازید تا سریعتر کریستالهای شوره در کف ظرف درست شده و دور نخ رشد کنند. پس از چند ساعت کریستالها را با نخ درآورده و یا محلول را روی پارچه ای صاف کنید. برای خلوص بیشتر میتوانید یکبار دیگر کریستالهای شوره جدا شده را در هم حجم خود آب جوش حل کرده و دوباره سرد کنید و اینبار در داخل یخچال یا ظرف یخ بگذارید تا شوره خالص بدست آورید. محلولهای جدا شده را درداخل سطل پلاستیکی کوچکی جمع کنید چون هنوز شوره در آن وجود داشته و بعنوان آب جوش اولیه برای موارد ساخت بعدی نیز ممکن است قابل استفاده باشد.

ساخت شوره بطریق آزمایشگاهی نیز امکان پذیر است:

برای تهیه شوره به شیوه آزمایشگاهی مقدار 400 گرم از کود نیترات آمونیم را در یک لیتر آب گرم حل کنید و مدتی خوب هم بزنید تا حل شود و سپس آنرا روی پارچه ای فیلتر کنید تا ناخالصی معدنی آن روی فیلتر گرفته شود. در ادامه 370 گرم کلرید پتاسیم را داخل همان ظرف محلول بریزید و آرام روی شعله کم حرارت دهید و هم بزنید تا کاملا حل شود ولی بجوش نیاید. در پایان میتوانید آنرا دریخچال یا ظرف یخ قرار دهید تا کاملا سرد شود و به روش بالا چند تکه نخ را داخل ظرف بیاندازید تا سریعتر کریستالهای شوره در کف ظرف درست شده و دور نخ رشد کنند پس از چند ساعت کریستالها را با نخ درآوردید. بجای این عمل می توانید محلول را روی پارچه ای نیز فیلتر کنید.

چگونگی ساخت انواع مواد انفجاری به زبان ساده

مواد انفجاری درجه بالا (خرجهای اصلی)

این مواد قدرت انفجاری بالایی دارند ، لیکن از حساسیت کمی برخوردار بوده وآنها را تنها با یک فتیله نمی توان منفجر نمود. موادی مانند نیترات آمونیم، نیترات اوره، مواد منفجره پلاستیکی و… از این دست مواد محسوب می شوند، که از آنها بعنوان خرج اصلی در بمبها استفاده می شود.

این قاعده کلی را همواره بخاطر داشته باشید، که هر ماده منفجره درجه بالا چنانچه در مقادیر کم تهیه شود، می تواند بعنوان بمب صوتی عمل کند، برای مثال اگر 10 کیلوگرم نیترات اوره یا آمونیم یک بمب انفجاری ایده آل با قدرت تخریبی مناسب می باشد یک کیلو گرم آن بعنوان یک بمب صوتی عمل خواهد نمود.

برای انفجار و رسیدن به حداکثربازده ( قدرت انفجاری) در این مواد باید از یک بوستر (تقویت کننده) یا به عبارتی یک بمب کوچک نیز استفاده نمائید، زیرا این مواد غیر حساس بوده و انفجار آنها با یک چاشنی به تنهایی [حسب نوع ماده ی مورد استفاده] می تواند موثر نباشد.

نیترات آمونیم

نیترات آمونیوم به طور گسترده در كشاورزی به عنوان كود نیز استفاده می شود. برای جدا کردن مواد افزودنی موجود در کود کافی است آن را داخل آب حل کنید. نیترات آمونیم داخل آب حل می شود و مواد افزودنی باقی می مانند. اگر محلول را با یک تکه پارچه صاف کرده و در یک تشت بزرگ بریزید تا آب اضافی بخار شود، نیترات آمونیم خالص را که در دما و فشار محیط می بایستی به صورت ذرات كریستال جامد دیده شود، در اختیار خواهید داشت. در حین کار از دستکش استفاده نمائید.

در نظر داشته باشید، نیترات آمونیم بشدت رطوبت هوا را بخود جذب می کند و این موضوع، خاصیت انفجاری آن را از بین می برد و از این حیث لازم است آن را در مکانی عاری از رطوبت نگهداری نمائید.


2-الف) نیترات اوره

وسایل لازم:

۱- بشر ۱ لیتری

۲- همزن چوبی یا شیشه ای

۳- قیف وپارچه صافی

۴- دماسنج

۵- ماسک و دستکش

مواد لازم:

۱- اسید نیتریک صنعتی: ۲۲۵ سی سی (قابل فروش در تمام فروشگاههای مواد شیمیایی)

۲- کود اوره ۲۰۰ گرم (قابل فروش در تمام فروشگاههای لوازم کشاورزی و مواد شیمیایی)

شیوه تهیه:

ابتدا اوره را دربشر ۱ لیتری ریخته و ۳۰۰ تا ۴۰۰ سی سی آب را به بشر اضافه می کنیم و آن را با همزن شیشه ای به هم می زنیم تا کاملا در آب حل شود. وقتی اوره کاملا در آب حل شد اسید نیتریک را کم کم به بشر اضافه میکنیم به نحوی که دما از ۳۰ تا ۴۰ درجه سانتی گراد بالاتر نرود. بعد ازاضافه کردن کامل اسید نیتریک، ده دقیقه صبر می کنیم. سپس نیترات اوره را که در ته بشر ته نشین شده، با استفاده از قیف و پارچه فیلتر می کنیم. برای شستشوی دانه های نیترات اوره از نا خالصی، ۲ مرتبه مقداری آب مقطر را روی آن میریزیم. مقدار آب نباید زیاد باشد و بیشتر از ۲ بار نیترات اوره را با آب شستشو ندهید، زیرا آب، نیترات اوره را در خود حل می کند و نیترات اوره به هدر می رود. نیترات اوره را درون ظرفی پلاستیکی پهن می کنیم تا کاملاخشک شود. رنگ دانه های نیترات اوره سفید متمایل به صورتی میباشد.

تذکرات مهم:

الف) بهتر است از اوره آزمایشگاهی استفاده کنید تا قدرت انفجاری آن بیشتر شود.

ب) بدیهی است برای بدست آوردن مقدار بیشتر نیترات اوره می توانید نسبت ها را چند برابر کنید. مثلا ۱ کیلو اوره را در آب حل کنید و ۱۱۰۰ سی سی نیتریک اسید را به آن اضافه کنید. به جای بشر هم می توانید از ظروف پلاستیکی بزرگ برای ساخت مقادیر زیاد نیترات اوره استفاده کنید.

ج) در صورت لزوم برای پایین آوردن درجه حرارت از حمام (طشت) آب و یخ در زیر بشراستفاده نمایید.


3-الف) دینامیت

در ساده ترین شکل ممکن، دینامیت از ترکیب 8 درصد نیترو سلولز با 92 درصد نیترو گلیسییرین تولید می شود. (با چگونگی ساخت این مواد در مباحث بعدی آشنا خواهید شد)

به چند نمونه از مشهورترین فرمولهای دیگر ساخت این ماده انفجاری در ذیل نیز توجه کنید:

نمونه اول: 71 % نیترو گلیسیرین+ 23 % نیترات آمونیم+ 4% نیترو سلولز+ 2% زغال چوب

نمونه دوم: 25 % نیترو گلیسیرین+ 62 % نیترات آمونیم+ 1% نیترو سلولز+ 12 % زغال چوب

این مواد با استفاده از انگشتان دست لازم است بصورت ماده ی نرم و پلاستیکی [پس از ترکیب] در آورده شوند.

4-الف) تی ان تی

برای ساخت TNT بترتیب زیر عمل می کنیم:

دو بشر آماده نموده و در یکی از آنها محلولی از 76 درصد اسید سولوفوریک و 23 درصد اسید نیتریک و 1 درصد آب آماده می کنیم. (برای کاهش دما از ظرفی حاوی آب و یخ در زیر بشر استفاده کنید)

نکته: هیچگاه ولو بطور تصادفی آب را به اسید سولفوریک غلیظ اضافه نکنید. این عمل را همواره بصورت افزودن اسید به آب انجام دهید!

در بشر دیگر محلولی از 57 در صد اسید نیتریک و 43 درصد اسید سولفوریک آماده نمائید.

10 گرم از اولین محلول را در درون یک بشر خالی بریزید و بشر را در درون حمام آب و یخ قرار دهید. 10 گرم تولوئن به آن اضافه نمائید و آن را برای چند دقیقه به آرامی بهم بزنید.

بشر را از درون یخ خارج نموده و آن را به آرامی حرارت دهید تا دما به 50 درجه سانتی گراد برسد. (محلول را به آرامی در حین حرارت دادن بهم بزنید)

50 گرم دیگر از محلول اسید در اولین بشر را به بشرِ در حالت حرارت اضافه نمائید و دما را به 55 درجه سانتی گراد افزایش دهید. ده دقیقه زمان لازم است تا در چنین دمایی مایعی روغنی شکل در بالای اسید تشکیل شود.

پس از 10 الی 12 دقیقه محلول اسید به درون حمام آب و یخ بازگردانده می شود و دمای آن به 45 درجه سانتی گراد کاهش داده می شود. در این دما مایع روغنی در ته بشر ته نشین می شود. حال یک سرنگ بردارید و اسید های بالای ظرف را از درون بشر خارج نمائید. آنچه باید باقی بماند مایغ روغنی تشکیل شده است!

در این مرحله لازم است دما را به آرامی به 83 درجه سانتی گراد افزایش دهید و در این بازه زمانی که اینکار را به آهستگی انجام می دهید، 50 گرم از محلول اسید در اولین بشر را مجدداً به مایع روغنی بیافزائید.

پس از رسیدن دمای مخلوط به 83 درجه سانتی گراد آن را بمدت نیم ساعت کامل در چنین دمائی حفظ نمائید. در انتهای این دوره زمانی دمای آن را به 60 درجه سانتی گراد تقلیل دهید و آن را بمدت نیم ساعت کاملِ دیگر در چنین دمائی حفظ کنید.

در پایان این دوره زمانی مجدداً اسید بالای ظرف را با استفاده از یک سرنگ به بیرون بریزید بطوریکه تنها مایع روغنی در ته ظرف باقی بماند.

در این مرحله لازم است دما را بسیار به آرامی و به آهستگی به 80 درجه سانتی گراد افزایش دهید و در طول زمانی که اینکار را انجام می دهید 30 گرم اسید سولوفوریک به بشر حاوی مایع روغنی بیافزائید. به محض رسیدن به دمای یاد شده، 30 گرم از محلول اسید در بشر دوم را که از قبل آن را مطابق توضیحات فوق آماده نموده اید بدرون بشر می افزائیم و اجازه می دهیم دما به اهستگی از 80 درجه سانتی گراد به 104 درجه سانتی گراد افزایش داده شود و دما را بمدت 3 ساعت در دمای یاد شده ثابت نگاه می داریم.

در پایان دوره زمان سه ساعته دمای مخلوط به 100 درجه سانتی گراد تقلیل داده می شود و آن را بمدت نیم ساعت در چنین دمایی ثابت نگه می داریم. پس از گذشت این مدت زمان اسید را با استفاده از سرنگ از مایع روعنی جدا نمائید و مایع روغنی را با آب جوش شستشو دهید. در طول زمانی که مایع روغنی به بشر دیگری حاوی آب جوش (به منظور شستشو) منتقل می شود بطور ثابت مخلوط بایستی بهم زده شود تا تی ان تی بصورت متبلور و جامد درآید. با شروع تبلور، آب سرد به بشر بیافزائید بطوریکه در انتها تی ان تی به شکل حبه هایی در اختیارتان خواهد بود. (آب اضافی را دور بریزید)

تذکرات مهم:

1- درجه حرارتهایی که در ساخت تی ان تی به آنها اشاره نموده ایم کاملاً دقیق و حقیقی است و بهتر است یک ترمومتر (دماسنج) آزمایشگاهی مناسب تهیه نمائید.

2- کلیه مواد اولیه در ساخت تی ان تی را می توانید از فروشگاههای لوزام شیمیائی، آزمایشگاهی و صنعتی تهیه نمائید.

3- بهتر است از اسید با درجات خلوص بالا استفاده نمائید.

5-الف) سری ترکیبات سی (Composition C)

سری ترکیبات C، منفجره هایی خمیری شكل هستند كه برای مصارف تخریب تهیه شده اند و دارای ویژگیهای منحصر به فردی بشرح زیر می باشند:

1- از قدرت تخریبی ویرانگر و قابل ملاحظه ای (در قیاس با TNT) برخوردار می باشند.

2- غیر قابل شناسایی توسط دستگاه های اشعه ایکس (X-RAY) و … می باشند.

3- دارای شكل خمیری و نرم بوده و قابلیت جاسازی بالایی دارند.

4- با توجه به شكل و حالت فیزیكی به راحتی قابل حمل توسط انسان یا در قالب مواد مشابه می باشند.

5- نیاز به تجهیزات خاص و پیچیده ای برای انفجار ندارند و تنها با یك چاشنی منفجر می شوند و در صورت استفاده از بوستر حداکثر بازده انفجاری ممکن را دارند. (این موضوعات در مطالب بعدی تشریح خواهد شد)

در سری ترکیبات C در انواع C3، C2، C1 و C4، نمونه ی C1 برای ساخت خانگی مناسب تر بوده و از این نظر در اینجا نسبت به آموزش آن بسنده می شود.

برای تهیه آن کافی است3/88 (هشتاد و هشت ممیز سه ) در صد آردی ایکس را با 1/11 (یازده ممیز یک )درصد روغن معدنی (مانند روغن پارافین) و 6/. (شش دهم) درصد لِسیتین در درون انواع محکمی از کیسه های پلاستیکی که برای نگهداری مواد غذایی در دراز مدت بکار می روند بخوبی ورز دهید.

تذکرات مهم:

الف) لسیتین و روغن های معدنی نظیر پارافین را به آسانی می توانید از دراگ استورها و فروشگاههای مواد غذایی تهیه نمائید.

ب) این ماده منفجره را در جای خشک و خنک نگهداری نمائید. دمای مناسب پیشنهادی در نگهداری 40-0 درجه سانتی گراد می باشد. دماهای بالای 40 درجه و زیر صفر درجه ی سانتی گراد بر حساسیت این ماده انفجاری تاثیر منفی بجای می گذارند.

6-الف) کربن تت

کربن- تِت، که با نام شیمیایی اصلی تتراکلریدکربن شناخته می شود، به لحاظ فیزیکی بحالت مایع بوده و بویی مطبوع شبیه به کلروفورم دارد. تتراکلریدکربن سمی است ونمیسوزد. درحرارتهای بسیاربالا یا تماس بافلزاتِ داغ، تتراکلریدکربن به شکل سمى فسژن وکلرین درمى آید.

ساختار انفجاری متداول از این ماده [به لحاظ نظامی] از مخلوط آن با پودر آلومینیوم کاملاً ریز بدست می آید، بطوریکه برای ساخت این ماده انفجاری بایستی دو قسمت پودر آلومینیوم را به لحاظ وزنی با یک فسمت تترا کلرید کربن (یا تترا کلرو اتیلن) در یک ظرف مخلوط کنید.

در نظر داشته باشید ابتدا پودر آلومینیوم را در درون ظرفی بریزید و کربن- تتِ مایع را به درون ظرف، در حالیکه مخلوط را با یک میله چوبی بهم می زنید، بریزید.

آنقدر مخلوط را بهم بزنید تا چون عسل قوام بیاید.

احتیاط: بخارات این مایع بسیار سمی بوده و نبایستی استنشاق شوند.

مخلوط را تا زمان استفاده در درون یک شیشه دهان گشاد بریزید و توجه داشته باشید مایعِ درون مخلوط در زمانی که درب ظرف باز است بسرعت بخار می شود و در یک طرف دربسته چنین مخلوطی را حداکثر تا 72 ساعت می توانید نگهداری نمایید. پس از این مدت زمان خطر انفجار بسیار بالا می رود و از این حیث توصیه می کنیم بر زمان تولید و استفاده نظر داشته باشید و زمان ساخت را نزدیک به زمانی که اهداف عملیاتی از ساخت اینگونه بمبها دارید قرار دهید.

توجه: استفاده از بمبهای کربن تت در مکانهای شلوغی که فاقد تهویه ی مناسبند، مانند مکانهای تجمع مزدوران در مساجد و حسینیه ها، کاربردی ترند.

7-الف) اچ – 6

H-6 ماده منفجره ی نظامی قدرتمندی است، که بعنوان خرج اصلی مورد استفاده بوده و برای انفجار آن بایستی از چاشنی استفاده نمود. این ماده منفجره متشکل از ترکیب مواد با درصدهای وزنی زیر می باشد:

- آردی ایکس: 1/45 درصد (چهل و پنج ممیز یک درصد)

- تی ان تی: 2/29 درصد (بیست و نه ممیز دودرصد)

- پودر آلومینیوم: 21 درصد (بیست و یک درصد)

- موم پارافین: 1/4 درصد (چهار ممیز یک درصد)

- آنتی اکسیدان: 6/0 درصد (شش دهم درصد)

توجه: طرز ساخت RDX در بخش های بعدی خواهد آمد و در ترکیب فوق می توانید از لِسیتین (lecithin)، که قابل تهیه از طریق فروشگاههای مواد غذایی، قنادیها و … است، بعنوان آنتی اکسیدان نیز استفاده کنید.

طریقه تهیه:

برای ساخت H-6، ابتدا TNT را در درون ظرفی در بنزین موتور سوپر بدون سرب حل نمایید. حال موم پارافین را به درون ظرف، در حالیکه مخلوط را با یک میله چوبی بهم می زنید، بریزید.

پس از حل شدن موم پارافین و تی ان تی در درون بنزین، RDX و لِسیتین را به آن بیفزایید و این ترکیب را بهم بزنید تا شکل نسبتاً یکنواختی بخود بگیرد. در خاتمه، پودر آلومینیوم را نیز درون ظرف بریزید و مخلوط را با میله چوبی بهم بزنید.

حال ماده بدست آمده را بحال خود رها کنید تا تمامی بنزین درون آن تبخیرشود. کار تمام است!

نکته : می توانید بجای استفاده از لِسیتین، از 7/4 (چهار ممیز هفت)درصد موم پارافین نیز به تنهایی در ترکیب فوق استفاده کنید، اما بدلیل احتمال تشکیل بلورهای بزرگی از RDX که موجب حساس شدن ماده انفجاری می شود، استفاده از آنتی اکسیدان (لسیتین) در ترکیب فوق را توصیه می کنیم.

8- الف) سِمتِکس

سِمتِکس (Semtex) گونه ای ماده ی منفجره ی پلاستیکی (خمیری) شکل است، که در رقابت با C4، از این ماده انفجاری نیز تا اندازه ای قویتر است.

سمتکس بعنوان خرج اصلی به راحتی قابل حمل و یا شکل دادن است و برای انفجار آن بایستی از چاشنی استفاده نمود.

سمتکس ماده انفجاری ترکیبی نسبتاً گران قیمتی است، که در ساخت آن از RDX وPETN استفاده می شود و گران بودن این ماده ترکیبی نیز بیشتر به سبب استفاده از RDX در ترکیب آن می باشد.

برای ساخت سمتکس به مواد اولیه و وسایل زیر نیازمندیم:

- RDX

- PETN

- وردنه

- روغن موتور

- کاغذ چرب

- تخته آشپزی چوبی

- قاشق چوبی

- ظرف شیشه ای درب دار

مقدار کمی از RDX را بر روی تخته آشپزی چوبی قرار دهید. با استفاده از وردنه، این کریستالها را در حدی که قوامی نظیر آرد پیدا نمایند، خرد کنید.

توجه داشته باشید، فقط از یک وردنه و تخته ی نو استفاده کنید و از روشهای دیگری مانند استفاده از هاون و … خودداری کنید. مهم این است که کریستالها به شکل یکنواختی بدور از ایجاد اصطکاک جدی میان دو سطح خرد شوند و برای احتیاط بایستی این عمل را با مقادیر بسیار کمی از RDX در دفعات جداگانه ای به آرامی انجام دهید.

همین روش را عیناً در مورد PETN انجام دهید، تا ذرات آن کاملاً به شکل پودر در آیند.

برای تهیه سمتکس دو روش متداول زیر وجود دارد:

روش اول: در این روش RDX و PETN را به نسبت مساوی با یکدیگر ترکیب نموده و بتدریج [در حدی که این مخلوط حالتی خمیری بخود بگیرد] به آن روغن موتور می افزائیم.

روش دوم: در این روش از آنتی اکسیدانی نظیر لِسیتین (lecithin)، که قابل تهیه از طریق فروشگاههای مواد غذایی، قنادیها و … است، نیز استفاده می شود، بدین ترتیب که پتن را به نسبت 9/40% (چهل ممیز نه درصد) با RDX به نسبت 2/41% (چهل و یک ممیز دو درصد) مخلوط می کنیم.

حال مخلوط بدست آمده را با 3/17% (هفده ممیز 3درصد) روغن موتور و 6/0 (شش دهم) درصد لسیتین در درون کیسه پلاستیکی محکمی بخوبی ورز می دهیم و در نهایت ماده ی خمیری بدست آمده را در درون کاغذ چرب بسته بندی می کنیم.

توجه: روش دوم دقیق تر است و برای مخلوط نمودن پتن و آردی ایکس، در هر دو روش، بایستی این دو را در یک ظرف شیشه ای بریزید و ظرف را به آرامی بمدت 5 دقیقه تکان دهید. در هر دو روش فوق میتوانید بجای روغن موتور از وازلین یا دیگر روغن های معدنی مانند روغن پارافین نیزاستفاده کنید. سمتکس بدست آمده را می توانید بلافاصله پس از آماده سازی استفاده کنید. سمتکس را درجایی خشک و خنک نگهداری کنید. در نظر داشته باشید سمتکس غیر قابل شناسایی توسط دستگاه های اشعه ایکس (X-RAY) و … می باشد.

9-الف) آنفو

بخش زیادی (5/94 – نود وچهار ممیز پنج- درصد) از این ماده منفجره ی ارزان قیمت را نیترات آمونیوم تشکیل میدهد. آنفو (Ammonium Ntrite Fuel Oil) که به اختصار به ANFO نیز نمایش داده می شود، از مخلوط نیترات آمونیوم (5/94 –نودو چهار ممیز پنج- درصد) و سوخت مایع (5/5 – پنج و نیم- درصد) مانند نفت، بنزین و یا گازوئیل تهیه می شود.

لازم بذکر است، بدلیل استفاده از نیترات آمونیم در ترکیب، هرگونه رطوبت آن را غیرفعال می کند.

10-الف) کلرات پتاسیم

کلرات پتاسیم یک ترکیب انفجاری بسیار فرّار است که در گذشته به عنوان خرج اصلی در نارنجک، مین های زمینی و گلوله خمپاره در کشورهایی مانند فرانسه و آلمان از آن استفاده شده است.

سفید کننده های خانگی متداول مانند بلیچ شامل مقدار کمی از کلرات پتاسیم هستند، که با دنبال نمودن مطالب ذیل خواهید توانست آن را از اینگونه سفید کننده ها تفکیک نموده و ماده انفجاری مناسبی بسازید.

وسائل مورد نیاز

1- ظرف نشکن بزرگی از جنس پیرکس

2- هیدرومتر*

3- کلرید پتاسیم

4- محلول سفید کننده (بلیچ)

5- آب مقطر

6- موم و وازلین

7 – بنزین

یک گالن سفید کننده، را در ظرف پیرکس بزرگی بریزید و آن را بر روی یک اجاق گاز حرارت دهید. 63 گرم کلرید پتاسیم به بلیچ در حال گرم شدن اضافه کنید. محلول را تا آنجا که بر روی هیدورمترعدد 3/1 (یک ممیز سه) قابل قرائت باشد بجوشانید.

حال محلول را از روی گاز بردارید و اجازه دهید تا خنک شود. (دمای ایده ال دمائی در حد فاصل دمای اتاق و صفر درجه سانتی گراد است و از این نظر می توانید محلول را در درون یخچال نیز قرار دهید)

حال کریستالهای شکل گرفته در درون محلول را فیلتر نمائید. (محلول درون ظرف را حین فیلتر دور نریزید)

حال مجدداً محلول را بمانند قبل بجوشانید و آنرا خنک نمائید و کریستالهای درون ظرف را فیلتر نمائید. 56 گرم از کریستالهای بدست آمده را با 100 میلی لیتر آب مقطر مخلوط کنید. مخلوط حاصله را در حدی که بجوش بیاید گرم نمائید و سپس بگذارید تا خنک شود. حال محلول را فیلتر نمائید تا کریستالهایی که در فرآیند سرد شدن محلول تشکیل شده اند از آن جدا شوند. این بلورها کلرات پتاسیم نسبتاً خالص اند.

این کریستالها را بصورت پودر درآورده و در معرض هوای گرم ملایمی قرار دهید تا تمام رطوبت آن گرفته شود. حال 5 قسمت از وازلین را در 5 قسمت از موم ذوب نموده وهمزمان با سرد شدن نسبی، آن را در بنزین سفید بریزید وبهم بزنید بطوریکه بصورت مایع درآورده شود. حال این مایع را بر روی 90 قسمت کلرات پتاسیمی که در فوق فراهم آورده اید در کاسه ای پلاستیکی بریزید وآن را بخوبی مخلوط کنید تا ماده خمیری یکدستی پدید آورده شود و در ادامه بگذارید بنزین درون آن نیز تبخیر شود.

در نهایت ماده انفجاری بدست آمده را در جای خشک و خنکی قرار دهید و آن را از اصطکاک، سولفیدها، گوگرد و ترکیبات فسفری بدور نگاه دارید.

  • هیدرومتر وسیله ی شیشه ای مدرجی است که برای تعیین چگالی مایعات به کار می رود و شامل یک مخزن شیشه ای حاوی گلوله های کوچک سرب یا جیوه برای ایجاد سنگینی می باشد. در هنگام استفاده از هیدرومتر باید توجه داشته باشیم که هیدرومتر در داخل مایع مورد نظر بیش از حد (تا ته ظرف) پایین نرود و همچنین خیلی روی مایع شناور نباشد بلکه بصورتی داخل مایع قرار بگیرد که از کف ظرف حداقل 2.5Cm فاصله داشته باشد. در هنگام خواندن هیدرومتر باید چشم کاملاً در راستای سطح مایع قرار بگیرد و بالاتر یا پایین تر نباشد.همچنین هنگام خواندن عدد باید دقت کنیم که مایع بالا آمده و چسبیده به کنار هیدورمتر را در نظر نگیریم بلکه درست عدد متناظر با سطح مایع داخل ظرف را مد نظر داشته باشیم.

11-الف) نیترو استارچ

نیترو استارچ پودر سفید رنگِ مایل به زردی (کمی شبیه RDX) است، که بوسیله یک چاشنی فعال می شود.

برای تهیه این ماده انفجاری، کافی است 100 میلی لیتر اسید نیتریک 98 تا 100٪ و 138 میلی لیتر اسید سولفوریک 95 تا 100٪ را در یک بشر به آرامی ترکیب نمایید. توجه داشته باشید از این عمل حرارت زیادی تولید می شود و بایستی اضافه کردن یک اسید به اسید دیگر را به آرامی انجام دهید و بشر را در حمام یخ- نمک نیز قرار داده باشید.

در حالی که مخلوط اسیدها را به آرامی هم می زنید، 100 گرم نشاسته را به مخلوط دو اسید به آرامی اضافه نمایید. حفظ درجه حرارت در حدود 10 الی 12 درجه سانتی گراد در مدت زمانی حدود یکساعت و پنجاه دقیقه، در حالی که مخلوط را نیز بوسیله هم زن شیشه ای بهم می زنید مساله مهمی است که به آن توجه داشته باشید.

مهم: حفظ درجه حرارت در دمایی حدود 40 درجه سانتی گراد سرعت واکنش در حصول نتیجه نهایی را افزایش می دهد، لیکن احتمال بروز حادثه و انفجار ناخواسته نیز به همان نسبت بالا می رود.

پس از این مدت زمان کافی است نیترو استارچ را فیلتر و جدا نمایید و آن را در بشر دیگری حاوی آب سرد بشوئید.

در ادامه نیترواستارچ را در آب تازه دیگری که حاوی مقدار کمی بی کربنات سدیم (جوش شیرین) است بجوشانید تا هر گونه اسید اضافی دیگری از آن زدوده شود. این شستشو را در در صورت لزوم در دفعات مکرر دیگری آنقدر تکرار نمائید تا با اندازه گیری PH بوسیله کاغذ تورنسل (لیتموس) با سنجش میزان اسیدی بودن نیترواستارچ این ماده از اسید کاملاً عاری و پاک دانسته شود. (در صورت دسترسی به تجهیزات پیشرفته تر می توانید از PH سنجهای مدرن دیجیتالی نیز استفاده نمائید)

نیترو استارچی که از اسید بطور کامل پاک گردیده است را از آب فیلتر نموده و بگذارید تا خشک شود. توجه داشته باشید نیترو استارچ در زمان انفجار از مقدار مشابه تی ان تی در خرج گذاریها بر روی بمبها ضعیف تر عمل می کند.

خرجهای میانی

از این مواد منفجره، که نسبت به چاشنی ها حساسیت کمتری نسبت به دما و ضربه دارند، ولی حساسیتشان از خرج اصلی بیشتر است، بعنوان خرجهای میانی (بوسترها) استفاده می شود.

از مباحث قبل بیاد داردید، قدرت تخریبی این مواد از چاشنی ها بیشتر و از خرج اصلی کمتر است، بطوریکه خرج های میانی در مواقعی به کار می روند، که قدرت چاشنی( آغازگر) برای منفجر کردن خرج اصلی کافی نباشد. در عمل بدون استفاده از آنها، حتی افزودن مقدار چاشنی، تاثیر بسزایی در روند انفجار ندارد!

از خرجهای میانی می توان RDX، PETN و … را برشمرد.

احتیاط: اطلاق عبارت “کم حساس بودن” به این مواد بدان معنا نیست، که خرجهای میانی قوی نیستند! حتی یک کپسول (استوانه) انفجاری از این مواد که بطور معمول 6 سانتی متر طول و 7 میلی متر قطردارد، دارای قدرت قابل توجهی است، بطوریکه اگر در دست کسی منفجر شود ، باعث قطع شدن آن می شود.

1-ب) RDX

آر دی ایکس از پایداری بالایی در نگهداریهای طولانی مدت برخوردار می باشد.

چگونگی ساخت RDX بطور صحیح بصورت دو روش ذیل است:


      • روش اول***


مواد لازم

1- هگزامین (50 گرم)، قابل تهیه در فروشگاههای مواد شیمیایی، صنعتی و آزمایشگاهی

2- اسید نیتریک تغلیظ شده 99 درصد یا بالای 85 درصد، 550 میلی لیتر، قابل تهیه در فروشگاههای مواد شیمیایی، صنعتی و آزمایشگاهی

3- نیترات پتاسیم قابل تهیه در فروشگاههای مواد شیمیایی، صنعتی و آزمایشگاهی

4- آب مقطر

5- نمک طعام

6- یخ

وسائل مورد نیاز

1- بشر

2- همزن شیشه ای

3- قیف

4- پارچه یا کاغذ صافی

5- سطل یا تشت پلاستیکی به منظور ایجاد وان یا حمام آب و یخ

6- دماسنج

7- کاغذ لیتموس آبی

نحوه ساخت

بشر را درون حمام آب و یخ قرار دهید وبه د دقت 550 میلی لیتر اسید نیتریک را در درون آن بریزید. دما را به 20 درجه سانتی گراد برسانید و هگزامین را که بحالت پودر درآورده اید به آرامی بداخل بشر بیفزائید. در این فرآیند دما افزایش می یابد و لازم است با استفاده از حمام آب و یخ دما را به زیر 30 درجه سانتی گراد برسانید. (مخلوط را نیز حین افزودن هگزامین به آرامی بهم بزنید)

در ادامه با افزودن نمک و یخ بیشتری به ظرف حاوی آب و یخِ قبلی، دما را به زیرصفر درجه سانتی گراد برسانید و این دما را حداقل بمدت 20 دقیقه حفظ نموده ومخلوط را در طول این مدت نیز بهم بزنید. در این طریق فرآیند رساندن دما به زیر صفر درجه آسان نبوده و برای رسیدن به این دما می توانید نیترات پتاسیم به وان آب و یخ بیفزائید. ( نیترات پتاسیم چون در آب حل شود، حرارت آب را از بین می برد، بطوریکه این ماده قادر به خنك كردن آب می باشد. در صورت در اختیار داشتن نیترات آمونیم می توانید از نیترات آمونیم نیز بعنوان آلترناتیو مناسب دیگری در عوضِ بکارگیری نیترات پتاسیم استفاده نمائید)

حال محلول را در درون یک لیتر یخ خرد شده بریزید و مخلوط را بهم بزنید بطوریکه یخها کاملاً ذوب شود. حال می توانید کریستالهای شکل گرفته را از مایع فیلتر نمائید. کریستالها را به نیم لیتر آب مقطردر حال جوشیدن بیفزائید و متعاقباً کریستالها را مجدداً فیلتر نمائید و آنها را با کاغذ لیتموس آبی تست کنید. در صورت لزوم مراحل شستشو با آب مقطر در حال جوشیدن را آنقدر تکرار کنید تا کاغذ لیتموس آبی بماند. (این امر موجب پاک شدن اسید، پایداری و ایمنی بیشتر کریستالها در دراز مدت می شود)

حال بگذارید تا کریستالهای مرطوب بخوبی خشک شوند. کار تمام است!


      • روش دوم***


در این روش سعی کردم برای تهیه این ماده از کمترین امکانات و بودجه موجود استفاده کنم.

مواد لازم:

-هگزامین صنعتی یا آزمایشگاهی

-اسید نیتریک صنعتی

-آب جوش

-جوش شیرین


وسایل مورد نیاز:

-بشر

-میله شیشه ای

-کاغذ صافی



طرز تهیه:


ابتدا هگزامین را در 200 مبلی لیتر آب جوش حل کرده به صورتی که سیراب شده و قابل حل نباشد.بعد از سپری شدن مدت زمان 30 دقیقه و خنک شدن محلول هگزامین،محلول را درون بشر 500 میل ریخته و در این مرحله 200 میلی لیتر اسید نیتریک را به طور ناگهانی و سریع به بشر حاوی محلول هگزامین اضافه میکنیم.در این مرحله شاهد سفت شد(جامد شدن یا تشکیل کریستال)محلول درون بشر میشویم.در مرحله بعد با استفاده از یک میله شیشه ای کریستال هارا متلاشی کرده و با استفده از کاغذ صافی مابقی محلول را از کریستال ها جدا میکنیم.با تهیه محلول جوش شیرین کیریستال های باقی مانده بر روی کاغذ صافی را دو بار بر روی همان کاغذ بشویید تا ماده از اسید کاملا پاک شود.کیریستال هارا بر روی یک سینی پلاستیکی یا ملامینی پهن کرده و منتظر بمانید تا کامل خشک شود.RDX اکنون آماده است.منبع(t1970tboy@hotmail.com)

2-ب) پنتا اریتریتول تترا نیترات (پتن)

Z34.png

پتن یا پینتریت* با سرعت انفجاری متوسط 8350 متر بر ثانیه، جامد بلورین سفید رنگی است، که بعنوان تقویت کننده (بوستر)، کاربرد فراوانی در ساخت بمبها دارد.

در تولید پتن، روش قدیمی استفاده از اسید نیتریک جای خود را به تولید پتن، بدون آنکه از نیتریک اسید استفاده شود، داده است.

  • PETN) PentaErythritolTetraNitrate)

در فرآیند تولید پتن [بدون استفاده از اسید نیتریک] به مواد زیر نیازمندیم:

- پنتا اریتریتول (pentaerythritol): ده گرم

پنتا اریتریتول به صورت پورد سفید رنگی است، که از طریق فروشندگان مواد شیمیایی و آزمایشگاهی بطور آنلاین نیز قابل دسترس است. آن را ممکن است بتوانید از طریق افرادی، که با انواع افزودنی های مورد نیاز در صنعت رنگ های پودری سر و کار دارند نیز، در مقادیر اندک، تهیه کنید.

- اسید سولفوریک 90 درصد: 70 میلی لیتر

- نیترات آمونیم: 40 گرم

در صورتی که از نیترات آمونیمی استفاده می کنید، که به روشهای خانگی (مباحث پیشین) آماده شده است، دقت نمایید کاملاً خشک باشد. در صورت عدم دسترسی به نیترات آمونیم، از نیترات پتاسیم نیز می توانید استفاده کنید، هر چند بدلیل مقاومت شدیدی که نیترات پتاسیم به حل شدن از خود نشان می دهد، استفاده از آن را توصیه نمی کنیم.

- اتیلن گلیکول یا ضد یخ:

در فرآیند تولید پتن دما بایستی بسیار پایین نگه داشته شود، در غیر اینصورت فرآیند تولید به شکست منتهی می شود. توصیه می کنیم ضد یخ را به مدت یک شب در فریزر قرار دهید، تا نتیجه مطلوبی حاصل شود.

توجه داشته باشید، بدلیل استفاده از ضد یخ، اگر دما برخلاف موارد مورد انتظار بسیار بالا برود، به منظور جلوگیری از انفجار، نبایستی مخلوط را در درون ضد یخ خالی نمایید. بهتر است یک ظرف آب و یخ بزرگ نیز در نزدیکی خود داشته باشید و در صورت لزوم مواد را داخل این ظرف خالی نمایید.

بطور کلی گلیكولها مایعاتی قابل اشتعال هستند. این مواد كاملا در آب حل می‏شوند و به عنوان حلال نیز كاربرد دارند. اتیلن گلیكول در شرایط عادی و درمحیطهای كاری غالبا باعث بروز ناراحتی نمی‏شود، ولی اگر زیاد تكان داده شوند، گرما ببینند یا مدت طولانی با پوست در تماس باشند، امكان دارد باعث بروز عوارض شوند، لذا نصب تهویه و بكار بردن وسایل محافظت فردی از قبیل عینك، دستكش و غیره لازم است. (در صورت مساعد بودن آب و هوا بهتر است فرآیند تولید را در فضای باز انجام دهید)

- بی کربنات سدیم (جوش شیرین): مقداری

از بی کربنات سدیم همانند گذشته برای خالص سازی و بهبود کیفیت محصول نهایی و پاکسازی آن از اسید استفاده می کنیم.

در درون یک بشر، نیترات آمونیم را بتدریج در اسید سولفوریک وارد نموده و آن را با هم زن شیشه ای بخوبی بهم بزنید. این فرآیند سبب گرم شدن مخلوط می شود و بخارات حاصل از واکنش، در درون بشر قابل مشاهده خواهند بود.

این مخلوط را آنقدر بهم بزنید تا همه چیز بخوبی حل شوند. در ادامه آن را مانند شکل “الف” در درون یک حمام آب سرد قرار دهید و گهگاهی نیز آن را بهم بزنید.

تصویر الف


پس از خنک شدن محلول بطور نسبی ، درب ظرف حاوی محلول را با استفاده ازفویل های نازکی که در آشپزخانه ها استفاده از آنها متداول است و همچنین یک فویل پلاستیکی اضافه، مانند شکل “ب” بخوبی بپوشانید و به دور دهانه ی بشر یک کش بیاندازید. حال ظرف را بمدت 2 ساعت در فریزر قرار دهید. (این زمان سرانگشتی است و بهتر است ظرف را تا زمانی در فریزر قرار دهید که اسید شروع به انجماد در درون ظرف می کند)

تصویر ب


پس از سپری شدن این زمان، درون ظرف دیگری که برای این مقصود آماده نموده اید را از ضد یخ پر نمایید. پیشنهاد می کنیم قبل از ریختن ضد یخ، درون ظرف حتماً یک کیسه یخ فوری که از داروخانه ها یا بطریق آنلاین قابل تهیه است و به cold pack مشهوراست استفاده نمایید. (توجه کنید، این کیسه ها هر چند به کیسه های یخ فوری شهرت دارند لیکن دارای یخ نیستند)

پس از سرد شدن بخش زیرین ظرف، درون آن را تا نیمه با ضد یخ پر کنید و بشر حاوی مخلوط را در درون آن قرار دهید. حال قسمت باقیمانده درون ظرف را با ضد یخ پر نمایید. (شکل “ج”)

تصویر چ


مخلوط را چند دقیقه بحال خود رها کنید تا بخوبی خنک شود. بهترین نتیجه در دماهای زیر صفر حاصل می شود، بطوریکه رسیدن به دمایی حدود 12 یا 13 درجه سانتی گراد زیر صفر را مناسبترین گزینه در فرآیند تولید پتن می دانیم و برای رسیدن به چنین دمایی بایستی از گلیکول خالص نیز استفاده نموده باشید.

همانطوریکه در تصویر “د” مشاهده می کنید در چنین شرایطی دسترسی به دمای 12.8- عملی است. (دماسنج را بایستی در درون ظرف حاوی ضد یخ قرار دهید)

تصویر د


حال مقدار کمی از پنتا اریتریتول را به درون ظرف حاوی اسید وارد می کنیم وآن را بخوبی بهم می زنیم. دما افزایش پیدا می کند. منتظر بمانید تا دما مجدداً کاهش پیدا نماید. اینکار را با قرار دادن دماسنج در درون ظرف حاوی اسید انجام دهید. با کاهش مجدد دما مقدار بیشتری پنتا اریتریتول را به ظرف درون اسید وارد نمایید و بخوبی بهم بزنید. این عمل را به شکل مشابهی آنقدر تکرار می کنیم تا تمامی پنتا اریتریتول به درون ظرف حاوی اسید وارد شود. در انتهای کار رسیدن دما به حدود 3 درجه سانتی گراد طبیعی است و از این نظر نگرانی وجود ندارد. مخلوط را بایستی 5 دقیقه یا بیشتر بهم بزنید.

حال بشر حاوی اسید را در درون یک حمام آب گرم مانند شکل “ر” قرار دهید و آن را گهگاهی بهم بزنید.

تصویر ر


بشر حاوی اسید نباید در آب گرمی که دمای آن بیش از 50 درجه سانتی گراد است، قرار داده شود. بشر را برای نیم ساعت در درون ظرف حاوی آب گرم قرار دهید و آن را هر 5 قیقه یکبار بهم بزنید. بررسی کنید که دمای آب گرمِ درون ظرف به کمتر از 35 درجه نزول پیدا نکند، در غیراینصورت در دفعاتی که لازم است آب گرم درون ظرف را تعویض کنید.

بعد از سپری شدن این مدت زمان، بشر را برای چند دقیقه بحال خود رها کنید تا از دمای آن کاسته شود. در ادامه محتویات درون بشر را در ظرف دیگری که حاوی نیم لیتر آب یخ است بریزید و بلافاصله شروع به هم زدن نمایید. (بالا رفتن درجه حرارت طبیعی است)

بلورهای جامد نامحلول سفید رنگی در درون ظرف قابل مشاهده اند، این اجزاء نامحلول پتن می باشند. (تصویر “ز”)

تصویر ز


حال نوبت به فیلتر نمودن این اجزاء نامحلول می رسد. با استفاده از کاغذ صافی و ریختن مخلوط به روی آن، اجزاء پتن از مخلوط جدا شده و پتن بر روی کاغذ صافی باقی می ماند. (تصویر “ژ”)


تصویر ژ

برای دستیابی به پتن با درجات خلوص بالا، دو مرتبه یا بیشتر پتن را با آب مقطر شستشو دهید. در انتهای این عمل، پتن را با جوش شیرین شستشو داده و دو مرتبه دیگر نیز آن را با آب مقطر شستشو می دهیم. (در مبحثی جداگانه به چگونگی شستشو و خالص سازی مواد منفجره، بطور تصویری، بیشتر خواهیم پرداحت)

در خاتمه کافی است بلورهای بدست آمده را بر روی سطحی پخش کنید تا بخوبی خشک شوند. بهتر است پتن را توام با نظارت دائمی در زیر نور خورشید خشک نمایید. در نظر داشته باشید این روند ممکن است چند روز به طول بیانجامد. (شکل “س”)

تصویر س


پتن را در مکانی خشک، خنک و تاریک نگهداری نمایید. نگهداری چندین ماهه ی پتن در چنین شرایطی بلامانع است. در پایان فرآیند خالص سازی، 22 گرم پتن با درجه خلوص 90 درصد در اختیارتان خواهد بود.

توجه:

شیوه تشریح شده در تولید پتن، از شیوه های قدیمی متداول در تولید آن که مستلزم بکارگیری اسید نیتریک در فرآیند ساخت بوده است، بمراتب کم هزینه تر می باشد.

3-ب) تری نیترو فِنُل (پیکریک اسید)

تری نیترو فنل (TNP) نوعی ماده منفجره نظامی است که از آن در مواد منفجره با حساسیت کم بعنوان بوستر(تقویت کننده) استفاده می شود.

برای تهیه TNP روشهای متعددی وجود دارد که ساده ترین آنها تهیه این ماده انفجاری از آسپیرین می باشد!

طرز تهیه:

20 عدد قرص آسپیرین بچه (یا 5 عدد قرص آسپیرین در دز 325 میلی گرم) را در یک ظرف شیشه ای خرد نمائید. حال یک قاشق چایخوری آب به ان بیفزائید تا بحالت خمیری درآورده شود. در ادامه یک سوم تا یک دوم فنجان( 100 میلی لیتر) الکل خالص 95 درصد به آن (کم کم) اضافه نمائید و در حین انجام اینکارمواد را بهم بزنید. این محلول را در ادامه با استفاده از حوله ای کاغذی در ظرف دیگری فیلتر کنید. (شکل زیر)

Pa1.jpg

محلول فیلتر شده را درون یک لیوان یا یک ظرف سرامیکی بریزید. با قرار دادن لیوان یا ظرف در درون ظرفی حاوی آب داغ، مانند انچه که در تصویر زیر مشاهده می کنید، اجازه دهید آب و الکل موجود در محلول تبخیر شود. (آب نبایستی آنقدر داغ باشد که موجب سوختن دستان شما شود و از نظر دما در حدی باشد که برای استحمام استفاده می کنید)

Pa2.jpg

در پایان مرحله ی تبخیر، پودرسفید رنگی در ظرف باقی خواهد ماند. حال یک سوم فنجان (80 میلی لیتر) اسید سولفوریک با غلظت بالا را درون یک بطری دهان گشاد ریخته و پودر سفید رنگ را به آن اضافه نمائید. (تصویر زیر)

Pa3.jpg

بطری دهان گشاد را در ظرفی حاوی آب نیم جوشی بمدت 15 دقیقه قرار دهید. برای این منظور می توانید بطری را درون یک ماهیتابه که درون آن [ماهیتابه] را از آب گرم پر نموده اید بمدت 15 دقیقه بر روی منبع حرارتی مانند گاز و … حرارت دهید. (تصویر زیر)

Pa4.jpg

محلول را بایستی به رنگ زرد پرتقالی مشاهده کنید. حال سه قاشق چایخوری (15 گرم) نیترات پتاسیم به محلول اضافه نمائید. بهتر است این عمل را در سه مرحله انجام دهید و در هر مرحله محلول را با یک میله چوبی بخوبی بهم بزنید. محلول به رنگ قرمز درآمده و سپس به رنگ قبلی (زرد پرتقالی) باز می گردد.(شکل زیر)

Pa5.jpg

در ادامه در حالیکه گاهگاهی محلول را بهم می زنید اجازه دهید دمای محلول به دمای محیط (اتاق) برسد.

حال به آهستگی محلول را درون پنج چهارم فنجان (300 میلی لیتر) آب سرد بریزید و متعاقباً در حین انجام اینکار محلول را نیز به آهستگی بهم بزنید. (شکل زیر)

Pa6.jpg

حال محلول را درون بطری دهان گشاد دیگری با استفاده از یک حوله کاغذی فیلتر کنید. ذرات زرد رنگ نورانی بر روی حوله باقی خواهد ماند. این ذرات را با ریختن دو قاشق چایخوری (25 میلی لیتر) آب بر روی آنها شستشو دهید و مایع درون بطری دهان گشاد را در خاتمه به دور بریزید. (شکل زیر)

Pa7.jpg

ذرات را در درون ظرفی سرامیکی بمدت 2 ساعت در حمام آب گرم قرار دهید، بدین معنا که ظرف سرامیکی را در درون ظرفی محتوی آب گرم مانند مراحل قبل قرار می دهیم. (داغی آب در حدی نباشد که باعث سوختن دستان شما شود)

مواد انفجاری درجه پایین

مواد منفجره بسیار حساسی نسبت به حرارت و ضربه بوده، که با احتیاط زیاد و درمقادیر بسیار کم بایستی جابجا شوند واز آنها برای درست کردن چاشنی استفاده میکنند. چاشنی (Detonator) وسیله ای است که به وسیله حرارت، ضربه یا شوکهای الکتریکی منفجر میشود و به نوبه خود باعث انفجار مواد منفجره با حساسیت کمتر میشود. بترتیبی که در مباحث بعدی مشاهده خواهید نمود چاشنی را به وسیله مکانیسم دلخواه از قبیل فتیله، تایمر، سیستم کنترل شونده از راه دور و … می توان منفجر نمود که این انفجار، خود باعث انفجار ماده اصلی میشود.

به مواد اصلی این گروه به فولمینات جیوه، فولمینات نقره، آزید سرب و … می توان اشاره نمود.

1-ج) فولمینات نقره

124.png

از فولمینات نقره، که ماده ی منفجره ی بسیار حساسی در برابر شوک و اصطکاک است، در ساخت چاشنی ها (مواد منفجره اولیه ) استفاده می شود.

طریقه تهیه:

8 میلی لیتر اسید نیتریک 70٪ را در یک بشر 100 میلی لیتری حرارت دهید تا دمای آن به 35 الی 38 درجه سانتی گراد برسد. حال 1 گرم فلز نقره را به این اسید بیفزایید. در نظر داشته باشید، ممکن است مقداری حرارت دیگر برای حل شدن کامل نقره مورد نیاز باشد.

توجه: در حالی که نقره در حال حل شدن است، با تولید گازهای سمی روبرو خواهید بود و بهتر است این عمل را در فضای باز و یا مکانی که دارای تهویه مناسب است انجام دهید.

حال 15 میلی لیتر اتیل الکل 95 درصد را در یک بشر 500 میلی لیتری بریزید و آن را در یک حمام نمک – یخ قرار دهید. پس از حل شدن کامل نقره، به آرامی محلول را به الکل اضافه کنید. (دما بایستی به زیر 18 درجه سانتی گراد رسانده شود)

احتیاط: با خطر تولید گاز های سمی بیشتری روبرو هستید.

زمانی در حدود 25-30 دقیقه برای تکمیل واکنش نهایی مورد نیاز بوده و پس از آن 200 میلی لیتر آب سرد به محلول اضافه کنید تا فولمینات نقره ای به شکل رسوب در درون ظرف نمایان شود.

تا آنجا که می توانید مایع اضافی درون بشر را به بیرون بریزید و سپس کریستالهای ته نشین را با استفاده از یک قیف پلاستیکی و کاغذ صافی فیلتر کنید. برای شستشوی کریستالها می توانید در حالی که مواد ته نشین (کریستالها) بر روی کاغذ صافی باقی است، 30 میلی لیتر اتیل الکل بر روی آنها بریزید تا عمل شستشو را نیز بر روی آنها انجام داده باشید. به منظور جلوگیری از امکان تجزیه، فولمینات نقره بدست آمده را به دور از نور خورشید نگهداری نمایید.

2-ج) نیترو گلیسیرین

در یک بشر 75 میلی لیتری 13 میلی لیتر اسید نیتریک 98 ریخته و بشر را در حمام آب و یخ قرار می دهیم تا دمای آن به زیر دمای محیط برسد. حال سه برابر آنچه که از اسید نیتریک در اختیار دارید، اسید سولفوریک 99 درصد به درون بشر اضافه نمائید. (در اینجا 39 میلی لیتر)

عمل میکس نمودن را به آرامی انجام دهید. پس از مخلوط شدن دو اسید با افزودن مقداریخ بیشتری به حمام آب و یخ تعبیه شده در زیر بشر دمای مخلوط را به 10 الی 15 درجه سانتی گراد برسانید.

پس از خنک شدن، گلیسیرین را به مخلوط فراهم آماده اضافه کنید. گلیسیرین را به مقدار بسیار کمی با استفاده از یک فطره چکان به آرامی و با احتیاط به گونه ای به مخلوط دو اسید اضافه کنید که تمامی سطح اسید از آن پوشیده شود.

به مرحله بسیار حساسی وارد می شویم. واکنش در این مرحله بسیار گرمازا بوده و دما بایستی به کمتر از30 درجه سانتی گراد کاهش داده شود. چنانچه با افزودن یخ قادر به کنترل دما نباشید و دما به بالای 30 درجه سانتی گراد برسد با خطر انفجار روبرو خواهید بود و در این مرحله در صورت رویاوریی با چنین وضعیتی به منظورجلوگیری از وقوع انفجار، بشر را از حمام آب و یخ خارج ساخته و محتویات درون آن را با احتیاط به درون حمام آب و یخ خالی نمائید.

در صورت توانایی در کنترل مراحل فوق، 10 دقیقه عمل میکسینگ در ترکیب دو اسید با گلیسیرین را دنبال نموده و متعاقباً محتویات بشر را به درون بشر بزرگتر دیگری که حاوی آب می باشد انتقال می دهیم. (بدلیل ناخالصی ها متعدد در آب تهران و دیگر شهرهای کشور بهتر است از آب مقطر استفاده نمائید)

کمی صبر می نمائیم تا نیترو گلیسیرین بطور کامل ته نشین شود. آب را خارج می نمائیم و با استفاده از یک قطره چکان نیترو گلیسیرین را به ظرف دیگری حاوی بی کربنات سدیم (جوش شیرین) منتقل می کنیم.

مرحله نهایی جدا نمودن نیترو گلیسیرین از بی کربنات سدیم است که با استفاده از یک قطره چکان قابل انجام است. کار تمام است! (در نظر داشته باشید هدف از انجام این مراحل پاک سازی نیترو گلیسیرین از اسید می باشد. باقی ماندن اسید تنها سبب می شود که نیترو گلیسیرین بسیار ناپایدارتر از وضعیت معمول عمل کند)

3-ج) تتریل (tetryl)

مقدار کمی دی متیل آنیلین (dimethylaniline) را در مقدار زیادی اسید سولوفوریک حل نموده و در ادامه این مخلوط را به مقدار وزنی معادلی از اسید نیتریک بیفزائید.

نکات احتیاطی را مشابه قبل رعایت نموده و بشر را بایستی قبلاً در حمام آب و یخ قرار داده باشید! حال به آهستگی این مخلوط را بهم بزنید. پس از 5 دقیقه تتریل را فیلتر وجدا نمائید و آن را در بشر دیگری حاوی آب سرد بشوئید.

در ادامه تتریل را در آب تازه دیگری که حاوی مقدار کمی بی کربنات سدیم (جوش شیرین) است بجوشانید تا هر گونه اسید اضافی دیگری از آن زدوده شود. این شستشو را در در صورت لزوم در دفعات مکرر دیگری آنقدر تکرار نمائید تا با اندازه گیری PH بوسیله کاغذ تورنسل (لیتموس) با سنجش میزان اسیدی بودن تتریل این ماده از اسید کاملاً عاری و پاک دانسته شود. (در صورت دسترسی به تجهیزات پیشرفته تر می توانید از PH سنجهای مدرن دیجیتالی نیز استفاده نمائید)

تتریلی که از اسید بطور کامل پاک گردیده است را از آب فیلتر نموده و بگذارید تا خشک شود. تتریل به شکل بلورهای جامد زرد رنگ می باشد.

4-ج) اگدن (EGDN)

اگدن (EGDN) کلمه اختصاری (کوتاه شده) برای اتیلن گلیکول دی نیترات بوده و از نظر خواص تقریباً مانند نیتروگلیسیرین عمل می کند.

اگدن می تواند همانند همتای خود ]نیترو گلیسیرین[ موجب سردرد ]بمراتب [شدید شود.

سرعت انفجاری اگدن از نیتروگلیسیرین کمتر است، لیکن به دلیل پایداری بیشتر و تولید مطمئن تر، به طور عمده بر نیترو گلیسیرین ترجیح داده می شود.

ماده اصلی در تولید اگدن، اتیلن گلیکول است که عنصر اصلی در ضد یخ اتومبیل محسوب می شود.

طریقه تهیه:

22 میلی لیتر اسید سولفوریک غلیظ (> 75٪) و 15 میلی لیتر اسید نیتریک غلیظ (> 75٪) را در یک بشر 250 میلی لیتری با یکدیگر مخلوط نمایید. دمای بشر را با قرار دادن بشر در یک حمام نمک، یخ و آب به کمتر از 20 درجه سانتی گراد برسانید.

حال به آرامی با یک پیپت یا بورت، 9 میلی لیتر اتیلن گلیکول را به شکل قطره قطره به محلول اضافه نمایید، بطوریکه دما در زیرC° 25 در تمام اوقات حفظ شود.

بعد از اضافه نمودنِ کامل اتیلن گلیکول، محلول رو به مدت ۱۵ دقیقه، بحال خود رها کنید.

پس از سپری شدن زمان فوق، محلول را داخل یک بشر ۱۰۰۰ میلی‌لیتری ریخته و ۶۰۰ میلی‌لیتر آب به آن اضافه کرده و چند بار آن را بهم بزنید، سپس محلول را برای خالص سازی داخل قیف جدا کننده ریخته و اجازه دهید، اگدن ته نشین شود، سپس آن را از محلول اسید جدا کنید و محلول اسید را برای دفعات بعدی ساخت، نگه دارید. اگدن بدست آمده را دوباره داخل قیف ریخته و ابتدا با آب ۴۰-۳۵ درجه و سپس با محلول ۴% جوش شیرین و در آخر با محلول نمک شستشو داده وآن را به مدت ۲ روز در مکانی عاری از ضربه و سر و صدای شدید و دور از گرما قرار دهید تا ناخالصی های آن ته نشین شود. بعد از ۲ روز ph آن را با کاغذ لیتموس آبی اندازه بگیرید. اگر کاملا از اسید پاک نشده است، آن را چند بار دیگر شستشو دهید. در نظر داشته باشید بدلیل ترکیب مقداری از آب در خلال شستشو با آن،​ می‌توانید آن را داخل یک دسیکاتور به مدت چند روز نیز قرار دهید، تا کاملا عاری از آب شود. اگدن آماده برای مرحله انفجار است.

5- ج) آزید ( ازتور ) سرب

[clip_image0144_thumb.png]

لید آزید یا آزید سرب (Lead Azide) به طور گسترده در چاشنی های مواد منفجره مورد استفاده قرار می گیرد و گرچه سرعت انفجار آن از فولمینات جیوه کمتر است، لیکن به دلیل پایداری بیشتر [در حفظ خلوص بیشتر در نگهداریهای طویل المدت] به طور عمده بر فولمینات ترجیح داده می شود.

برای ساخت لید آزید به صورت زیر عمل می کنیم:

ابتدا 33/2 (دو ممیز سی و سه) گرم سدیم آزید و 058/0 (پنجاه و هشت هزارم) گرم هیدروکسید سدیم را با 70 میلی لیتر آب در درون یک قیف چکاننده ی آزمایشگاهی ترکیب می کنیم و حین ترکیب آن را به آرامی تکان می دهیم.

حال 9/6 (شش ممیز نه) گرم نیترات سرب و 35/0 (سی و پنج صدم) گرم دکسترین را در 90 میلی لیتر آب در یک بشر 250 میلی لیتری حل نمایید و 1 یا 2 قطره هیدروکسید سدیم 10٪ را به محلول اضافه نمایید. ( در صورت در اختیار داشتن PH سنج، PH مناسبِ عمل، حدود 5 است)

حال محلول را [غیرمستقیم] در حدود 60 الی 65 درجه سانتی گراد، با استفاده از یک حمام آب حرارت دهید، بطوریکه این گرما از طریق آب به بشر منتقل شود و حین گرما دادن، محلول را با یک میله چوبی یا پلاستیکی نیز بهم بزنید تا از تشکیل کریستالهای بزرگ جلوگیری شود. توجه داشته باشید، نبایستی محلول را بگونه ای بهم بزنید، که محتویات درون ظرف به اطراف پاشیده شده و حتی دقت نمایید از ایجاد تماس میان هم زن و دیواره های ظرف خودداری شود، عدم توجه به این موضوعات می تواند باعث انفجار برخی از بلورها حین عمل شود.

حال ترکیب درون قیف چکاننده را به آرامی به درون محتویات درون بشر اضافه نمایید. لازم است این عمل را در حالی که مواد درون بشر بهم زده می شوند، به صورتی انجام دهید، که فرصت کافی به انجام واکنش (حدود 10 دقیقه) داده شود و بدیهی است شیر قیف چکاننده نبایستی بترتیبی باز شود، که محتویات درون آن با سرعت بیشتری به درون بشر منتقل شود.

با پایان یافتن این مدت زمان، بشر را از حمام آب خارج کنید و همچنان مخلوط درون ظرف را بهم بزنید تا به دمای آن به دمای اتاق برسد. (این عمل ممکن است حدود 1 ساعت بطول بیانجامد)

پس از این مدت زمان، کافی است کریستالهای آزید سرب را که بصورت ته نشین نمایان است، فیلتر و جدا نمایید و آن را در بشر دیگری حاوی آب سرد بشوئید. (بهتر است اینکار را با افزودن 150 میلی لیتر آب به بلورهای ازید سرب در مقاطع جداگانه ای در افزایش های 50 میلی لیتری از آب در شستشوانجام دهید)

نمونه بدست آمده را به مدت 8 تا 15 ساعت یا بیشتر، اما نه بیش از 24 ساعت، در دمای 65 درجه سانتی گراد خشک نمایید. آزید سرب بصورت بلورهای کوچک کروی به رنگ مات در اختیارتان خواهد بود.

مقدار آزید سرب بدست آمده حدود 5 گرم می باشد. آزید سرب، که دربرابر شوک، ضربه و اصطکاک بسیار حساس است، در دمای 350 درجه سانتی گراد بطور خودبخود آتش می گیرد.

توجه 1: در صورت عدم در اختیار داشتن قیف چکاننده، می توانید این عمل را با استفاده از یک بشر دیگر به منظور فراهم آوردن محلول اولیه و وسایلی چون پیپت (Pipet) و بورت (Buret) نیز انجام دهید.

توجه 2: از نزدیک نمودن آزید سرب به شعله خودداری نمایید.

توجه 3: آزید سرب جاذب رطوبت است و بهتر است برای نگهداری، آن را بصورت مرطوب، در درون بطریهای پلاستیکی نگهداری نمایید. (در زمان استفاده می توانید آن را مجدداً خشک نمایید)

6-ج) فولمینات جیوه

5 گرم جیوه خالص را با 35 میلی لیتر اسید نیتریک مخلوط کنید. به آرامی ترکیب را حرارت دهید تا مخلوط به رنگ سبز در آمده و حبابهایی در آن ظاهر شود.

حال محلول را به آرامی و به تدریج درون ظرف دیگری محتوی الکل سفید بریزید. مخلوط شروع به بیرون دادن بخار به رنگ قرمز میکند. (نکات احتیاطی مانند استفاده از ماسک و تهویه مناسب حین کار را فراموش نکنید)

بعد از حدود نیم ساعت، رنگ بخارها به تدریج سفید میشود و واکنش به اتمام میرسد. بعد از چند دقیقه، به محلول آب (ترجیحاً آب مقطر) اضافه کنید و آنرا رقیق کنید. حالا کل محلول را به وسیله کاغذ صافی فیلتر کنید و با آب مقطر سرد چندین بار کریستالهای کوچک سفید رنگ ته نشین شده در کاغذ صافی را بشوئید. این کریستالها فلومینات جیوه خالص هستند. اما باید خوب شسته شوند تا اسید در آنها باقی نماند.

نکته: به منظور بالا بردن ضرائب ایمنی درحمل بسته های انفجاری، از ترکیب فولمینات جیوه و کلرات پتاسیم نیز ممکن است استفاده شود. (90 درصد فولمینات جیوه/10 درصد کلرات پتاسیم)

تجربه نشان داده است مخلوط فولمینات – کلرات قدرت بالاتری را نیز در ترکیب موجب می شود، بطوریکه استفاده از این مخلوط در ساختمان چاشنی ها نیز کم و بیش باب شده است.

7-ج) استون پروکسید (پروکسید استون)

100 سی سی استون را درون بشر ١ لیتری ریخته و ٢٠٠ سی سی آب اکسیژنه را به آن اضافه می‌کنیم. حال بشر را درون ظرف آب و یخ قرار می دهیم تا دمای استون و آب اکسیژنه به ۵ درجه سانتی‌گراد برسد. (البته اگراین دما از ۵ درجه سانتی گراد پایین تر باشد بهتر است)

حال ٢٠سی سی اسید سولفوریک ٩٨ % صنعتی یا آزمایشگاهی را قطره قطره به محلول اضافه می کنیم. اضافه کردن اسید سولفوریک باید حتما قطره قطره باشد، زیرا این واکنش گرمازا بوده و اضافه کردن آن با تولیدگرما همراه است.

دمای محلول را با دماسنج کنترل می کنیم، تا از ١۵ درجه سانتی گراد بالاتر نرود، در غیر اینصورت اضافه کردن اسید سولفوریک را قطع می کنیم و مقداری یخ به ظرف زیرین اضافه می‌کنیم تا دما مجدداً به زیر ١٠ درجه سانتی گراد تقلیل پیدا نماید. پس از تمام شدن اسید سولفوریک، دهانه ی بشر را با استفاده از یک نایلون و نخ بسته و بشر را 2 تا 3 ساعت در فریزر می گذاریم. بعد ازدو تا سه ساعت، دانه های ریز سفید رنگ استون پروکسید، در ته بشر ته نشین شده و باید آن ها را فیلتر نمود. فیلترکردن را با استفاده از قیف پلاستیکی و پارچه انجام می دهیم.

پس از فیلتر کردن استون پروکسید، مقداری آب بر روی دانه های استون پروکسید بریزید و این عمل را ٢ بار انجام دهید تا استون پروکسید از ناخالصی ها پاک شود.

استون پروکسید بدست آمده تقریباً بیست تا سی گرم می‌باشد که برای استفاده باید آن را کاملا خشک کرد. یعنی در ظرفی، مواد را پهن می کنیم تا خشک شود. این ظرف را در سایه و به دوراز نور مستقیم آفتاب قرار دهید.

برای امتحان کردن آستون پروکسید کافی است مقدار کمی از آن (مثلا به اندازه سر کبریت) را برداشته و شعله کبریت را به آن نزدیک نمائید. وقتی شعله به آن برسد خیلی زود آتش می‌گیرد.

برای نگهداری آستون پروکسید می توانید آن را در یک ظرف حاوی آب بریزید و با خیال آسوده آن را نگهداری کنید، زیرا آستون پروکسید خیس از حساسیت خیلی کمی برخوردار است. (در زمانی که می خواهید سر ظرف را ببندید، مراقب باشید که دانه های استون پروکسید به قسمت سر ظرف نچسبیده باشد، زیرا با بسته شدن سر ظرف دانه های استون پروکسید در معرض اصطکاک قرار می‌گیرد وموجب انفجار می شود)

توجه داشته باشید در زمان استفاده، بایستی آن را مجدداً کاملاً خشک نمائید. (آن را در ظرفی در سایه پهن کنید تا مجدداً خشک شود)

نکته 1: این ماده بعد از گذشت مدت زمان طولانی کمی از قدرت انفجاری خود را از دست می‌دهد. به همین دلیل، توصیه می کنیم که حداکثر تا ١٠ روز پس از ساخت، از آن استفاده شود.

نکته 2: از استونِ صنعتی استفاده کنید و بیاد داشته باشید، نمونه هایی از استون که برای پاک کردن لاک ناخن در خانمها کاربرد دارد، مناسب نیستند.

8-ج) نیترو سلولز

Nitro2.png

ابتدا مقدار ۳۰۰ سی سی اسید نیتریک ۶۵ %را درون یک ظرف پلاستیکی در دار ۲ لیتری ریخته و مقدار ۵۰۰ سی سی اسید سولفوریک ۹۸ % صنعتی به آرامی به آن اضافه کنید.

درِ ظرف را بر روی آن قرار داده و ظرف حاوی اسیدها را در آب خنک قرار دهید و صبر نمایید تا دمای اسیدها به دمای محیط برسد.

حال ظرف حاوی اسیدها را درون ظرف آب و یخ قرار دهید تا دمای اسیدها به 10 الی 15 درجه سانتی گراد برسد. در چنین دمایی ، ۶٠ گرم پنبه را بتدریج به اسیدها اضافه نمایید و با همزن شیشه‌ای پنبه ها را به درون اسید هدایت نمایید.

مجدداً درِ ظرف پلاستیکی را روی آن گذاشته و یک ساعت صبر نمایید. در این مدت درِ ظرف پلاستیکی را سه تا چهار مرتبه دیگر بردارید و پنبه ها را با همزن شیشه ای به هم بزنید.

پنبه ها را از درون اسیدها بیرون آورده و بخوبی آنها را فشار دهید تا اسید از درون آنها خارج شود. حال آن را درون ۴ لیتر آب ١٠ درجه ریخته و هریک را قشار دهید تا اسید از آن خارج شود. (بهتر است این عمل را درون ۴ لیتر آب دیگر به تشابه آنچه که مشاهده نمودید تکرار نمایید)

در انتها نیز پنبه ای که به نیترو سلولز تغییر حالت داده است را فشار دهید تا مقدار آبی که درون نیتروسلولز است از آن خارج شود و نیتروسلولز را درون یک ظرف پهن کرده و صبر می‌کنیم تا کاملاً خشک شود. نیترو سلولز به شعله آتش حساس می‌باشد، هیچ وقت به مقدار زیاد آن را به شعله آتش نزدیک نکنید.

تذکر: نیترو سلولزی که به مقدار زیادی نیتره شده باشد و در حلالها قابل حل باشد، به باروت پنبه که باروت بی دود نیز خوانده می شود [باروتی که پس از سوختن دود ایجاد نمی‌کند] تغییر حالت می دهد.

برای ساخت اینگونه باروت کافی است در فرآیند ساخت نیترو سلولز در فوق، پنبه را مدت زمان بیشتری (یک شبانه روز) در داخل محلول باقی نگه دارید و در این مدت درب ظرف را با درپوشی بسته نگه دارید. به منظور پرهیز از خطرات احتمالی، کار را با مقادیر کمتر آغاز کنید، بطوریکه مقادیر اسید نیتریک، اسید سولفوریک و پنبه را بترتیبی که در ساخت نیترو سلولز آمده است، به ترتیب به مقادیر 10 سی سی،10 سی سی و نیم گرم کاهش دهید. کار در چنین شرایطی در کاهش خطرات احتمالی بسیار موثر است، ولی نیازمند حوصله بیشتری در ساخت بیشتری از این ماده در دفعات جداگانه ای خواهد بود.

در نظر داشته باشید نیترو سلولزی که بدین ترتیب فراهم آمده است را پس از اینکه با استفاده از قیف و کاغذ صافی از محلول فیلتر نمودید، بایستی در داخل یک لیوان محتوی آب مقطر قرار داده و هم بزنید تا شسته شود. بهتر است با استفاده از کاغذ لیتموس بررسی نمایید که آیا هنوز خاصیت اسیدی وجود دارد یا خیر؟ در صورت خنثی شدن خاصیت اسیدی، رنگ آبی کاغذ تغییر نمی‌کند. بدیهی است این عمل را لازم است آنقدر تکرار کنید تا خاصیت اسیدی کاملاً از بین برود. در ادامه آنرا در جای خشکی نیز قرار دهید تا رطوبت آن کاملاً گرفته شود.

می توانید نیتروسلولز را با استون در نمونه صنعتی، نه در نمونه هایی که برای پاک کردن لاک ناخن در خانمها کاربرد دارد، ترکیب کنید تا بتوانید آن را قابل تبدیل به پولک، رشته رشته و دیگر فرم ها نمایید. توجه داشته باشید برای برخی از انواع پودرِ باروتِ بدون دود، بجای استون از نیتروگلیسیرین نیز استفاده می شود. این موضوع را نیز در نظر داشته باشید، علیرغم نام آن، این ماده ی منفجره به شکل پودر نبوده و معمولاً به شکل دانه های ریز یا رشته های کوچک می باشد.

مخلوط اوره (60 درصد)، گوگرد (15 درصد) و کربنات کلسیم (25 درصد) نیز گونه ای باروت بدون دود است. (بهتر است از اوره آزمایشگاهی استفاده کنید)

تله های انفجاری

تله های انفجاری از نوع برشی- کششی

این تله های انفجاری بر خلاف نمونه های قبلی [کششی (اینجا) و حلقه ای – کششی (اینجا)]، نه تنها با کشیده شدن بندِ تعبیه شده در تله عمل می کنند، بلکه در صورتیکه این بند بریده نیز شود، موجب بسته شدن مدار و انفجار انواع مین های الکتریکی و هر گونه بمب با چاشنی الکتریکی می گردند.

وسایل مورد نیاز

چاقو یا تیغه اره

شش عدد میخ

ریسمان محکم یا طناب سبک

تخته چوبی محکم

سیم‌


طریقه ساخت:

چاقو را بر روی تخته چوبی قرار دهید. دو میخ در هر طرف دسته چاقو (مجموعاً چهار میخ) بر روی تخته بکوبید، تا چاقو بر روی تخته بی حرکت باقی بماند. میخ دیگری بر روی تخته در کنار تیغه ی چاقو و نزدیک به نوک بکوبید.ریسمان را به چاقو متصل کنید. ریسمان را در مسیر رفت و آمد نیروهای دولتی رژیم قرار دهید. ریسمان را بکشید تا تیغه ی چاقو از میخِ مجاورش کمی فاصله بگیرد. ریسمان را به یک میخ چوبی، تنه درخت و … گره بزنید. میخ دیگری مقابل میخ قبلی ودر فاصله دو و نیم سانتی متری نوک تیغه چاقو بر روی تخته بکوبید. این دو میخ را را با یک سیم هادی جریان الکتریکی به یکدیگر متصل کنید.

توجه: تخته چوبی لازم است در مکانی ثابت شود، بطوریکه تحت تاثیر کشش یا رها شدن (بریدن) ریسمان، تیغه چاقو با یکی از دو میخ کوبیده شده در مجاورت تیغه به خوبی تماس پیدا کنید.

شکل زیر کلیه این مراحل را به وضوح نشان می دهد:

Kswitch.jpg

طریقه استفاده:

یک سیم به یکی از میخهای واقع در مجاورت تیغه و سیم دیگری به تیغه چاقو متصل کنید تا انتهای آزاد از سیم ها، به عنوان یک سوئیچ در مدار کلید زنی یک بمب یا مین با چاشنی الکتریکی -همانند مباحث قبل- قابل استفاده باشد.

تله های انفجاری از نوع حلقه ای- کششی

طراحی اینگونه تله ها بسیار آسان بوده و امکان فعال سازی انواع مواد منفجره با چاشنی الکتریکی اعم از مین های الکتریکی و … بواسطه آنها وجود دارد.

وسایل مورد نیاز

سیم با روکش عایق (2 عدد)

چاقو یا سیم چین

طناب یا ریسمان مقاوم

نخ


توجه: از انواع نرم نخ استفاده کنید، بطوریکه با کششی بسیار جزئی به آسانی پاره شود.

طریقه ساخت:

حدود 5 سانتی متراز یک انتهای هر یک از سیم ها را با استفاده چاقو یا سیم چین لخت کنید. حال بخشهای لخت شده از سیم ها را بصورت یک حلقه درآورید. (شکل زیر)

Pl1.jpg

انتهای هر سیم را از حلقه بوجود آمده در سیم دیگر عبور دهید بطوریکه امکان لغزیدن سیم ها بر روی یکدیگر ایجاد شود. (تصویر زیر)

Pl2.jpg

مهم: امکان تماس فیزیکی میان دو حلقه [بخشهای رسانا] بواسطه یک نیروی کششی بایستی وجود داشته باشد. این موضوع را قبل از اتصال چاشنی الکتریکی حتماً بررسی کنید.

طریقه استفاده:

حلقه ها را حدود 5 سانتیمتر از یکدیگر مجزا کنید. نخ را در اطراف سیم ها در نزدیکی هر حلقه گره بزنید. نخ مورد استفاده در درعین اینکه لازم است تحت کششی بسیار جزیی پاره شود بعنوان تکیه گاه برای حلقه ها و سیم نیز مورد استفاده قرار گرفته است و بایستی به اندازه کافی محکم بسته شود. (شکل زیر)

Pl3.jpg

یک سیم را به تنه ی یک درخت یا یک میخ چوبی یا یک بوته کاشته در زمین ببنیدید. با استفاده از ریسمان مقاوم یا طناب، یک سر از آن را به سیم دیگر درفاصله چند سانتیمتری از حلقه ببندید. انتهای آزاد طناب یا ریسمان مقاوم را به تنه ی درخت یا میخ چوبی یا بوته دیگرِ کاشته در خاک ببندید. (تصویر زیر)

Pl4.jpg

کافی است انتهای آزاد از سیم ها، به عنوان یک سوئیچ در مدار کلید زنی یک بمب یا مین با چاشنی الکتریکی -همانند مباحث قبل- استفاده شود، تا این تله انفجاری کامل شود. هر گونه تماس نا آگاهانه با طناب یا ریسمان مقاوم در مجاورت سطح زمین موجب انفجار بمب در این تله می گردد.

احتیاط: در زمان راه اندازی مدار بمب در این تله، مطمئن شوید حلقه ها هیچگونه تماسی با یکدیگر نداشته باشند.

تذکر: مثال فوق، تنها یکی از موارد کاربرد این تله است. از این تله با صرف نظر نمودن از نخ حایل میان دو حلقه، می توانید درمیان یک درب و چارچوب آن، میان درب یک جعبه، کیف و مانند آن و بخش محکمی از بدنه وموارد مشابه دیگری نیز استفاده کنید.

ساخت تله های انفجاری بر روی کیف های سامسونت، صندوقچه و مانند آن به زبان ساده

در اینگونه تله ها، بسته انفجاری تعبیه شده در درون کیف و … به محض گشوده شدن منفجر می شود. ازاینگونه تله ها به منظور ایجاد اخلال در خنثی سازی بمب در زمان جاسازی در درون کیف و مانند آن، در صورت کشف بسته انفجاری نیز می توانید استفاده کنید.

طراحی این تله به شیوه های مختلف امکان پذیر است. در آسانترین روش ممکن می توانید از یک «تله موش» در طراحی این تله انفجاری استفاده کنید.

وسایل مورد نیاز:

- تله موش

- اره آهن بر یا سوهان

- سیم روکش دار

طریقه ساخت:

اجزاء یک تله موش بصورت نشان داده شده در تصویر زیر را در نظر بگیرید:


Image01.png

اهرم لغزشی در تله موش را بوسیله اره آهن بر یا سوهان زدن از روی پایه جدا کنید. گیره و مفتول نگهدارنده چکش را نیز بیرون بیاورید.

بخش چکشی (ضربه زننده) از تله موش را بحالت جمع شده به عقب نگه دارید و اهرم لغزشی را با استفاده از گیره ی جدا شده از تله، در انتهای دیگرپایه عابق، مانند تصویر زیر، متصل کنید، بطوریکه چکش به محض آزاد شدن دقیقاً بر روی اهرم لغزشی فرود بیاید.

M211.jpg

توجه: در صورت غیر فلزی (نارسانا) بودن اهرم لغزشی، بایستی از قطعه ای فلزی با اندازه مشابه در محل یاد شده در فوق استفاده کنید.

حدود دو و نیم سانتی متر از انتهای هر یک از سیم ها را لخت کنید. یکی از سیم ها را بطور کاملاً محکم بر روی فنر و سیم دیگر را در اطراف اهرم لغزشی بپیچانید. (تصاویر زیر)


Mousetrap3.jpg


Mousetrap4.jpg


توجه: در صورت در اختیار داشتن هویه، سیم ها در مکانهای نشان داده شده در فوق را لحیم کنید.

طریقه استفاده:

از ابزار تغییر شکل داده شده ی فوق می توانید بعنوان سوئیچ در مدار کلیدزنی یک بمب با چاشنی الکتریکی استفاده کنید. این سوئیچ کافی است در درون یک کیف سامسونت، جعبه و مانند آن که باتری و مواد منفجره در آن جاسازی شده است قرار داده شود. نیازی به توضیح نیست که بخش چکشی (ضربه زننده) از تله موشِِ تغییر شکل داده شده بایستی بحالت جمع در عقب توسط درب کیف یا جعبه و .. نگه داشته شود تا به محض باز شدن، جریان الکتریکی در مدار بمب برقرار شود.

توجه: هر یک از اجزاء تشکیل دهنده بمب در درون کیف، جعبه و …را بوسیله پیچ، چسب و مانند آن بحالت ثابت در آورید.

به مثالهای زیر توجه کنید:

مثال 1) بعنوا ن تله انفجاری در درون جعبه

به شکل زیر توجه کنید:


Fig12.jpg


مثال 2) بعنوان تله در مدارات تاخیری

گیریم می خواهید از یک تایمر در مدار بمب در این تله نیز استفاده کنید تا بمب در زمان تعیین شده بوسیله تایمر منفجر شود. در اینصورت مدار الکتریکی این بمب در شکل فوق بصورت زیر تغییر شکل می دهد:


F21.jpg


در مدار فوق:

B: باتری

T: تایمر

S: سوئیج (تله موش تفییر شکل داده شده)

ساخت تله های انفجاری از نوع واک تِرَپ (کششی) به زبان ساده

ساخت چنین تله هایی، که گونه ای تله های انفجاری از نوع کششی نیز محسوب می شوند، با استفاده از یک گیره رخت چوبی به آسانی امکان پذیر است. (شکل زیر)

Fln.jpg

این تله ها بیشتر در محلهای عبور و مرور مورد استفاده قرار گرفته و بدین سبب به واک ترپ شهرت یافته اند.

همانطوریکه در شکل فوق ملاحظه می کنید با استفاده از یک جدا کننده عایق در میان دو کنتاکت یا تیغه ی فلزی، که قبلاً بر فکین گیره تعبیه شده و بر هریک سیم هایی متصل گریده اند، با اتصال یک ریسمان به جدا کننده عایق و بستن سر دیگر ریسمان به گزینه مناسب دیگری مانند یک درخت و … . و با دقت در سفت کاری گیره (برای نمونه در درون خاک و …)، تله انفجاری آماده بهره برداری خواهد بود. برخورد با ریسمان باعث آزاد شدن جدا کننده عایق و تماس کنتاکهای فلزی و انفجار مجموعه خواهد بود.

بدیهی است یک سر از سیم های متصل شده به کنتاکتها به چاشنی الکتریکی و سر دیگر به باطری در مدار بمب، بترتیبی که در مباحث پیشین ملاحظه نموده اید، بایستی متصل شود.

ساخت تله های انفجاری با استفاده از دانه ی حبوباتِ خشک شده به زبان ساده

انواع حبوباتِ خشک شده، اعم از انواع نخود فرنگی، لوبیا، باقلا و … می توانند در ساختمان تله های انفجاری و به منظور ایجاد یک تاخیر زمانی در مدار بمب به آسانی مورد استفاده واقع شوند.

بدین منظور؛ اینگونه حبوبات [خشک شده] را در درون یک ظرف شیشه ای دهان گشاد جای داده و یک صفحه ی رسانای فلزی نازک بر روی آنها، نظیر شکل زیر، قرار دهید.


D seeds.jpg


با افزودن آب بر روی حبوباتِ درون شیشه، دربِ ظرف را با استفاده از یک درپوش غیر فلزی [نار سانا] ببندید، بطوریکه بر روی این درپوش قبلاً لازم است با استفاده از دریل، دو پیچ فلزی، که بر هریک سیم هایی لحیم شده باشد، تعبیه نموده باشید. (پیچها بایستی یک اندازه اختیار شوند و در فاصله یکسانی از دیسک فلزی تعبیه شده در درون ظرف قرار داشته باشند)

جذب آب توسط حبوبات، منجر به انبساط آنها شده و متعاقباً صفحه فلزی قرار گفته بر روی آنها به سمت بالا رانده می شود تا در نقطه ای موجب برقراری تماس الکتریکی میان دو پیچ تعبیه شده بر دهانه ظرف، بسته شدن مدار بمب و انفجار آن شود.

بدیهی است با استفاده از دانه های حبوبات در مقادیر مختلف بطور آزمایشی، می توانید به مقدار تاخیر زمانی مطلوب به شکل تقریبی دست پیدا کنید.

یادآوری: لازم به ذکر نیست که یک سر از سیم های متصل شده به کنتاکتها (پیچها)، به چاشنی الکتریکی و سر دیگر به باطری در مدار بمب، بترتیبی که در مباحث پیشین ملاحظه نموده اید، بایستی متصل شود. (شکل زیر)


Circuite.jpg

ساخت تله های انفجاریِ هوایی به زبان ساده

این تله که متاثر از تغییرات ارتفاع در یک هواگرد، نظیر هواپیما می باشد، در اختلاف فشار هوای میان سطح زمین و ارتفاع 5000 پا عمل می کند.

برای ساخت این تله ، دهانه یک شیشه ی دهان گشاد شیشه ای را با استفاده از یک کاغذ مومی بوسیله چسب سیم بخوبی مهر و موم کنید. حال با استفاده از دو کنتاکت یا تیغه ی فلزی باریک که به هریک سیمهایی لحیم شده باشند، هر یک را با استفاده از چسب سیم بر روی ظرف شیشه ای، بطوریکه فاصله اندکی در بخش بالایی شیشه بر روی کاغذ مومی از یکدیگر داشته باشند بخوبی محکم کنید.(شکل زیر)

Altimeter-switch1.jpg

نیازی به توضیح نیست، که بایستی یک سر از سیم های متصل شده به کنتاکتها را به چاشنی الکتریکی و سر دیگر را به باطری در مدار بمب، بترتیبی که در مباحث پیشین ملاحظه نموده اید، متصل کنید .

همزمان با برخاستن هواپیما، هوای درون ظرف شیشه ای منبسط شده و بر کاغذ مومی تعبیه شده بر دهانه خود فشار وارد می کند. این فشار در نقطه ای موجب تماس دو کنتاکت فلزی و برقرای جریان الکتریکی در مدار بمب گردیده و موجب انفجار می شود.

ساخت تله های انفجاری با استفاده از یک ساعت شماطه دار(بمب های ساعتی) به زبان ساده

این تله که در ایجاد یک تاخیر زمانی در مدار بمب نیز کاربرد دارد، یکی از ابتدایی ترین نمونه ها از این دست محسوب می شود. در اینجا با روش بسیار ساده ای در اسمبل نمودن مدار بمب در ساختمان اینگونه تله ها، که بعنوان بمب های ساعتی نیز شناخته می شوند، آشنا می شوید.

ابتدا به کمک یک تکه چوب بعنوان پایه، ساعت شماطه دار را بر روی پایه سوار نمایید. بوسیله نصب کنتاکتهای فلزی بسیارنرمی بر روی پایه، با استفاده از یک گره سفت (غلنبه) در انتهای یک ریسمان مقاوم، انتهای دیگر ریسمان را از درون کنتاکتهای فلزی، مانند تصویر زیر، عبور داده و به میله پیچ زنگ ساعت متصل کنید. از این پیچ برای كشیدن‌ ریسمان در زمانی که ساعت شروع به زنگ زدن می کند استفاده می کنیم. کافی است دو سیم به پایه های هر یک از کنتاکتهای فلزی لحیم کنید و یک سر از آنها را به چاشنی الکتریکی و سر دیگر را به باطری در مدار بمب بترتیبی که در مباحث پیشین ملاحظه نموده اید متصل نمایید.

Alarm-clock.jpg

ساخت تله های انفجاری با استفاده از پودرهای رختشویی و مانند آن به زبان ساده

در این تله ها از یک کلید جیوه ای تک پل (درقسمت:«ساخت تله های انفجاری با استفاده از یک قوری چای به زبان ساده») و جاسازی مدار بمب در درون بسته بندی پودر، مانند تصویر زیر، استفاده می کنیم:

Washing-powder.jpg

شیوه کار ساده است. ابتدا بسته بندی پودر را با استقاده از یک چاقوی تیز از قاعده (بخش پایینی) بدقت باز کنید. به منظور اینکه محتویات درون بسته به بیرون ریخته نشود آن را برعکس کنید. بمب را با استفاده از یک پوشش لاستیکی مانند تصویر زیر دردرون بسته جا بزنید. بسته بندی پودر را با استفاده از چسب از قسمت باز شده ببندید.

بسته بندی پودر را به همان حالت معکوس در مکان مورد نظر رها کنید. هر گونه جابجایی در زمان استفاده، که به وارونگی بسته بیانجامد، موجب برقرای جریان الکتریکی در مدار بمب و انفجار مجموعه می شود. در زمان طراحی این بمب نیز می توانید از منفجره های متورق(که قبلا توضیح داده شد) بعنوان خرج اصلی استفاده نمایید.

ساخت تله های انفجاری بر روی رادیو و تلویزیون به زبان ساده

اینگونه وسایل دارای یک کلید on/off به منظور روشن و خاموش نمودن دستگاه می باشند، که با قرار دادن بسته بندی بمب در درون قاب دستگاه ، فرآیند انفجار در خرج اصلی، با استفاده از یک چاشنی الکتریکی و اتصال سرهای خروجی از چاشنی به کلید قطع و وصل مجموعه، به هنگام روشن نمودن دستگاه، فراهم می شود. (تصویر زیر)

Oradio.jpg


لازم به توضیح نیست، که در زمان اتصال چاشنی الکتریکی، کلید دستگاه بایستی در حالت OFF قرار داشته باشد.

توجه: به روش مشابه می توانید از اینگونه تله ها در درون وسایلی نظیر مانیتور در یک کامپیوتر نیز استفاده نمایید.

ساخت تله های انفجاری با استفاده از "مخروطهای ایمنی ترافیک" به زبان ساده

مخروطهای ایمنی ترافیک، توسط پلیس و نیروهای امنیتی، از کاربردهای متعددی برخوردار بوده و در ایران نزد فروشندگان ]به طور عام[ به کله قندی نیز شهرت یافته است و در سایزهای متفاوتی از 25 سانتی متر تا یک متر قابل خریداری می باشد. (تصویر زیر)

cone_trap

مکانیسم طراحی این تله بگونه ای است، که به محض جابجایی مخروط ترافیکی، با انفجار بمب روبرو خواهیم بود. شکل زیر ساز و کار طراحی این تله را به وضوح نشان می دهد:

Kk1.jpg

همانطوریکه ملاحظه می شود، چاشنی انفجاری که بایستی بر روی خرج اصلی سوار شود، از نوع الکتریکی اختیار شده است و از یک سر به باطری و از سر دیگر بر روی فویلی الومینیومی، که دهانه ی میانی مخروط را بطور کامل فرا گرفته است، متصل شده است. (به جهت جلوگیری از نامفهوم شدن تصویر، از نمایش خرج اصلی در این تصویر خودداری نموده ایم)

از یک آونگ (پاندول)، که بصورت یک گلوله فلزی (رسانا) از نخی از راس مخروط آویزان شده است ، برای کامل شدن و برقراری جریان الکتریکی در مدار بمب ]به محض جابجایی مخروط[ استفاده می کنیم. در صورت لزوم می توانید با استفاده از یک تکیه گاه چوبی و تعبیه ی آن در راس مخروط این آونگ را از آنجا آویزان کنید.

به محض جابجایی، گلوله شروع به تاب خوردن نموده و با تماس به فویل آلومینیومی تعبیه شده بر روی جداره داخلی مخروط، جریان الکتریکی در مدار بمب برقرار شده و با انفجار بمب روبرو خواهیم بود.

تکیه گاه زیرین مخروط نیز برای قرار گرفتن اجزاء بمب در درون مخروط در نظر گرفته شده است و می توانید آنرا بطور فشاری در تماس با سطح پلاستیکی مخروط، پس از استقرار مخروط در مکان مناسب، جا بزنید.

ساخت تله های انفجاری با استفاده از یک کتاب (نمونه جدید) به زبان ساده

نمونه ای از اینگونه تله ها در بخشهای پیشین آمده است. روش دیگری که برای طراحی اینگونه تله ها به شما پیشنهاد می کنیم، استفاده از یک کلید جیوه ای («ساخت تله های انفجاری با استفاده از یک قوری چای») به تشابه مباحث قبل است.

ابتدا درون کتاب را مانند شکل «الف» خالی کنید و با استفاده از منفجره های متورق مدار بمب را بصورتی که در شکل «ب» مشاهده می کنید کامل نموده و در درون بخش خالی شده کتاب قرار دهید.

Bb12.jpg


مهم: موضوع و طرح روی جلدِ کتاب، در ترغیب نمودن افراد به برداشتن آن بسیار مهم است. از این حیث بایستی در انتخاب نوع کتاب، متناسب با مکانی که بمب را در آنجا مورد استفاده قرار می دهید دقت کنید.

ساخت تله های انفجاری بر روی مبل و مانند آن به زبان ساده

در این تله ها نیز می توانید از یک کلید جیوه ای تک پل (اینجا ) و جاسازی مدار بمب در درون مبل و …، مانند تصویر زیر، استفاده کنید:


Sofa.jpeg
]


در اینگونه تله ها نیز از منفجره های متورق بعنوان خرج اصلی استفاده شده است.

ساخت تله های انفجاری بر روی بستر (رختخواب) به زبان ساده

در این تله ها از یک کلید جیوه ای تک پل (اینجا) و جاسازی مدار بمب در درون بستر (رختخواب)، مانند تصویر زیر، استفاده می کنیم:


Bed1.jpg


همانگونه که ملاحظه می شود در مدار این بمب از منفجره های متورق بعنوان خرج اصلی استفاده شده است.

ساخت تله های انفجاری با استفاده ازیک قوطی چای ( یا چای دان) به زبان ساده

در این بخش از مطالب، با روش جدید دیگری از تله گذاریها، به کمک یک “میکرو سوئیچ اهرمی” آشنا خواهید شد.

بطور کلی میکروسوییچ گونه ‌ای از کلید است، که با یک فشار فیزیکی جزئی تحریک می‌شود. (تصویر زیر)


میکرویوئیچ اهرمی


شیوه کار بدین ترتیب است که در زمان خارج نمودن چای از درون قوطی چای یا چای دان، با تحریک میکرو سوئیچ، جریان در مدار بمب برقرار شده و با انفجار بمب روبرور خواهیم بود. (شکل زیر)

Tea-c.jpg


این سوئیچ بر روی یکی از دیواره های چای دان سوار شده و با بریدن یک تکه مقوای سبک، بقسمی که درون چای دان بخوبی جای داده شود، آنرا به اهرم موجود در روی کلید با اپوکسی یا چسب دوقلو متصل می کنیم.

به منظور استتار لازم است با استفاده از لایه ی نازکی از یک ماده چسبنده مانند اسپری نمودن کیلر بر روی بخش بالایی تکه مقوا مقداری چای نیز بر روی آن بپاشید.

لازم به توضیح نیست که کلیه اتصالات الکتریکی و سیم ها ی درون قوطی چای بایستی بخوبی با استفاده از چسب سیم از یکدیگر ایزوله شده باشند.

مهم 1: به منظور تخمین وزن مناسب مقوا ی ملحق شده و چای پاشیده شده بر روی آن، بایستی همچون گذشته ابتدا بجای چاشنی الکتریکی در مدار بمب از یک لامپ الکتریکی کوچک استفاده کنید.( در صورت لزوم می توانید اهرم سوئیچ را کمی به سمت بالا نیز خم کنید)

مهم 2: در ساخت این تله نیز مانند نمونه قبلی(اینجا) بایستی از منفجره های متورق استفاده کنید.

ساخت تله های انفجاری با استفاده از یک قوری چای به زبان ساده

در این بخش از مطالب، روش جدیدی در تله گذاری، با استفاده از یک کلید جیوه ای تک پل، در زمان اسمبل نمودن مدار بمب را به شما آموزش می دهیم. (تصویر زیر)


Mercury-switch.jpg


اصول کار این کلیدها برمبنای جابجا شدن مایع رسانای جیوه در داخل کلید بوده و هرزمان کلید در جهت مناسب قرار بگیرد و جیوه با کنتاکت‌های الکتریکی در داخل محفظه ی شیشه ای کلید تماس پیدا کند، مدار از طریق این کنتاکت‌ها بسته شده و با برقراری جریان الکتریکی در مدار، بمب منفجر می شود.

مهم: درزمان اسمبل نمودن مدار بمب بایستی کلید را در جهتی نگه دارید، که پیوسته قطرهٔ جیوه در پایین محفظه قرار داشته باشد. بهتر است پیش از نصب باطری در مدار بمب، با استفاده از یک اهم متر از باز و قطع بودن کلید نیز اطمینان حاصل کنید.

این تله را بصورتی که در تصویر زیر آمده است می توانید کامل کنید:

Teakettle.jpg


همانگونه که در این تصویر ملاحظه می کنید، در ساخت این تله از منفجره های متورق در درون قوری استفاده خواهیم نمود و کلید جیوه ای در زمان اسمبل، بر روی درب قوری سوار می شود. (قبل از اسمبل نمودن مدار بمب در درون قوری، از خالی، خشک و خنک بودن درون کتری اطمینان حاصل کنید)

ساخت تله های انفجاری با استفاده از یک گیره رخت چوبی به زبان ساده

G11.jpg

شیوه کار ساده است. از آنجایی که فنر بکار رفته در این گیره ها بسیار سفت و محکم است، بهتر است فنر از نیمه پایینی یکی از فکین گیره جدا شود و بصورت آزاد، فکی از گیره که جدا شده است بر روی آن [فنر] قرار داده شود و از یک کش یا باند لاستیکی کوچک در اطراف فکین گیره، بطوریکه گیره براحتی باز و بسته شود، استفاده شود. از یک تیغه ی کوچک سفت، برای مثال از جنس برنج و استفاده از مته و ایجاد دو سوراخ کوچک به منظور متصل نمودن این تیغه با پیچ به گیره، بعنوان اهرم نیز بایستی استفاده شود.

در خاتمه نیز با استفاده از فویل آلومینیومی، بعنوان پوشش در فکین گیره، سیم ها را مانند تصویر زیر متصل می کنیم. جهت توضیحات بیشتر به فیلمی که در برایتان تدارک دیده ایم، توجه نمایید: پرونده:Ttt.wmv


G31.jpg


مدار بمب برابر تصویر زیر کامل می شود:


G2.jpg


به نمونه هایی از نحوه جاسازی این تله در درون کتابخانه یا زیر درب در حالتیکه بر روی گیره یک بمب کوچک سوار شده است، در تصاویر زیر توجه کنید:


Gg47.jpg

در این تصاویر تیغه ی برنجی متصل شده به گیره در زیر کتاب یا در زیر درب قرار داده شده است. برای پنهان نمودن بمب درون کتابخانه، مقابل بمب از یک گلدان، کتاب و هر وسیله ی مناسب دیگری می توانید استفاده کنید. در زمان بکارگیری این تله در زیر درب، حتماً بمب را در سمتی از درب قرار دهید، که درب در سمت مخالف بمب باز شود.به محض برداشته شدن کتاب یا باز شدن درب، کنتاکتهای فلزی ساخته شده با فویل آلومینیومی، به یکدیگر متصل شده و جریان الکتریکی در مدار بمب برقرار می شود.

موارد استفاده از اینگونه تله ها متعدد است و ابتکار عملهای متعددی در زمان استفاده ازآنها پیش رویتان وجود خواهد داشت.

ساخت تله های انفجاری با استفاده از یک کتاب بزبان ساده

به یک کتاب درقطع بزرگ و صفحات زیاد، مانند کتب تاریخی، مذهبی و … که برای این منظور مناسب ترند، نیازمندیم.

کتاب را بدون آنکه به لبه های آن دست بزنید، فقط از میان بدقت تهی (خالی) کنید.

در قسمت خالی شده از کتاب، باطری و بسته انفجاری را قرار دهید. (مراقب باشید جریان الکتریکی در مدار بمب برقرار نشود)

دردو لبه مجاور هم ازکتاب، دو کنتاکت (صفحه) فلزی با استفاده از چسب بچسبانید و به هریک از کنتاکتها سیمی متصل نمایید. این کنتاکتها را بایستی در زمان بسته شدن کتاب، با تیغه ای چوبی از یکدیگر ایزوله (جدا) کنید. این تیغه چوبی لازم است به دیواره عقبی قفسه کتابخانه بدقت چسبانده شود.

این مراحل را دقیقاً بصورت شرح داده شده بگونه ای انجام دهید که وقتی کتاب از قفسه بیرون آورده می شود، تیغه چوبی از درون کتاب به بیرون آمده و کنتاکت های فلزی بهم متصل شوند. این امر سبب می شود جریان الکتریکی در مدار بمب برقرار شود.

مدار بمب را بایستی با مطالعه مطالب قبلی کامل کنید. بدین معنا که یکی از سیم ها، خروجی از یک کنتاکت فلزی، به یک سر که خروجی از چاشنی الکتریکی در اختیارتان می باشد، متصل شده و سیم دیگر که خروجی از کنتاکت فلزی دوم باقی مانده است به یکی از قطبین باطری متصل می شود و در خاتمه قطبی از باطری که استفاده نشده است با سیم به سر دیگر که خروجی از چاشنی الکتریکی است متصل می شود. (کنتاکهای فلزی نقش یک کلید قطع و وصل در مدار نهایی بمب را ایفا می کنند)

تله های انفجاری از نوع صفحه فشاری

از اینگونه تله ها در ساخت مین های زمینی (land mines)، پشت درها و … با استتار نمودن در زیر خاک، قلوه سنگ و مانند آن بترتیبی که در تصویر ذیل مشاهده می کنید، استفاده می شود:


Trap.gif


انفجار در اینگونه تله ها، در زمانی که قربانی بر صفحه بخصوصی واقع در مدار بمب فشار وارد می آورد، صورت می پذیرد.

برای طراحی صفحه فشاری مورد نظر روشهای متعددی پیش رویتان وجود دارد. در ساده ترین طریق، روش بسیار آسان و جدیدی را به شما آموزش می دهیم، بطوریکه می توانید آن را با استفاده از یک تکه ابر، فویل آلومینیومی، مقوای ضخیم، سیم و چسب بسازید. برای این منظور فیلمی برایتان تدارک دیده ایم که به منظور مشاهده آنلاین یا دانلود این فیلم (جدید) اینجا کلیک نمایید. (از تکه ابر با ایجاد سوراخی در مرکز آن بعنوان حائل قابل انعطاف میان دو صفحه فویل که بر روی هریک دو تکه مقوا چسبانده می شود، استفاده خواهیم نمود)

قبل از قرار دادن این صفحات در مدار بمب، با استفاده از یک لامپ کوچک صحت کار خود را مانند آنچه که در فیلم نیز مشاهده می کنید امتحان نمایید و نهایتاً یک سر از سیم های خروجی را به چاشنی الکتریکی و سر دیگر را به باطری در مدار بمب بترتیبی که در مباحث پیشین ملاحظه نموده اید متصل نمایید. جهت درک مناسبتر از این صفحه فشاری می توانید تجسمی از یک کلید فشاری را در مدار بمب در ذهن خود داشته باشید، که به محض فشرده شدن، موجب برقراری جریان الکتریکی در مدار بمب و انفجار آن خواهد شد.

در نمونه های مقاوم تر، می توانید در عوض استفاده از ابر، فویل و مقوا، بترتیب از یک جفت فنر، تیغه های فلزی (نرم) و چوب بترتیبی که در تصاویر زیر مشاهده می کنید نیز استفاده نمایید:

Bpp.jpg

تله های انفجاری پستی [نمونه پاکتی]

بمب های پستی در نمونه های پاکتی، که در درون یک پاکت پستی ارسال می شوند، از احتمال کمتری برای بالا بردن سوء ظن فرد (هدف)، در نمونه های مشابه آنها در ارسال بسته های پستی بزرگتر برخوردار بوده و بازگشودن آنها توسط قربانی نیز محتمل تر است.

این نمونه از بمب متشکل از یک پاکت مملو از مواد منفجره است، که به واسطه ی استفاده از یک چاشنی پس از باز کردن منفجر می شود.

پاکت نامه از اندازه های متعارف تا انواع آنها در نمونه های بزرگتر می تواند مورد استفاده قرار گیرد.

اشکال عمده در ساختار اینگونه بمبها در محدودیت فضای داخلی پاکت است، که نیاز به یک ماده منفجره بسیار قدرتمند و موثر بدین منظور در تولید آن احساس می شود.

بکار گیری ورق های مواد منفجره نظامی که به اندازه پاکت درآمده و یک چاشنی الکتریکی بر روی آن سوار می شود، محتمل ترین شیوه ای است که به ذهن خطور می کند. بدیهی است برای فریب قربانی نیز می توان از یک کارت پستال موزیکال، که پس از باز کردن منفجر می شود، استفاده نمود.

بترتیبی که می دانید اینگونه کارت پستالها به یک بلندگوی کوچک و باطری ساعت مجهزند، که در زمان طراحی بمب لازم است با جاسازی ماده منفجره و چاشنی الکتریکی در درون کارت پستال، سیم کشی اولیه از بلندگو به چاشنی الکتریکی تغییر مسیر دهد، تا فرآیند انفجار پس از بازگشون کارت پستال تکمیل شود. (یک باتری قوی تر ممکن است لازم باشد)

تولید نمونه های نظامی از اینگونه ورقها آسان نبوده، اما در عین حال روش های امتحان شده ی دیگری برای ساخت نمونه های مشابه آنها به شیوه دست ساز وجود دارد، که در سایر بخش ها به آن پرداخته شده است.

ساخت لامپهای انتحاری با استفاده از باروت سیاه

در اهداف مرتبط با هر گونه ترورانتخابی می توانید از اینگونه لامپها استفاده نمایید، هر چند استفاده از آنها بعنوان گونه ای از تله های انفجاری در زمان ترک محل اقامت یا کارنیز متداول است.

برای ساخت اینگونه لامپها از یک لامپ حبابی معمولی 100 وات استفاده می کنیم. با استفاده از مته یا سوهان، سوراخ کوچکی نزدیک به سرپیچ لامپ ایجاد می کنیم. حال با احتیاط درون لامپ را از درون حفره ایجاد شده با باروت سیاه پر می کنیم و سوراخ ایجاد شده را با چسب مسدود می کنیم. ( باروت بایستی در زمان بسته شدن لامپ بر روی سرپیچ دیواری یا سقفی با فیلامنت لامپ در تماس باشد)

مطمئن شوید کلید در وضعیت OFF (خاموش) قرار داشته باشد. حال کافی است لامپ را درون سرپیچ دیواری یا سقفی بسته و محل را ترک کنید.

تذکر: در ساخت لامپهای انتحاری می توانید از ماده انفجاری “ناپالم” که ماده انفجاری حساسی در ساخت کوکتل مولوتوف *است نیز استفاده کنید. برای آماده سازی ناپالم بر خلاف روشهای متداول بهتر است بصورت زیر عمل نمایید:

یک دبل بویلر (double boiler)، با استفاده از یک شیرجوش و یک ماهیتابه کوچک دردار و یا دو قابلمه ی تو درتو همانند شکل زیر بسازید:


0012.jpg


ظرف زیرین را از آب پر کنید و بر روی اجاق (شعله کم) قرار دهید. درون ظرف رویی نفت سفید یا بنزین بریزید و اجازه دهید تا گرم شود. حال تراشه های صابون را به درون ظرف بالایی ریخته و مخلوط را به آرامی بهم بزنید تا تراشه های صابون در درون ظرف کاملاً محو شود. (از نسبت مساوی یا 60 به 40 استفاده کنید، برای مثال می توانید از 60 درصد بنزین و 40 درصد تراشه صابون استفاده نمایید)

ظرف را بگوشه ای بگذارید و اجازه دهید تا خنک شود. ( به منظور احتیاط بیشتر بهتر است آب را در درون ظرف زیرین در دبل بویلر بجوش بیاورید و سپس آن را از گاز دور نموده و اجازه دهید تا قدری خنک شود و در ادامه درون ظرف بالایی را از بنزین یا نفت سفید پر کنید و مراحل را مانند فوق دنبال نمایید)

حال سرپیچ لامپ را با احتیاط گرم کنید تا چسب دور آن ذوب شود. با احتیاط سرپیچ را جدا نموده و به آرامی فیلامنت را از درون حباب به بیرون بکشید. (مراقب باشید قطعه ای دچار شکستگی نشود، در غیر اینصورت از لامپ دیگری استفاده کنید)

مایع ناپالم را داخل حباب بریزید و به آهستگی فیلامنت را بجای قبلی خود منتقل کنید. (فیلامنت بایستی کاملاً در درون مایع غوطه ور باشد)

مجدداً سرپیچ را چسب زده و در جای خود محکم نمایید. لامپ را به درون سرپیچ دیواری یا سقفی منتقل نموده و محل را ترک کنید.

  • کوکتل مولوتوف با استفاده از یک بطری شیشه ای نازک غیر دهان گشاد که داخل آن از ناپالم (کمی بیشتر از نصف) پر شده است، ساخته می شود، بقسمی که یک پارچه کمی داخل بطری قرار داده شده و مقداری از آن هم از دهانه بطری بیرون گذاشته می شود. در ادامه نیز پارچه از وسط گره زده شده و با فشار درون دهانه بطری جای داده می شود و یا از چوب پنبه برای محکم کردن درب بطری استفاده می شود تا هنگام پرتاب، مواد سوختی بر روی شخص پرتاب کننده ریخته نشود. انتهای پارچه نیز مقداری آغشته به ماده سوختنی مثل بنزین یا گازوییل می شود، تا در هنگام پرتاب، شعله آتش آن خاموش نشود. البته حتی لازم نیست که حتماً پارچه داخل بطری فرو برده شود و می تواند در اطراف بطری قرار داده شود. فقط هنگامی که شیشه شکسته می‌شود، می‌بایست اطراف آن عامل آتش‌زائی وجود داشته باشد که پارچه شعله وراینکار را برایتان انجام می دهد.

اسمبل و راه اندازی اجزای بمب

تایمرهای آنالوگ

یک ساعت عقربه ای، از قابلیت تبدیل شدن به نمونه ای ساده و ارزان، از یک تایمر آنالوگ برخوردار می باشد. نمونه های کوچک در انواع مچی، به عنوان تاخیر دهنده در مدارهرگونه بمب با چاشنی الکتریکی، بویژه در ساخت بمب های کوچک، در طراحی انواع تله های انفجاری نیز موارد استفاده متعددی دارند.

ساخت اینگونه تایمرها را می توانید در ذیل دنبال نمایید:

وسایل مورد نیاز:

- ساعت مچی با صفحه پلاستیکی

توضیح: پوشش محافظ شفافی که روی نمای ساعت در بخش فوقانی سوار شده است را از جنس پلاستیک انتخاب کنید. توجه داشته باشید قاب یا جلد خارجی که قسمتهای متحرک ساعت را درون خود جای می دهد بایستی حتماً رسانا (فلز) باشد.

- پیچ فلزی کوچکِ تمیز

- سیم

- دریل یا میخ

طریقه ساخت:

در صورتیکه ساعت دارای یک ثانیه شمار است آن را از جای خود خارج کنید. برای تاخیرهای بیش از یک ساعت، عقربه دقیقه شمار را نیز بیرون بیاورید.

نکته: در برخی از ساعتها، ممکن است عقربه ها رنگ آمیزی شده باشند. این رنگ آمیزی که بعنوان ماده ای نارسانا بر روی سطح عقربه های ساعت عمل می کند، مانع از برقراری جریان الکتریکی در مدار بمب در زمان معین شده و در چنین مواردی لازم است سطح عقربه ها بوسیله یک چاقو با دقت تراشیده شوند.

بر روی پوشش محافظ پلاستیکی روی نمای ساعت با استفاده از دریل یا یک میخ سوراخی ایجاد کنید. در صورت استفاده از میخ، آن را قبلاً بر روی شعله داغ کنید. این سوراخ را بقدر کافی کوچک در نظر بگیرید، تا امکان بستن پیچ بر روی آن بطور کاملاً محکم وجود داشته باشد. (تصاویر زیر)


Watch12.jpg


توجه: پیچ را تا آنجا که ممکن است بدون تماس با صفحه مدرجی که اعداد بر روی آن درج شده اند بسمت پایین بپیچانید. در صورت لزوم، با استفاده از سوهان نوک پیچ را بصورت تخت درآورید.

مهم: اطمینان حاصل کنید در زمان حرکت عقربه تماس فیزیکی با پیچ وجود داشته باشد.

طریقه استفاده:

الف) ساعت را بگونه ای تنظیم کنید که عقربه با پیچ در زمان مورد نظر به منظورانفجار بمب در تماس قرار بگیرد.

ب) در صورت لزوم ساعت را کوک کنید.

ج) با اتصال یک سیم به قاب ساعت که برای نمونه می توانید آن را در اطراف پیچ تنظیم یا کوک ساعت مستقر نمایید سر دیگر سیم را به یکی از قطبین باتری متصل کنید.

د) یکی از سیم های خروجی از چاشنی الکتریکی را به پیچ تعبیه شده بر روی ساعت متصل کنید.

ر) سیم خروجی باقیمانده از چاشنی الکتریکی را به قطب دیگرباتری متصل کنید.(شکل زیر)


Watch3.jpg


مهم : قبل از اتصال چاشنی الکتریکی، با استفاده از یک لامپ کوچک درستی کار خود را بررسی نمایید. بدین ترتیب با پیچاندن آرام پیچ تنظیم ساعت و حرکت دادن عقربه می توانید از عدم روشن شدن لامپ قبل از زمان تعیین شده و روشن شدن آن در زمان مورد نظر اطمینان حاصل کنید.

موارد کاربرد در تله های انفجاری:

در یک تله انفجاری با فرض عدم تماس قیزیکی قربانی با تله، می توانید این تله را در زمان معین نیز منفجر کنید.

برای درک بهتر این موضوع مثالی می زنیم. یک تله انفجاری با استفاده از «مخروطهای ایمنی ترافیک» را در نظر بگیرید. می توانید مدار بمب در این تله را بصورت زیر نیز تغییر دهید:

Traffic cone 11.jpg

تایمر(جزءِ اضافه شده) در مدار الکتریکی این تله، چیزی جز ساعت مچی تغییر شکل داده شده در فوق نیست. با اتصال یک سیم به قاب ساعت، که برای نمونه در اینجا نیز می توانید آن را در اطراف پیچ تنظیم یا کوک ساعت مستقر نمایید، سر دیگر سیم به یکی از قطبین باتری متصل می شود. کافی است یکی از سیم های خروجی از چاشنی الکتریکی (سر آزاد غیر متصل به باتری) را به پیچ تعبیه شده بر روی ساعت متصل کنید، تا تله در صورت عدم تماس قربانی با آن، در زمان معین منفجر شود.

عیب یابی بمب های لوله ای

در یک بمب لوله ای فشار گاز ناشی از احتراق بایستی به اندازه کافی باشد.عدم موفقیت در انفجار یک بمب لوله ای، که در آن از باروت سیاه بعنوان خرج اصلی استفاده شده باشد، بیش از سایر موارد قابل مشاهده است.

راه حل ها:

- از لوله با قطر و طول کوتاهتری استفاده کنید.

- درپوش ها را [نه کاملاً] محکم تر کنید. درپوش ها بایستی آنچنان در جای خود محکم شوند که میزان نشتی گاز احتباس شده در درون لوله پس از انفجار از فشار گاز درون لوله بمراتب کمتر باشد.

- سوراخ تعبیه شده بر روی یکی از درپوش های رزوه شده لوله به منظورعبور فتیله یا چاشنی را حتی الامکان کوچکتر در نظر بگیرید.

- از مهر و موم نمودن کامل لوله در هر دو طرف حتی الامکان خودداری کنید.

- در صورتی که از باروت سیاه بعنوان خرج اصلی استفاده می کنید حتماً از دو درپوش رزوه شده در طرفین لوله استفاده کنید. در صورت عدم دسترسی به امکانات لازم برای انجام اینکار از یک زانویی لوله با دو توپی انسداد لوله در طرفین زانویی استفاده کنید. (شکل زیر)

Pipe1.jpg

- از خرید بخشهای بلا استفاده و خراب و دارای مواد افزودنی موجود در درون انبارها و فروشگاهها، در زمان ساخت مواد منفجره خودداری کنید.

بمب های بیولوژیکی سمی

در این بحث، با نمونه ای از اینگونه بمبها با اهداف انجام انفجارهای کوچک در اماکن سربسته مانند ساختمانها و … که موجب پراکندن ماده سمی ریسین در هوا می شود، آشنا خواهید شد.

ریسین ماده ای فوق العاده سمی است که هیچگونه درمان یا پاد زهری برای آن وجود ندارد. ریسین آنقدر سمی است که حتی استنشاق گرد و غبار آن کشنده است.

بمب کوچکی که در ادامه با چگونگی ساخت آن آشنا خواهید شد در فضایی به حجم تقریبی بیش از 2000 فوت مکعب یا 54 متر مکعب (3mx6mx3m)دارای اثرات کاملاً کشنده و ویرانگر است. بدیهی است در مکانهای بزرگتر استفاده ازنمونه های قویتر از بمب الزامی است.

مواد و وسایل مورد نیاز:

- قوطی کنسرو خشک و تمیز ماهی تن

- پودر آلومینیوم (طریقه آماده سازی پودر آلومینیوم در مباحث پیشین به هنگام ساخت ترمایت اشتعالی آمده است)

- میخ نمره 10 (میخی که 10 سانت طول دارد)

- میله چوبی به قطر حداقل 6 میلیمتر

- سم ریسین (طریقه ساخت ریسین در قسمت سم‌هاآمده است)

توجه: در ساخت این بمب استفاده از منفجره های پلاستیکی بر نمونه های مشابه دیگر دارای ارجحیت است. در زمان ساخت این بمب در ابعاد ذکر شده استفاده از چاشنی های خاص در سطح آماتور (قسمت چاشنیی های خاص را ببینید) نیز برایتان عملی است.

طریقه ساخت:

الف) با استفاده از میخ، سوراخی بفاصله یک تا یک نیم سانتی متر از بخش تحتانی قوطی ایجاد کنید. (شکل زیر)

Bio11.jpg

توجه: اندازه سوراخ ایجاد شده بایستی در اندازه ای باشد که امکان عبور چاشنی از درون آن وجود داشته باشد. با چرخاندن میخ درون سوراخ می توانید قطر سوراخ را افزایش دهید.

ب) میله چوبی را از درون سوراخ ایجاد شده بر روی قوطی کنسرو عبور دهید.

نکته: انتهای میله چوبی بایستی بطور تقریبی بر مرکز قوطی منطبق باشد.

ج) ماده منفجره ی با حساسیتِ کمِ درجه بالایی که بعنوان خرج اصلی انتخاب نموده اید را درون قوطی بخوبی فشرده کنید.ماده منفجره بایستی میله چوبی را کاملاً احاطه نموده و سطح آن ]ماده منفجره[ تا بالای قوطی حداکثر 2 سانتی متر باشد. (تصویر زیر)

Bio21.jpg

توجه: در صورت استفاده از منفجره های حاوی نیترات آمونیم (یا اوره) مانند آنفو، این مواد را درون قوطی فشرده نکنید، زیرا این مواد بسیار غیر حساس می باشند.

د) میله چوبی را با دقت از درون قوطی خارج کنید.

ر) پودر آلومینیوم را برروی ماده منفجره درون قوطی بریزید تا فضای خالی بالای قوطی را پر کند.

تذکر: در زمان استفاده، چاشنی را درون مواد جا بزنید. بدین منظور چاشنی را به آرامی درون سوراخی که بوسیله میله چوبی ایجاد نموده اید قرار دهید. در صورتی که چاشنی درون مواد قرار نمی گرفت به هیچ عنوان آن را درون مواد فشار ندهید. در این موارد با چرخاندن میله چوبی درون مواد منفجره، فضای لازم را ایجاد کنید. درصورت استفاده از تی ان تی این کار را با ایمنی نسبی با یک دریل می توانید انجام دهید. به منظور حمل قوطی و جلوگیری از بیرون ریختن مواد در زمان حمل، بهتر است بر روی قوطی یک مقوا نیز بچسبانید. (تصاویر زیر)

Bio34.jpg

طریقه استفاده:

واحد کوچک و خاصی که ازطراحی این بمب ملاحظه نمودید، از توانایی پراکندن 2 کیلوگرم ریسین در هوا برخوردار می باشد. بدین منظور، مواد سمی را درون یک گونی، کیسه با یک کارتن مقوایی تنها قرار دهید و آن را در بالای بمب قرار دهید. (شکل زیر)

Bio5.jpg

مواد منفجره و تجارب فعالیت های گروهی

در ذکر این موارد که متضمن رعایت مسائل امنیتی متعددی است، به درج مطالب مختصر و در عین حال موثر ذیل بسنده می شود:

1- از مواد منفجره ی درجه بالای ارزان قیمت مانند آنفو (غیر فشرده در زمان جاسازی) و … که به شکل دست ساز تهیه می شوند استفاده نمایید. مواد منفجره ی تجاری، گرانتر و به آسانی ولو یک دانه از آنها قابل شناسایی هستند.

2- بمبهای کوچک بخودی خود اثر ویران کننده چندانی ندارند، مگر اینکه از تعداد بیشتری از آنها بطور همزمان استفاده کنید. این یک روش معقولانه در سطح آماتور و غیر حرفه ای محسوب می شود، ولی اگر در سطحی با تجربه بیشتر فعالیت می کنید این مقادیر را به حداقل 50 کیلو گرم افزایش دهید.

3- در زمان ساخت چاشنی های انفجاری ( بخش:بررسی جامع و طریقه ساخت چاشنی های الکتریکی و فتیله ای به زبان ساده ) رعایت مقادیر وزنی تقریبی زیر برای بوستر (پتن، آر دی ایکس و …) الزامی است:

- در خرجهای اصلی با مقادیر کمتر از 10 کیلو گرم مقدار ماده منفجره بکار گرفته شده برای بوستر حداقل 100 گرم است.

- در خرجهای اصلی با مقادیر 10 تا 20 کیلوگرم مقدار ماده منفجره بکار گرفته شده برای بوستر حداقل 200 گرم است.

- در خرجهای اصلی با مقادیر 20 تا 50 کیلو گرم مقدار ماده منفجره بکار گرفته شده برای بوستر حداقل 500 گرم است.

چاشنی های خاص

این بحث که بر دیدگاه استفاده از خرجهای میانی یا بوستر در سطح آماتور به منظور انفجار مواد منفجره درجه بالا، بوِیژه در کار با انواع حساس ازمواد منفجره درجه پایین در زمان ساخت چاشنی ها به هنگام فشرده سازی، که مساله ای حساس و دقیق بوده و بدین منظور ضرورت بکار گیری آلترناتیوها یا مواد جایگزین دیگر برای استفاده ی این عده در سطح غیر حرفه ای را ایجاب می نماید، تمرکز دارد.

در بحث کنونی ماده انفجاری حساسی را به شما معرفی می کنیم که به هنگام ساخت چاشنی ها در زمان بکار گیری بوستر نیازی به فشرده سازی ندارد . این ماده حساس تترامین مس II کلرات یا TACC نام دارد.

مواد مورد نیاز:

- کلرات سدیم

- سولفات مس

- هیدروکسید آمونیاک

- الکل 95 درصد خالص

- موم یا خاک رس

- آب

- بطری دهان باریک

- بطری دهان گشاد

- لوله پلاستیکی قابل سوار شدن بر دهانه بطری دهان باریک مانند شلنگ آب 5 میلی متری مورد استفاده در کولر های آبی و یا لوله مسی

- قاشق چایخوری

- هیتر الکتریکی یا هر منبع حرارتی دیگر

- حوله کاغذی

- چسب سیم

- فنجان

طریقه تهیه:

بی آنکه هزینه ای به منظور خرید لوازم خاص متحمل شویم، برای تهیه این ماده منفجره به صورت زیر عمل می کنیم:

الف) یک سوم قاشق چایخوری (حدود دو و نیم گرم) کلرات سدیم به داخل ظرف دهان گشاد ریخته و 10 قاشق چایخوری الکل به آن بیفزایید. (شکل زیر)

Tacc1.jpg

ب) ظرف دهان گشاد را در ماهیتابه ای حاوی آب داغ قرار دهید و یک قاشق چایخوری سولفات مس به درون ظرف دهان گشاد بریزید و ماهیتابه را بمدت 30 دقیقه حرارت دهید. در این مدت زمان مخلوط را گاهگاهی هم بزنید و از بجوش آمدن مخلوط ممانعت کنید.(تصویر زیر)

Tacc2.jpg

احتیاط: از نزدیک نمودن مستقیم مخلوط به شعله خودداری نمایید.

نکته: حجم اولیه محلول را با نشانه گذاری روی شیشه دهان گشاد مشخص کنید و حین حرارت دادن در صورتی که حجم محلول درون شیشه دهان گشاد کاهش یافت، حجم از دست رفته را با اضافه کردن الکل اضافی (معمولاً هر 10 دقیقه) جبران نمایید بطوریکه در سراسر فرآیند آزمایش حجم محلول ثابت بماند.

ج) در پایان مدت زمان 30 دقیقه ای ظرف دهان گشاد را از درون ماهیتابه بیرون بیاورید و اجازه دهید تا مخلوط درون شیشه خنک شود. رنگ محلول بایستی از آبی به سبز روشن تغییر کند. محلول را از طریق یک حوله کاغذی به یک بطری دهان گشاد دیگر فیلتر کنید و آن را به کناری قرار دهید. (شکل زیر)

Tacc3.jpg

د) یک فنجان (حدود 250 میلی لیتر) هیدروکسید آمونیاک به درون ظرف دهان باریک بریزید. (شکل زیر)

Tacc4.jpg

ر) لوله پلاستیکی را بر دهانه بطری دهان باریک سوار کنید. بایستی این لوله حدود 4 سانتیمتر در درون بطری قرار بگیرد و اطراف آن با موم ذوب شده یا خاک رسی که کمی آن را مرطوب نموده اید مهر و موم شود.

س) سر آزاد دیگر لوله پلاستیکی را درون محلول فیلتر شده در بطری دهان گشاد در بند «ج» قرار دهید. بطری حاوی آمونیاک را در درون ماهیتابه ای از آب داغ قرار دهید و ماهیتابه را بر روی یک منبع گرمایی بمدت 10 دقیقه حرارت دهید و از بجوش آمدن آن خودداری کنید. (تصویر زیر)

Tacc5.jpg

ص) حبابهای گاز امونیاک بایستی در درون محلول فیلتر شده در بطری دهان گشاد قابل مشاهده باشد. حدود 10 دقیقه صبر کنید تا رنگ محلول از سبز روشن به رنگ آبی تیره تغییر کند. جهت کسب نتایج بهتر بایستی فرآیند تشکیل جباب در درون محلول را بمدت 10 دقیقه دیگر نیز مانند فوق تکرار نمایید.

احتیاط: در این مرحله محلول درون ظرف قابل انفجار بوده و بایستی از هر گونه حرارت و شعله بدور نگاه داشته شود.

ط) حجم محلول درون بطری دهان گشاد را بر روی ظرف علامت گذاری کنید و بطری را در هوای آزاد قرار دهید تا حجم محلول درون ظرف به یک سوم حجم اولیه بواسطه تبخیر در جریان هوایی کاهش یابد.

ع) محلول را با استفاده از یک حوله کاغذی در یک بطری دهان گشاد دیگر فیلتر کنید تا بر روی حوله کاغذی کریستالهای TACC قابل مشاهده باشند. کریستالها را با استفاده ازریختن یک قاشق چایخوری الکل بر روی آنها بشویید. این کریستالها را بگوشه ای قرار دهید تا در مدت زمانی حدود 16 ساعت خشک شوند. (شکل زیر)

Tacc51.jpg

احتیاط: این ماده منفجره به شوک مانند ضربه و شعله حساس بوده و در یک ظرف دربسته آن را نگهداری کنید.

دستورالعمل:

حداقل وزن مورد استفاده از این ماده، در زمان ساخت چاشنی ها، به منظور انفجار بوستر از یک گرم نبایستی کمتر باشد.

تذکر: این ماده در زمان استفاده نیازی به فشرده سازی ندارد.

با استفاده از این ماده منفجره بعنوان ماده منفجره درجه پایین (اینجا) و یک گرم از انواع مواد منفجره ای که بعنوان خرجهای میانی یا بوستر (اینجا) بکار می روند، می توانید برای انفجار انواع خرجهای اصلی (اینجا) در بمب ها با ابعـــــــــاد یک بمب لوله ای آهنی به قطریک و نیم تا سه اینچ و طول 3 تا 8 اینچ و دیگر منفجره های میخ دار (اینجا)، قیفهای انفجاری (اینجا) و منفجره های متورق کوچک (اینجا) اقدام نمایید.

ساخت اینگونه چاشنی ها اعم از فتیله ای یا الکتریکی، عیناً به تشابه آنچه که در ساخت نمونه های دست ساز پیشرفته از آنها در اینجا آموخته اید، انجام می شود، با این اختلاف که با استفاده از لوله ی محکم مقوایی یا پلاستیکی یا آلومینیومی کوتاهتری، نوع و نسبت مواد مصرفی بصورت فوق تغییر یافته و استفاده از فولمینات جیوه یا استون پروکسید جای خود را به ماده منفجره TACC می دهد.

نکته: تولید اسید پیکریک از آسپیرین (اینجا) بعنوان بوستر، در مقایسه با آردی ایکس و پتن، بعنوان ماده نیمه حساس بکار رفته در ساختمان چاشنی، به لحاظ اقتصادی مقرون به صرفه تر بوده و ساخت آن به مواد و وسائل آزمایشگاهی خاصی نیز نیاز ندارد.

در نظر داشته باشید برخلاف ماده منفجره حساس TACC که نیازی به فشرده سازی ندارد، یک گرم ماده نیمه حساس بکار رفته (اسید پیکریک و …) را به هنگام استفاده در ساختمان چاشنی فوق بایستی فشرده نمایید. این عمل را می توانید با ایمنی نسبی با دست، به آرامی و با استفاده از یک میله چوبی باریک انجام دهید. (شکل زیر)

Tacc7.jpg

مکان قرار گیری این چاشنی در درون مواد منفجره ی با حساسیتِ کمِ درجه بالا (اینجا)، که بعنوان خرجهای اصلی کاربرد دارند، به تشابه آنچه که در مباحث پیشین آمده است انجام می شود. به جهت سادگی می توانید این چاشنی را در زیر رویه سطحی ماده منفجره درجه بالا بترتیبی که در مثالهای زیر مشاهده می کنید نیز قرار دهید. در کلیه این مثالها از یک لوله آهنی به قطریک و نیم تا سه اینچ و طول 3 تا 8 اینچ که امکان تعبیه حداقل یک درپوش رزوه شده در یک طرف آن وجود داشته باشد استفاده می کنیم.در نظر داشته باشید استفاده از دو درپوش در طرفین لوله قدرت انفجاری بمب را افزایش می دهد، هر چند در صورت عدم دسترسی به لوله آهنی با مشخصات فوق می توانید از یک قوطی حلبی کنسرو خشک و تمیز و یا یک ظرف شیشه ای نیز استفاده نمایید.

مثال 1) بمب نیترات اوره:

با استفاده از یک قاشق، دانه های نیترات اوره را درون لوله در حالیکه یکی از درپوشها را به لوله متصل نموده اید، بریزید. (شکل زیر)

88noc1.jpeg

چاشنی انفجاری از نمونه فوق را که برای مثال بصورت الکتریکی اختیار شده است را در زیر سطح بلورهای نیترات اوره قرار دهید. برای این منظور دانه ها را با دست کنار بزنید و پس از قرار دادن چاشنی، روی چاشنی را با ذرات نیترات اوره به آرامی پر کنید. (تصویر زیر)

Nocc.jpg

بمب را می توانید به صورت تک درپوش نیز مورد استفاده قرار دهید، هر چند بکار گیری درپوش دوم، که در مرکز آن سوراخی برای عبور ملحقات چاشنی ایجاد نموده اید، بر قدرت انفجاری بمب خواهد افزود.(شکل زیر)

Noccc.jpg

نکته: در سطح آماتور، برای افزایش قدرت این بمب پیشنهاد می کنیم از نسبت 1 به 4 پودر آلومینیوم* و نیترات اوره استفاده کنید. برای مثال می توانید از ترکیب یک فنجان پودر آلومینیوم و 4 فنجان نیترات اوره استفاده کنید.

  • طریقه آماده سازی پودر آلومینیوم در مباحث پیشین به هنگام ساخت ترمایت اشتعالی آمده است.

نمونه دوم برای ساخت بمب نیترات اوره با قوطی نوشابه و چاشنی الکتریکی استون پراکسید در تصویر زیر.(منبع:t1970tboy@hotmail.com)

http://uupload.ir/files/ypw3_drawing1-model.jpg

مثال 2) بمب کربن تت

بدلیل تولید گاز سمی،‌ این بمب در محیطهای شلوغی که فاقد تهویه مناسب می باشند مانند مساجد، حسینیه ها و … بهترین نتیجه ممکن را می دهد.

برای ساخت این بمب، مخلوط مواد بصورت کربن تت را درون لوله در حالیکه یکی از درپوشها را به لوله متصل نموده اید، بریزید. (تصویر زیر)

117e62870e506ead00c110dac7d51f5e.jpg

چاشنی انفجاری در نمونه بالا را، که در این مثال نیز برای نمونه بصورت الکتریکی اختیار شده است را به سادگی درست زیر سطح مخلوط مواد در این بمب ‌قرار دهید. (تصویر زیر)

نکته: هیچگاه چاشنی را با فشار به درون مواد منفجره داخل نکنید.

B3229772ee75d999ff6d67c52ab7937b.jpg

این بمب را می توانید به همین شکل با تک درپوش مورد استفاده قرار دهید، هر چند بکار گیری درپوش دوم، که در مرکز آن سوراخی برای عبور ملحقات چاشنی ایجاد نموده اید، بر قدرت انفجاری بمب می افزاید.

بمب های صوتی+ فیلم

اینگونه بمب ها که تنها در فواصل کم کشنده اند، در اهداف ایذایی عموماً به منظور ایجاد رعب و وحشت بکار می روند. بدین منظور، این بمب از مواد منفجره کمتری نسبت به بمب‌های دیگر ساخته می شود. بنا بر یک قاعده کلی:

«هر ماده منفجره درجه بالا که بعنوان خرج اصلی کاربرد دارد ، چنانچه در مقادیر کم، حدود یک الی دو کیلو گرم، تهیه شود، می تواند بعنوان یک بمب صوتی عمل کند.»

در مثال و تمرین عملی زیر با ساخت یک بمب صوتی با استفاده از یک و نیم کیلو گرم نیترات آمونیم آشنا خواهید شد:

یک مقوای بقدر کافی ضخیم و جا دار را با استفاده از یک ظرف شیشه ای بزرگ وچسب سیم مانند تصویر زیر بصورت یک لوله استوانه ای شکل دهید:

200x300

از ظرف شیشه ای تنها به منظور قالب استفاده می شود و انتهای لوله مقوایی نیز با استفاده از یک تکه مقوای ضخیم دیگر و چسب سیم بخوبی مسدود می شود.

مشتی از دانه های نیترات آمونیم را در دفعات جداگانه بر سطح تخت و محکمی بریزید و با غلتاندن یا سابیدن شدید یک قطعه چوبی بر روی این مواد ( حداقل بمدت 10 دقیقه) هر یک را به پودر یکنواختی مانند آرد تبدیل کنید. (شکل زیر)

200x100

نکته: احتمال جذب رطوبت هوا توسط نیترات آمونیم در چنین حالتی بشدت بالا می رود. پس مواد را تا زمان استفاده، در درون ظرف و یا محفظه ای واترپروف (ضد آب) نگهداری کنید.

مواد را داخل لوله مقوایی بریزید. (تصویر زیر)

200x100

مهم: نیترات آمونیم بسیار غیر حساس است و از این حیث در زمان ریختن مواد در درون لوله نبایستی با استفاده از تکان دادن لوله یا ضربات متوالی بر روی ذرات این مواد را بصورت فشرده در آورید. این موضوع در مورد نیترات اوره و خرجهای اصلی دیگری مانند آنفو که در ترکیب آنها از نیترات امونیم استفاده شده است نیز صادق است. در غیر اینصورت ممکن است با انقجار چاشنی تنها با پراکندگی خرج اصلی به اطراف بی آنکه انفجار اصلی رخ دهد روبرو باشید.

برای انفجار این بمب از 200 گرم پتن بعنوان بوستر استفاده می کنیم. (مطالعه مطالب مندرج در بخش چاشنی های فشرده را نیز توصیه می کنیم)

چاشنی بایستی کاملاً در زیر ماده منفجره قرار بگیرد. برای این منظور می توانید پس از قرار دادن چاشنی بر روی مواد، به آهستگی بر روی آن را با مواد ]نیترات امونیم[ پر نمایید.

E86548eb5d2f81400a1e14dfded97c7a.jpg

می توانید انتهای دیگر لوله مقوایی را با یک تکه مقوای دیگر و با ایجاد سوراخی در مرکز آن برای عبور ملحقات چاشنی مانند سیم ها و …بوسیله چسب سیم محصور نمایید.

فیلم کوتاه مربوط به انفجار این بمب را نیز می توانید درلینک ذیل مشاهده نمایید:

پرونده:نیترات آمونیم.wmv

فاصله ایمنی

به منظور محاسبه حداقل فاصله ایمنی تقریبی از یک بمب در زمان انفجار از فرمولهای زیر استفاده نمایید:

الف) بمبهای دارای پوشش (cap)

در این بمبها که قابلیت تکه تکه شدن به قطعات بسیار کوچک را دارا می باشند، حداقل 10 درصد از وزن کلی بمب را ماده منفجره تشکیل می دهد و بخش باقیمانده از وزن بمب، قطعات قابل پیش بینی قابل شکسته شدن بصورت ترکش در زمان انفجار می باشند. بمب های لوله ای، نفوذی (قیف انفجاری) و میخ دار که در مباحث پیشین آمده است نمونه ای از اینگونه بمبها محسوب می شوند.

به منظور محاسبه فاصله ایمنی تقریبی از اینگونه بمب ها در زمان انفجاراز فرمول زیر استفاده کنید:

6840d5abf1c96a56e5c67e58568df23b.jpg

ب) بمبهای بدون پوشش

اگر ماده منفجره ای که بعنوان خرج اصلی استفاده می شود بدون پوشش بکار گرفته شود، شدت انفجار و تخریب آن زیاد نخواهد بود. در اینحالت برای محاسبه فاصله ایمنی تقریبی از بمب پس از انفجار از فرمول زیر استفاده می کنیم:

538e74950e9a76cb3e11cedd7789f7d4.jpg

تذکر: برای تبدیل واحدهای اندازه گیری فوت و پوند بترتیب به سانتی متر و گرم از روابط زیر استفاده کنید:

هر فوت(پا) برابر سی ممیز پنج دهم سانتی متر است: 1feet = 30.5 centimeter

هر پوند برابر چهارصد و پنجاه و سه ممیز پنجاه و شش صدم گرم است: 1pound = 453.56grams

چاشنی های فشرده

استفاده از مواد منفجره نیمه حساس و بویژه حساس در ساختمان چاشنی ها از آنها ساختاری بسیار حساس و ناپایدار بوجود می آورد، که اتفاقات ناخواسته ای مانند بروز هر گونه شوک می تواند منجر به انفجار آنها شود.

بر حسب اینکه مواد مورد استفاده دریک چاشنی بصورت غیر فشرده یا فشرده باشد، تبعات حاصل از بروز اینگونه حساسیت نیز تا اندازه ای متفاوت است، اما به معنای بی خطر قلمداد نمودن چاشنی انفجاری مورد استفاده در هیچ حالتی نخواهد بود.

در مطالب پیشین با ساختمان اصلی بکار گرفته شده در یک چاشنی الکتریکی و فتیله ایِ دست ساز بطور جامع و با نمونه های بخصوصی از آنها بطور شیمیایی آشنا شدید.

همانگونه که در آن مباحث مشاهده شد، متناسب با میزان فشردگی مواد بکار گرفته شده، طول لوله آلومینیومی یا پلاستیکی مورد استفاده در ساختمان چاشنی می تواند تغییر کند.

توجه بر این نکته الزامی است، که از دستکاری مجدد و خارج نمودن مواد بکار گرفته شده در ساختمان چاشنی در زمان فشرده سازی، علیرغم نیازمندی به فضای بزرگتر، بایستی جداً احتراز نمود.

در اینجا روشی را به شما آموزش می دهیم، که در صورت نیازمندی به دارا بودن چنین فضایی می توانید از این شیوه استفاده نمایید:

وسایل مورد نیاز:

- مقوای محکم

- چسب سیم

طریقه ساخت:

مقوا را به شکل یک استوانه، بطوری که بخوبی در اطراف لوله آلومینیومی یا پلاستیکی فیت (گنجانده) شود، لوله کنید و اطراف آن را با استفاده از چسب سیم کاملاً محکم کنید. (تصاویر زیر)

4cd2b520c4016d664f351b2a5e4db0d3.jpg

مقوای لوله شده را بر دهانه ی لوله ی اولیه ی آلومینیومی یا پلاستیکی قرار دهید و با استفاده از چسب سیم آن را بر روی لوله کاملاً محکم کنید.

در خاتمه اضافات مقوا را بریده و بدور بیاندازید. ( مراحل ساخت چاشنی مانند قبل دنبال می شود)

توجه: در زمان ساخت یک چاشنی الکتریکی باروتی ساده نیز می توانید از این شیوه استفاده کنید. چنانچه فضای داخلی لامپ تزئینی بسیار محدود یا کوچک با شد، پس از شکستن قسمت برآمده بالایی لامپ مانند قبل، از یک لوله ی مقوایی محکم در اطراف فیلامنت به منظور کسب فضای بیشتر استفاده کنید. (تصویر زیر)


72ce026a815112ffd134e8b9b044473b.jpg

ذوب، قالب گیری و تهیه بلوک های تی ان تی به زبان ساده

الف) ذوب نمودن :

در مطالب گذشته با چگونگی ساخت تی ان تی آشنا شدید. به منظور ذوب نمودن تی ان تی، از آبگرمکن بخصوصی که بطور دست ساز آماده گردیده است، استفاده می کنیم.

ابتدا ماده منفجره ]تی ان تی[ را با استفاده از یک پتک چوبی و غیر فلزی به قطعات کوچکی تبدیل می کنیم. حال تکه ها را درون یک قوطی کنسرو بریزید.

با استفاده از یک تکه چوب و عبور آن از لبه های بالایی قوطی کنسرو، قوطی را مانند تصویر زیر به حالت معلق در درون ظرف بزرگتری که تا حدی از آب پر شده است قرار دهید.

24e3d0554931b242f67055c6efdee015.jpg

مهم: وضعیت قرار گیری قوطی کنسرو در درون ظرف بزرگتر بصورتی است، که با ته ظرف دارای هیچگونه تماسی نمی باشد.

حال ظرف را بر روی یک هیتر الکتریکی یا هر منبع حرارتی دیگر قرار داده و در حین حرارت دادن، ماده منفجره را با یک وسیله چوبی هم بزنید.

احتیاط: اینکار را در فضای باز یا تحت اعمال تهویه مناسب انجام دهید. بخارات تولید شده در فرایند ذوب سمی است.

با ذوبِ کامل تی ان تی، قوطی کنسرو را از درون ظرف خارج کنید و مواد منفجره مذاب را هم بزنید.

ب) قالب گیری:

تی ان تی ذوب شده را بسادگی می توان درون قالب ریخت. به منظور قالب گیری روشهای متعددی پیش روی شما وجود دارد. برای نمونه می توانید از یک بطری قطوراستفاده کنید.

بدین منظور؛ ابتدا ریسمانی را درون بنزین یا نفت سفید مرطوب نموده و دو مرتبه آن را به دور بطری بپیچانید.

توجه: اضافه نمودن مقدار کمی روغن موتور موجب بهبود نتایج بدست آمده می شود.

ریسمان را آتش بزنید و پس از سپری شدن 2 دقیقه از زمان شروع به آتش زدن ریسمان، بطری را درون آب سرد فرو ببرید. (شکل زیر)

D84b05ad41dde95570a2707c7e5a74fb.jpg

هم اکنون می توانید نیمه بالایی بطری را به راحتی جدا نموده و به دور بیاندازید. از نیمه پایینی بطری در زمان قالب گیری ]پس از ذوب تی ان تی[ استفاده خواهیم نمود.

با ذوب کامل تی ان تی در درون قوطی کنسرو در بخش الف، مواد منفجره مذاب را هم بزنید تا شروع به ضخیم شدن کند. در طول این زمان نیمه پایین بطری را در ظرف آب داغ قرار دهید. پیش گرمایش بطری ضروریست تا در زمان ریخته شدن مواد منفجره دچار شکستگی نشود.

بطری را از درون آب گرم خارج کنید و بخوبی خشک کنید. مواد منفجره مذاب را به داخل بطری بریزید و اجازه دهید تا خنک شود.

مهم: نادیده گرفتن پوسته تشکیل شده بر روی ماده منفجره مذاب در حین سرد شدن، در سطح غیر حرفه ای و آماتور بسیار شایع بوده و بایستی این پوسته در فرآیند سرد شدن تی ان تی، با یک تکه چوب شکسته شده و ماده منفجره مذاب بر روی آن افزوده شود. این عمل تا آنجا که لازم است آنقدر انجام می شود که بطری از مواد منفجره پر و اشباع شود.

با سخت شدن کامل ماده منفجره، می توانید یک سوراخ برای قرار دادن چاشنی انفجاری در مرکز بخش بالایی ماده منفجره با استفاده از مته ایجاد کنید. (تصویر زیر)

A672578462d47488bee50d1d0867f0b7.jpg

نکته: اثربخشی ماده منفجره فوق را می توانید با قرار دادن آن در داخل یک قوطی کنسرو و اضافه نمودن شن یا ماسه در فضای خالی ماده منفجره و قوطی افزایش دهید. (شکل زیر)


6170451a93f9729494efc5107ac5c292.jpg

قیفهای انفجاری

تا به اینجا؛ با انواع لوله ای و میخ دار در ساخت انواع مختلف بمب آشنا شدید. نمونه های میخ دار که موجب کاهش هزینه های مصرفی در زمان ساخت یک بمب نیز می شوند، همانند همتای خود در انواع لوله ای، باعث بروز انفجار در تمامی جهات می شوند. در این بخش از مطالب، با چگونگی ساخت نمونه ی موثر دیگری از انواع بمبها موسوم به «قیفهای انفجاری» آشنا خواهید شد.

در ساخت قیفهای انفجاری که موجب جهت پذیری انفجار می شوند، از قیفهای آلومینیومی یا فولادی استفاده می کنیم.

وسایل مورد نیاز:

- قوطی نوشابه و مانند آن بترتیب به قطر و درازای تقریبی شش ممیز بیست و پنج صدم (6/25) سانتی متر و 12 سانتی متر

- قیف فولادی یا آلومینیومی به قطرشش و نیم (6/5) سانتی متر

- میله چوبی به قطر 6 میلی متر

- چسب سیم یا نوار چسب

طریقه ساخت:

الف) سر و ته قوطی نوشابه را بریده و دور بیاندازید. (تصویر زیر)

07464ffbe7bcc4f0a9d9a4a167bc727c.jpg

ب) قیف را از بخش نشان داده شده در تصویر زیر برش بزنید.

Fc758b6f078034fc202f4bce3179f667.jpg

ج) قیف را درون قوطی نوشابه مانند تصویر زیر قرار دهید و لبه های آن را بخوبی با استفاده از چسب سیم بر روی قوطی بچسبانید.

4d52054ac953aeaafedda70c5d9affd7.jpg

د) درون قوطی نوشابه را از مواد منفجره پلاستیکی پر کنید. این عمل را با استفاده از مقادیر کم و بوسیله ضربات متوالی بالا یا پایین یک میله چوبی و یا یک تکه چوب در دفعات متوالی انجام دهید. (شکل زیر)

60885c432ac91e4cf50847b12197aa76.jpg

نکته : در عوض استفاده از مواد منفجره پلاستیکی می توانید از دیگر مواد منفجره آب شدنی (قابل ذوب) مانند تی ان تی نیز استفاده کنید. (چگونگی ذوب تی ان تی قبلا آمده است)

ر) با استفاده از جدول زیر، میله چوبی را در سه قطعه به درازای 3 اینچ یا 7/6 (هفت ممیز شش دهم) سانتی متر بلندتر از طول یا درازی دور (کناره گیر) برش بزنید. از هر یک از این قطعات در اطراف ماده منفجره پر شده در درون قوطی با استفاده از چسب سیم بعنوان پایه های نگه دارنده بمب استفاده می کنیم. (تصویر زیر)


433891bf94be6c256de9978c8f4db73c.jpg
عمق نفوذ(سانتی متر) طول کناره گیر (سانتی متر) جنس قیف
۴ ۲/۵(دو و نیم) فولاد
۴ ۲/۵(دو ونیم) آلومینیوم

توجه: می توانید از بیش از یک قیف فولادی یا آلومینیومی بطور انباشته بر روی یکدیگر مانند شکل زیر نیز استفاده کنید:

Fefa6ce8c9556443302dc95d13e1bd42.jpg

تا آنجا که ممکن است این قیفها را در درون یکدیگر محکم کنید و آنها را با استفاده از چسب سیم به یکدیگر و بر روی قوطی مانند قبل بچسبانید.

در اینحالت می توانید از جدول زیر استفاده کنید:

عمق نفوذ(سانتی متر) طول کناره گیر (سانتی متر) جنس قیف تعداد قیف
۴ ۲/۵(دو و نیم) فولاد ۳
۴ ۹ آلومینیوم ۳


تذکر: مانند قبل از سه میله چوبی به طولِ 3 اینچ بلندتر از طول کناره گیر استفاده می کنیم.

نکته مهم: وضعیت قرار گیری میله ها در اطراف ظرف بایستی با ابعاد متناظر با طول یا درازی دور، مطابق جدول کاملاً مطابقت داشته باشند. بدین ترتیب عمق نفوذ نشان داده شده در جدول برای نفوذ در اهداف سخت، مانند یک درب ایمنی یا یک گاو صندوق، که از منابع دولتی و عناصر فعال در حکومت، تصاحب [مصادره] گردیده است، قابل دستیابی خواهد بود!

برای انفجار این بمب کافی است در مرکز ماده منفجره، مانند تصویر زیر با استفاده از یک میله چوبی گرد، سوراخی به منظور قرار دادن چاشنی انفجاری ایجاد کنید. (در صورت استفاده از تی ان تی این سوراخ را بوسیله مته ایجاد کنید)

D6d3df2bef1a60a902e74ad19ba29aa5.jpg

حال چاشنی را درون سوراخ ایجاد شده در بالای ماده منفجره قرار دهید. (شکل زیر)

Ac8b2776ce4bfd97043e539cba7a18b7.jpg

احتیاط: قبل از تصمیم گیری قطعی به منظور فعال سازی بمب، از قرار دادن چاشنی انفجاری درون ماده منفجره خودداری کنید.

توجه: در صورت لزوم می توانید با استفاده از چسب یا ریسمان و … بمب را بروی اهداف غیر تخت که افقی نمی باشند، با قرار دادن چسب، ریسمان و … در اطراف هدف و بالای قوطی نوشابه به آسانی مستقرنمایید.( از قرار دادن هرگونه شی اضافی و حائل میان قاعده یا پایه های بمب و هدف خودداری کنید)

مهم: جهت دستیابی به عمقهای نفوذ بیشتر، از قیفهای شیشه ای استفاده کنید. برای مثال، یک قیف شیشه ای به قطر شش و نیم سانتی متر، چنانچه با طول کناره گیر9 سانتی متر بکار گرفته شود، عمق نفوذی معادل 10 سانتی متر را برایتان موجب می شود. (مانند قبل بایستی از سه میله چوبی به طول 3 اینچ بلندتر از طول کناره گیر استفاده کنید)

نکات کلیدی در بهینه سازی و افزایش قدرت بمبها

بدیهی است درکِ مناسب از این نکات کلیدی، در غیر مطالعه ی مطالبِ پیشین که در سایت آمده است، ناممکن خواهد بود. توجه به نکات کلیدی زیر در زمان اسمبل نمودن یک بمب، به تنهایی در افزایش قدرت آن موثر است:

الف) چاشنی انفجاری را در مرکز خرج اصلی یا مواد منفجره درجه بالاجاسازی نمایید.

ب) از مواد منفجره درجه بالا درون پوشش های فلزی مانند لوله های فولادی، آهنی و چدنی، با تعبیه دو درپوش رزوه شده در طرفین لوله استفاده کنید.

ج) از بوستر در ساختمان چاشنی استفاده کنید.

د) در صورت امکان مواد اولیه غیر حساسِ بکار گرفته شده در خرج اصلی را به قدر لزوم ریز و به صورت پودر یکنواختی مانند آرد مورد استفاده قرار دهید. می توانید این عمل را با استفاده از یک میله چوبی یا تخته چوبی انجام دهید. کافی است مشتی از مواد [غیر حساس] را بر سطح تخت و محکمی بریزید و با غلتاندن یا سابیدن شدید قطعه چوبی بر روی مواد ( حداقل بمدت 10 دقیقه) اینکار را انجام دهید. (تصاویر زیر)

164e4c0a6549088e5296fae2f567b051.jpg


F6ab191816c8186af60ca2dd95fb0cd8.jpg

نکته 1: در چنین مواردی احتمال جذب رطوبت هوا توسط موادی مانند نیترات آمونیم و … بشدت بالا می رود. پس مواد را تا زمان استفاده، در درون ظرف و یا محفظه ای واترپروف (ضد آب) نگهداری کنید.

نکته 2: به علت علاقمندی و شیوع استفاده از باروت سیاه در سطح غیر حرفه ای، بدلایلی نظیر عدم نیاز به استفاده از بوستر و مواد منفجره حساس در ساختمان چاشنی و …، در نظر داشته باشید: “باروت سیاه به صورت عادی نسبت به اصطکاک و سابیده شدن بر روی سطوح غیر حساس نیست.”

نکات کلیدی برای استفاده از باطری و حفاظت مدارات الکترونیکی در ساختمان یک بمب با چاشنی الکتریکی

بترتیبی که می دانید؛ منبع قدرت اصلی در یک بمب با چاشنی الکتریکی، از سورس جریان مستقیمی مانند یک باطری تامین می شود.

توجه به نکات کلیدی ذیل در زمان اسمبل نمودن مدار بمب مفید است:

الف) در بسته بندیهای انفجاری، در درجه حرارتهای کمتر از 10 درجه سانتی گراد، حتماً از باطریهای خشک یا آلکالاین استفاده کنید.

ب) در درجه حرارتهای بسیار پایین (یا بالا) باطریها را با استفاده از فوم حتماً عایق بندی کنید.

ج) از باطری با ولتاژی بیشتر از مقدار ولتاژ اسمی لامپ، که در ساختمان چاشنی الکتریکی بکار رفته است، استفاده کنید. به تعبیر دیگر همواره از باطری با ولتاژی بیش از مقدار مورد نیاز لامپ استفاده نمایید.

د) در یک باطری فرسوده مقاومت داخلی به قدری زیاد است که با عبور جریان، ولتاژ دو سر باطری به سرعت افت می‌کند و باطری قابلیت تامین انرژی الکتریکی مفید را ندارد. از این نظر همواره از باطریهای کاملاً نو و سالم استفاده نمایید.

ر) در زمانی که از مدارات الکترونیکی در بسته بندی یک بمب استفاده می کنید، بهتر است به منظور حفاظت قطعات الکترونیکی از هر گونه آسیب، سطح مدار را با لایه ای از مواد محافظ مانند رِزین ها آغشته نمایید. استفاده از رزین های اپوکسی (epoxy) مناسبتر است. رزین های اپوکسی در موارد مختلفی نظیر پوشش سطح، روکش دهی و … در تزئینات ساختمان و … استفاده می شوند. (می توانید از چسب های دو قلو بدین منظور نیز استفاده نمایید(

س) هرگز از یک آلترناتور و دستگاههای تولید برق متناوب مانند برق شهر به منظور تامین انرژی الکتریکی مورد نیاز استفاده نکنید.


روشهای کاهش هزینه های مصرفی درتولید بمب های دست ساز به زبان ساده

در این روشها بمواردی نظیر چگونگی استفاده از خرجهای اصلی ارزان و در عین حال موثر، کاهش نسبت مواد مصرفی در ساختمان چلشنی های انفجاری و استفاده از مواد جایگزین در عوض بکار گیری لوله بعنوان بدنه بمب که هزینه هایی نظیر تعبیه دو درپوش رزوه شده را نیز متعاقباً بدنبال می آورد، خواهیم پرداخت. بدیهی است با در نظر گرفتن کلیه اینموارد، بمب تولید شده از نظر هزینه های صرف شده بمراتب ارزان تر از نمونه های قبلی تمام می شود.

خرج اصلی پیشنهادی و مناسب در زمان بکار بستن اینموارد استفاده از مواد منفجره پلاستیکی است. نمونه های مختلفی از چگونگی ساخت مواد منفجره پلاستیکی در مطالب پیشین به تفصیل آمده است، لیکن استفاده از نمونه های حاوی کلرات پتاسیم در اینگونه خرجها نه فقط به لحاظ هزینه های مصرفی برایتان ارزان قیمت تر تمام می شود، بلکه به لحاظ تولید و ساخت نیز برایتان آسان تر است.

بهتر است ابتدا کریستالهای کلرات پتاسیم را بر روی یک سطح صاف سخت پخش نموده و با استفاده از یک چوب گرد، این چوب را بر روی کریستالهای کلرات پتاسیم بغلتانید تا پودری یکنواخت مانند آرد گندم در اختیار داشته باشید. (شکل زیر)

F6ab191816c8186af60ca2dd95fb0cd8.jpg

از ترکیبی از 9 قسمت کلرات پتاسیم پودر شده و یک قسمت وازلین در درون ظرفی بزرگ استفاده نموده و هر یک را درون ظرف بوسیله انگشتان دست بخوبی مخلوط کنید تا خمیر کاملاً یکنواختی در اختیار داشته باشید. (شکل زیر)

Fc1a0f3f4fbf13691201e6906e3b0a8d.jpg

بلوک یا قطعاتی در ابعاد یک نارنجک دستی از این ماده منفجره مانند شکل زیر بسازید و در مرکز هر یک، با استفاده از یک میله چوبی گرد، سوراخهایی ایجاد کنید. این سوراخها بایستی به اندازه کافی عمیق حفر شوند تا امکان قرار گیری چاشنی انفجاری کاملاً در درون هر یک وجود داشته باشند.(شکل زیر)

18a6962e511b14622a2cd071933b129d.jpg

مهم: هر یک از این مواد را تا زمان استفاده، در درون ظرف و یا محفظه ای واترپروف (ضد آب) نگهداری کنید.

توجه بر استفاده از مواد جایگزینِ دیگر در عوض بکار گیری لوله بعنوان بدنه بمب نیز مهم است. یک گزینه موثر و مفید در اینگونه موارد، استفاده از نوار چسب حاوی میخ های فلزی چسبیده شده در ردیفهای نزدیک بهم بر روی این نوار است.

این نوار بایستی هر چهار طرف بلوکی که از ماده منفجره پلاستیکی تهیه نموده اید را کاملاً بپوشاند. (شکل زیر)

8ee8df9b22e6094f1d6a898634dee13a.jpg


تغییر و کاهش مواد مصرفی در ساختمان چاشنی انفجاری، در کاهش هزینه های مصرفی نیز موثر است. با چگونگی ساخت اینگونه چاشنی ها به دو گونه ی الکتریکی و فتیله ای آشنا شدید. در بحثِ به میان آمده ی کنونی می توانید با استفاده از لوله ی پلاستیکی یا آلومینیومی کوتاهتری، نوع و نسبت مواد مصرفی را در زمان انفجار ماده منفجره پلاستیکی بصورت ذیل نیز تغییر یا کاهش دهید:

بوستر: از یک گرم اسید پیکریک (تری نیترو فنل) بعنوان بوستر استفاده کنید. طریقه ساخت این ماده با استفاده از آسپیرین قبلا آمده است. به دیگر سخن استفاده از آردی ایکس و یا پتن در ساختمان چاشنی جای خودر ا به استفاده از پیکریک اسید در این مباحث داده است.

ماده منفجره حساس: مقدار فولمینات جیوه مصرفی در ساختمان چاشنی را به حداقل 0.75 گرم (هفتاد و پنج صدم گرم) کاهش دهید.

احتیاط: تغییر یا کاهش مواد مصرفی به معنای بی خطر بودن چاشنی انفجاری ساخته شده نبوده و بطور کلی بیاد داشته باشید اینگونه چاشنی ها که اساساً بطور دست ساز آماده می شوند، از حساسیت و قدرت بیشتری در مقایسه با انواع از پیش آماده شده، تجاری و حتی نظامی برخوردار بوده و باید به دقت بکار گرفته شوند.

نکته: با استفاده از بلوکهای تی ان تی و بوسیله حفر سوراخی در مرکز بلوکها بوسیله مته، می توانید کلیه ی مطالب فوق را عیناً مورد استفاده قرار دهید. (طریقه ساخت تی ان تی قبلا آمده است)

ساخت ابزار [ایمنی] فشرده ساز مواد منفجره درجه پایین و خرجهای میانی در زمان ساخت چاشنی ها ی انفجاری به زبان ساده

با چگونگی ساخت چاشنی های انفجاری در اینجا آشنا شدید. در این مباحث، ابزار فشرده ساز مواد منفجره درجه پایین و خرجهای میانی مورد استفاده در درون لوله پلاستیکی یا آلومینومی بکار گرفته شده، یک ابزار چوبی استوانه ای ساده بیش نبود.

در زمان فشرده سازی مواد منفجره حساس و نیمه حساس می توانید با ساخت وسیله ای مانند شکل زیر، این عمل را با حفظ درجات بالاتری از ایمنی نیز انجام دهید:

D9706c2b2c149b35c91fc3588171bcc4.jpg

همانطوریکه در این تصویر ملاحظه می کنید دخالت مستقیم دست در زمان فشرده سازی مواد منفجره [حساس و نیمه حساس] در میان نبوده و این عمل بطور غیر مستقیم به کمک یک اهرم چوبی انجام می شود.

مکانیسمِ تاخیر در انفجار بمب ها و حریق های عمدی؛ بصورت شیمیایی و … به زبان ساده

در مطالب پیشین، با یکی از اینگونه تاخیر دهنده ها بطور مقدماتی آشنا شدید. متدهای دیگری که [در ادامه ی همان بحث] در این بخش از مطالب عرضه می شوند،‌ در عملیات ایذایی و حملات آتش سوزی یا انفجار بمب هایی که در آنها از چاشنی های فتیله ای استفاده شده باشد، از کاربردهای متعددی برخوردار بوده و به موجب شرایط خاصی که ممکن است با هر یک از آنها مواجه شوید، می توانید از هر کدام یک از این متدها در صورت لزوم استفاده کنید:

متد اول:استفاده از یک دیافراگم [میان پرده] کاغذی و اسید سولفوریک

در این روش از یک شیشه دهان گشاد مانند یک شیشه مربا می توانید استفاده کنید. شیشه را تا نصف از اسید سولفوریک غلیظ پر کنید. دهانه شیشه را با استفاده از یک تکه کاغذ و ریسمان بخوبی ببندید. کافی است شیشه را از پهلو بر روی ترکیبی از مقدار مساوی شکر کاملاً ریز شده و کلرات پتاسیم (یا کلرات سدیم) قرار دهید تا با رسوخ تدریجی اسید در غشاء کاغذ با اشتعال ترکیب آتش زا روبرو شوید. به منظور کسب زمانهای تاخیرِ طولانی تر می توانید از کاغذی با ضخامت بیشتر نیز استفاده کنید.

3bcc57b8463285f52adbae03d613b704.jpg

نکته: استفاده از این روش در درجه حرارتهای کمتر از 4 درجه سانتی گراد موثر نمی باشد.

متد دوم:استفاده از بسته حاوی پرمنگنات پتاسیم و گلیسیرین

در این روش مقداری پرمنگنات پتاسیم درون کاغذ جاذبی پیچانده شده و بر سطح ظرفی حاوی گلیسیرین قرار داده می شود. (شکل زیر)


54920c54634eee4baef9d18157290e4f.jpg

با رسوخ تدریجی گلیسیرین در غشاء کاغذ، با تماس گلیسیرین با کریستالهای پرمنگنات پتاسیم فرآیند اشتعال بوقوع می پیوندد. طبیعی است به منظور کسب زمانهای تاخیرِ طولانی تر لازم است از کاغذی با ضخامت بیشتر استفاده کنید.

نکته: استفاده از این روش را در درجه حرارتهای کمتر از 10 درجه سانتی گراد توصیه نمی کنیم.

متد سوم:استفاده از شمع

شمع روشنی را در درون ظرفی نظیر تصویر زیرقرار دهید و درون ظرف را از نفت پر کنید. عمل اشتعال با سوختن شمع و رسیدن شعله به سطح مایع آتش زا بوقوع می پیوند.

B6ec3b1588ad87ee924a2a3edd55c9bd.jpg

هر چند این روش در هرگونه آب و هوای گرم یا سردی قابل انجام است ولی ممکن است به منظور محافظت در برابر باد و دیگر عوامل محیطی نیاز به استفاده از حفاظی به منظور جلوگیری از خاموش شدن شعله داشته باشید.

نکته: در این روش از مایعات آتش زای بشدت فرار (بخار شدنی) مانند بنزین،‌ تینر و ... استفاده نکنید.

متد چهارم:استفاده از روش سرریز سازی

در این متد دو قوطی کنسرو که در مرکز یکی از آنها سوراخ کوچکی ایجاد شده است را با استفاده از یک تکه چوب، مانند شکل زیر، بر روی هم قرار دهید. (قوطی کنسرو سوراخ دار را در بالای قوطی سالم قرار دهید)

130be14e98a00d41a4d39033e17c8d78.jpg

کافی است درون هر یک از قوطی ها گلیسیرین بریزید و آنها را بر سطحی از پرمنگنات پتاسیم قرار دهید. با ریزش تدریجی گلیسیرین از قوطی سوراخ دار به سطح زیرین، با سرریز شدن قوطی زیرین، عمل اشتعال بوقوع می پیوندد.

نکته: در دماهای پایین این عمل به کندی انجام می شود و در درجه حرارتهای کمتر از 10 در جه سانتی گراد استفاده از آن را پیشنهاد نمی کنیم.

متد پنجم:استفاده از ساعت شماطه دار

در این روش از متدی مشابه با آنچه که در بحث تله های انفجاری آمده است، استفاده می کنیم. شکل زیر چگونگی انجام این عمل را با الحاق یک تکه چوب (اضافی) به پیچ زنگ ساعت نشان می دهد:

F146b16cb49786ff77e01f0750e4081b.jpg

در صورت لزوم به منظور الحاق چوب، می توانید بخش ناقوسی شکل زنگ، واقع در بخش بالایی ساعت، را نظیر شکل باز نمایید.

درون بطری را از اسید سولفوریک غلیط پر کنید و از مخلوط مقدار مساوی شکر کاملاً ریز شده و کلرات پتاسیم (یا کلرات سدیم) به منظور ترکیب آتش زا استفاده کنید.

بطریق دیگر می توانید درون بطری را از گلیسیرین پر نموده و از بلورهای پرمنگنات پتاسیم بعنوان ماده آتش زا استفاده کنید.

نکته : وزن بطری ایجاب می کند، به منظور نامتعادل ساختن بیشتر آن، از یک تکه چوب نیز در زیر بطری استفاده نمایید.

متد ششم:استفاده از کپسول ژلاتینی

ژلاتین در داروسازی برای تهیه كپسولهای دارویی مصرف می شود. با خالی نمودن محتویات درون این کپسولها و با استفاده از اسید سولفوریک غلیظ در درون هر یک [با استفاده از قطره چکان] کافی است کپسول بر ترکیب آتش زایی متشکل از مخلوطِ مقدار مساوی شکر کاملاً ریز شده و کلرات پتاسیم (یا کلرات سدیم) قرار داده شود.(شکل زیر)


6a126860272c877c23a6115dee6f4046.jpg

نکته: استفاده از این روش را در دماهای زیر صفر درجه سانتی گراد پیشنهاد نمی کنیم.

بمب نانو (سوپر) ترمایت (آتش زا)+فیلم

بمب نانو (سوپر) ترمایت، که گونه ای بمب آتش زای بسیار قوی است و از توان عمل کنندگی بمراتب بالاتری، در مقایسه با همتای خود در نمونه های ناپالم، برخوردار می باشد،

برای تولید نانو ترمایت، از ترکیب 50 درصد فروسریم (ferrocerium) و 33٪ مس (II) اکسید (CuO) و 17٪ نیترات سدیم بصورت پودر استفاده می کنیم.

توجه 1: فرو سریم در تولید چخماق برای فندکها نیز کاربرد دارد و به ترکیب فروسریم بکار رفته در انواع مختلفی از اینگونه چخماقها بایستی توجه کنید.

توجه 2: مس (II) اکسید( CuO )، بر خلاف مس (I) اکسید (Cu2O ) که قرمز رنگ است ، به رنگ سیاه رنگ بوده و در نزد فروشندگان به اکسید مس سیاه نیز شهرت دارد.

نکته حایز اهمیت در تولید نانو ترمایت، ریز بودن ذرات بکار رفته در ترکیب است، بطوریکه مواد موجود در این ترکیب [بصورت پودر]، پیش از ترکیب، لازم است به اندازه ذرات بسیار کوچک (کمتر از 1 میکرون) درآورده شوند.

می توانید از روشهای متداول در استفاده از یک سوهان فلزی (نه کاغذسمباده) بهره ببرید، اما پودری که بدین ترتیب بدست می آورید، درشت، زبر و خشن بوده [در مقیاسی در حدود 200 میکرون] و بایستی ریزتر شود.

آسانترین روش برای ریز نمودن بیشتر ذرات، روش آسیاب نمودن بین یک صفحه فولادی و نوار فولادی تخت، بصورت حرکات رفت و برگشتی به کمک دست، مانند تصویر زیر است:

Bd0ed2142c0960573894303be8fd331a.jpg

آزمایش نشان می دهد، با این عمل و پس از یک دقیقه آسیاب نمودن، اندازه ذرات به 20 تا 50 میکرون تقلیل یافته و پس از 3 دقیقه انجام آسیاب، ذراتی با قطر15 تا 25 میکرون در اختیارتان خواهد بود.

با ادامه روند آسیاب در حدود 4 دقیقه، قطر ذرات به 5 الی 10 میکرون می رسد.

در نظر داشته باشید؛ هرازگاهی لازم است با استفاده از یک تیغ ریش تراشی، پودرهای بجا مانده و چسبیده شده بر روی نوادر فولادی بخوبی پاک وتراشیده شده و عمل آسیاب بر روی آنها نیز انجام شود.

با انجام آسیاب در حدود 5 دقیقه می توانید به ذراتی به قطر 2 میکرون یا کمتر نیز دست پیدا نمایید.

برای ساخت یک بمب نانو ترمایت، می توانید یک توپ بزرگ از خاک رس با مرکزی توخالی ساخته و در مرکز آن از ترکیب نانو ترمایت استفاده کنید. (تصویر زیر)

077e4a070f8c2b4734b162e08b6894f7.gif

برای انفجار این بمب استفاده از چاشنی های متداول و مانند آن بی نتیجه است. دما برای انفجار این بمب بایستی به اندازه ی کافی باشد و استفاده از نواری از فلز منیزیم به عنوان فیوزمتداول تر است. بدین منظور برای انفجار، رشته ای از نوار منیزیم، که داخل پودر نانو ترمایت بعنوان فیوز[تصویر فوق] بخوبی کاشته شده است، کافی است آتش زده شود.

می توانید از واکنش بین پودر پرمنگنات پتاسیم و گلیسیرین، به عنوان یک جایگزین مناسب، در عوض استفاده از نوار منیزیم نیز بهره ببرید. پتاسیم پرمنگنات، که از آن برای ضدعفونی استفاده می شود، یک بلور بنفش است و در صورتی که در مجاورت با گلیسیرین قرار داده شود، بعد از مدت زمان کوتاهی با شدت بسیار و به صورت خود به خود شروع به سوختن می کند. این واکنش بسیار سریع و به شدت گرما زا می باشد. (استفاده از مقدار کمی گلیسیرین بر روی مقداری پودر پرمنگنات پتاسیم کفایت می کند و گرمای منتشر شده توسط اکسیداسیون گلیسیرین برای شروع یک واکنش ترمایت کافی است)

این بمب در مقادیر 50 تا 100 کیلوگرم، از قدرت قابل ملاحظه ای برخوردار می باشد. با این وجود در ساخت این بمب در مقادیر کوچکتر ( 20 kg < ) نیز به قدرت قابل توجه آن در پرتاب قطرات مس مذاب در فواصل وسیعی از محل انفجار توجه داشته باشید.

به قدرت انفجاری تنها 50 میلی گرم نانو ترمایت در فیلم توجه کنید: پرونده:9f05555cc9818373a2148b1d87557c43.avi

بمب ناپالم (آتش زا)

بمب های آتش‌زا، به هدف سوزاندن هر موضوع مورد تهاجم، مورد استفاده قرار می‌گیرند. در مطالب پیشین با نمونه های مختلفِ ساده ای از اینگونه بمب ها (هیندربرگ و …) به زبان ساده آشنا شدید.

نمونه های ابتدایی از بمب‌های ناپالم با بنزین و صابون ساخته می‌شدند.(که آموزشش در بخش های دیگر موجود هست) در نمونه های قدرتمندتر، به جهت افزایش توان آتش زایی، در خلق یک آتش سوزی بسیار بزرگ، از یک بمب لوله ای، بصورتی که در تصویر زیر مشاهده می کنید، نیز استفاده می شود:

Bc920f8822f024722bb9bf4f0c968ceb.jpg

مکانیزم ساده است؛ از یک شیشه حاوی کوکتل مولوتف و یک بمب لوله ای استفاده می کنیم. می توانید با ایجاد تاخیر بصورتهای مختلفی نظیر کنترل از راه دور، شیمیایی و … ، که در مباحث گذشته به آنها پرداخته ایم، پس از ترک صحنه ی عملیات بمب را منفجر کنید.

در ساخت چنین بمبهایی بایستی ظرف را تقریباً بطورکامل از سوخت (ناپالم) پر کنید.

مهم 1: در اینگونه بمب ها، برخلاف نمونه های ابتدایی، ظرف حاوی ناپالم را از میان ظروف پلاستیکی (در عوض شیشه ای) انتخاب کنید.

مهم 2: قبل از جاسازی بمب لوله ای، بایستی بمب را بخوبی واترپروف کنید. برای این منظورروی بمب را با بتونه یا چسب آکواریوم بخوبی بپوشانید و سپس رنگ را بر روی آن اسپری کنید. (هر گونه تاخیر دهنده و یا دیگراجزاء بمب نظیرباطری، مدارات الکترونیکی و … بایستی بیرون از ظرف حاوی ناپالم قرار بگیرند)

نحوه ساخت بمبهای لوله ای غیر قابل ردیابی بوسیله فلزیاب به زبان ساده

با چگونگی ساخت بمبهای لوله ای و انواع آنها به تفصیل آشنا شدید. در ساخت بدنه ی اینگونه بمبها، که قابل ردیابی بوسیله فلز یاب نباشند، از لوله های پی وی سی استفاده می کنیم. pvc ارزان بوده و برای این منظور مناسبتراست.

بعنوان درپوش نیز می توانید از درپوش های pvc استفاده کنید و هر یک را با استفاده از چسب پی وی سی بخوبی به بدنه محکم نمایید.

در طراحی اینگونه بمبها نبایستی از فلز استفاده کنید و از این حیث در سیستم فیوز یا جرقه زنی و مکانیزم تاخیر نباید فلزی دیده شود بطوریکه استفاده از چاشنی های تاخیری بصورت شیمیایی در ساختار اینگونه بمبها بطور دست ساز نیز متداول تر است.

توجه داشته باشید در زمان انفجار، احتباس گاز در درون لوله های پی وی سی طولانی نبوده و از این نظراینگونه بمبها در مقایسه با همتای فلزی خود بسیار قدرتمند عمل نمی کنند ، اما اگر به خوبی ساخته شده باشند قادر به تحمیل جراحات کشنده در شعاع انفجار پنج الی هفت متری خواهند بود.

چاشنی های شیمیایی

مکانیسم تاخیری بوجود آمده در زمان استفاده از اینگونه چاشنی ها، بویژه در زمان ساخت بمبهایی که قابل ردیابی بوسیله فلز یاب نمی باشند ، حائز اهمیت است.

این نوع تاخیر با استفاده از یک مایع خورنده، که راه خود را در تماس با یک ماده بعنوان مانع و واکنش با آن کسب می کند و سرانجام به تولید گرما و شعله مورد نیاز برای شروع انفجار می انجامد، حاصل می شود.

شایع ترین خورنده مورد استفاده، اسید سولفوریک تغلیظ شده است، که به راحتی نیز در دسترس است.

موادی که به عنوان مانع در ساخت این چاشنی استفاده می شوند متعدد و متنوع هستند. در گذشته، موادی مانند مقوا، ورق مس، ورق لاستیکی (بالن، کاندوم ها و غیره)، کپسول ژلاتین وحتی توپ پینگ پنگ مورد استفاده قرار می گرفته است. ما در اینجا از یک کپسول ژلاتینی استفاده می کنیم که در صورت عدم دسترسی به آن می توانید از هر یک از مواد ذکر شده بعنوان جایگزین نیز استفاده نمایید.

احتیاط: تغییرات دما بر عملکرد اینگونه چاشنی ها موثر است. نقطه ضعف واقعی در عملکرد اینگونه چاشنی ها در دماهای بسیار پایین (کمتر از صفر درجه سانتی گراد) است، بطوریکه در اینگونه دماها استفاده از اینگونه چاشنی ها با تقریب قابل قبولی بی اثر است. از این حیث پیشنهاد می کنیم از اینگونه چاشنی ها در “دماهای متوسط” استفاده نمایید.

با استفاده از یک لوله شیشه ای باریک بطول 7 الی 8 سانتی متر و حرات دادن انتهای یک شمع کوچک تولد، لوله شیشه ای را از یک طرف حداقل به عمق یک سانتی متر مسدود کنید. (در صورت لزوم بخشهای زائد را با استفاده از یک تیغ موکت بری جدا نمایید)

لوله را بصورت قائم (عمودی) در دستان خود بگیرید و سه چهارم لوله را با استفاده از قطره چکان به آرامی از اسید سولفوریک غلیظ پر کرده و در خاتمه دهانه لوله را نیز بخوبی پاک کنید.

در اطراف دهانه ای از لوله که باز مانده است یک لایه ی نازک اپوکسی یا چسب دوقلو بمالید و بسرعت نیمی از کپسول ژلاتینی را بر دهانه لوله قرار دهید.

پس از خشک شدن، در صورت لزوم از اپوکسی یا چسب دوقلوی بیشتری برای پر نمودن درزهای اضافی نیز می توانید استفاده کنید. بهتر است پس از خشک شدن با استفاده از چسب سیم از بسته شدن درزهای احتمالی در دهانه لوله اطمینان بیشتری حاصل کنید.

احتیاط: به منظور جلوگیری از فعال شدن، فیوز ساخته شده را در حالت عمودی نگه دارید و ازساخت و نگهداری آن بمدت طولانی خودداری کنید.

برای ساخت چاشنی شیمیایی مورد نظر عیناً مانند قبل در ساخت چاشنی های الکتریکی عمل می کنیم، با این تفاوت که در عوض استفاده از چاشنی الکتریکی باروتی ساده، ابتدا دهانه ی باز این لوله در ساختار اصلی چاشنی در مباحث قبلی را با پنبه به آرامی مسدود می کنیم و از مقداری مخلوط شکر و کلرات پتاسیم (پودری راکتیو) در مجموعه ی کلی از چاشنی در عوض استفاده از چاشنی الکتریکی باروتی ساده استفاده می کنیم و دهانه لوله را مجدداً با پنبه با احتیاط مسدود می کنیم.


توجه: ابتدا شکر را پودر کرده و در هاون بکوبید و سپس با پتاسیم کلرات مخلوط نمایید. (این مخلوط باید به نسبت ۳ به ۱ شکر به پتاسیم کلرات تهیه گردد)

به روش دیگر نیز می توانید ترکیبی از یک قسمت شکر پودر شده، دو قسمت کلرات پتاسیم و یک قسمت آب داغ فراهم آورید و با ریختن این ترکیب در درون قالبهای کوچکی اجازه دهید تا در دمای اتاق بصورت جامدهای قرصی شکلی تبدیل شوند.حال می توانید از این قرصها [تک قرص] در ساختمان چاشنی بصورت فوق نیز استفاده نمایید. ( این قرصها سمی است و احتیاط کنید تا بلعیده نشود)


حال از یک لوله هادی باریکتر وکوچک بر دهانه ی لوله ای که انتهای آن را بصورت فوق با پنبه مسدود نموده اید استفاده کنید.

از این لوله ی هادی در زمان فعال سازی بمب به منظور قرار دادن فیوزی، که بطور شیمیایی قبلاً در فوق آماده نموده ایم بایستی استفاده کنید و اطراف آن را با چسب سیم بخوبی مسدود نمایید. (قبل از فعال سازی بمب از قرار دادن این فیوز امتناع کنید)

در نظر دارید به محض نصب فیوزی که بطور شیمیایی آماده شده است، اسید غشای ژلاتین را نابود کرده و آن را نازک تر و نازک تر می کند و به همین ترتیب چاشنی بیشتر و بیشتر به شوک حساس می شود و هر لحظه با احتمال انفجار بمب در ساختار نهایی روبرو خواهیم بود.(شکل زیر)


13205e3b3b43682dd6d3dd4dab7c81cf.jpg


مهم 1: فیوز را تا قبل از نصب بر روی لوله هادی ابکه بر مجموعه کلی از چاشنی سوار است، بایستی بحالت عمودی [بصورتی که کپسول ژلاتینی روبه بالا باشد] نگه دارید.

مهم 2: خنثی کنندگان بمب از خطرات خنثی سازی اینگونه بمبها آگاهی دارند و بسیار بعید به نظر می رسد که حتی در خنثی سازی آنها تلاش جدی بخرج دهند.

مهم 3: از آنجا که استفاده از اینگونه چاشنی ها در ساخت بمبهای دست سازی که قابل ردیابی بوسیله فلزیاب نیستند، متداول تر است، نبایستی در زمان ساخت اینگونه چاشنی ها از لوله ها ی فلزی استفاده کنید.

ایجاد مکانیسم تاخیر در بمب ها و حریق های عمدی با استفاده از سیگار به زبان ساده

در عملیات ایذایی و حملات آتش سوزی یا انفجار بمب هایی که در آنها از چاشنی های فتیله ای استفاده شده است، این روش ساده ترین و قابل اعتماد ترین روش ]حداقل به جهت ایجاد مکانیسم تاخیر[ محسوب می شود.

در حریق های عمدی کافی است، مانند تصاویر زیر، یک بسته کامل از کبریت را به یک سیگار متصل نموده و سیگار را روشن کنید. بدین ترتیب سیگار می سوزد تا به چوب کبریت ها برسد.

در بمب هایی که در آنها از یک چاشنی فتیله ای استفاده شده است، مانند آنچه که در یکی از تصاویر زیر آمده است، جلوتر از فیلتر سیگار، طول کوتاهی از فتیله را بوسیله چسب یا کش به سیگار متصل نمایید و سیگار را روشن کنید. (تصاویر زیر)


4c1e286ccad2e5352f1057d3c34f354d.jpg

وسایل نقلیه بمب گذاری شده

در این روش از یک وسیله نقلیه، که دارای ظرفیت کافی و مناسبی در جاسازی مقادیر زیادی از مواد منفجره درجه بالا است، در موقعیتی که به اندازه کافی به هدف نزدیک باشد، به منظور تحمیل آسیب های جدی بر اهداف از قبل تعیین شده استفاده می شود.

در بمب گذاری در نزدیکی اهدافی با ارزش امنیتی بالا، توجه بر هر خودروی رها شده و تشدید سوء ظن بر آن قوی تر است و چنین خودروهایی بخودی خود یک هدف بالقوه به منظور تجسس محسوب می شوند.

ربودن خانواده ی یکی از کارمندان فعال در چنین مکانهایی و اجبار وی به همکاری یا بمب گذاری در خودروی یکی از آنان بدون اطلاع وی، در تحقق چنین اهدافی موثر و کمک کننده است.

بهترین نوع وسیله نقلیه برای جاسازی این مقدارمواد منفجره، یک ون مسافری استاندارد است، هر چند یک خودروسواری،‌ که دارای صندوقی به اندازه کافی جادار باشد نیز برای این منظور مناسب است.

استفاده از مواد منفجره ی درجه بالای ارازن قیمت، که به شکل دست ساز تهیه می شوند، بر استفاده از مواد منفجره ی گران تر که به سختی نیز تهیه و تولید می شوند (مانند تی ان تی و سی 4) ترجیح داده می شوند.

یکی از چنین گزینه هایی، ماده منفجره ی درجه بالای «آنفو » و تولید مقادیر معتنابهی از آن، حدود 50 تا 100 کیلوگرم، خواهد بود.

چند ترکیب انفجاری ساده

الف) بمبهای کاربیدی

مقداری کاریبد کلسیم تهیه کنید. کاربید کلسیم ماده ایست که در چراغهای کاربیدی نیز مورد استفاده قرار می گیرد و از فروشگاههایی که عموماً در زمینه ابزار و لوازم آلات فنی فعالیت دارند، قابل تهیه بوده و به لحاظ ظاهری نیز شکلی نظیر سنگریزه و مانند آن دارد.

611ef17bf2b6a61d9d4ab9114421290c.jpg

حال چند تکه از آن را در یک ظرف شیشه ای با مقداری آب قرار دهید و درب ظرف را محکم ببندید. کاربید با آب واکنش نشان می دهد و تولید کربنات استیلن که بی شباهت به گازهای مورد استفاده درجوشکاری و برش فلزات نیست می کند و در نهایت تحت فشار داخلی شیشه منفجر می شود، لیکن پیش از چنین رویدادی کهنه ای را آتش بزنید و در نزدیکی شیشه قرار داده و بسرعت محل را ترک کنید.

ب) بمب های تماسی

بمب های تماسی گونه ای از انفجارهای خفیف است. برای ساخت بمبهای تماسی، کریستالهای ید را درمحلول آمونیاک حل نمائید و روند را در افزودن مقادیر بیشتر ید به محلول آنقدر ادامه دهید تا کریستالهای ید دیگر در محلول آمونیاک قابل حل شدن نباشند. آمونیاک اضافی را به بیرون بریزید و کریستالها را بر ورقه ای پهن نموده و اجازه دهید در طول یک شبانه روز کاملاً خشک شوند.

از این پس بمب های تماسی شما آماده اند. آنها را در دسته هایی از کاغذ های جداگانه با دقت و بدور از ایجاد هر گونه تماس مستقیم با دست یا اصطکاکی بپیچانید. حال می توانید آنها را به اطراف پرتاب کنید و یا در مکانهایی چون تختخواب، صندلی، مبل، درون کفش، زیر قالی و… قرار دهید!

ج) بمب هیندربرگ

برای ساخت این بمب، قطعه کوچکی از یک فویل آلومینیومی یا مقدار بسیار کمی پودر آلومینیوم را به محلولهای لوله بازکنیِ دارای اسید کلریدریک، در درون یک بطری (مانند بطریهای خالی آب معدنی) اضافه نمائید و دهانه ی بطری را با دهانه ی ورودی هوا به یک بادکنک مسدود نمائید. حال منتظر بمانید تا بادکنک از گاز ئیدروژن پر شود. (این گاز شدیداً آتش زا می باشد)

بادکنک را از دهانه بطری جدا کنید و دهانه آن را با ریسمانی محکم گره بزنید. به منظور انفجار به آسانی می توانید از دستمال کاغذی یا کاغذ توالت و آتش زدن آن بعنوان فیوز استفاده کنید.

تذکرات:

1-ج) در صورت دسترسی به اسید کلریدریک (HCL) و نمونه صنعتی آن بهتر است از این نمونه اسید استفاده کنید.

2-ج) بر جریان پر شدن بادکنک از گاز نظارت داشته باشید و از پر شدن بیش از حد آن خودداری کنید.

3-ج) حداکثر سه چهارم بطری را از اسید پر کنید.

4-ج) در پایان مراحل ساختِ این بمب از بستن درب بطری خودداری کنید. این امر می تواند بدلیل انباشت گاز ئیدروژن در درون بطری یاعث انفجار بطری و آسیب های وارده ی شدیدی بر شما بشود.

5-ج) پس از روشن نمودن فیوز سریعاً از محل فاصله بگیرید.

د) نارنجک دستی

گلیسیرین در حالت عادی خاصیت سمی ندارد، ولی هرگاه با مواد اكسیدكننده قوی مثل پرمنگنات پتاسیم یا كلرات پتاسیم [در درون محفظه] ترکیب شود، قابل انفجار می‏شود.

دو قاشق غذاخوری پرمنگنات پتاسیم را در درون یک ظرف شیشه ای خالی دردار مانند شیشه های مابونز بریزید. مقدار کمی گلیسیرین بر روی آن ریخته و درب شیشه را ببندید. به محض مشاهده دود سفید رنگ در درون شیشه، بلافاصله آن را پرتاب کنید. این احتراق خودبخودی، نسبتاً سریع و شدیداً گرما زا می باشد.

توجه: پرمنگنات پتاسیم ماده‌ای است که در حالت خشک به صورت بلورهای ارغوانی در مغازه‌های عطاری و داروخانه‌ها به عنوان ماده ضدعفونی کننده فروخته می‌شود.

ر) ژلهای سوختی

در محدودیت ها و تنگناهای سختی که یک چریک ممکن است با آن روبرو شود، در بدترین شرایط ، ساختِ ژلهای سوختی، که به سختی به سطوح هدف چسبیده و احتراق سریعتر و بهتری را در نابودی اهداف با کمترین امکاناتِ ممکن موجب می شود، یکی از گزینه های ایده آلِ پیشنهادی در اینگونه موارد است. تنها نکته قابل تامل در ساخت اینگونه ژلها درالهام از طبیعت در استفاده از سفیده ی تخم پرندگان نهفته است!

برای ساخت اینگونه ژلها بترتیب زیر عمل نمائید:

نخست سفیده تخم پرندگانِ در دسترس را از زرده ی آن جدا نمائید. برای این منظور می توانید تخمِ پرنده را در ظرفی بشکنید و زرده را با یک قاشق از سفیده ی آن جدا کنید. (اگر زرده و سفیده مخلوط شدند آن را به دور بیاندازید)

حال سفیده ها را درون ظرفی ریخته و به آن بنزین بیفزائید. به مخلوط فراهم آمده نمک افزوده و آن را هم بزنید. 10 دقیقه صبر کنید و در این فواصل مخلوط را گاهگاهی نیز هم بزنید. ژل کم کم شکل اصلی خود را پیدا نموده و آماده ی بهره برداری خواهد بود.

تذکر: در عملیات در مناطق جنگلی بخصوص در فصل بهار و تابستان ، احتمال بروز علائم گزش زالو، ساس و کنه در بدن وجود دارد، در صورت مشاهده می توان روی هر یک را با همین ژله ها پوشاند تا کشته شوند.

س) بمب آتش زا

با یک نمونه بادکنکی از اینگونه بمبها [بمب هیندربرگ] در فوق آشنا شدید. برای ساخت نمونه ساده ی دیگری از اینگونه بمبها بصورت زیر عمل می کنیم:

درون یک بادکنک را با استفاده از یک اسپری موی سر نظیر تافت و … بطور نسبی پر نمائید. بادکنک را از اسپری جدا نموده و دهانه آن را با ریسمانی محکم ببندید. (تصاویر زیر)

1e11cad0ad0cbcd278a44173670cfc06.jpg

از یک بسته کاغذ توالت می توانید بعنوان فیوز استفاده نموده و با آنش زدن کاغذ توالت بمب آتش زای خود را منفجر نمائید. بسته به گنجایش و بزرگی بادکنک شعاع عمل کنندگی این بمب از 5 متر تا دهها متر متغییر است . (شکل زیر)

F955e0edac829206b6ffe6e7aa361ea1.jpg

توجه: از پر نمودن بادکنک بطور کامل در زمان اتصال افشانه اسپری با دهانه بادکنک خودداری کنید.

ص) بمب های کپسولی

یک بادکنک در دهانه شیر فلکه های گاز خوراک پزی، اکسیژن صنعتی، کاربید جوشکاری، استیلن و … قرار دهید و مقداری از شیر فلکه را باز کنید، بطوریکه آرام آرام شروع به باد کردن بادکنک کند. بعد از چند دقیقه بادکنک اشباع می شود و میترکد و با ترکیدن آن کپسول منفجر می شود. بدیهی در این زمان فرصت دور شدن از محل برایتان بقدر کافی وجود خواهد داشت.

ط) نارنجک صوتی

برای این منظور می توانید اسپری حشره کش، اسپری خوشبو کننده هوا، اسپری رنگ، یا اسپری دیگر را با چسب موکت آغشته کنید و یک پارچه آغشته به ناپالم دور آن بپیچید. با آتش زدن پارچه و پرتاب اسپری، اسپری منفجر شده و صدای مهیبی تولید خواهد شد.

بطریق دیگر با استفاده از یک بطری پلاستیکی، آب و یخ خشک (دی اکسید کربن جامد)، می توانید بصورت زیر عمل نمایید:

مقداری یخ خشک، داخل یک بطری پلاستیکی (مانند بطری نوشابه) بریزید، سپس سه چهارم بطری را از آب پر کنید. مشاهده می کنید که بخار سفید از بطری متصاعد می شود. حالا درب بطری را بسته و بلافاصله آن را پرتاب کنید. (یخ خشک را می توانید از سردخانه ها و فروشگاههای مواد شیمیایی تهیه نمود)

ساخت مدار الکترونیکی تاخیری در بمبها به زبان ساده

ساخت این مدار الکترونیکی، که به منظور ایجاد تاخیر زمانی در مدار بمب کاربرد دارد، آسان، دقیق و قابل اعتماد می باشد.تاخیر زمانی قابل انتظار در این مدار الکترونیکی تا زمان انفجار بمب، از 10 ثانیه تا حدود 3 ساعت قابل پیش بینی می باشد.

مدار تاخیری مورد نظر بصورت زیر می باشد:


2ac0dc8208389c5d5f33d931b0ca3114.jpg


توجه: اتصالات در روی مدار، با نقاط توپر بر روی خطوط در تصویر نمایش داده شده اند.

تحلیل این مدار بقرار زیر است:

R-1: مقاومت ثابت مدار بوده و مقدار آن برابر با 4.7 (چهار ممیز هفت) کیلو اهم می باشد.

R-2: این مقاومت می تواند بصورت ثابت، متغییر یا ترکیبی از این دو در نظر گرفته شود. موارد کاربرد آن بصورت متغییر (پتانسیومتر)، در مواردی است که مایل به اعمال تغییرات متعدد در تنظیم زمان تاخیر بمب می باشیم.

C-1: خازن بکار گرفته شده در مدار است که مقدار آن بعنوان یک جزء مشترک الکترونیکی در ترکیب با R-2 اختیار می شود. (افزایش مقدار آن تاخیرهای طولانی تر را موجب می شود)

Q-1: یک ترانزیستور 2N3906 است.

555: بک آی سی 555 است، که در مدار بکار گرفته شده است.

لازم به توضیح نخواهد بود، که قبل از ساخت این مدار و یا هر مدار دیگر، لازم است اطلاعاتی در زمینه اجزاء الکترونیکی مدار کسب نمایید.

در این مدار، علاوه بر استفاده از یک کلید قطع و وصل ، از یک لامپ DC و یک کلید دیگر بعنوان کلید ایمنی استفاده شده است. شیوه کار بدین ترتیب است، که پس از استقرار در منطقه هدف، کلید قطع و وصل اصلی را بحالت ON (وصل) قرار می دهید و در صورتیکه لامپ روشن نشود، بسته ی انفجار ی را با قرار دادن کلید ایمنی در وضعیت ON (وصل) مسلح می نمایید. در چنین حالتی بمب فعال گردیده و پس از اتمام زمان تاخیر است که لامپ روشن شده و بمب منفجر می شود.

در اینجا به جهت سادگی در ارائه ی مطالب، قصد ورود به فرمولهای محاسباتی و یا استفاده از شمارنده ها در مدار را نداشته ایم! از این نظر ساده ترین شیوه استفاده از روشهای آزمون و خطا در نیل به مقادیر مجهول در مدار (R-2 و C-1) به جهت طراحی نهایی خواهد بود. بدیهی است زمان تاخیر نیز پس از روشن شدن لامپ در مدارقابل تشخیص خواهد بود. بعنوان یک شروع اولیه ، برای مثال می توانید طراحی این مدار را با مقادیری که بترتیب برای خازن 100 میکرو فاراد و برای مقاومت 1 مگا اهم در نظر گرفته شده است آغاز نمایید.

طبیعی است در روش فوق در رسیدن به مقادیر مطلوب استفاده از بردهای آماده ای که نیازی به لحیم کاری نیز ندارند [تا زمان طراحی نهایی] مناسبتر است. در نظر داشته باشید در زمان افزایش مقدار (ظرفیت) خازن C-1 در نیل به تاخیر های طولانی تر مقدار مقاومت R-2 را نیز بایستی افزایش دهید.

پس از مونتاز نهایی و هر بار آزمایش، مدار را حتماً با استفاده از کلید اصلی از باطری جدا نمایید وپس از مکثی در حدود 10 ثانیه، مدار را Reset نمایید. لازم به تذکر نیست که در مدار بمب لازم است حتماً از باطریهای نو و ترجیحاً آلکالاین استفاده نمایید.

نکات کلیدی:

الف) در زمانی که از مدارات الکترونیکی در بسته بندی یک بمب استفاده می کنید، بهتر است به منظور حفاظت قطعات الکترونیکی از هر گونه آسیب، سطح مدار را با لایه ای از مواد محافظ مانند رِزین ها آغشته نمایید. استفاده از رزین های اپوکسی (epoxy) مناسبتر است. (رزین های اپوکسی در موارد مختلفی نظیر پوشش سطح، روکش دهی و … در تزئینات ساختمان و … استفاده می شوند. می توانید از چسب های دو قلو بدین منظور نیز استفاده نمایید)

ب) در بسته بندیهای انفجاری، در درجه حرارتهای کمتر از 10 درجه سانتی گراد، حتماً از باطریهای آلکالاین استفاده نمایید و در درجه حرارتهای بسیار پایین (یا بالا) باطریها را با استفاده از فوم نیز حتماً عایق بندی کنید.

ساخت بمبهای کنترل شونده از راه دور با استفاده از تلفن همراه به زبان ساده

پیش از هر چیز به یک دستگاه موبایلِ دارای ویبراتور نیازمندیم. بایستی “ویبراتور موتور” را در گوشی همراه شناسایی نموده و آن را از مدار خارج نمایید.

مکان قرار گیری “ویبراتور موتور” در مدلهای مختلف گوشی همراه متفاوت است، اما به لحاظ ظاهری عموماً به شکل قطعه ای به قطر 4 میلی متر و درازا یا طول بدنه حدود 8 میلی متر است. (شکل “الف”)


تصویر الف


برای درک بهتر این موضوع فیلمی نیز برایتان آماده نموده ایم، که می توانید آ نرا در لینک زیر دانلود نمایید:

پرونده:Ddca4a2de26aeb63124c66161a79d909.wmv

در صورت استفاده از گوشیهای قدیمی، شیوه کار برایتان آسان تر خواهد بود و از این حیث پیشنهاد می کنیم از اینگونه گوشی ها، که بطور دست دوم با قیمت مناسب تری نیز قابل تهیه هستند، استفاده کنید.

می توانید ویبراتور را بطور کامل از مدار خارج نموده و با اندکی تغییرات، دو سیم به کنتاکتهای آن در روی مدار لحیم کنید و یا اینکه، بدون خارج نمودن ویبراتور از مدارِ تلفن همراه، دو سیم به پایه های ویبراتور در روی مدار مانند شکل “ب” لحیم نمایید.

تصویر ب


در ادامه اجزاءِ تلفن همراه بایستی بحالت اولِ خود بازگردانده شوند و سیم های لحیم شده نیز بخارج از تلفن همراه منتقل شوند. چنانچه در عبور سیم ها بخارج از تلفن دچار مشکل شدید، می توانید نظیر تصویر ”ج”، با ایجاد یک بریدگی در روی بدنه، این کار را نیز انجام دهید.

تصویر ج


سیم های خروجی از تلفن همراه، به منظور تکمیل مدار راه اندازی بمب [به لحاظ شماتیک] بصورت زیر در تصویر “د”، که آن را در ادامه ی بحث تکمیل خواهیم نمود، می باشد :

تصویر د


توجه: در تصویر فوق پایه های مثبت و منفی بترتیب به رنگهای قرمز و مشکی در روی خطوط مشخص گردیده اند.

نحوه اتصال “ویبراتور موتور” در دستگاههای موبایل، عموماً به یکی از صورتهای سوکتی و کانکتوری است، اما از آنجا که هدفمان بر پیچیده نمودن بحث معطوف نبوده است، به همین اندازه بسنده می کنیم، که در اغلب گوشی های موبایل [بویژه در نمونه های جدیدتر] جهت ایجاد لرزش بهتر، ویبراتور به شاسی و قاب متصل است.

در چنین مواردی برایتان آسان تر است، که بدون خارج نمودن ویبراتور از مدارِ تلفن همراه، دو سیم به پایه های ویبراتور در روی مدار، مانند شکل “ب” در فوق، لحیم نمایید.

چنانچه مانند فیلمی، که در فوق برایتان ارائه نموده ایم، ویبراتور بر روی شاسی فیکس نباشد، برایتان ساده تر است، که ویبراتور را از مدار خارج نموده و دو سیم به کنتاکتها یا محل اتصال آن در روی مدار لحیم کنید.

در چنین حالتی برای تقویت جریان الکتریکی خروجی، از مدار تقویت کننده ی جداگانه ی دیگری نیز در دو سر کنتاکتهای ویبراتور استفاده می شود، که می توانید از آن صرف نظر نمایید. (در تکمیل مدار بمب این ضعف را بطریق دیگری با استفاده از یک باطری جبران خواهیم نمود، البته این مدار [تقویت کننده] را در صورت عدم خارج نمودن ویبراتور از مدار نیز می توانید به دو سر کنتاکتهای ویبراتور اعمال نمایید، که با رفع جبران نقایص مرتبط با عدم بکارگیری آن بترتیب یاد شده، از اعمال آن بطور کلی در این مباحث می توانید صرف نظر نمایید)

با پایان یافتن مراحل فوق، لازم است از صحت عملکرد خود مطمئن شوید. برای این منظور، به دو سرِ سیم های خروجی از کنتاکتهای ویبراتور، یک لامپ LED متصل نمایید و بوسیله موبایل دیگری، با موبایل تغییر شکل داده شده، تماس بگیرید.

در صورتی که کلیه مراحل را بدرستی انجام داده باشید، با برقراری تماس، لامپ LED بایستی روشن شود.

توجه: پیش از انجام تماس، مطمئن شوید تنظیمات مربوط به ویبراتور در موبایلِ مقصد، که لامپ LED به آن متصل شده است،​ بدرستی انجام شده باشد.

مدار بمبِ کنترل شونده از راه دور، در نهایت به صورت زیر کامل می شود:


تصویر ر


در تصویر “ر” در فوق، قطبین مثبت و منفی، در روی خطوط، ضمن نمایش به رنگهای قرمز و منفی (بترتیب) با علائم + و– نیز از یکدیگر متمایز شده اند.

لازم به توضیح نخواهد بود، که بدلیل استفاده ازیک لامپ تزئینی کوچک در ساختمان چاشنی [الکتریکی]، درج قطبین بصورت مثبت و منفی برای سرهای خروجی از چاشنی فاقد معناست و به تعبیر دیگر در نظر گرفتن قطبین و متمایز نمودن آنها از یکدیگر در اتصالات به چاشنی ضرورتی ندارد.

در مدار فوق از یک باطری خشک 9 ولت کوچک کتابی می توانید استفاده کنید.

در صورت استفاده از تعداد بیشتری بمب و جهت اطمینان خاطر از عملکرد صحیح بمب ها در ایجاد بالاترین تخریب ممکنه بایستی برای هریک از بمبها بطور جداگانه چاشنی الکتریکی جداگانه ای بسازید و سرهای هریک را نیز بطور موازی به یکدیگر متصل نمایید. این اتصالات [بصورت موازی] با نقاط توپر قرمز رنگ بر روی خطوط در تصویر “ز” در ذیل نمایش داده شده اند:

تصویر ز


توجه 1: حتماً از یک سیم کارت اعتباری جدید و استفاده نشده که فردی شماره آن را ندارد استفاده نمائید و تا پیش از رسیدن به محل از روشن نمودن موبایل در بسته انفجاری خودداری نمائید. (امکانات جانبی مورد استفاده ی دیگر در موبایل نظیر اس ام اس و … را نیز در گوشی حتماًغیر فعال نمایید)

توجه 2: از پیچیدن موبایل در درون پوشش های سلوفان یا محفظه هایی که مانع از آنتن دهی آن می شود خودداری نمائید. موبایل را در خارج از بسته انفجاری، مانند آنچه که در تصور “س” در ذیل مشاهده می کنید، جاسازی نمایید.

تصویر س


قرار دادن مجموعه در درون کیف مانع از آنتن دهی موبایل نمی شود. با این وجود در صورت استفاده از کیف، بهتر است چگونگی آنتن دهی موبایل را قبل از اتصال به مجموعه در درون کیف بطور جداگانه ارزیابی کنید.

توجه 3: در صورت وجود هر گونه شبهه در اسمبل نمودن اجزاء یاد شده، قبل از اتصال سیم های خروجی از چاشنی الکتریکی به مدار، از یک لامپ کوچک led بجای آن استفاده کنید. گوشی را روشن کنید و با موبایل دیگری با موبایل مقصد در روی مدار تماس بگیرید. لامپ led​ باید روشن شود. در صورتی که مدار بدرستی کار می کند لامپ led را از مدار خارج کنید و سیم های چاشنی را به مدار متصل کنید. (قبل از اینکار موبایل را خاموش کنید)

بدیهی است انجام این تست [نهایی] تنها به منظور اطمینان خاطر بیشتر پس از تکمیل مدار بمب است. در انجام این آزمایش، بدلیل اعمال انرژی الکتریکی خارجی [افزوده] در نظر داشته باشید:

مدت زمان آزمایش طولانی نبوده و در هنگام تماس از پاسخگویی به موبایل مقصد در روی مدار خودداری نمایید، در غیراینصورت احتمال وارد آمدن آسیب جدی به موبایل در روی مدار در زمان آزمایش وجود دارد.

می توانید از انجام این تست نیز خودداری کنید، ولی در صورت انجام آن پیشنهاد می کنیم، از صحت عملکرد موبایل نیز بطور مجدد در روی مدار اطمینان حاصل نمایید.

ساخت کمربندهای انتحاری با استفاده از چاشنی الکتریکی

اینگونه کمربندها، که درآن مواد منفجره بر روی کمربندِ بخصوصی حمل شده و حاملِ کمربند بمب را بر روی خود منفجر می کند، در نمونه های متعددی ساخته می شوند. در شیوه های قدیمی روشهایی چون “کشیدن پین” مرسوم تر و در نمونه های جدید تر، از سیستم های کلید زنی یا کنترل از راه دور، در انفجار مواد منفجره بر حاملِ کمربند را در مکان مطلوب از راه دور نیز منفجر نمود.

مدار الکتریکی ساده ی کلید زنی در اینگونه کمربندها به صورت زیر است:

تصویر الف


استفاده از تی ان تی ودینامیت در اینگونه بسته های انفجاری [حمل شونده] متداول تر است، اما در نظر داشته باشید این موضوع به معنای نفی استفاده از مواد انفجاری دیگر نبوده و در صورت تمایل می توانید از مواد منفجره ی مختلف دیگری که با ساخت و اسمبل نمودن بمب لوله ای متناظر با هریک در مباحث پیشین آشنا شده اید نیز استفاده نمایید.

به منظور استقرار بمبها بر روی کمربند، به وسیله ای مشابه آنچه که از آن به منظور حمل خشاب و مانند آن استفاده می شود، نیازمندید.

ابتدا متناسب با اندازه دور کمر خود، کمربند محکم و مناسبی انتخاب نمایید. حال جهت استقرار بمب ها، مکان حمل هر بمب را بروی کمربند، به تشابه آنچه که در تصویر “ب” در ذیل مشاهده می کنید، بدوزید.

تصویر ب


در تصویر فوق برای نمونه 6 مکان برای استقرار هر بمب و انفجار همزمان آنها در نظر گرفته شده است، اما متناسب با قدرت و آمادگی جسمانی حامل این کمربند، می توانید تعداد بمبها را نیز افزایش یا کاهش دهید.

نمونه عملی این کمربند انتحاری، که تصویر شماتیک آن در شکل فوق آمده است، در تصویر “ج” در ذیل نیز برایتان قابل مشاهده است:

تصویر ج


در مرحله ی پایانی، مدار بمب مانند تصویر “د ” در ذیل کامل می شود. به جهت سادگی در انجام کار، مرسوم است که سرهای خروجی از هر چاشنی بطور سری و پشت سر هم به یکدیگر متصل می شوند، اما جهت اطمینان خاطر از عملکرد صحیح بمب ها و با فرض اینکه حداقل یکی از چاشنی ها عمل ننماید، بهتر است سرهای خروجی از چاشنی های الکتریکی در هر بمب به صورت موازی [مانند تصویر "د"] به یکدیگر متصل شوند. در چنین حالتی برای مثال اگر یکی از بمبها عمل ننماید، این اتصال بطور خودبخود از مدار خارج شده و بر عملکرد دیگر بمب ها تاثیر پذیر نخواهد بود. استفاده از چاشنی های الکتریکی مجزا نیز بسیار مهم است، بطوریکه هر چند انفجار هر بمب بر انفجار بمب مجاور بی تاثیر نمی تواند باشد، اما حداکثر تخریب ممکنه، تنها بدین طریق برایتان مهیا می گردد. بطور کلی احتمالات امری اجتناب ناپذیر بوده و بعنوان یک قاعده کلی در نظر داشته باشید، با فرض اینکه احتمال عمل ننمودن حداقل یک بمب وجود داشته باشد، لازم است چاشنی ها بطور موازی به یکدیگر متصل شده و تعداد بمب های مورد استقاده نیز از 2 عدد کمتر نباشد.

تصویر د



توجه: اتصالات در تصویر فوق با نقاط توپر مشکی رنگ بر روی خطوط نمایش داده شده اند و بدلیل اجزاء انتخابی مورد استفاده در مدار، رعایت قطبین بصورت مثبت و منفی برای سرهای خروجی از چاشنی و دیگر اجزاء در این مدار بخصوص فاقد معناست.


بهترین مکان برای جاسازی چاشنی ها

به حداکثر رساندن قدرت مرگبار در یک بمب لوله ای، که ارتباط چاشنی با دیگر اجزاء بمب را پیچیده تر نموده و خنثی سازی آن را نیز با دشواریهای بیشتری همراه می کند، با تغییر ساختار یک بمب لوله ای از نمونه های پیشین بصورت زیر تحقق می یابد. (شکل «الف»)

تصویر الف

به تعبیر دیگربایستی:

“چاشنی را در مرکز مواد منفجره درجه بالا (نیترات اوره، نیترات آمونیم و …)، که درونِ لوله ی اصلی را با آن پر نموده اید، جاسازی نمایید.”

رعایتِ این مساله به تنهایی، قدرت انفجار بیشتری را برایتان موجب می شود. شیوه های ساخت و طراحی اینگونه بمب ها (بصورت فوق)، بویژه در زمانی که از چاشنی استفاده می شود و داخل لوله بایستی بخوبی از مواد منفجره پرشده و تماس چاشنی در مرکز لوله در زمان انفجار نیز با مواد منفجره ی پر شده تامین شود، متعدد و در عین حال حساس تر و تا اندازه ای دشوارتر است!

در اینجا یا یکی از شیوه های ساخت اینگونه بمب ها آشنا خواهید شد. توجه داشته باشید پتانسیل برای ایجاد هر گونه جرقه کافی است تا موجب هر گونه انفجار ناخواسته گردیده و در موقعیت طراحی بمب لوله ای [بصورت فوق] این مساله لازم است بیش از پیش بدلیل وقوع هرگونه شوک یا اصطکاک ناخواسته [در زمان جاسازی چاشنی در درون مواد منفجره] مورد توجه واقع شود.

اتفاقات ناخواسته مرگبار به سبب وارد آمدن شوک در مواردی مانند وجود براده ی فلز و نا صافی سطح درونی لوله نیز مساله مهمی است، که به آن توجه داشته باشید، بطوریکه صیقلی نمودن سطح داخلی لوله می بایستی بخوبی مورد توجه واقع شود و بهتر است پوشش داخل لوله را با یک کیسه پلاستیکی ضد الکتریسسیته ی ساکن قبل از هر گونه اقدامی نیز بپوشانید.

برای جاسازی چاشنی در اینگونه بمبها، که الهام اولیه درابداع آن متکی بر روش هایی بوده است که در رول کن های دستی و مکانیکی مواد در صنعت بچشم می خورد، بصورت زیرعمل می کنیم:

ابتدا شعاع داخلی قاعده ی لوله را اندازه گیری کنید. محیط داخلی قاعده لوله را با استفاده از فرمول زیر محاسبه کنید:

x2 πشعاع داخلی

که در آن: (سه ممیز چهارده) π=3.14

یک توری فلزی بطولی معادل درازای لوله و عرضی برابر با محیط داخلی قاعده لوله تهیه کنید.(می توانید این عمل را بطور چشمی، با رول کردن توری و قرار دادن آن در درون لوله، به منظور تخمین ابعاد تقریبی همسان با لوله نیز انجام دهید)

سطح توری را با استفاده از یک پلاستیک ضد الکتریسیته ساکن و چسب بخوبی بپوشانید و اجازه دهید چسب خشک شود. (ابعاد پلاستیک بویژه در قسمت عرض را بزرگتر از عرض توری انتخاب نمایید)

حال توری را رول کرده و آن را درون لوله قرار دهید تا شکل مطلوب اولیه در درون لوله را پیدا نماید. توری را از داخل لوله در آورید و مبادرت به پر نمودن سطح توری (از بخش دارای پلاستیک) با مواد منفجره ای نمایید، که قرار است درون لوله را با آن پر کنید.

شیوه کار بدین ترتیب است که ابتدا مقداری از مواد منفجره را بر روی سطح پخش می کنید و پس از هر بار فشرده نمودن با دست، سطح بعدی از مواد را بر روی سطح قبلی قرار می دهید تا ارتفاع تقریبی این مواد به شعاع داخلی قاعده لوله یا همان نصف قطر داخلی لوله برسد.

حال به آرامی چاشنی را در مرکز سطح قرار دهید و روی آن را با سطوح دیگری از مواد منفجره به روش قبلی در فوق بپوشانید. در ادامه ی این روش در زمان فشردن مواد منفجره بر روی سطوح، این عمل را به آرامی و با صبر وحوصله ی بیشتری انجام دهید تا در زمان رول کردن توری درون آن انباشته از مواد باشد.

سر های فیوز بکار گرفته شده، که در اینجا برای نمونه یک چاشنی الکتریکی است را بایستی بیرون از توری بگذارید. برای چنین منظوری در زمان رول نمودن مواد درون توری می توانید با استفاده از یک سوراخ کوچک بر مقطع پلاستیک چسبانده شده بر روی توری و توری، سیم های خروجی از چاشنی الکتریکی را بیرون از مواد رول شده بگذارید. پس از رول کردن توری، دور توری را با چسب نواری بخوبی بپوشانید. (بر سطح توری فشار زیادی وارد نکنید)

دو سر ابتدا و انتهای توری رول شده را با اضافات پلاستیک قبلی چسبانده شده بر روی توری بخوبی ببندید و با چسب نواری آنها را نیز در جای خود تثبیت نمایید.

توجه: قسمتی را که پایانه های مرتبط با سیم های خروجی از چاشنی الکتریکی را از آنجا بیرون گذاشته اید، بخوبی با چسب آکواریوم بر روی توری محکم کنید و بگذارید خشک شود.

در صورتیکه سیم های خروجی از چاشنی الکتریکی کوتاه است، با استفاده از دو سیم دیگر و چسب سیم آنها را بلند تر کنید و پوشش داخل لوله را با یک پلاستیک ضد الکتریسسیته ی ساکنِ دیگر نیز بپوشانید.

حال در حالیکه توری رول شده را در دستان خود نگه داشته اید، این سیم ها را از سوراخ تعبیه شده در مرکز لوله عبور دهید و حرکت دست و کشش بر روی سیم های خارج شده از مرکز لوله را بگونه ای تنظیم کنید که توری رول شده شده به آرامی درون لوله قرار بگیرد. (قبلاً بایستی بوسیله جسمی نوک تیز بر سطح پلاستیکی تعبیه شده درون لوله و در مرکز لوله، که قبلاً سوراح کوچکی در آن ایجاد نموده اید، سوراخی جهت عبور سیم ها ایجاد کنید)

پس از استقرار، انتهای سیم های خارج شده از مرکز لوله را نیز با استفاده از چسب آکواریوم بخوبی بر روی لوله تثبیت نمایید. دو سر ابتدا و انتهای لوله را تمیز کنید و در پوش ها را ببندید. کار تمام است!

روش قدیمی تر و در عین حال ساده تر برای اسمبل و جاسازی چاشنی در درون مواد منفجره، با ایجاد یک درپوش انفجاری بر مجموعه ی کلی از بمب لوله ای امکان پذیر می شود، که طبعاً برتریهای روش فوق را ندارد.

در این روش نیز از خرج اصلی در درون یک لوله فولادی یا چدنی با دو درپوش فولادی یا چدنی دردو طرف آن [نظیر بمبهای لوله ای استاندارد] استفاده می شود، با این تفاوت که با استفاده از چسب آکواریوم، چاشنی بر روی درپوش سوراخدار که از آن [سوراخ بسیار کوچک] برای عبور سیمهای خروجی از چاشنی الکتریکی استفاده شده است، ثابت می شود وبا ایجاد یک سوراخ در مرکز خرج اصلی در درون لوله، این کلاهک انفجاری در داخل مواد منفجره بسته می شود. از مطالب گذشته بیاد دارید که درون تی ان تی را می توانید با ایمنی نسبی به آسانی سوراخی حفر کنید. در کار با مواد منفجره ی پلاستیکی و … نیز می توانید این سوراخ را با فشار دادن یک چوب گرد در مرکز خرج اصلی ایجاد نمایید. توجه داشته باشید این سوراخ باید به اندازه کافی عمیق باشد، که کلاهک انفجاری کاملاً در داخل مواد منفجره بدون وارد آمدن هر گونه فشار [شوک] حین بسته شدن، جای بگیرد! (تصویر «ب»)

تصویر ب


(برای مشاهده تصویر در اندازه بزرگتر بر روی آن کلیک نمایید)

بررسی جامع و طریقه ساخت چاشنی های الکتریکی و فتیله ای به زبان ساده

در یک چاشنی الکتریکی از جریان الکتریکی برای فعال کردن بمب استفاده می شود. در حالیکه برای انفجار آندسته از بمب های لوله ای که حاوی باروت سیاه هستند به آسانی می توان از یک فتیله یا یک چاشنی الکتریکی ساده ی باروتی بترتیبی که در اینجا با ساخت آن آشنا شدید استفاده نمود، در ارتباط با دیگر مواد انفجاری درجه بالا که بعنوان خرج اصلی کاربرد دارند (اینجا) این عمل به سادگی انجام پذیر نخواهد بود، زیرا که می دانیم این مواد غیر حساس بوده و انفجار آنها با یک چاشنی ساده یا فتیله به تنهایی موثرنخواهد بود.

در ساختمان یک چاشنی الکتریک پیشرفته، از باروت سیاه، نه بعنوان چاشنی مستقل، بلکه بصورت ترکیبی در ساختمان چاشنی استفاده می کنیم، بطوریکه پس از احتراق باعث انفجار مواد منفجره درجه پایین که بعنوان فعال کننده بوستر بکار رفته اند شده و متعاقباً با انفجاربوستر با انفجار ماده انفجاری درجه بالایی که بعنوان خرج اصلی بکار رفته است روبرو خواهیم بود.

براین اساس برای ساخت یک چاشنی الکتریکی پیشرفته به شیوه دست ساز به اجزاء زیر نیازمندیم:

الف) چاشنی الکتریکی باروتی ساده

ب) لوله ی محکم مقوایی یا آلومینیومی یا پلاستیکی باریک به قطر 7 یا 8 میلی متر و طول 8 یا 9 سانتی متر

ج) خرج: که از دو قسمت زیر تشکیل شده است:

1-ج) خرج اولیه: حداقل 2 الی 3 گرم از مواد حساس برای این منظور کفایت می کند، که استفاده ازفولمینات جیوه یا استون پروکسید برای چنین منظوری شایعتر است.

2-ج) خرج ثانویه: حداقل 100 الی 200 گرم از مواد نیمه حساس برای این منظور کافی است، که استفاده از پتن و آر دی ایکس در این حوزه متداول تر است.

برای ساخت این چاشنی، مقدار کمی از پتن (یا آر دی ایکس) را بر روی یک تخته آشپزی چوبی قرار دهید و با استفاده از وردنه، کریستالها را در حدی که قوامی نظیر آرد پیدا نمایند، خرد کنید.

مانند مباحث پیشین از یک وردنه و تخته ی نو استفاده کنید و از روشهای دیگری مانند استفاده از هاون و … خودداری کنید تا کریستالها به شکل یکنواختی بدور از ایجاد اصطکاک جدی میان دو سطح خرد شوند و برای احتیاط بایستی این عمل را با مقادیر بسیار کمی از پتن (یا آر دی ایکس) در دفعات جداگانه ای به آرامی انجام دهید تا همه پتن (یا آردی ایکس) مورد استفاده در اینجا بخوبی نرم شود.

یک سر لوله را با استفاده از ملاتی، که ازترکیب گچ ومقداری چسب چوب تهیه شده و در آب ملات تنها ” اندکی” رقیق شده است، بخوبی بپوشانید و بگذارید بخوبی خشک شود.

درون غلاف خالی لوله را با استفاده از پتن (یا آردی ایکس) پر نمایید و به آرامی آن را فشرده نمایید. بهتر است این کار را حتماً بصورت لایه لایه انجام دهید، بدین ترتیب که در دفعات جداگانه ای درون لوله را با مقدار کمی پتن (یا آردی ایکس) پر کنید و با استفاده از ابزار چوبی استوانه ای شکل عمل فشرده سازی را به آرامی انجام دهید.

حال حدود2 الی 3 گرم پروکسید استون (یا فولمینات جیوه) بر روی پتن (یا آر دی ایکس) فشرده در ته غلاف بریزید و آنرا با ابزار چوبی فوق به آرامی فشرده کنید. پروکسید استون (یا فولمینات جیوه) مورد استفاده خود حکم خرج کمی در انفجار پتن (یا آردی یکس) برایمان دارد. در نظر دارید پتن (یا آر دی ایکس) نقش بوستر در سازه انفجاری نهایی را بازی می کند.

در خاتمه کافی است چاشنی الکتریکی ساده باروتی را بر روی پروکسید استون قرار دهید و سرهای سیم های آن را بیرون از لوله قرار داده و با استفاده از ملاتی که در فوق آماده نموده بودید ، دهانه دیگر لوله را کاملاً بپوشانید و اجازه دهید کاملاً خشک شود. (شکل زیر)

9f5cef8ac266b6f3bc2d8d2ce5d05efe.jpg


در صورت لزوم می توان با استفاده از چسب آکواریوم در زمان بستن دو سر لوله، این چاشنی را واترپروف (ضد آب) نمود.

احتیاط: این چاشنی با اتصال یک باطری به سیم هایش منفجر می‌شود.

بدیهی است می‌توان از مدار تاخیر انداز یا مدار کنترل شونده از راه دور برای انفجار این چاشنی استفاده نمود که در سرفصلهای آینده به هریک از این موارد نیزخواهیم پرداخت.

در صورت دسترسی به بنتونیت (Bentonite)، که گونه ای رس ریزدانه ی مرغوب محسوب می شود، می توانید از آن به منظور پوشش ابتدایی و انتهایی در سر وته لوله نیز استفاده نمایید.

چنانچه به بنتونیت دسترسی ندارید، می توانید از خاک رس معمولی نیز استفاده کنید.

توجه داشته باشید پیش از استفاده بایستی خاک رس را کمی مرطوب کنید. خاک را به هیچ عنوان بحدی مرطوب نکنید، که حالت گِل و یا خمیری بخود بگیرد. کافی است آن را درون ظرفی، اندکی مرطوب نموده و با استفاده از یک قاشقک رطوبت را در سطح آن بطور نسبی پخش نمایید.

در ادامه می توانید یک سر لوله را با استفاده از لنت (چسب سیم) کاملاً مسدود نمایید و مقدار کمی بنتونیت از سر آزاد دیگر لوله به درون لوله ریخته و با عبور یک استوانه ی چوبی از داخل لوله که دارای قطری هم اندازه ی قطر داخلی لوله می باشد و قرار دادن لوله از قسمت مسدود شده بر روی سطحی هموار، بنتونیت درون لوله را با استفاده از ضربات چکش بر روی استوانه، بخوبی پرس نمایید. (این استوانه ی چوبی که ظاهر بسیار ساده ای دارد را می توانید بدون کوچکترین شبهه و با کمترین هزینه ممکن به کارگاههای خراطی سفارش دهید و در مراحل بعدی، به منظور فشردن پتن یا آر دی ایکس -به آرامی- از آن استفاده نمایید)

در پایان مراحل نیز می توانید انتهای لوله را با بنتونیت پر نموده و بر روی آن چسب سیم یزنید.

استفاده از رِزین های خاص، در چنین مقاصدی نیز متداول است. برای مثال از رزین های اپوکسی (epoxy)، که در موارد مختلفی نظیر پوشش سطح، روکش دهی و … در تزئینات ساختمان و … استفاده می شوند، به منظور انسداد دو سر لوله نیزمی توانید استفاده کنید. (استفاده از چسب های دوقلو نیز همان کار را برایتان انجام می دهد!)

توجه: متناسب با میزان فشردگی پتن (یا آر دی ایکس) مورد استفاده، که ارتباط مستقیمی با میزان نرم شدگی هریک دارد، طول لوله می تواند تغییر کند، بطوریکه در صورت لزوم بایستی از لوله باریک دیگری با طول بیشتر استفاده نمایید. جهت توضیحات بیشتر مطالعه این بخش از مطالب در اینجا را نیز توصیه می کنیم. همچنین متناسب با اندازه لامپ بکار گرفته شده، قطر لوله نیز می تواند تغییر کند. قطر لوله باید چنان باشد که لامپ بخوبی درون آن فیت یا گنجانده شود.

از چاشنی الکتریکی فوق برای انفجار کلیه مواد منفجره درجه بالا، که به خرجهای اصلی نیز شهرت دارند (اینجا) می توانید استفاده کنید، هر چند بسته به نوع خرج اصلی که مورد استفاده قرار گرفته است، می توانید از بکار بردن بوستر در ساختار یک بمب نیز صرف نظر نمایید، مگر آنکه از موادی نظیر نیترات اوره یا آمونیم، که دارای حساسیت فوق العاده کمی هستند، در خرج اصلی استفاده شده باشد. (البته بوسترها بکار گرفته می شوند، که حداکثر بازده انفجاری مطلوب را نیز منجر شوند!)

در صورت عدم استفاده از بوستر، ساختار چاشنی فوق، بصورتی که در شکل زیر مشاهده می کنید، تغییر می یابد:

Aa6008eea24c6f42a2453172d1b02c36.gif


در سازه انفجاری فوق، با استفاده از یک لوله ی محکم مقوایی یا آلومینیومی یا پلاستیکی باریک و کوتاه مانند قبل و یک چاشنی الکتریکی باروتی ساده این عمل انجام شده است. فولمینات جیوه یا پروکسید استون مورد استفاده نیز حدود 2 الی 3 گرم در نظر گرفته شده است. در زمان اسمبل نمودن چاشنی الکتریکی بصورت فوق، با قرار دادن چاشنی الکتریکی باروتی ساده در یک طرف لوله و خارج نمودن سرهای سیم های خروجی از چاشنی الکتریکی از درون لوله، آن را بوسیله چسب و … در جای خود تثبیت نموده و با ریختن ماده منفجره حساس (2 الی 3 گرم) از سر دیگر لوله، با استفاده از یک پنبه بزرگ و چسب و … سر آزاد دیگر لوله را مسدود می کنیم.

توجه: بطور کلی چنانچه بخواهید درعوض بکار گیری چاشنی الکتریکی، بمب را با استفاده از یک فتیله فعال نمایید، برای تغییر ساختار چاشنی از الکتریکی به فتیله ای کافی است در عوض استفاده از چاشنی الکتریکی باروتی ساده در فوق از فتیله در ساختمان چاشنی استفاده کنید.

ساخت چاشنی ساده الکتریکی با استفاده از باروت سیاه

این چاشنی الکتریکی در عین سادگی، در سازه های انفجاری پیشرفته تر، که درمباحث آتی به آنها خواهیم پرداخت، مورد استفاده قرار گرفته و برای ساخت آن ازیک عدد لامپ کوچک جریان مستقیم که در رشته لامپهای تزئینی بکار می رود استفاده می کنیم .

در صورت عدم دسترسی به چنین لامپهایی می توانید از یک لامپ یک و نیم ولتی معمولی چراغ قوه نیز استفاده کنید، ولی بایستی با استفاده از دو سیم، سرهای هر یک از سیم ها را به ته و بدنه لامپ توسط هویه لحیم نمایید و با استفاده از چسب سیم آنها را بخوبی از یکدیگر عایق بندی کنید، در غیر اینصورت احتمال انفجار ناخواسته در مراحل بعدی برایتان وجودخواهد داشت.

مهم: از نزدیک نمودن هویه به لامپ در مراحل بعدی، که درون لامپ از باروت سیاه پر می شود، خودداری کنید.

با استفاده از یک چراغ الکلی یا گازی قسمت برآمده بالایی لامپ را به آرامی حدود 10 ثانیه حرارت می دهیم. (تصویر زیر)

A4901126be5816d62d53814fb514d9b4.png

متعاقباً قسمت فوقانی حرارت داده شده از لامپ را درون یک لیوان آب فرو می بریم و خارج می کنیم. (شکل زیر)

15de303dd3299bcc4ea2788af9411989.png

حال به آرامی قسمت برآمده بالایی لامپ را با استفاده از یک دم باریک با احتیاط بطوریکه به المنت داخل لامپ آسیبی وارد نشود می شکنیم. (تصاویر زیر)

1ab755d1dd489dcda8efc3f7256e72ba.jpg

درون لامپ را با باروت سیاه به آرامی پر می کنیم. (تصاویر زیر)

Eb6955f7aaf2b55848d88f94da2fbb35.jpg

با استفاده از نوار چسب قسمت بالایی لامپ (بخش شکسته شده) را مسدود می کنیم. (تصاویر زیر)

8be1bc91b392709fed24afa8bc13dea1.png

کافی است دو سر سیم های لامپ به جریان مستقیمی که برای مثال از یک باطری خشک تامین می شود متصل شود تا چاشنی عمل نماید. (بدیهی است برای انفجار بمب ها سیستم های کلید زنی متعددی اعم از ساختارهای مربوط به بمب ها با سیستم های تاخیری یا آندسته از بسته های انفجاری که بصورت کنترل از راه دور و … عمل می نمایند قابل توصیف بوده و در مطالب بعدی به این مباحث نیز خواهیم پرداخت )

جهت آشنایی بهتر با ساخت اینگونه چاشنی ها، می توانید به فیلمی که در ذیل برایتان تدارک دیده ایم، نیز توجه نمایید:

پرونده:Fc181bcc08e46d83a97aea54d2563e9e.wmv

بررسی جامع و طریقه ساخت بمب های لوله ای به زبان ساده

بمب های لوله ای ، نمونه ای مناسب، ولی همچنان قدرتمند، برای تازه کاران محسوب می شوند. درابتدا سه شیوه ی استاندارد، ابتدایی و هوا پرتاب در ساخت اینگونه بمبها را به شما آموزش می دهیم:

الف) شیوه استاندارد

در این شیوه، به یک لوله فولادی یا چدنی مخصوص لوله کشی به قطر ۵ تا ۱۰ سانتیمتر و طول ۳۰ الی ۴۰ سانتی متر نیاز دارید که آن را در دو طرفش باید رزوه کنید تا بتوانید دو عدد سرپوش فولادی لوله روی آنها قراردهید.

در مرکز یکی از درپوش ها سوراخ کوچکی با مته ایجاد کنید. از این سوراخ برای عبور دادن فتیله* استفاده می کنیم. ابتدا درپوش سوراخ دار را به یک طرف لوله ببندید و یک فتیله را تا نصفه داخل آن کنید و با نوار چسب یا چسب آکواریوم آن را درسر جایش محکم کنید. حال باروت سیاه را که با شیوه ساخت آن در مطالب قبلی آشنا شده اید، از انتها با یک قاشق داخل لوله بریزید. (لوله را کاملاً پرنکنید و حدود یک چهارم آن راخالی بگذارید)

حال چند عدد دستمال کاغذی را گلوله کنید و درون لوله فرو کنید و به آرامی فشاردهید تا مواد فقط کمی متراکم شوند. با یک پنبه که کمی به الکل آغشته است لبه انتهایی لوله و همچنین درپوش را خوب تمیز کنید و اطمینان حاصل کنید که مواد داخل لوله توسط دستمال کاغذی ها خوب پوشانده شده است . حالا درپوش دوم را با احتیاط ببنید و تنها با دست سفت کنید و به هیچ وجه از آچار استفاده نکنید. بمب لوله ای شما آماده است!

تذکر مهم:

دقت کنیدکه اندازه سوراخ فتیله نباید به اندازه ای باشد که جرقه های آن قبل از تمام شدن فتیله داخل لوله بپرد. پس از روشن کردن فتیله نیز پناه بگیرید. در انتخاب سایز فتیله نیزدقت کنید تا زیر ۳۰ ثانیه منفجر نشود. پرتاب این بمب به صورت نارنجک دستی را توصیه نمی کنیم، زیرا ممکن است که فتیله آن بر اثر برخورد با زمین بشکند وبمب اصلاً منفجر نشود.

  • در نمونه های پیشرفته تر از یک بمب لوله ای، از این سوراخ برای عبور ملحقات چاشنی نیز استفاده می شود، که با نمونه های مختلفی از آنها، بطور عملی، در مباحث بعدی آشنا خواهید شد.

ب) شیوه ابتدایی

مواقعی وجود دارند که ممکن است شرایط ساخت یا سفارش برای رزوه نمودن دو طرف لوله یا تهیه دو درپوش مناسب برای طرفین لوله وجود نداشته باشد، در چنین مواقعی برای ساخت بمب لوله ای می توانید بترتیب زیر عمل کنید!

از لوله های معمولی چدنی که برای مقاصد لوله کشی بکار می روند بطول 10 سانتی متر استفاده کنید وبا استفاده از یک گیره نجاری یا آهنگری یک طرف آن را پرس نمائید. (شکل زیر)

Ced48dc4309e954c4e9fa1db6d43eca6.png

داخل لوله را با باروت سیاه، که با طرز ساخت آن در موضوعات آموزشی قبلاً آشنا شده اید، پر کنید. (حدود یک چهارم لوله باید خالی بماند)

حال یک فتیله 6 سانتی متری را به آرامی تا نصف داخل لوله کنید و سر دیگر لوله را مانند شکل زیر با احتیاط به همان روش قبلی پرس کنید.

1b85bc601abdd599e55abcb7ee82c86b.png

شکل نهایی چیزی مانند تصویر زیر است.

70f53814b96ca0b3cb5b6b694d431861.png

فتیله را آتش بزنید و بسرعت محل را ترک کنید.

می توانید بجای استفاده از فتیله از یک فشفه معمولی نیز استفاده کنید. مجدداً از پرتاب کردن لوله اجتناب کنید این امر می تواند باعث شکسته شدن فتیله حین پرتاب شود.حتماً برای اثر بخشی بهتر از لوله های فلزی استفاده کنید. لوله های پلاستیکی قدرت تخریبی مناسبی نداشته و توصیه می کنیم بطور همزمان از بیش از یک بمب لوله ای استفاده کنید.

ج) هوا پرتاب

دربمبهای لوله ای همواره با محدودیت پرتاب بمب بسمت اهداف مواجه بودید، بطوریکه بدلیل احتمال شکسته شدن فتیله در حین پرتاب، توصیه به قرار دادن بمب در محل ، آتش زدن فتیله و نهایتاً ترک محل می نمودیم.

شیوه تکمیلی در ساخت این بمبها از نوع هوا پرتاب مربوط به مواردیست، که محدودیت بالا در آن حذف گردیده است و پس از آتش زدن فتیله امکان پرتاب بمب بسمت اهداف از پیش تعیین شده برایتان وجود خواهد داشت.

در نمونه تکمیلی[هوا پرتاب] ابتدا به یک لوله فولادی یا چدنی مخصوص لوله کشی به قطر ۵ تا ۱۰ سانتیمتر و طول 35 الی 50 سانتی متر نیازمندیم، که آن را در دو طرفش باید رزوه کنید تا بتوانید دو عدد سرپوش فولادی لوله روی آنها قراردهید. برخلاف نمونه های قبلی، اینک در دهانه داخلی لوله بفاصله 5 الی 10 سانتی متری از یک سر لوله، یک جداره [سطح حائل] جوش می دهیم، بطوریکه یکی از دهانه های لوله از داخل کاملاً مسدود شود. (در صورت عدم دسترسی به وسائل جوشکاری، با استفاده از پلاستیک قطور و چسب آکواریوم نیز می توانید همین عمل را انجام دهید)

قبل از تعبیه ی جداره ی داخلی، در مرکزجداره [داخلی] بایستی یک سوراخ ایجاد کنید بطوریکه از این سوراخ برای عبور دادن قتیله استفاده می کنیم. حال فتیله را تا نصفه داخل این سوراخ کنید و با چسب آکواریوم آن را در جای خود محکم کنید.

حال با احتیاط باروت سیاه را را از انتها با یک قاشق داخل لوله بریزید. (لوله را کاملاً پرنکنید و حدود یک چهارم آن راخالی بگذارید)

حال چند عدد دستمال کاغذی را گلوله کنید و درون لوله فرو کنید و به آرامی فشاردهید تا مواد فقط کمی متراکم شوند. با یک پنبه که کمی به الکل آغشته است لبه انتهایی لوله و همچنین درپوش را خوب تمیز کنید و اطمینان حاصل کنید که مواد داخل لوله توسط دستمال کاغذی ها خوب پوشانده شده است . حالا درپوش انتهایی را با احتیاط ببنید و تنها با دست سفت کنید و به هیچ وجه از آچار استفاده نکنید. بمب لوله ای شما آماده است. (شکل زیر)

1f26e4c9c9102d2b09c90430923faacb.png

قبل از پرتاب بمب، فتیله را آتش بزنید و درپوش دیگر را مانند تصاویر زیر بسته و بمب را پرتاب نمایید. در انتخاب سایز فتیله نیزدقت کنید تا زیر ۳۰ ثانیه منفجر نشود و اندازه سوراخ فتیله نباید به اندازه ای باشد که جرقه های آن قبل از تمام شدن فتیله داخل لوله بپرد.

6e41d40adef963901ce0746c0d36a4eb.jpg

در نظر داشته باشید تعبیه جداره فلزی داخلی [اضافی] تنها به منظور محافظت بیشتر در حین پرتاب بمب آمده است وگرنه در نمونه نشان داده شده در تصاویر تنها از پوشش سلوفان و چسب آکواریوم در اطراف فتیله در دهانه ی ورودی بر روی باروت [در عوض تعبیه جداره داخلی اضافی در اطراف فتیله] استفاده شده است، بطوریکه با آتش زدن فتیله و بستن درپوش دیگر، بمب آماده پرتاب خواهد بود. درپوش ها را نیز نبایستی سفت کنید. این عمل باعث ایجاد گپ یا فاصله ی هوایی و ورود هوا به درون لوله خواهد بود. بهتر است در ساخت اینگونه بمبها از یک فتیله کند سوز بطول تقریبی 5 سانتی متر استفاده کنید.

باورهای غلط ، بررسی و ساختِ تخصصی فیوزها (فتیله) در اسمبل نمودن یک بمب با فتیله به زبان ساده

فیوزها به دو دسته ی ”کند سوز“ و ”تند سوز“ طبقه بندی می شوند که با نحوه ساخت هر یک در ذیل آشنا خواهید شد:

الف) فیوزهای کند سوز

این فیوزها بدلیل ویژگی کند سوزی – 2 اینچ در دقیقه – به این نام شهرت یافته اند. برای ساخت این فیوزها به رشته ای از پنیه یا 3 بند کفش نیاز داریم. رشته پنبه ای یا بندهای کفش را در آب گرم با صابون شستشو دهید و در آب کاملاً پاکیزه ای آب کشی نمایید. حال در یک ظرف شیشه ای 25 درصد نیترات پتاسیم (یا کلرات پتاسیم) را با 25 درصد شکر دانه ریز و 50 درصد آب گرم به لحاظ وزنی مخلوط نمایید.

رشته ی پنبه ای یا بند کفش ها را در این محلول خیس کنید و بگذارید تا خشک شوند. (در صورت استفاده از بند کفش، قبل از خشک شدن، سه رشته را به یکدیگر بخوبی تابیده و ببافید)

حال نمونه ای از فیوزها ی آماده شده را آتش بزنید و صحت عملکرد خود را مورد آزمایش قرار دهید.

ب) فیوزهای تند سوز

این فیوزها با قدرت تندسوزی بالا – 40 اینچ در دقیقه – در مواردیکه سرعت عمل بالاتری مورد نظر است کاربرد داشته و برای ساخت این فیوزها از رشته های پنبه ای نرم ( 3 رشته) و باروت سیاه استفاده می کنیم. باروت سیاه را کمی مرطوب کنید تا به شکل خمیری در آورده شود. حال سه رشته ی پنبه ای نرم را بخوبی به یکدیگر بتابانید و با باروت سیاهی که به شکل خمیری درآمده است بخوبی آغشته نموده و اجازه دهید ماده ی شکل گرفته بر روی رشته های پنبه ای بخوبی خشک شود.

در خاتمه نمونه ای آزمایشی از فیوزها را آتش زده و صحت کار خود را مورد ارزیابی قرار دهید.

باور بسیار غلط رایج در میان بسیاری ازمبتدیان انفجار یک ماده منفجره [به تنهایی] آنهم با فتیله است!

بدون تردید، مقایسه نمودن چگونگی انفجار یک بمب، که در آن به تنهایی از باروت [سیاه] استفاده شده است، با مکانیسم انفجار همان بمب، در زمانی که برای نمونه از نیترات اوره یا آمونیم و … بعنوان خرج اصلی استفاده شده باشد، متفاوت است!

یک بمب لوله ای، که در آن از باروت سیاه استفاده شده است، دارای بدنه ای است که در زمانی که از باروت سیاه پر می شود، با یک شعله کوچک منفجر می شود و در زمانی که فتیله روشن می شود به طرف پایین می سوزد تا این باروت را مشتعل کند و اشتعال باروت بدنه ی فلزی را می ترکاند.

باید در نظر داشت اگر چه بمبهای دیگری نیز که از مواد مختلف ساخته شده اند تقریباً به همان حالت عمل نموده و دارای همان قسمت هایی می باشند، که یک بمب لوله ای حاوی باروت می باشد، اما بدون استفاده از چاشنی و در صورت لزوم بوستر، رسیدن به نتایج مطلوب یا کسب حداکثر بازده انفجاری، که منجر به پراکندگی خرج اصلی به اطراف نیز نگردد، محال است!

رسیدن به انفجار اصلی در بمب لوله ای دیگری، که برای مثال در آن در عوضِ استفاده از باروت سیاه از کربن تت و … استفاده شده و هدف انفجار آن با فتیله بوده است، تنها بصورتی عملی است، که از فتیله به منظور فعال سازی چاشنی استفاده شده باشد!

ساخت یک درپوش انفجاری با امکان تعبیه فتیله در آن، همان چیزی است که در زمان اسمبل نمودن بمب لوله ای به آن نیاز خواهید داشت!

برای ساخت این درپوش، ابتدا با استفاده از لوله ی آلومینیومی یا پلاستیکی باریک و کوتاهی به قطر 7 یا 8 میلی متر و طول 8 یا 9 سانتی مترو یک فتیله، لوله را از یک طرف با استفاده از چسب سیم، بطوریکه یک سر فتیله بیرون بماند، مسدود می کنیم. (می توانید با استفاده از گره زدن فتیله نیز اینکار را انجام دهید)

حال از سر دیگر لوله، ماده حساسی مانند تتریل یا فولمینات جیوه [حدود 2 الی 3 گرم] را به درون لوله ی آلومینیومی یا پلاستیکی ریخته و سر دیگر لوله را با یک تکه پنبه بخوبی بسته و بر روی آن چسب برق بزنید.

این سازه را بر روی یکی از درپوش های مورد استفاده در بمب [لوله ای] که در مرکز [درپوش] سوراخ کوچکی به منظور عبور فتیله ایجاد نموده اید، با استفاده از چسب آکواریوم می چسبانیم.(شکل زیر)

E2d42a162487cb038a770873f9e5dca7.jpg

توجه: ایجاد یک سوراخ در مرکز خرج اصلی نیز در درون لوله، برای قرار دادن این درپوش انفجاری، ضروری است است. درون موادی مانند تی ان تی را می توانید با ایمنی نسبی به آسانی سوراخی حفر کنید. در کار با مواد منفجره ی پلاستیکی ومانند آن نیز می توانید این سوراخ را با فشار دادن یک چوب گرد در مرکز خرج اصلی ایجاد نمایید. این سوراخ باید به اندازه کافی عمیق باشد، که کلاهک انفجاری کاملاً در داخل مواد منفجره بدون وارد آمدن هر گونه فشار [شوک] حین بسته شدن، جای بگیرد!

طبیعی است در صورت لزوم و یا به منظور رسیدن به حداکثر بازده انفجاری، تعبیه بوستر در ترکیب انفجاری نیز امکان پذیر است. برای این منظور می توانید در لوله ی آلومینیومی یا پلاستیکی باریکی که بصورت فوق آماده نموده اید، یک سر لوله را با استفاده از ملاتی که ازترکیب گچ ومقداری چسب چوب تهیه شده و در آب ملات ” اندکی” رقیق شده است، بخوبی بپوشانید و بگذارید بخوبی خشک شود.

درون غلاف خالی لوله را با استفاده از حداقل 100گرم پتن پر نمایید و به آرامی آن را فشرده نمایید. بهتر است ابتدا مقدار کمی از پتن را بر روی یک تخته آشپزی چوبی قرار دهید و با استفاده از وردنه، کریستالها را در حدی که قوامی نظیر آرد پیدا نمایند، خرد کنید.

همچون گذشته بایستی از یک وردنه و تخته ی نو استفاده کنید و از روشهای دیگری مانند استفاده از هاون و … خودداری کنید تا کریستالها به شکل یکنواختی بدور از ایجاد اصطکاک جدی میان دو سطح خرد شوند و برای احتیاط بایستی این عمل را با مقادیر بسیار کمی از پتن در دفعات جداگانه ای به آرامی انجام دهید تا همه پتن مورد استفاده در اینجا بخوبی نرم شود.

حال مقدار کمی پروکسید استون [حدود 2 الی 3 گرم] بر روی پتن فشرده در ته غلاف بریزید و آن را به آرامی فشرده کنید. پروکسید استون مورد استفاده خود حکم خرج کمی در انفجار پتن برایمان دارد. (با مطالعه مطالب قبلی بدون شک دریافته اید، که در اینجا پتن برایمان نقش بوستر در سازه انفجاری نهایی را بازی می کند)

فتیله را بر روی پروکسید استون قرار دهید و سر فتیله را بیرون از لوله قرار داده و با استفاده از ملاتی که در فوق آماده نموده بودید ، دهانه دیگر لوله را کاملاً بپوشانید و اجازه دهید کاملاً خشک شود.

حال این سازه را بر روی یکی از درپوش های مورد استفاده در بمب [لوله ای] که در مرکز [درپوش] سوراخ کوچکی به منظور عبور فتیله ایجاد نموده اید، با استفاده از چسب آکواریوم چسبانده و عیناً مانند فوق عمل نمایید.

اسمبل و راه اندازی یک بمب به زبان ساده

برای ساخت یک بمب بایستی از یک ماده منفجره ی حساس، برای منفجر کردن یک ماده منفجره ی دیگر، که بیشترین تخریب را ایجاد می کند و در اصطلاح خرج اصلی نامیده می شود، استفاده نمود. به این ماده منفجره حساس، در اصطلاح، آغازگر یا چاشنی نیز اطلاق می شود.

آغازگر، ماده منفجره اولیه و خرج اصلی، ماده منفجره ثانویه نیز نامیده می شود.

بسته بندی یک بمب در ساده ترین شکل ممکن بدین ترتیب است، که چاشنی که در تماس با خرج اصلی بایستی قرار داده شود، با ماده ای خمیری نظیر خمیر بازی کودکان پوشانده می شود و فتیله انفجاری به آرامی داخل خمیر بازی قرار داده شده و سپس روشن می شود.

بدیهی است فعال سازی چاشنی، در عوضِ استفاده از فتیله، می تواند بطرق مختلفی نظیر الکتریکی نیز باشد، که بنیان و اصول اولیه در ساختِ بمب هایی نظیر ساعتی و کنترل شوند از راه دور[به طور اصلی] نیز بر همین اساس است.

گاه خرج اصلی به صورتی است، که استفاده ی تنها از یک چاشنی نه تنها منجر به رسیدن حداکثر بازده ی ممکن در خرج اصلی نیست (مانند مواد منفجره پلاستیکی)، بلکه انفجار آنها ممکن است تنها منجر به پراکندگی خرج اصلی به اطراف، بی آنکه انفجار اصلی رخ دهد، بشود. (مانند نیترات آمونیم)

در اینگونه موارد از خرجهای انفجاری دیگری، که به خرجهای میانی یا تقویت کننده یا بوستر شهرت دارند، نیز استفاده می شود، که برای تقویت قدرت انفجار یک چاشنی بکار برده می شوند.

بوسترها در عمل موادی هستند، که قدرت تخریبی آنها از چاشنی ها بیشتر و از خرج اصلی کمتر است و نسبت به چاشنی ها حساسیت کمتری نسبت به دما و ضربه دارند، ولی حساسیتشان از خرج اصلی بیشتر است.

فرآیند انفجار بگونه ایست، که خرج اصلی ، خرج میانی و چاشنی طوری در کنار یکدیگر قرار داده می شوند، که اول چاشنی منفجر شده و خرج میانی را منفجر کند و آن هم به نوبه خود خرج اصلی را منفجر کند، که تمام این موارد نیز در زمان بسیاری کوتاهی در کسری از ثانیه رخ می دهد.

رشته فوق را در اصطلاح زنجیر مهمات نیز نامند.

در این موارد بوسترها بکار گرفته می شوند، تا کار یک شوک انفجاری کمکی را برایمان انجام دهند.

موارد مرتبط با چگونگی ساخت بمبها، در انواع متعددی از ابتدایی تا پیشرفته، در این پایگاه مورد بحث قرار گرفته و متعاقباً در مطالب بعدی در اختیارتان قرار خواهند گرفت.

تذکرات مهم:

الف) در ساخت بمبهای جدید در صورت بروز هرگونه شبهه و در صورت عدم دارا بودن فضای مناسب به منظور آزمایش در طی نمودن مراحل عملی [با مقادیر کم در اجزاء بمب] بهتر است از بوستر نیز استفاده کنید!

ب) در صورت استفاده از فتیله نبایستی فتیله را با فشار تا انتها درون چاشنی فرو کنید.

ج) در مکانهایی که با میدانهای شدید الکتریکی روبرو می باشید، از چاشنی ها ی الکتریکی استفاده نکنید. برای نمونه استفاده از این چاشنی ها [الکتریکی] را در مجاورت کابلهای فشار قوی برق هیچگاه توصیه نمی کنیم

د) هر اندازه نوع ارتباطات بمب با چاشنی یا دیگر اجزا آن پیچیده تر باشد، خنثی سازی بمب دشوارتر است.

بهتر است استفاده از تله های انفجاری در بسته بندی یک بمب را نیز از نظر دور نداشته و در استفاده از گونه های مختلف و متعددی از اینگونه تله ها، که در فصول آتی به آنها خواهیم پرداخت، در خنثی سازی یا هلاکت، مزدوران را با دشواریهای عدیده ای روبرو نمائید. دارا بودن ابتکار عمل در طراحی نیز مساله ی مهمی است، که هیچگاه آن را از نظر دور نداشته باشید.

ر) اگر ماده منفجره بدون پوشش (Cap) استفاده شود [بویژه در مورد مواد منفجره ضعیفتر]، شدت انفجار و تخریب آن زیاد نخواهد بود و محوطه کوچکی را تخریب میکند. از این حیث بهتر است مجموعه ی نهایی از بمبها در درون پوششهای فلزی قرار داده شوند. (بمب های لوله ای، که در مطالب آتی به آنها خواهیم پرداخت، نمونه ی ساده و در عین حال بسیار کارآمداز اینگونه بمبها به شمار می روند، که در آنها از لوله های فلزی بعنوان پوشش استفاده شده است)

از آنجا که ماده منفجره مقدار زیادی گاز آزاد میکند، پوشش بکار گرفته شده مانع از فرار این گازها شده و نهایتاً موجب تکه تکه شدن پوشش فلزی میشود، بطوریکه قطعات ترکش با سرعت بالایی به اطراف پرتاب شده و آسیب زیادی به اطراف وارد می کند.

ز) در کار با چاشنی ها محتاط باشید. برای نمونه هیچگاه به چاشنی ها ضربه نزنید و به بدنه آنها فشار وارد نکنید و یا حتی درون بدنه محتوی چاشنی ها فوت نکنید. از نزدیک نمودن چاشنی ها به حرارت یا نگهداری درون دست یا جیبِ خود نیز خودداری نمایید.

س) قبل از کار با مواد منفجره، الکتریسیته ساکن موجود در بدن خود را با دست زدن به لوله آب، دستگیره درب و … تخلیه کنید. می توانید از دستبندهایی که بدین منظور [تخلیه الکتریسیته ساکن بدن]، به صورت آنلاین با قیمتهای مناسبی قابل تهیه می باشند، نیز استفاده کنید.

خمپاره های و راکت ها

ساخت خمپاره انداز 60 میلی متری به زبان ساده

برای ساخت این خمپاره انداز از یک لوله ی فلزی پنچ دوم اینچ بطول 120 سانتی متر استفاده خواهیم نمود.

وسایل مورد نیاز:

- لوله ی فلزی پنچ دوم اینچ بطول 120 سانتی متر

- درپوش فلزی رزوه شده

- پیچ یک هشتم اینچ (1/8 inch) به طول یک اینچ (دو و نیم سانتی متر)

- دو عدد مهره به منظور بسته شدن بر روی پیچ

- سوهان

- مته

طریقه ساخت:

لوله را از یک طرف رزوه کنید تا بتوانید درپوش را از یک طرف روی آن قراردهید. با استفاده از مته یک هشتم اینچ، سوراخی دقیقاً در مرکز درپوش ایجاد کنید. (شکل زیر)

8689551cedcda1532fba8099f0780638.jpg

انتهای پیچ را بوسیله سوهان بخوبی گرد کنید. (تصویر زیر)

26b3b024b180bf88787c8d8a142470d9.jpg

پیچ را به کمک مهره ها، در درون سوراخ تعبیه شده بر روی درپوش، مانند شکل زیر، محکم کنید:

79025e1c5001e7428af2d4ec51ba1f84.jpg

درپوش را بر سمت رزوه شده لوله قرار دهید تا مراحل ساخت این خمپاره انداز کامل شود.(شکل زیر)

0ac0936e3b0ef2254509d3e832522615.jpg

به منظور استفاده از قبضه،‌ لوله با زاویه معین در درون زمین مانند شکل زیر قرار داده می شود. انتهای لوله بایستی حداقل 60 سانتی متر در زیر زمین قرار داشته باشد. (تصویر زیر)

A2e2b0aad75f0f3794df8d17db49263d.jpg

زاویه خمپاره انداز نقش مهمی در بُرد گلوله دارد. در گلوله خمپاره انداز، خرج پرواز، که دور پره قرار می گیرد، توان اندکی برای پرتاب گلوله دارد، بنابراین معمولاً از خرج کمکی نیز استفاده می‌شود. در جدول زیرکلیه این موارد، از جمله تعداد خرج های کمکی مورد استفاده، متناسب با فاصله ی هدف از قبضه خمپاره انداز 60 میلی متری نشان داده شده است:


6a24d72d2dd8022a212dae5f127c56ee.jpg


توجه: هر یارد برابر 91.44 سانتی متر است.

ساخت ریکویل لس لانچر (Recoilless Launcher) به زبان ساده

ریکویل لس لانچر بی شباهت به نوعی راکت انداز با جهت پرتاب دو گانه نیست، که در اینجا با ساخت نمونه ساده و در عین حال موثری از این وسیله آشنا خواهید شد. از ریکویل لس لانچر می توانید جهت ایجاد صدمات بر نیروهای دولتی در حال پیشروی استفاده کنید.

وسایل مورد نیاز:

- لوله ی آب آهنی 2 تا 4 اینچی به طول 1 متر

- باروت سیاه: 200 گرم

- چاشنی الکتریکی باروتی ساده یا فتیله

- سنگ و یا تکه فلز قراضه در ابعاد حدود 1 سانتی متر به مقدار 400 گرم

- 4 تکه پارچه کتان در اندازه 50 سانتی متر در 50 سانتی متر

- سیم

- کاغذ یا کهنه

طریقه ساخت:

ابتدا لوله را به سبب وجود هر گونه ترک یا آسیب دیدگی احتمالی مورد بازرسی قرار دهید. حال باروت سیاه را در درون کاغذ یا کهنه ریخته و فتیله یا چاشنی الکتریکی باروتی ساده ای، که با طرز ساخت هر یک در مباحث پیشین آشنا شده اید را در میان باروت سیاهِ درونِ کهنه قرار داده و کهنه را با استفاده از یک ریسمان ببندید. (تصویر زیر)

B86de0a7a8917e6a0fdb4227f9ba041e.jpg

بسته حاوی باروت سیاه را در مرکز لوله قرار دهید و سرهای خروجی از چاشنی الکتریکی را از یک انتهای لوله به بیرون بکشید. در صورت لزوم با الحاق سیم های بلندتر به سرهای چاشنی الکتریکی و عایق بندی آنها با استفاده از چسب سیم اینکار را انجام دهید.

با استفاده از یک چوب صاف، در هر انتهای لوله و به آرامی یک تکه از پارچه های کتانی را بوسیله ضربات متوالی بالا و پایین چوب بداخل رانده و مسیرهای ورودی به لوله را در هر دو طرف بخوبی مسدود کنید.

سنگ یا تکه فلزات قراضه را به دو بخش یکسان 200 گرمی تقسیم کنید و هر بخش، در هر انتهای لوله را با آنها پر کنید.

مهم: یکسان بودن وزن مواد در هر طرف لوله مهم است.

مجدداً با استفاده از چوب، در هر انتهای لوله و به آرامی تکه پارچه های کتانی باقیمانده را در درون لوله، مانند قبل، محکم کنید. (شکل زیر)

150a1ab50fe894c8f4c3786dd9b3bfac.jpg

طریقه استفاده:

لوله را در روی یک درخت در مسیر حرکت نیروهای دولتی قرار دهید. (تصویر زیر)

509e8ef0f1ad68dd08731cef6f7f0f4c.jpg

بدلیل استفاده از چاشنی الکتریکی، مدار الکتریکی بوسیله باطری و سوئیچ یا کنترل از راه دور یا یک مکانیسم تاخیری بترتیبی که در مباحث اسمبل نمودن مدار بمب و تله های انفجاری آموخته اید کامل می شود.

توجه: در صورتی که در عوضِ استفاده از چاشنی الکتریکی از فتیله استفاده می کنید، بایستی قبلاً در مرکز لوله سوراخی ایجاد کنید و فتیله را از این نقطه خارج کنید.

لانچر آماده برای آتش است.

احتیاط: این وسیله از هر دو طرف شلیک می کند.

طریقه ساخت راکت لانچر به زبان ساده

راکت لانچر همان پرتاب کننده ی راکت محسوب می شود. جهت راه اندازی راکت، بویژه از راه دور، حتماً بایستی با استفاده از سازه ای که عمل سکوی پرتاب را برایمان انجام می دهد و در اصطلاح لانچ پد نامیده می شود، تنظیمات مبتنی بر زاویه پرتاب جهت شلیکهای منحنی زن را انجام دهید. نمونه های ساده ای از لانچ پدها را در اسباب بازی فروشی ها می توانید بیابید، ولی این نمونه ها از قابلیتهای ابتدایی و ضعیفی برخوردار بوده و از این حیث پیشنهاد می کنیم لانچ پد را خودتان بسازید.

شکل زیر نمونه ی ساخته شده ای از لانچ پد را به شما نشان می دهد. برای ساخت این مجموعه می توانید از ضایعات آهنگریها نیز استفاده کنید. سازوکار طراحی شده بصورتی است، که پیچهایی جهت تنظیم زاویه پرتاب در شلیکهای منحنی زن نیز در نظر گرفته شده است. میله هادی و کفی [سکوی پرتاب] نیز جهت استقرار راکت در نظر گرفته شده است. (ابعاد سازه در ساخت لانچ پد، متناسب با شکلِ حاصل از طراحی راکت متغییر است و در صورت لزوم بایستی پایه ها را نیز بر روی زمین محکم نمایید)

تصویر الف

برای مثال جهت استقرار نمونه آموزشی ساخته شده ی قبلی، در راکتها با نیروی پیشرانه انفجار باروت سیاه، می توانید در کنار راکت و روی بدنه آن یک لوله ی پلاستکی بعنوان هادی پرتاب چسبانده و راکت را بوسیله آن در داخل میله هادی قرار دهید. بیاد داشته باشید با تعبیه ی هادی پرتاب [لوله ی کوچک پلاستیکی] عمل متعادل سازی راکت را نیز بایستی مجدداً انجام دهید.

ابتدایی ترین و ساده ترین روش جهت راه اندازی راکت در راکت لانچر، بطریقه دستی است. در این روش راکت درون پرتابگر قرار داده می شود و پس از نشانه روی فتیله ی آن روشن می شود تا بطور خودبخود شلیک شود.

در نظر داشته باشید در چنین شیوه ای بایستی حتماً از یک فتیله کند سوز استفاده کنید، که شیوه ساخت آنها در موضوعات آموزشی پیشین نیز آمده است.

ایجاد احتراق با استفاده از جریان الکتریسیته نیز یکی دیگر از روشهای متداول، جهت راه اندازی راکت ها محسوب می شود. از مزایای این روش، می توان به مواردی چون راه اندازی راکت از راه دور [به تشابه آنچه که درساخت بمبهای دست ساز با قابلیت راه اندازی از راه دور آمده است] اشاره نمود، که با دانستن آنها طراحی اینگونه راکت ها [با راه اندازی از راه دور] نیز بسیار سهل و آسان خواهد بود. از این حیث پیش از طرح هر گونه سئوالی پیشنهاد می کنیم آن موضوعات را نیز بخوبی مطالعه نمایید.

ساخت اینگونه فیوزها به روشهای دست ساز متعدد است. در اینجا بر آن هستیم، که یکی از شیوه های بسیار آسان و موثر در ساخت اینگونه فیوزها را به شما آموزش دهیم.

برای طراحی این فیوزها می توان از اثر ایجاد انرژی گرمایی در مقاومتهای الکتریکی سود جست. تحقیق در این رابطه بسیار آسان است. می توانید برای نمونه یک منبع تغذیه 12 ولتی را به یک مقاومت 10 اهمی اعمال نمایید و رسیدن به مرز برافروختگی را در مقاومت مشاهده کنید.

این اثر [حرارتی] در کنار مقدار کمی ماده قابل اشتعال، که با چگونگی ساخت آن در ادامه آشنا خواهید شد، مبنای ساخت این فیوزها بشمار می رود.

مدار الکترونیکی مورد نظر به صورت زیر می باشد:

تصویر ب


با توجه به مدار الکترونیکی نشان داده شده در تصویر “ب” در فوق، ابتدا به دو سر یک مقاومت الکتریکی 10 اهم، مانند شکل “ج” در زیر، دو سیم متصل نموده و سر سیم ها را با استفاده از چسب سیم عایق بندی می کنیم.

تصویر ج

بهتر است متناسب با تعداد راکتهایی که مایل به شلیک آنها می باشید، مجموعه ای از این مقاومتها را بطور دسته ای آماده نموده و در کنار خود داشته باشید. (شکل “د”)

تصویر د


با استفاده از یک نی آشامیدنی پلاستیکی، غلافی بدور مقاومت الکتریکی ایجاد می کنیم. برای این منظور حدود 5 سانتی متر از نی را برش زده و مقاومت را مانند شکل “ر” در ذیل، درون آن قرار داده و انتهای باز [پایینی] از نی را با چسب سیم مسدود می کنیم. (مقاومت سمت راست در این تصویر را ملاحظه نمایید)

تصویر ر

65 درصد شوره یا نیترات پتاسیم (KNO3) را با 35 درصد شکر مخلوط نموده و مقدار کمی از آن را از دهانه ی باز [بالایی] نی به روی مقاومت الکتریکی می ریزیم، بطوریکه مقاومت الکتریکی را کاملاً پوشش دهد. حال دهانه باز نی را نیز با چسب سیم کاملاً مسدود می کنیم. (شکل “ز”)

تصویر ز

فیوز جهت راه اندازی راکت آماده است. کافی است آن را به یک منبع تغذیه جریان مستقیم 12 ولتی متصل کنید. می توانید به فیلم کوتاهی، که در این ارتباط نیز برایتان آماده نموده ایم در لینک زیر توجه کنید.

پرونده:آزمايش فیوز جهت راه اندازی راکت.wmv

توجه 1) در صورت بزرگ بودن دانه های شکر یا نیترات، بایستی شکر را ساییده و شوره را نیز در هاون برنجی پودر کنید.

توجه 2) قدرت آتش در فیوز، برای راه اندازی هر گونه راکت در مقیاسهای دست ساز وجود داشته و نگرانی از این بایت وجود ندارد.

طریقه ساخت راکت با نیروی پیشرانه انفجار باروت سیاه به زبان ساده

4677d0715306aa36c53dfca20f10b750.jpg

از آنجا که مقصود از ارائه ی این مطلب، بر کاربردهای جنگ افزاری از آن اتکاء دارد، لذا با ساخت نمونه ی اولیه، قادر خواهید بود با تعبیه کلاهک کوچکی حاوی ماده منفجره در راس راکت، از آنها استفاده ابزاری به منظور تخریب بیشتر نیز داشته باشید.

در ساخت این راکت [بترتیبی که در آتی تشریح می شود] از باروت سیاه ، که در یک استوانه ریخته شده و با کمک گونه ای پرس دست ساز و چکش فشرده می شود، استفاده خواهد شد. هر چند در ساخت دست ساز اینگونه راکت ها استفاده از پودر باروت سیاه بطورخشک نیز متداول است، ولی بدلیل امکان انفجار [حین فشرده نمودن] پیشنهاد می کنیم قبل از فشرده نمودن، باروت را با پاشیدن چند قطره الکل مرطوب کنید. این روش همان روش قدیمی کوبیدن خمیر باروت با الکل است که ایمن تر است.

بهتر است از اتانول 50 درصد استفاده کنید، بطوریکه با افزودن مقدار کمی اتیل الکل یا الکل میوه ی 50 درصد به باروت، مخلوط حالت خمیری پیدا می کند.

از آنجا که این عمل [افزودن اتانول] بر کیفیت باروت تا اندازه ای موثر است، تصمیم نهایی در چگونگی فشرده نمودن باروت در فرآیند ساخت اینگونه راکت ها را بر عهده ی خودتان واگذار می کنیم.

جهت درک مناسبی از مبانی اولیه در ساخت اینگونه راکتها، که به شکل منحنی زن نیز قابل استفاده می باشند، در اینجا نمونه ی اولیه و ساده ای از آنها را با برد پروازی نسبتاً مناسب برایتان آموزش می دهیم.

دانستن این مبانی همان موضوعی است، که شما را در توسعه ی این راکتها به اشکال مناسب تر در حمل کلاهکهای انفجاری بزرگتر توسط آنها کمک خواهد نمود. (در نظر داشته باشید در نمونه کوچکترِ آموزش داده شده نیز نصب کلاهک انفجاری بر روی راکت امکان پذیر می باشد)

یک لوله PVC را بطول 6 سانتی متر برش بزنید و سر و ته لوله را با استفاده از کاغذ سمباده کاملاً صاف و یکدست نمایید.

در صورت دسترسی به بنتونیت (Bentonite)، که گونه ای رس ریزدانه ی مرغوب محسوب می شود، از آن به منظور پوشش ابتدایی و انتهایی در سر وته لوله [بترتیبی که در آتی تشریح خواهیم نمود] استفاده می کنیم. چنانچه به بنتونیت دسترسی ندارید، می توانید از خاک رس معمولی نیز استفاده کنید.

پیش از استفاده بایستی خاک رس را کمی مرطوب کنید. در نظر داشته باشید خاک را بحدی مرطوب نکنید، که حالت گل و یا خمیری بخود بگیرد. کافی است آن را درون ظرفی اندکی مرطوب نموده و با استفاده از یک قاشقک رطوبت را در سطح آن بطور نسبی پخش نمایید.

در ساخت این راکت ها بطور دست ساز از وسیله بخصوصی به منظور فشرده سازی محتویات درون لوله استفاده می شود، ولی از آنجا که ساخت این وسیله بدون در اختیار داشتن تجهیزات خراطی دشوار بوده و سفارش آن نیز به مکانهای عمومی با شبهاتی همراه می باشد، روش کم هزینه و بدون دردسرتری را به شما آموزش می دهیم.

یک سر لوله ی PVC را، که به روش فوق آماده نموده اید، با استفاده از لنت (چسب سیم) کاملاً مسدود نمایید. مقدار کمی بنتونیت از سر آزاد دیگر لوله به درون لوله ریخته و با استفاده از یک استوانه ی چوبی که دارای قطری هم اندازه ی قطر داخلی لوله PVC می باشد و عبور این استوانه از داخل لوله PVC و قرار دادن لوله ی PVC از قسمت مسدود شده بر روی سطحی هموار، بنتونیت درون لوله را با استفاده از ضربات چکش بر روی استوانه، بخوبی پرس نمایید. (این استوانه ی چوبی که ظاهر بسیار ساده ای دارد را می توانید بدون کوچکترین شبهه و با کمترین هزینه ممکن به کارگاههای خراطی سفارش دهید. در نظر داشته باشید در صورت دسترسی به نمونه های فلزی از اینگونه استوانه ها هیچگاه از نمونه های فلزی به منظور انجام پرس استفاده نکنید)

برای درک بهتر این موضوع فیلمی برایتان آماده نموده ایم، پرونده:D60125932e81a696a87e1e6410683db3.wmv


در ادامه لوله PVC را از باروت سیاه فشرده، در حدی که یک و نیم سانتی متر از انتهای لوله خالی بماند، پر کنید. این کار را حتماً بصورت لایه لایه انجام دهید، بدین ترتیب که در دفعات جداگانه ای درون لوله را با مقدار کمی باروت پر کنید و با استفاده از ابزار چوبی استوانه ای شکل و چکش عمل فشرده سازی را مانند قسمت قبلی انجام دهید.

در پایان این مرحله انتهای لوله را با بنتونیت پر نموده و عمل فشرده سازی را بر روی آن با استفاده از استوانه ی چوبی و چکش مانند قبل انجام می دهیم. این عمل را نیز بایستی بصورت لایه لایه در دفعات جداگانه ای نظیر فوق انجام دهید.

حال با استفاده از یک مته ی کوچک دستی (مته ی 3 میل) شیاری در مرکز انتهای لوله، که بترتیب فوق با بنتونیت پر شده است ایجاد نمایید تا به باروت برسید. برای درک بهتر از موقعیت قرار گیری مته، لازم است در دفعات جداگانه ای مته را از درون محل بیرون بیاورید و ضمن پاک نمودن نوک آن به موادی که بدور مته چسبیده است نیز نگاه کنید، چنانچه به باروت رسیده باشید نوک مته به پودر سیاه رنگی آغشته خواهد بود. از این سوراخ برای نصب فتیله استفاده خواهیم نمود.

مرحله بعدی در ساخت این راکت، ایجاد توازن ونصب پایه تعادلی است . توجه داشته باشید نصب فتیله نیز پس از نصب پایه تعادلی خواهد بود.

جهت تثبیت در زمان شلیک و توازن سازی راکت، می توانید از پایه ای چوبی نظیر آنچه که در فیلم “1″ برایتان نمایش داده ایم استفاده کنید. معیار اصلی در توازن سازی راکت بدین ترتیب است که در زمانی که راکت را [به ترتیبی که در فیلم "1" مشاهده می کنید] بر روی انگشتان دست خود نگه داشته اید، راکت افقی بایستد. میتوانید به روش آزمون و خطا عمل نمایید و با کوتاه نمودن پایه چوبی بوسیله اره [در صورت لزوم و در فعات جداگانه] مرکز ثقل صحیح در راکت را بیابید.

فیلم دیگری که در اینجا برایتان آماده نموده ایم، نتیجه ی نهایی از پرتاب راکت را نشان می دهد. (فیلم “2″)

فیلم ”1“ (یافتن مرکز ثقل) پرونده:789736a4ad81da752cf6e8c1261ab5e4.wmv

فیلم ”2“ (پرتاب) پرونده:Df694439f635f88f20efb0043294f361.wmv

توجه: تا نتایج مطلوب از حاصل عملکرد خود را با تمرین بیشتر کسب ننموده اید، از نصب کلاهکهای انفجاری کوچک بر روی راکت خودداری نمایید و پس از روشن نمودن فتیله نیز در مکان مناسبی پناه بگیرید. (در صورت نصب کلاهک انفجاری بایستی عمل یافتن مرکز ثقل در راکت را مجدداً نظیر فوق انجام دهید)

سلاح

بازسازی فشنگهای گلوله زنی

این آموزش بر ساده ترین روش بازسازی یک فشنگ گلوله زنی، پس از شلیک در اسلحه متناظر با خود، اشاره دارد. در این روش، برای بازسازی فشنگ تنها به پوکه خالی آن پس از شلیک نیاز خواهید داشت.

تذکر: به تبعیت از آنچه که در ساخت نمونه های دست سازِ سلاح در این پایگاه نیز آمده است، در اینگونه پوکه ها مجموعه چاشنی در داخل شیاری در عقب پوکه قرار داده شده است و با برخورد سوزن به این شیار چاشنی فعال می شود.

توجه: ضربه زدن با سنگ و معیوب نمودن پوکه ها پس از شلیک توسط سربازان و اعمال مجازاتهایی مانند درج اضافه خدمت در پرونده و … در مواردی که احتمال مفقود شدن عمدی پوکه ها در میادین آموزشی در میان باشد، علیرغم بلااستفاده بودن این پوکه ها پس از شلیک، بدلیل همین مساله است. با این وجود امکان بازسازی پوکه هایی که کمی معیوب گردیده اند نیز دور از دسترس نخواهد بود.

مراحل بازسازی فشنگ بقرار زیر است:

مرحله اول: بازسازی چاشنی

چاشنی در یک فشنگ، اجزای انفجاری حساس به ضربه یا فشار را در بر می گیرد. برای بازسازی چاشنی به مواد و وسایل زیر نیازمندیم:

مواد و وسایل مورد نیاز

- پوکه خالی فشنگ

- دو عدد میخ بلند با قطر تقریبی همسان با محفظه داخلی چاشنی درعقبِ پوکه

- کبریت با سر فسفری: با اینگونه کبریتها در اینجا آشنا شدید. برای بازسازی چاشنی درهر فشنگ به 2 یا 3 عدد کبریت نیازمندید.

- گیره نجاری

- چکش

- سوهان

طریقه بازسازی:

سر یک میخ را آنقدر سوهان بزنید تا بقدر کافی، برای عبور از درون سوراخ تعبیه شده در محفظه چاشنی، سوزنی و باریک شود. (شکل زیر)

5ddc2a6a9ffa27d3343642f33981668f.jpg

حال پوکه و میخ را مانند تصویر زیر میان فکین گیره نجاری قرار دهید:

316ba6108ab30af7d32e5da675624426.jpg

سندان چاشنی که درون بدنه اصلی آن قرار دارد را بیرون بیاورید. (تصویر زیر)

96b9adc4ac56b5415e9625f2b5cbb9b6.jpg

نوک میخ دیگر را با استفاده از سوهان به شکل تخت در آورید و با استفاده از آن و چکش بخش های دندانه دار و مضرس نمایان بر سطح بدنه اصلی در چاشنی را از میان ببرید. (شکل زیر)

Da777f59ddbd7907036301c170bc5927.jpg

سرهای فسفری کبریتها را با احتیاط با استفاده از چاقو جدا نموده و بر روی سطح چوبی خشک و مسطحی هر یک را با استفاده از بخش چوبی کبریت در اندازه ی دانه های شکر خرد کنید.


احتیاط: از خرد نمودن بخش های فسفری در بیش از سه عدد چوب کبریت به شکل همزمان خودداری کنید. در غیر اینصورت با خطر انفجار حین انجام کار روبرو خواهید بود.


بخشهای فسفری خرد شده را مانند تصویر زیر درون بدنه اصلی چاشنی بریزید و با استفاده از قسمت چوبی کبریت مواد را فشرده کنید. (بدنه اصلی چاشنی بایستی کاملاً پر شود)

04d72d383b32a219ae73a908a85e8820.jpg

سندان چاشنی را مانند قبل در محفظه چاشنی جا بزنید. (شکل زیر)

5d8f4487f8ec3ad850e02967655708e5.jpg

بدنه اصلی چاشنی را که حاوی بخش های فسفری خرد شده است، مانند تصویر زیر، بر محفظه چاشنی سوار کنید.

37c4e61639f3bff72bb138dc55c4fd44.jpg

یوکه و بدنه اصلی چاشنی را میان فیکین گیره نجاری مانند تصویر زیر قرار دهید و به آرامی مجموعه را تحت فشار گیره قرار دهید تا چاشنی مانند قبل برعقب پوکه سوار شود. این چاشنی قابل بهره برداری است.


A4ca6d54daf3d7bb104f03b18edcafca.jpg

مرحله دوم: پر کردن پوکه

ساده ترین و در عین حال دسترس پذیرترین روش برای پر کردن پوکه بقرار زیر است:

وسایل و مواد مورد نیاز:

- کبریت ایمنی یا بی خطر

- چاقو

- کهنه یا پارچه مندرس

توجه: تعداد کبریتها یا اندازه پارچه، به پوکه مورد استفاده بستگی دارد. برای نمونه در یک تفنگ 7.62 میلیمتری برای پر کردن پوکه به حدود 58 عدد چوب کبریت و پارچه ای به مساحت یک و نیم سانتیمتر مربع نیاز خواهید داشت.

طریقه عمل:

سرهای هر یک از چوب کبریتها را مانند تصویر زیر با استفاده از چاقو بتراشید.

64d3da7d5632187da68f33afd112fb9f.jpg

پوکه را تا گردن با بخش های کبریتی تراشیده شده پر کنید و به کمک بخش چوبی کبریت آنها را بطورصاف و یکنواخت درون پوکه فشرده کنید.(تصویر زیر)

E35f526953688622dd7e197c34170191.jpg

احتیاط: عمل فشرده سازی را با دقت و به آرامی انجام دهید و از ضربات چکش و … بدین منظور استفاده نکنید.


حال پارچه را در گردن پوکه جای دهید. با استفاده ازبخش چوبی کبریت و ضربات متوالی پایین و بالا، کهنه را به آرامی در جای خود بخوبی محکم کنید. (شکل زیر)

033444564f23cc80355c801a8b1b4d91.jpg

مرحله سوم: نشاندن مرمی

مرمی همان سر گلوله یا پرتابه است. آسانترین روش در بکار گیری مرمی استفاده از یک پیچ حداقل به بلندی 3 سانتیمتر است که در گردن پوکه جای بگیرد. با آگاهی ازاندازه استاندارد مرمی مورد استفاده در سلاح، بخش اضافی پیچ را به کمک اره بریده و دور بیاندازید.(شکل زیر)

8cf34b2a09accbfcab7a02a92d1f65c0.jpg

پبچ را در دهانه پوکه جای دهید.(تصویر زیر)

1b1c4f4f57440e67de6998bbf3c9e284.jpg

نکته: پیچ بایستی بطور کاملاً چسبیده در دهانه فشنگ جای بگیرد؛ در غیر اینصورت فضای خالی میان دهانه پوکه و پیچ را با فشار کاغذ با بخش های چوبی کبریت پر کنید و یا قبل از جای دادن پیچ در دهانه پوکه از چسب برق در اطراف پیچ استفاده کنید.

ساخت سلاح دست ساز با مکانیزم آتش متفاوت به زبان ساده

در صورت عدم دسترسی به فشنگهای متداول تجاری، شکاری و …، این سلاح بهترین گزینه درنمونه دست ساز، توام با قدرت موثر، محسوب می شود. این سلاح دارای برد تقریبی 36 متر بوده و در آن از بخش آتش زنه ی کبریتهای متداول بعنوان نیروی پیشرانه و از یک شی فلزی ماندد یک میله فولادی یا آهنی کوچک به عنوان پرتابه استفاده می کنیم.

وسایل مورد نیاز:

- لوله فلزی بطول 24 اینچ (61 سانتی متر) و قطر اسمی یک سانتی متر (سه هشتم اینچ) با سر رزوه شده از یک طرف

- درپوش فلزی رزوه شده

- 60 عدد چوب کبریت معمولی یا بی خطر

- چوب در ابعاد 70 cm x 112 mm x 12 mm

- کبریت با سر فسفری* : کبریت‌ها را می‌توان به دو نوع اصلی تقسیم کرد؛ کبریت‌های ایمنی یا بی‌خطر که فقط در اثر اصطکاک با سطح‌های خاص روشن می‌شوند و کبریت‌هائی که در اثر تماس با هر سطح زبری شعله ‌ور می‌گردند. در اینجا استفاده از نوع دوم در اینگونه کبریتها (غیر ایمنی) و بخش فسفری بکار رفته در سر این چوب کبریتها مورد نظر است. اینگونه کبریتها را می توانید از فروشندگان لوازم شعبده بازی و مانند آن تهیه کنید.

- چسب سیم یا ریسمان محکم

- تسمه فلزی در ابعاد 10 cm x 6 mm x 4.5 mm

- دو عدد کهنه یا پارچه مندرس در ابعاد 25 mm x 30 cm و 25 mm x 75 mm

- پیچهای چوبی

- کش یا نوار لاستیکی مقاوم

- شی فلزی مانند میله فولادی یا آهنی به قطر 11 میلی متر و طول 11 میلی متر ( در صورت استفاده از انواع آلومینیومی، طول میله را به 31 میلی متر افزایش دهید و چنانچه از انواع سربی استفاده می کنید طول میله را به 8 میلی متر کاهش دهید)

- دیسک فلزی به قطر دو و نیم سانتی متر و یک و نیم میلی متر ضخامت

- پیچ به قطر دو و نیم میلی متر یا کوچکتر و مهره

- اره و سوهان

  • در صورت عدم دسترسی به کبریت با سر فسفری، از فتیله بعنوان فیوز استفاده کنید.

طریقه ساخت:

برای ساخت این سلاح دست ساز بصورت زیر عمل می کنیم:

الف) ابتدا به دقت لوله و اتصالات را از حیث وجود ترک و هرگونه آسیب احتمالی بازرسی نمایید.

ب) سوراخ کوچکی در مرکز درپوش ایجاد کنید. در صورت استفاده از فتیله، امکان عبور فتیله از این سوراخ بایستی وجود داشته باشد.

ج) چوب به ضخامت 12 میلی متر را به صورت نشان داده شده در تصویر زیر برش بزنید:

006f9ebe1b843d817943b5135d519852.jpg

از این چوب بعنوان قنداق تفنگ استفاده خواهیم نمود.

د) شکافی به عمق سه هشتم اینچ (نه و نیم میلی متر)، به شکل حرف انگلیسی V ، در بخش بالایی قنداق – قسمتِ نشان داده شده به صورت نقطه چین در تصویر- ایجاد کنید. (تصویر زیر)

B75b9f56cbce3e4a552a2bf51b8af654.jpg

ر) درپوش را بر روی لوله ببندید و آن را تنها به کمک انگشتان دست سفت کنید.

س) بر روی شکاف Vشکلِ بوجود آمده بر روی قنداق، لوله را با استفاده از ریسمان یا چسب سیم محکم کنید. (تصویر زیر)

8a1ccf53273c9ef4bc17806d2c161696.jpg

ص) تسمه فلزی بطول 10 سانتی متر و عرض 6 میلی متر و به قطر چهار و نیم میلی متر را که تهیه نموده اید بصورت حرف انگلیسی L خم نموده و سوراخهایی مانند تصویر زیربر روی آن ایجاد کنید. شکافی نیز بر بخش بلندترِ تسمه و بفاصله 12 میلیمتر از بخش خم شده با استفاده از سوهان ایجاد کنید. (تصویر زیر)

4c49cf1c756c0c4df3bb0a0f21661c5d.jpg

ط) دیسک فلزی را با استفاده از پیچ و مهره بر روی تسمه فلزی سوار کنید. (شکل زیر)

2041553a0765a4f9ff8fd8eed26e36d2.jpg

این مساله تنها به منظور حفظ ایمنی در زمان شلیک بوده و سبب انحراف اثرات ناشی از بخارات انفجار از درون سوراخ تعبیه شده بر روی درپوش در زمان شلیک می شود.

ط) تسمه فلزی را بر روی قنداق، با استفاده از یک میخ چوبی، سوار کنید. موقعیت سوار نمودن تسمه بصورتی است که سرپیچی که دیسک را بر روی تسمه نگه می دارد بر نقطه ی اصابت بر سوراخ ایجاد شده بر روی درپوش منطبق شود. (تصویر زیر)

762bdae454f6e38b207effa54f8b64cc.jpg

ع) بر طرفین قنداق و به فاصله حدود چهار اینچ (10 سانتیمتر) از تسمه فلزی، دو پیچ چوبی نصب کنید. با استفاده از دو کش یا نوار لاستیکی مقاوم، یک سر از هر کدام را بر بخش شیاردار تسمه فلزی سوار کنید و انتهای هر یک را بر روی دو پیچ چوبی تعبیه شده بر روی قنداق بخوبی با استفاده از گره محکم کنید. (شکل زیر)

293cc6146caa2bbd5f10e43bb4ef47fc.jpg

طریقه استفاده:

1) سرهای 60 عدد چوب کبریت معمولی یا بی خطر را با استفاده از چاقو جدا کنید و آنها را داخل لوله بریزید.


2) کهنه در ابعاد 25 mm x 30 cm را از یک انتها سه مرتبه بر روی خود تا بزنید. (شکل زیر)

C7170b6947d6b7f232690f100d161f5e.jpg

کهنه را داخل لوله بر روی سرهای جدا شده از چوب کبریتها قرار دهید. با استفاده از یک چوب و ضربات متوالی پایین و بالا، کهنه را به آرامی در جای خود بخوبی محکم کنید.(تصویر زیر)

22f979bcac884c159e39845668fd8f96.jpg

3) شی فلزی که قرار است از آن بعنوان مرمی (سر گلوله) استفاده کنید را درون لوله قرار داده و کهنه در ابعاد 25 mm x 75 mm را درون لوله بر روی آن قرار دهید و با استفاده از یک میله چوبی آن را با احتیاط در جای خود محکم کنید.


4) با استفاده از دو عدد کبریت با سر فسفری، سر فسفری از هریک را با احتیاط با استفاده از چاقو جدا کنید. (شکل زیر)


27798269433c27cc73598e9969e3f66a.jpg


5) یک بخش از سرهای فسفری جدا شده را بروی سوراخ ایجاد شده بر روی درپوش قرار داده و با استفاده از بخش انتهایی و چوبی از یک چوب کبریت آن را به آرامی بداخل فشار دهید.


6) دومین بخش فسفری جدا شده را بر روی یک تکه چسب سیم بچسبانید و چسب سیم را بگونه ای که بخش فسفری چسبانده شده دقیقاً بر محل سوراخ تعبیه شده بر روی درپوش واقع شود قرار دهید. (شکل زیر)


94b2bc898329cd6741620b12f1779e95.jpg


7) به منظور شلیک کافی است تسمه فلزی را به عقب کشیده و به محض آمادگی رها کنید.


نکته: در صورت عدم دسترسی به کبریت با سر فسفری، می توانید از فتیله نیز، در عوض بکار گیری تسمه فلزی بصورت فوق، در ساختمان سلاح استفاده کنید. موارد عمده ی استفاده از فتیله در اینگونه موارد بیشتر در زمان استفاده از سلاح در طراحی یک حمله انتحاری بعنوان تله مورد نظر قرار می گیرد، که در ذیل به این موضوع پرداخته شده است:


به منظور استفاده از فتیله، درپوش تعبیه شده بر یک انتهای لوله را باز کنید. یک انتهای فتیله را گره بزنید. سر دیگر فتیله را از درون سوراخ درپوش عبور دهید، بطوریکه در زمان بسته شدن درپوش بر روی لوله، بخش گره زده شده داخل لوله قرار بگیرد.

مراحل 1 تا 3 در فوق را عیناً تکرار کنید. برای شلیک می توانید فتیله را آتش بزنید، ولی طراحی فعال ساز فیوز بصورت کششی، که بکارگیری سلاح بعنوان ابزاری در طراحی یک حمله انتحاری [بعنوان تله] را نیز امکان پذیر می نماید، مناستر است.

بدین منظور؛ مطابق تصویر زیر و بوسیله ریسمانی چند چوب کبریت ]معمولی[ را نزدیک بخش بیرونی درپوش بر روی فتیله گره بزنید. (انتهای برهنه ی فتیله بایستی بخوبی داخل سرهای چوب کبریتها مانند تصویر جای بگیرد)

0eac51352c953588a079c1f04f865ad2.jpg

با استفاده از بخشِ سمباده ایِ یک بسته چوب کبریت و پیچاندن این بسته بر روی چوب کبریتها، بطوریکه طرف سمباده ای در تماس مستقیم با سرهای چوب کبریتها قرار بگیرد، به کمک ریسمانی بخش سمباده ای را بر روی چوب کبریتها مانند تصویر زیر بوسیله گره مستقر می کنیم. (ریسمان را خیلی سفت نکنید)

6b7cfe62bd5e568c1c0b5df01329da82.jpg

به منظور شلیک کافی است بخش سمباده ای قرار گرفته بر روی چوب کبریتها را سریع و محکم به سمت خود بکشید.

بدیهی است بکار گیری سلاح در زمان طراحی یک تله از نوع کششی به تشابه آنچه که در تله های انفجاری آمده است بدین ترتیب نیز امکان پذیر می شود.

تست ایمنی:

این تست به تشابه آنچه که در بخش «ساخت تپانچه دست ساز 9 میلیمتری به زبان ساده» آمده است انجام می شود.

طریقه ساخت شاتگان به زبان ساده

در حالی که قطر داخلی لوله در تفنگهای گلوله زنی را کالیبر ( Caliber ) می گویند، که برحسب میلیمتر یا اینچ بیان می شود، در شاتگانها، قطر داخلی لوله را نمره یا مقیاس ( Gauge ) می گویند و واحد خاصی نیز ندارد. متداولترین نمره در شاتگانها نمره 12 است. برای ساخت یک شاتگان نمره 12، از لوله های آب یا گاز فولادی سه چهارم اینچ استفاده می کنیم.

وسایل مورد نیاز:

- چوب در ابعاد 2 inches x 4 inches x 32 inches

- لوله سه چهارم اینچ فولادی بطول 20 یا 30 اینچ با سر رزوه شده از یک طرف

- کوپلینگ فولادی سه چهارم اینچ

- توپی انسداد لوله سه چهارم اینچ

- تسمه فلزی در ابعاد یک دوم اینچ در یک شانزدهم اینچ در 4 اینچ

- ریسمان محکم حدود 100 متر

- سه عدد پیچ چوبی

- میخ سرتخت نمره 6 یا 8

- مته

- اره

- سوهان

- لاک الکل یا اسپری کیلر

- کش یا نوار لاستیکی مقاوم

طریقه ساخت:

برای ساخت این شاتگان بصورت زیر عمل می کنیم:

الف) ابتدا به دقت لوله و اتصالات را از حیث وجود ترک و هرگونه آسیب احتمالی بازرسی نمایید. بطور پیش فرض، قطر و داخل لوله را با استفاده از یک فشنگ نمره 12 چک کنید. فشنگ بایستی بصورت مناسبی بدون فشار اضافی بطور کامل درون لوله جای بگیرد ولی ،امکان عبور انتهای پوکه در لبه ی برنجی دور تا دور نبایستی وجود داشته باشد. همچنین قطر خارجی لوله نبایستی کمتر از یک اینچ باشد. ( هر اینچ معادل دو ممیز پنجاه و چهار صدم سانتی متر است)

ب) چوب را به صورت نشان داده شده در تصویر زیر برش بزنید:

876abf738d5c2b512e53f4ee29d3fad1.jpg


از این چوب بعنوان قنداق تفنگ استفاده خواهیم نمود.

ج) شکافی به عمق سه هشتم اینچ، به شکل حرف انگلیسی V، در بخش بالایی قنداق – قسمتِ نشان داده شده به صورت نقطه چین در تصویر- ایجاد کنید. (تصویر زیر)


B75b9f56cbce3e4a552a2bf51b8af654.jpg


د) کوپلینگ را بر روی لوله محکم کنید.

ر) بر روی شکاف V شکلِ بوجود آمده و لوله، اسپری کیلر بپاشید و یا بر سطح هر یک لاک الکل مالیده و مادامی که این سطوح مرطوب می باشند، با قرار دادن لوله بر شکاف V شکل و استفاده از ریسمان به شکل دو لایه، لوله را بر روی قنداق محکم کنید. در زمان پیچیدن هر لایه از ریسمان، مجدداً از اسپری کیلر یا لاک الکل بر روی سطوح حتماً استفاده کنید. (شکل زیر)

Fcbb9d3d44e911e1afacefbc47fa74a6.jpg

س) سوراخی دقیقاً در مرکز توپی انسداد لوله ای که تهیه نموده اید ایجاد کنید. این سوراخ بایستی برای عبور میخی، که دربخش بعدی بر روی آن سوار خواهد شد، به اندازه کافی مناسب باشد. (تصویر زیر)

821bd92996f777e318e0aebd090b6d24.jpg


ص) انتهای رزوه شده از توپی انسداد لوله را سوهان بزنید تا به شکل تخت و یکنواختی در آورده شود. (شکل زیر)

74ff7d82c73c60192cbf5c4a9f33e57b.jpg


ط) میخ را بر روی سوراخی که در مرکز توپی انسداد لوله ایجاد نموده اید فشار دهید تا میخ بخوبی بر بخش مربعی شکلِ توپی انسداد لوله، مانند تصویر زیر، سوار شود. بخش بیرون زده ی میخ از توپی بایستی به مقدار یک سی و دوم اینچ تقلیل داده شود. از این نظر قسمت اضافی میخ را بصورت صاف بریده و در صورت لزوم با استفاده ازسوهان آن را صاف کنید.

E1e204b9e73f82875f89bc8a53dacee0.jpg


ع) توپی انسداد لوله را داخل کوپلینگ سوار کنید.

ف) تسمه فلزی بطول 4 اینچ و عرض یک دوم اینچ و به قطر یک شانزدهم اینچی را که تهیه نموده اید بصورت حرف انگلیسی L خم نموده و سوراخی در آن به منظور سوار نمودن یک پیچ چوبی ایجاد کنید. شکافی نیز بر بخش بلندترِ تسمه و بفاصله یک دوم اینچ از بخش خم شده با استفاده از سوهان ایجاد کنید. (تصویر زیر)

6564a3d390d909450d7f7e1d67de90e8.jpg


ک) تسمه فلزی را بر روی قنداق، با استفاده از یک میخ چوبی، سوار کنید. موقعیت سوار نمودن تسمه بصورتی است که بخش نوک یا بالایی تسمه، میخ را نشانه برود و به تعبیر دیگر بر نقطه ی اصابت بر میخ منطبق شود. (تصویر زیر)

704afe1bc25f48ea0e5945d3cf40e3c4.jpg


ل) بر طرفین قنداق و به فاصله حدود چهار اینچ از تسمه فلزی، دو پیچ چوبی باقیمانده را سوار کنید. با استفاده از دو کش یا نوار لاستیکی مقاوم، یک سر از هر کدام را بر بخش شیاردار تسمه فلزی سوار کنید و انتهای هر یک را بر روی دو پیچ چوبی تعبیه شده بر روی قنداق بخوبی با استفاده از گره محکم کنید. (شکل زیر)

A4e23d7f1ce2ef28aa1474d08ef9b030.jpg


تست ایمنی:

انجام این تست قبل از شلیک سلاح بوسیله دست ضروری است و مانند بخشهای قبلی در اینجا انجام می شود.

طریقه استفاده:

الف) پر کردن تفنگ:

- توپی انسداد لوله را از درون کوپلینگ باز کنید. (شکل زیر)

Beb44ce2b19b0e5a19dec12d15581290.jpg


- فشنگ را درون لوله قرار دهید.(تصویر زیر)

Cdd22a28c9b690f5aa7874b80f8a7e5d.jpg


- توپی انسداد لوله را درونِ کوپلینگ محکم نمایید.

ب) شلیک:

- تسمه فلزی سوار شده برقنداق تفنگ را به کمک انگشت شست دست به عقب کشیده و نگه دارید. (تصویر زیر)

E614ab5dec4e23f38d107e17fdfa097e.jpg


- به منظور شلیک کافی است تسمه را رها کنید.

ج) خالی کردن تفنگ:

- توپی انسداد لوله را از درون کوپلینگ باز کنید.

- پوکه را به بیرون برانید.

ساخت تپانچه دست ساز کالیبر 0.45 اینـچ به زبان ساده

برای ساخت این تپانچه از لوله های آب یا گاز فولادی سه هشتم اینچ استفاده می کنیم.

وسایل مورد نیاز:

- لوله فولادی سه هشتم اینچ (به قطر اسمی 1 سانتی متر) و طول 15 سانتی متر با سرهای رزوه شده از دو طرف

- دو عدد کوپلینگ لوله ی رزوه شده به منظور قرار گرفتن در دو سر لوله ی فولادی

- دو عدد توپی انسداد لوله به منظور قرار گرفتن بر هر یک از کوپلینگهای لوله

- چوب در اندازه بیست و یک و نیم سانتی متر در شانزده و نیم سانتی متر به ضخامت دو و نیم سانتی متر (21.5 cmx 16.5 cmx 2.5 cm)

- میخ سر تخت یک شانزدهم اینچ (میخ به قطر یک و نیم میلی متر)

- دو عدد پیچ چوبی یک شانزدهم اینچ (پیچ چوبی به قطر یک و نیم میلی متر)

- تسمه فلزی در ابعاد 5 اینچ در یک چهارم اینچ در یک هشتم اینچ یا دوازده و نیم سانتی متر در 6 میلی متر به ضخامت سه میلی متر (12.5 cmx6 mmx3 mm)

- کش یا نوار لاستیکی مقاوم (2 عدد)

- میله چوبی یا فلزی یک چهارم اینچ (به قطر 6 میلی متر) به طول 8 اینچ (20 سانتی متر)

- نوار چسب

- اره

طریقه ساخت:

هدف از ارائه ی این مطالب آشنایی بیشتر با چگونگی ساخت و اسمبل نمودن اجزای یک سلاح بطور دست ساز می باشد، بطوریکه در عمل با آموختن هر یک از این شیوه ها قادر خواهید بود دست به ابتکار عملهای گوناگونی در ساخت سلاح بزنید.

برای ساخت این تپانچه بصورت زیر عمل می کنیم:

الف) ابتدا به دقت لوله و اتصالات را از حیث وجود ترک و هرگونه آسیب احتمالی بازرسی نمایید. بطور پیش فرض، قطر و داخل لوله را با استفاده از یک فشنگ 0.45 اینچ ، چک کنید. فشنگ بایستی بصورت چسبیده بدون فشار اضافی بطور کامل درون لوله جای بگیرد.

این قاعده کلی را به لحاظ حفظ ایمنی در زمان شلیک نیز بخاطر داشته باشید که: «قطر خارجی لوله نبایستی کمتر از یک و نیم برابر قطر گلوله باشد.»

ب) مراحل «د»، «ر» و «ز» در اینجا را عیناً تکرار کنید.

ج) چوب را در ابعاد زیر برش بزنید. (تصویر زیر)

755cf550108eda7a0302786e61ebe84a.jpg


از این قطعه بعنوان دسته تپانچه استفاده خواهیم نمود.

د) در بالای دسته ی تپانچه شیارعمیقی به شکل V مانند تصویر زیر ایجاد کنید:

D13ad345efbdf50d069c43941a3e1370.jpg


ر) کوپلینگها را بروی لوله ببندید و توپی انسداد لوله را بر روی [داخل] یکی از کوپلینگها سوار نمایید. (شکل زیر)

3e2e66d14b705e59b3f6d3d1366b6376.jpg


س) لوله را بر بخش V شکل در بالای دسته تپانچه سوار نموده و با استفاده از نوار چسب آن را مانند تصاویر زیر در جای خود محکم کنید:

Ede93dff6f39cee7c60343d92b56d721.jpg



3f6d706ceb80fdeb3b7d693d768de67f.jpg


ص) مراحل «ض» و «ط» در اینجا را عیناً تکرار کنید.

تذکر: تست ایمنی سلاح را به تشابه آنچه که در قبل آمده است انجام دهید.

تعبیه ماشه:

تعبیه ماشه بر روی تپانچه اختیاری است. با استفاده از یک پیچ 4 اینچی (به طول 10 سانتی متر) و یک مهره می توانید این ماشه را بصورت زیر بر روی تپانچه ایجاد کنید:

پیچ را مانند تصویر زیر خم نموده و با ایجاد نمودن سوراخی بوسیله مته در درون دسته تپانچه مراحل اسمبل نمودن سلاح را بصورتی که در شکل زیر مشاهده می کنید تغییر دهید:

15a3489e560fb29393fe3b81905ea5b2.jpg


همانطوریکه در تصویر فوق ملاحظه می شود با تغییر موضع کش یا هر یک از نوارهای لاستیکی مورد استفاده و قرار دادن پیچ در درون سوراخ ایجاد شده، تسمه فلزی بوسیله آن [پیچ] در زمان شلیک نگاه داشته می شود. (می توانید بدون تغییر موضع هر یک از کش ها یا نوارهای لاستیکی مورد استفاده ، هر یک از آنها را مانند قبل جداگانه از کوپلینگ (بوشن) جلویی بر دو شکاف کوچک ایجاد شده بر طرفین و در بالای تسمه فلزی نیز سوار کنید )

توجه: به منظور استفاده از سلاح بایستی ابتدا توپی انسداد لوله ای را که بر کوپلینگ پشتی در عقب لوله سوار شده را باز کنید. حال اطراف زه فشنگ را مانند تصویر زیر با پیچاندن ریسمانی قطورتر نمایید تا امکان عبور پوکه از درون لوله، به هنگام شلیک، سلب شود.

014d20bab8492d546c2234da2c180657.jpg


فشنگ را درون لوله مانند تصویر زیر قرار دهید:

13b3bb37c50daa4e7f2515af21528ab2.jpg


توپی انسداد لوله را مجدداً متصل کنید.

در زمان شلیک کافی است تسمه فلزی را به عقب کشیده و پیچ را بر روی آن مانند تصویر زیر قرار دهید و به محض آمادگی، ماشه [مهره] تعبیه شده بر انتهای دیگر پیچ را به داخل فشار دهید.

3834dbe1153451be39ebe094395a4f1b.jpg


به منظور خارج نمودن پوکه نیز کافی است از میله چوبی یا فلزی یک چهارم اینچ (به قطر 6 میلی متر) به طول 8 اینچ (20 سانتی متر) استفاده کنید. ابتدا توپی انسداد لوله را باز کنید و میله را از بخش جلویی داخل تپانچه نموده و پوکه را به بیرون برانید. (تصویر زیر)


9f14192889c4efbde684e9cc7907659c.jpg

ساخت تپانچه دست ساز 9 میلیمتری به زبان ساده

برای ساخت یک تپانچه دست ساز 9 میلی متری، که گروه وسیعی از فشنگ های سلاح های کمری را شامل می شود، از لوله های آب یا گاز فولادی یک چهارم اینچ، استفاده می کنیم.

وسایل مورد نیاز:

- لوله یک چهارم اینچ فولادی بطول 4 تا 6 اینچ

- توپی انسداد یک چهارم اینچ جهت مسدود كردن لوله

- دو عدد کوپلینگ (بوشن) لوله فولادی

- تسمه فلزی در ابعاد حدود یک هشتم اینچ در یک چهارم اینچ در 5 اینچ (1/8×1/4×5)

- کش یا نوار لاستیکی مقاوم (2 عدد)

- میخ سر تخت نمره 6 یا 8 به قطر تقریبی یک شانزدهم اینچ

- دو عدد پیچ چوبی نمره 8

- چوب در ابعاد 8 اینچ در 6 اینچ در 1 اینچ (8x6x1)

- مته

- میله چوبی یا فلزی یک چهارم اینچ بطول تقریبی 8 اینچ

طریقه ساخت:

الف) ابتدا به دقت لوله و اتصالات را از حیث وجود ترک و هرگونه آسیب احتمالی بازرسی نمایید. بطور پیش فرض، قطر و داخل لوله را با استفاده از یک فشنگ 9 میلی متری، چک کنید. مرمی (سر گلوله) بایستی بدون هرگونه نیروی اضافی در درون لوله جا شود، در حالی که بالعکس، کارتریج ، که دارای یک پوکه بوده و مرمی ، باروت و چاشنی را در یک واحد مستقل یکپارچه می کند، نبایستی امکان عبور از درون لوله را داشته باشد. همچنین قطر خارجی لوله نبایستی کمتر از پانصد و سی و شش هزارم اینچ (یک ممیز سی و هفت صدم سانتی متر) باشد. در حقیقت قطر خارجی لوله باید چنان باشد که از یک و نیم برابر قطر گلوله کمتر نباشد.

ب) با استفاده از مته ی نه شانزدهم اینچ ( 9/16 اینچ) سوراخی به طول 3/8 اینچ (حدود 1 سانتی متر) در جفت کوپلینگ (بوشن) لوله فولادیِ تهیه شده ایجاد کنید. بخش مته شده با یستی به طور محکم بر بخش صاف لوله سوار شود. (تصویر زیر)

44f574dc8d65a12468daaabd4d878db5.jpg


ج) با استفاده از یک مته ی بیست و پنج شصت و چهارم اینچ (25/64 اینچ) سوراخی بطول سه چهارم اینچ (حدود یک ممیز 9 دهم سانتی متر) داخل لوله ایجاد کنید. در چنین وضعیتی وقتی کارتریج داخل لوله قرار داده می شود، پایه یا انتهای آن بایستی بر بخش انتهایی لوله مانند تصویر زیر منطبق باشد و بدین ترتیب در ادامه ی کار، بر روی بخش انتهایی [لوله] که مته نموده اید، کوپلینگ سوار و محکم می شود.

6195d15fa7b77184c0bd5bcebc61bc0d.jpg


د) سوراخی دقیقاً در مرکز توپی انسداد لوله ای که تهیه نموده اید ایجاد کنید. این سوراخ بایستی برای عبور میخی، که دربخش بعدی بر روی آن سوار خواهد شد، به اندازه کافی مناسب باشد. (تصویر زیر)

Eafa519c100f372d1d8eff137be94819.jpg

ر) میخ را بر روی سوراخی که در مرکز توپی انسداد لوله ایجاد نموده اید فشار دهید تا میخ بخوبی بر بخش مربعی شکلِ توپی انسداد لوله، مانند تصویر زیر، سوار شود. بخش بیرون زده ی میخ از توپی بایستی به مقدار یک شانزدهم اینچ تقلیل داده شود. از این نظر قسمت اضافی میخ را بریده و بخوبی سوهان بزنید و آن را گرد کنید.

F0ffd3765768719c8023b40dd259beaa.jpg


ز) تسمه فلزی را مانند شکل زیر بصورت U خم کنید و دو سوراخ در آن به منظور سوار نمودن پیچهای چوبی ایجاد کنید و با استفاده از سوهان دو شکاف کوچک نیزدر بالای آن ایجاد نمایید. (تصویر زیر)

98a52cf19f46da2e10076abc31dc3bc8.jpg


س) با استفاده از اره، قطعه چوبی که به ضخامت یک اینچ (معادل دو ممیز پنجاه و چهار صدم سانتی متر) تهیه نموده اید را بصورت زیر شکل دهید:


8dda8442392d4e30c9dbedbe7226acd0.jpg


از این قطعه بعنوان دسته تپانچه استفاده خواهیم نمود.

ش) با استفاده از مته ی نه شانزدهم اینچ ( 9/16اینچ) سوراخی بطور سرتاسری، مانند شکل زیر، در دسته تپانچه ایجاد کنید. همانطوریکه در این تصویر مشاهده می کنید مرکز سوراخی که با مته در دسته ی تپانچه ایجاد می کنید لازم است حدود یک دوم اینچ از بخش بالایی آن فاصله داشته باشد.

1caaa991bcaf57b73459d3ecc127f72e.jpg


ص) لوله را نظیر شکل زیر، از درون سوراخ سرتاسری ایجاد شده در درون تپانچه، عبور دهید. کوپلینگ (بوشن) جلویی را متصل نموده و توپی انسداد لوله را داخل کوپلینگ (بوشن) عقبی وصل کنید.

Ea15c911e562c77c1a6dfe3d74339ce4.jpg


ض) تسمه فلزی را بر طرفین دسته تپانچه، با استفاده از میخهای چوبی، سوار کنید. موقعیت سوار نمودن تسمه بصورتی است که بخش نوک یا بالایی تسمه، میخ را نشانه برود و به تعبیر دیگر بر نقطه ی اصابت بر میخ منطبق شود. (تصویر زیر)

Ac0e7aaf11e6f0710329914f1d6cbd0e.jpg


ط) هر یک از کش ها یا باند های لاستیکی را جداگانه از کوپلینگ (بوشن) جلویی بر دو شکاف کوچک ایجاد شده بر طرفین و در بالای تسمه فلزی سوار کنید تا مراحل ساخت سلاح به اتمام برسد. (شکل زیر)

62771d0a2f3dc8d394d72c6fd1a1b76d.jpg


طریقه استفاده از تپانچه:

1) توپی انسداد لوله ی تعبیه شده بر کوپلینگ (بوشن) عقبی را بردارید. (تصویر زیر)

7e66d4a646bf1a16a99b53565ff4c511.jpg


2) فشنگ را داخل لوله قرار دهید. (شکل زیر)

906559fcd287dde7c11ef08fb2b99e7b.jpg


3) توپی انسداد لوله را مجدداً جا بزنید.

4) تسمه فلزی سوار شده بر دسته تپانچه را به کمک انگشت شست دست به عقب کشیده و نگه دارید. (تصویر زیر)

D581ff571f2f8c1ce76ab7ec793bffb2.jpg


5) به منظور شلیک کافی است تسمه را رها کنید.

6) به منظور خارج نمودن پوکه از درون تپانچه، از میله چوبی یا فلزی به قطر یک چهارم اینچ بطول تقریبی 8 اینچ، که قبلاً تهیه نموده اید باید استفاده کنید. ابتدا توپی انسداد لوله ی تعبیه شده بر کوپلینگ (بوشن) عقبی را بردارید و میله را از بخش جلویی داخل تپانچه نموده و پوکه را به بیرون برانید. (تصویر زیر)

Adb3c15644a3d107b22ec56306e11007.jpg


تست ایمنی:

انجام این تست قبل از شلیک سلاح بوسیله دست ضروری است:

1) مانعی مانند یک تخته سنگ بزرگ یا یک درخت بزرگ که بتوانید در پشت آن پناه بگیرید را انتخاب کنید.

2) سلاح را بر روی وسیله ای مانند میز یا هر وسیله ی سخت دیگری در فاصله 3 متری از مانع سوار و محکم کنید.

3) ریسمان محکمی را به تسمه فلزی سوار شده بر روی دسته تپانچه متصل کنید.

4) انتهای دیگر ریسمان را دست گرفته و به پشت مانع بروید.

5) ریسمان را به عقب بکشید تا تسمه فلزی به عقب رانده شود.

6) ریسمان را رها کنید تا عمل شلیک انجام شود. (اگر تپانچه قادر به شلیک نبود می توانید از کش یا نوار لاستیکی کوتاهتری استفاده کنید و یا تعداد آنها را افزایش دهید)

مهم: حداقل 5 گلوله از پشت مانع شلیک کنید و پس از آن از سلامت اجزای سلاح نیز اطمینان حاصل کنید.

سلاحهای خفیف


سلاحهای خفیفی مانند تفنگهای بادی، که به طور گسترده ای موجودند، برای برخی اعمال خرابکاری مفید هستند.

تبدیل پرتابه (ساچمه) بکار گرفته شده در آنها به انواع انفجاری یا سمی، استفاده از آنها را در اهداف مرتبط با یک ترور انتخابی و یا خسارت به اموال عملی تر می کند.

ساچمه ها در انواع مختلفی چون سرتخت، نوک‌ گرد، سرگود و نوک ‌تیز یافت می شوند، که در تحقق چنین اهدافی می بایستی نوع سرگود از آنها را تهیه کنید.

الف) پرتابه های انفجاری

برای ساخت اینگونه پرتابه ها کافی است ساچمه سرگود را از نوک با یک ماده انفجاری حساس به ضربه مانند تتریل و … پر کنید و با چسب قطره ای روی آنرا بخوبی مسدود نمائید و بگذارید چسب بخوبی خشک شود. (شکل زیر)

2c8c182c5e0ca261221f7b6e6e9335bd.png

ب) پرتابه های سمی

در ساخت انواع سمی از ساچمه ها، می توانید درون ساچمه را با کلرید پتاسیم پر کنید. مقادیر بیش از حد آن درخون موجب ایست قلبی می شود. ( پر نمودن قسمت فوقانی از یک ساچمه ی سرگودِ 5/5 برای این منظور در مقادیر یاد شده کفایت نموده و با ایجاد جراحت و ورود به جریان خون، قلب را از حرکت باز می دارد)

در عین آگاهی از روش ابتدایی فوق، در استفاده از سموم قدرتمندی چون ریسین[ مبحث سموم] نیز هیچگاه غافل نباشید، بطوریکه برای پوشاندن بخش فوقانی سرگود از ساچمه و جلوگیری از بیرون ریختن ماده سمی تعبیه شده در آن نیز بهتر است از فویل های آلومینیومی استفاده نمایید.

می توانید با استفاده از سوراح کن های متداول کاغذ بر روی تکه ای از یک فویل آلومینیومی تعدادی سوراخ ایجاد نموده و تکه های جدا شده از فویل را برای استفاده در انتهای مراحل ساخت به کناری بگذارید. (شکل زیر)

4900853bc02fd04cd6a101f036cb3a49.jpg

حال قسمت سرگود از ساچمه را با ماده سمی همانند شکل زیر پر کنید.

4653dece13e845a7b5cfa02b43e47b8b.jpg

با استفاده از یکی از فویلهای گردِ آلومینیومی که آن را تنها به مقدار کمی چسب آعشته نموده اید قسمت سرگود از ساچمه را مسدود نمائید. (تصویر زیر)

Cc34deb9c254b09c5482143d5c62ada9.jpg

پس از اینکه چسب بخوبی خشک شد، اضافات لبه های فویل چسبانده شده را بسمت پایین صاف کنید.

مهمات مخصوص و تقویت شده

در سلاحهای جنگی، افزایش کارآیی سلاح با ساخت گلوله ها یی، که بصورت انفجاری طراحی می شوند، عملی می شود. در طراحی اینگونه مرمی ها، بایستی فضایی برای قرار دادن مواد منفجره در گلوله بوجود آورید، که برای این منظور می توانید با استفاده از دریل، سوراخ کوچکی دربخش فوقانی و در راس گلوله ایجاد کنید.

پس از پر کردن سوراخِ تعبیه شده با مواد منفجره ی حساس به ضربه مانند تتریل و … بایستی سوراخ بوجود آمده در گلوله را با “رزین اپوکسی” یا “چسب دوقلو” مهروموم نمائید. (شکل زیر)

C969b8fcdf0f766e94408f58ede9ab44.jpg

این مرمی ها همان گلوله های سرخالی اند، که در مباحث پیشین با آنها آشنا شدید. در یک گلوله سرگرد کار ساده تر است، ولی در گلوله های اسپیتزر (نوک تیز) بایستی اول بخش نوک تیز را با استفاده از یک سوهان به سر گرد تبدیل کنید و سپس مانند فوق بترتیبی که در فیلم آموزشی در بخشهای قبلی آموخته اید عمل کنید. (مراقب باشید دریل را بیش از حد عمیق مورد استفاده قرار ندهید) پرونده:ساخت گلوله سرخالی.wmv

توجه: در بسیاری از فیلمها ممکن است با نمونه هایی در ترور و مانند آن در ساخت این گلوله ها (انفجاری) روبرو شده باشید، که در عوض استفاده از ماده انفجاری حساس به ضربه از یک قطره جیوه در آنها استفاده شده باشد! این موارد تنها به منظور جلوگیری از امکان آموزش صحیح در ساخت اینگونه گلوله ها به مخاطب بوده و استفاده از یک قطره جیوه در دماغه یک گلوله در بوجود آوردن ترکیبی بی اثر از کارایی لازمه نیز بدور است.

طرح فضای توخالی ایجاد شده در گلوله را می توانید برای قرار دادن سم در گلوله نیز مورد استفاده قرار دهید، با این تفاوت که سطح حفره ایجاد شده در گلوله را بایستی با موم ذوب شده مهر و موم نمایید. استفاده از سم ریسین [مبحث سموم] در اینگونه موارد بهترین گزینه محسوب می شود.(شکل زیر)

B4d62a30dca2bb6e1374d638ba6cae32.jpg

سموم

سموم


مراحل آماده سازی و حمل و نقل سموم را بایستی با دقت فراوان انجام دهید. فعالیت خود را در منطقه ای که دارای تهویه مناسب است، ضمن پوشیدن دستکش، عینک ایمنی و ماسک انجام دهید.

اتیلن گلیکول (ضد یخ)

اتیلن گلیکول* ماده ای کشنده و سمی است و راهی برای نجات فردی که بیش از یک فنجان از آن را مصرف نموده در عمل وجود ندارد.

اتیلن گلیکول دارای طعمی شیرین و خوشایند است. سرنگ پرشده از این سم نیز کشنده است، اما در ترور افراد به اندازه کافی سریع عمل نمیکند.

اتیلن گلیکول به رنگ زرد سبز روشن است و بایستی با یک نوشیدنی تیره رنگ مانند کوکاکولا مخلوط شود. در نظر داشته باشید، افراد در صورت مشاهده رسید (قبلی) صندوق، پلمب (بازسازی شده) در سر در نوشیدنی و تظاهر به تهیه ی نوشابه ای خنک که به تازگی تهیه شده، بیش از پیش به خوردن آن ترغیب می شوند!

ترکیب این ماده [اتیلن گلیکول] در نوشیدنی هایی که در بطریهای تیره رنگ تولید می شوند، به ظن کمتر قربانی می انجامد!


سم شناسی اتیلن گلیکول [مبحث تکمیلی]

از مباحث پیشین به یاد دارید که اتیلن گلیکول (ضد یخ) مایعی دلچسب با طعم شیرین می باشد. در این قسمت که بعنوان بخش تکمیلی همان مباحث آمده است، مطالعه موارد پیشین را نیز توصیه می کنیم.

در افراد مسموم شده با اتیلن گلیکول همیشه بروز نشانه های پیشروی مسمومیت طبق یک ویژگی واحد و یا در یک زمان تعریف شده دیده نمی شود، ولی این ماده به سرعت در بدن جذب شده و نشانه های مسمومیت با آن عموماً با علائمی مانند مستی همراه است.

علائمی مانند سرگیجه و سردرد پس از مصرف آن شایع است و تدریجاً جای خود را به مشخصه هایی مانند منگی و حتی هذیان ممکن است بدهد.

بدلیل ممنوعیت مصرف مشروبات الکلی در ایران، احتمال مصرف الکل پس از مصرف اتیلن گلیکول بسیار کم است، با این وجود از مصرف مشروبات الکلی پس از خوراندن این ماده سمی بایستی خودداری شود، در غیر اینصورت تبدیل اتیلن گلیکول به سم در بدن محدود می شود! خطر اصلی اتیلن گلیکول در نتیجه تداوم خوردن آن بدلیل مزه شیرین آن است، بطوریکه استفاده از ماده تلخ کننده ای بنام دناتونیم بنزوات* برای تغییر مزه اتیلن گلیکول به منظور جلوگیری از خوردن آن بسیار شایع است. از این نظر پیش از آنکه مبادرت به استفاده از این ماده بعنوان سم شود بایستی از عدم وجود این ماده تلخ کننده در ترکیب اتیلن گلیکول اطمینان حاصل کنید.

  • استفاده از دناتونیم بنزوات در الکلهای طبی نیز بدلیل جلوگیری از مصارف شخصی این ماده در ایران بسیار رواج دارد.


ریسین

2b20ff9f3b0a314c0572eb68895b8e96.jpg


این ماده بسیار بسیار سمی است و هیچگونه درمان یا پاد زهری برای آن وجود ندارد. ریسین از دانه های گیاه كرچك استخراج می گردد. بلع یك میلی گرم از ریسین (خالص) موجب مرگ یك فرد بزرگسال می شود.


طریقه تهیه:

الف) مقداری دانه کرچک از فروشندگان گیاهان دارویی و مانند آن تهیه کنید. (در صورت لزوم می توانید ازشیوه کاشت دانه ی کرچک نیز استفاده کنید)

ب) 60 میلی لیتر آب داغ را در درون یک ظرف شیشه ای بریزید و یک قاشق چایخوری سرپرهیدروکسید سدیم به آن بیفزایید و آن را به طور کامل درون آب مخلوط کنید.

ج) صبر نمایید تا این مخلوط خنک شود.

د) 56 گرم از دانه های کرچک را در درون این مخلوط بمدت یکساعت بخیسانید.

ر) مایع درون ظرف را با احتیاط کامل، بی آنکه حتی بخشی از سطح پوست بدنتان به آن آغشته شود، به بیرون بریزید.

ز) دانه های کرچک را با آب سرد بشویید و پوسته بیرونی هر یک را با استفاده از موچین از دانه ها جدا نمایید.

س) مغز دانه ها را در درون یک مخلوط کن با استون خالص (نه نمونه هایی که برای پاک کردن لاک خانومها مورد استفاده قرار می گیرد) مخلوط نمایید. میزان استون مورد استفاده بدین ترتیب است که به ازاء هر 28 گرم کرچک مورد استفاده بایستی از 120 میلی لیتر استون استفاده نمایید. بدیهی است میزان استون مورد استفاده در اینجا 240 میلی لیتر خواهد بود.

ش) مغز دانه های کرچک و استون را تا زمانی که قوامی مانند شیر بیابند با یکدیگر مخلوط نمایید.

ص) ماده شیری بدست آمده را در یک ظرف شیشه ای دربسته به مدت سه روزقرار دهید.

ض) در پایان روز سوم شیشه را تکان دهید تا مواد ته نشین درون آن با یکدیگر مخلوط شوند و سپس محتویات درون شیشه را درون فیلتر قهوه ریخته و مایع اضافی را دور بریزید.

ط) صبر کنید تا هیچ مایع اضافی و در حال چکیدن، از طریق فیلتر، قابل مشاهده نباشد. (بهتر است بر روی سطح کمی فشار وارد نمایید تا هرگونه استون باقیمانده نیز خارج شود)

در انتهای این مرحله از پالایش، کف ظرف تخت و مسطحی را با یک تکه روزنامه پوشانده و مواد فیلتر شده را بر روی آن پخش نمایید و اجازه دهید تا کاملاً خشک شوند.

محصول نهایی بایستی بصورت ماده ای یکدست و گرد مانند در اختیارتان باشد، در غیر اینصورت لازم است فرآیند ترکیب آن با مقدار تعریف شده از استون (مانند قبل) مجدداً تکرار شود، با این تفاوت که اینبار فرآیند فیلتر نمودن را پس از گذشت یک شبانه روز انجام می دهید.

توجه: عمل فیلترینگ را لازم است با حوصله ی کافی انجام دهید تا محصول نهایی از استون و آلاینده های دیگر تا آنجا که ممکن است عاری باشد.

از ویژگی های ریسین به موارد زیر می توان اشاره نمود:

- تقریباً غیرقابل ردیابی است و علائمی مانند مسمومیتهای غذایی در فرد تولید می کند!

- مدت زمان موثر به منظور مرگ قربانی، از 12 تا 24 ساعت است. در نظر داشته باشید، اگر فردی که به وی سوء قصد گردیده پس از این مدت زمان زنده بماند شانس بهبودی وی بالاتر است.

- ریسین یک سلاح ارزان و قدرتمند است، که هیچ پادزهر موثری برای آن وجود ندارد.

- ریسین را می توان توسط مواد خوراکی یا بوسیله ی تزریقات به بدن قربانی وارد نمود.

- ریسین آنقدر سمی است که حتی استنشاق گرد و غبار آن می تواند کشنده باشد.

- دوز کشنده این سم بحدی اندک است، که درعملیات ترور، ایجاد جراحتهای زهر آلود بر بدن قربانی [بطور نامحسوس] با ابزاری که به این سم آغشته شده است نیز مرگبار می باشد.

- برخلاف باورهای غیر حرفه ای، جذب پوستی ریسین ناچیز می باشد.

پتانسیل بالقوه ی نهفته در سم ریسین، در عمل به یک ترور انتخابی، متعدد است. برای نمونه، ساخت مرمی های سمی را یکی دیگر از موارد کاربرد این سم می توان دانست. با ساختِ نمونه ی سرخالی از گلوله ها و پر نمودن بخش توخالی با سم قدرتمند ریسین و نهایتاً مهر وموم نمودن آن با موم ذوب شده و یا استفاده از ساچمه های سرگود می توانید به اینگونه اهداف به آسانی دست پیدا نمایید. (چگونگی ساخت اینگونه مرمی ها قبلا آمده است)

قارچ آمانیتا یا فرشته مرگ

5303b2be3549411837252d33eae69e51.jpg


فرشته مرگ عنوانی مناسب برای قارچی زیبا و جذاب اما كشنده است، كه به قارچ آمانیتا (Amanita )، مهلک ترین قارچ سمی دنیا [تصویر بالا] اطلاق شده است.

این قارچ را در فصول بهار و پاییز در بسیاری از پوشش های جنگلی ایران از جمله مازندران، گیلان، اردبیل، گلستان و آذربایجان (جنگل ارسباران) می توانید بیابید.

این قارچ دارای كلاهكی به قطر 13-4 سانتی متر برنگ زیتونی خاكستری تا زرد سبز مي‌باشد. سطح كلاهك صاف، براق و خشك می باشد. پایه ی این قارچ به طول 14-6 سانتی متر و به قطر یک تا یک ونیم سانتی متر مي‌باشد. پایه سفید رنگ بوده و معمولا با پوسته‌های سبز زیتونی پوشیده شده است.

توزیع سم در بخش های مختلفِ این قارچ متفاوت است، بطوریکه “کلاهک” کشنده ترین بخش این قارچ محسوب می شود. از کلاهک خشک شده ی این قارچ جهت تولید پودری مرگبار استفاده می شود!

در ظرف چند ساعت پس از خوردن، علائمی از جمله اسهال، استفراغ و درد شدید معده و روده ها شایع است . تصور به بهبودی و توقف این علائم پس از حدود شش الی نه ساعت از زمان مصرف، از جمله مواردی است، که بی آنکه فرد بداند در معرض مرگی قریب الوقوع است، او را از ادامه ی فرآیند درمان باز می دارد و به مرگ قربانی در عرض پنج الی شش روز منجر می شود. در نظر داشته باشید پودری که از 2 الی 3 کلاهک قارچ آمانیتا [به منظور مصرف قربانی] تهیه می شود، بمراتب کشنده تر است!

گیاه تاجریزی (بلادونا)

31e0bc1a61cf0af5257a5113ad305dd7.jpg


این گیاه شامل یک ماده بسیار سمی شناخته شده به عنوان “آتروپین” است. تمام قسمت های این گیاه سمی هستند، اما بالاترین غلظت در انواع میوه ها (توت ها) قابل مشاهده است. خوردن فقط تعداد کمی از انواع توت های خام می تواند یک فرد بزرگسال را از پا درآورد.

مهم: تبدیل انواع توت ها به یک سم خالص تر، در روشی مشابه آنچه که در تبدیل دانه های کرچک به سم مهلک ریسین گذشت، امکان پذیر است. در نظر داشته باشید مصرف خوراکی بهترین روش موثر در عمل به هرگونه ترور انتخابی است، هر چند تزریق نیز کارساز است.

گاز کلروین

راه موثر و آسان برای تولید این گاز، محلول ساخته شده از H.T.H (یا ترکیبات دیگر کلردار که برای گندزدایی آب استخرها بکار میروند) با اسید سولفوریک است، که بایستی درست قبل از حمله با یکدیگر ترکیب شوند. بدیهی است به منظور پوشش مناطق بزرگتر از گاز، به HTH و اسید بیشتری نیاز می باشد.

این گاز قابل مشاهده است و استفاده از آن در مکانهای شلوغ، که فاقد تهویه ی کافی است، مانند حسینیه ها، مساجد و هر مکان دیگری که مزدوران در آن نقاط تجمع میکنند، کاربردی تر است.

بمب های دست ساز از نوع کربن تت نیز در زمان انفجار به شکل سمی کلرین در آمده و در تحقق چنین اهدافی در مناطق شلوغ با تهویه ضعیف کارآمد است.

سیانید

64091fb23db51966f801c223d8611dc8.jpg


سیانید به طور طبیعی در هسته ی تعدادی از گیاهان بطور مشترک وجود دارد. مغز هسته ی هلو حاوی غلظت بسیار بالایی از سیانور است. استخراج سیانید از مغز هسته های خرد شده ای که به صورت پودر در آمده اند امکان پذیر است، هر چند در نظر داشته باشید روند استخراج سیانید خالص از این گونه منابع بدون در اختیار داشتن برخی از تجهیزات تخصصی تقریباً غیر ممکن است. با اینحال توجه داشته باشید، یک سم نسبتا قدرتمند از عرق گیری (تقطیر) محلول مغزهسته های هلوی پودر شده، بطرق معمول نیز امکان پذیر است!

سیانیدی که به شکل تغلیظ شده در نیامده است، لازم است در دوز بالایی مصرف شود. سیانید دارای کاربردهای قانونی نیزمی باشد، که مسیر تهیه آن را از اینگونه منابع به روشهای غیر نظامی فراهم می آورد! مزیت واقعی سیانور در سرعت عمل بسیار با لای آن است که در حدود چند دقیقه عمل می کند. (دوز کشنده حداقل 500 میلی گرم است)

گیاه بیخ کوهی

B5371f679629aacbeea890bb8dca376a.jpg


بیخ کوهی (شوکران) دارای توزیعی جهانی است که درتمام مناطق گسترش دارد! رشد این گیاه بطور مشترک در امتداد خطوط [کنار] جاده ها، راه آبها و مانند آن نیز قابل مشاهده است.

9bed2028a4e8f68d5939c72f296f2119.jpg


به لحاظ مشخصه، شوکران گیاهی است از تیره چتریان، دو ساله و با ساقه صاف و بدون کرک که گل هایش سفید رنگ و برگ های آن دارای بریدگی های زیادی است و همانطوریکه در تصاویر مشاهده می شود از نظر ظاهری مشابه گیاه رازیانه است

شوکران سمی نباتی است و ماده سمی آن از خانواده آلکالویید ها می باشد. این گیاه در خاک هایی که دارای ازت زیادی است از رشد مناسبی برخوردار است.

در حالی که تمام قسمتهای این گیاه سمی هستند با این حال، دانه های آن حاوی بالاترین غلظت از سم می باشند.در نظر داشته باشید، واکنش های حاکی از مسمومیت در حین استنشاق این ماده سمی نیز وجود دارد.

توجه: جهت استخراج سم از این گیاه می توانید عیناً به تشابه آنچه که در تولید سم ریسین در مطالب فوق گذشت عمل نمایید.

خوردن قابل اعتماد ترین روش در ایجاد مسمومیت است، بطوریکه استفاده ی آن در مواد خوراکی و نوشیدنی افراد حین صرف غذا مطمئن تر است. تزریق محلول حاصل از پودر تهیه شده از این سم به روش فوق نیز کارساز است اما در نظر داشته باشید در اهداف مرتبط با ترور انتخابی افراد آنقدر سریع عمل نمی کند.

گیاه نخود تسبیح

5ef279afc1b0383ba5ae2c121937a329.jpg


Abrin یک ماده بسیار سمی است که در دانه ی گیاه نخود تسبیح یافت می شود. این سم باعث علائمی مانند خونریزی داخلی، ناراحتی های روده، و تحریک غشاهای مخاطی می شود.

B6e281fe215639e818dd6e765f8e259c.jpg


این گیاه بسیار سمی است و اگر دانه ی آن بلعیده شود مرگ سریعی را به ارمغان می آورد. دانه های این گیاه، مانند آنچه که در تصاویر مشاهده می کنید، به راحتی توسط پوشش قرمز روشن و یک نقطه سیاه بر رویشان شناسایی می شوند.

توجه: جهت تولید سم با درجه خلوص بالا از دانه های این گیاه، به تشابه آنچه که در ارتباط با استخراج سم ریسین از دانه های کرچک در فوق گذشت،عمل نمایید.

قدرت بالای مرگبار موجود در این سم بصورتی است که می توانید آن را بطور قابل اعتمادی بصورت خوراکی یا تزریقی در اهداف مرتبط با هرگونه ترور انتخابی مورد استفاده قرار دهید.

مقدار بسیار کمی از این سم می تواند یک فرد بالغ که در سلامت کامل نیز بسر می برد را بسرعت از پای درآورد.

گاز فُسژِن

Da6a06c50e7a21867e79d322a65e8e7f.png


فسژن گاز بی رنگی است که براحتی تحت فشار بصورت مایع نیز در می آید. این گاز پس از تماس با مخاط بینی ایجاد بی حسی و از بین رفتن حس بویایی می کند و از نظرعلائم بالینی حداقل به یک بازه ی سی دقیقه ای برای بروز علائم مسمومیت در افراد به زمان نیازمند است.

یکی از روشهای متعارف برای تولید این گاز استفاده از پودر کلروفرم است. برای تولید این پودر از بلیچ (سفید کننده) واستون خالص استفاده می کنیم. توجه داشته باشید، در اینجا، نوعی از استون، که برای پاک کردن لاک ناخن در خانومها مورد استفاده واقع می شود، مورد نظر نبوده و بایستی از انواع صنعتی آن استفاده کنید.

سفید کننده (بلیچ) را در ظرف شیشه ای شفافی بریزید. این مقدار نبایستی کمتر از نیم لیتر باشد و مقادیر مورد نظر و موثر برای ساخت کلروفرم در یک معیار سرانگشتی بایستی نیم لیتر یا بیشتر، از سفید کننده باشد.

حال به سفید کننده، یخ بیفزایید تا از دمای آن بطور قابل توجهی در مقایسه با دمای محیط کاسته شود. یک پنجاهم مقدار سفید کننده ی مورد استفاده، به درون ظرف شیشه ای استون اضافه نمایید. (برای مثال اگر از 500 میلی لیتر سفید کننده استفاده نموده اید، بایستی از 10 میلی لیتر استون استفاده نمایید)

با شروع واکنش شیمیایی دما بشدت افزایش می یابد و در صورت لزوم از مقدار یخ بیشتری استفاده کنید. حداقل 20 دقیقه صبر کنید تا واکنش شیمیایی به اتمام برسد. این زمان ممکن است متناسب با مقدار مواد بکار گرفته شده، متفاوت باشد، لیکن از نشانه های اتمام واکنش شیمیایی مشاهده ی حبابی شفاف یا پودر سفید رنگی درته ظرف بطور ته نشین می باشد.

با دقت محلول را از درون ظرف شیشه ای به بیرون بریزید، بطوریکه پودرِ کلروفرم در ته ظرف باقی بماند. (از کاغذ صافی نیز می توانید استفاده کنید)

اگر می خواهید پودرِ کلروفرم را برای مدت طولانی تری نگهداری کنید، به منظور جلوگیری از اثرات تابش نور خورشید بر آن، حتماً از یک بطری شیشه ای به رنگ قهوه ای تیره استفاده کنید. در نظر داشته باشید پودرِکلروفرم در نگهداری طولانی مدت با اکسیژن نیز واکنش نشان می دهد و به آرامی تجزیه می شود و از این نظر توصیه می کنیم در بیش از یک هفته آن را نگهداری نکنید.

کلروفرم ماده شیمیایی خطرناکی است و دوز خوراکی کشنده از آن در مقادیر بسیار کمی در حدود 10 میلی لیتر (14.8 گرم) نیز مشاهده شده است.

اگر کلروفرم را در ظروف شیشه ای در زیر نور خورشید و یا در معرض اکسیژن قرار دهید واکنش نشان می دهد و نتیجه آن گاز خطرناک جنگی فسژن (phosgene) خواهد بود، که هنگام استنشاق موجب کما و مرگ می شود.

توجه: بمب های دست ساز از نوع کربن تت نیز در زمان انفجار به شکل سمی فسژن در آمده و در تحقق چنین اهدافی در مناطق شلوغ با تهویه ضعیف کارآمد است.

نیکوتین (توتون و تنباکو)

نیکوتین اگر به صورت تغلیظ شده یا کنسانتره بلعیده و یا تزریق شود، یک زهر کشنده است.

به منظور تغلیظ نیکوتین بصورت زیر عمل می کنیم:

توتون و تنباکو را در درون یک مخلوط کن ریخته و تا آنجا که مقدور است آن را خرد نمایید. در ادامه عمل مخلوط نمودن را با افزودن مقداری آب ادامه دهید، تا مایع قهوه ای تیره رنگی در اختیار داشته باشید.

این مایع را در درون یک قابلمه دردار به آرامی بجوش بیاورید. فرآیند جوشیدن را در بازه ای چند دقیقه ای دنبال نمایید تا رنگ مایع تیره تر شود.

این مایع را همراه با تفاله نیکوتین داخل پارچه ریخته و درون ظرف دیگری بچلانید تا آب درون آن کاملاً گرفته شود. پس از صاف نمودن، این مایع را مجدداً به آهستگی بجوشانید تا شربت غلیظ سیاه رنگی تولید شود. این شربت همان نیکوتین تغلیظ شده است. (حین جوشاندن مراقبت نمایید تا از سوحته شدن یا ته گرفتن ظرف اجتناب شود در غیر اینصورت از اثرات بالقوه موجود در این سم کاسته می شود)

تزریق این سم، بهترین روش مجسوب می شود، اما به اندازه کافی سریع عمل نمی کند.

به صورت خوراکی نیز می توانید این سم را مورد استفاده قرار دهید اما بوی قوی و نامطبوع و طعم و مزه نیکوتین ممکن است ظن قربانی را برانگیزد. در نظر داشته باشید سم نیکوتین قدرت عملیاتی مناسبی در استفاده از آن بعنوان یک سم قابل جذب توسط پوست بدن انسان را نیز ندارد.

خرزهره‌

در ایران این گیاه در بیشتر نقاط کشور یافت می شود . نوک برگها در گیاه حاوی بالاترین غلظت سم است. برای تولید سم از گیاه خرزهره، کافی است برگ ها را خشک نموده و پس از خرد نمودن از آنها پوردی تهیه نمایید. دوز کشنده ی این پودر بایستی از 3 الی 4 برگ تهیه شود.

توجه: نشانه های بالینی معمولاً حدود 4 ساعت بعد از مسمومیت ظاهر می شود.

سموم آلی فسفره

مهمترین و معمول ترین راه تماس صنعتی با سم‌های آلی فسفره، آلودگي‌ها و تماس‌های اتفاقی با پوست بدن انسان می باشد، بطوریکه بیشترِ ترکیباتی که در این دسته جای مي‌گیرند، به سرعت و به آسانی از راه پوست جذب می شوند.

سم‌های آلی فسفره، به طور کلی، دارای فشار بخار پایین هستند و در برخی گونه‌های آنها مانند پاراتیون که در کشاورزی استفاده مي‌شود، مسمومیت‌هایی تا حد مرگ در اثر تماس‌های پوستی شدید کوتاه مدت ایجاد می کنند.

سموم آلی فسفره در انواعی چون مالاتیون Malathion، Demeton، دیازینون Diazinon، دی کلروس Dichlorvos، موینفوس Mebinphos، دیپترکس Dipetrex، گوزاتیون Gusathion، فنتیون، تمفوس، پاراتیون Parathion ، نالد، بایتکس، TEPP و … یافت می شوند که در اینجا به یکی از متداول ترین این سموم ، پاراتیون خواهیم پرداخت.

پاراتیون مایعی است به رنگ زرد قهوه‌ای که در آب تقریبا غیر محلول و در اغلب حلال‌های آلی محلول مي‌باشد. پاراتیون سردسته حشره‌کش‌های آلی فسفره است که همه آنها املاح آلی اسیدی، فسفریک یا مشتقات آن هستند و خاصیت مشترک همه آنها مهار کردن آنزیم‌های کلین استراز در بدن مي‌باشد.

پاراتیون از نظر شیمیایی تیوفسفات دودی اتیل پارانیتروفنیل بوده و به اسامی فسفرنو Fosferno و فولیدول Folidol و مورفوس Morpjhis و تویوفوس Thiophos و سولفوس Sulphos و غیره نیز مشهور است.

پاراتیون فوق العاده سمی و مقدار خطرناک آن 0.1 (یک دهم) گرم و مقدار کشنده آن برای انسان بالغ با وزن متوسط بین 1.5 تا 2 گرم است.

پاراتیون در پستانداران مسمومیتهای شدیدی ایجاد می کند و به همین دلیل در موارد خاص ترکیبات ارگانوفسفره ای با سمیت کمتر را جایگزین پاراتیون می نمایند.

پاراتیون نه تنها ممکن است از راه خوراکی وارد بدن شده و باعث مسمومیت شود بلکه از راه تنفس و پوست سالم نیز وارد بدن مي‌شود. به علاوه آستانه سمیت آن فاصله زیادی با آستانه کشندگی ندارد و در نتیجه مسمومیت‌های خطرناک به سرعت و سهولت پیش مي‌آید.

مواد خواب آور

آماده سازی و تولید مواد خواب آور به زبان ساده

انجام آزمایشات زیر متضمن انجام آنها در هوای آزاد یا در زیر هود و تهویه هوای مناسب بوده و استفاده ازماسک، عینک و دستکش در فرایندِ تولید و آماده سازی هر یک ضروری است.

گاز نیتروس اکسید (N2O)

با در نظر گرفتن عدم توجه به زمان ومحیط اطراف و اختلال در بیاد آوردن وقایع توسط افراد مصرف کننده، از کاربردهای متعددی برخوردار است. (این اثرات در غلظت 20 تا 30 درصد شروع و با افزایش غلظت تا 70 درصد به مرز بیهوشی منتهی می شود)

ماده اولیه این گاز، که به گاز خنده آور نیز شهرت دارد، نیترات آمونیم است، که با روشهای تهیه و ساخت آن در بخش مواد منفجره درجه بالا (اینجا) آشنا شده اید. برای تهیه این گاز به وسایل آزمایشگاهی دیگری مانند ارلن با درپوش لاستیکی، چراغ، لوله شیشه ای و … نیز نیاز داریم. (تصویر زیر)

96e005af2f158b8ab4599a2571805fec.png


همانطور که در تصویر فوق مشاهده می کنید نیترات آمونیم در ارلن جای داده شده است و به آرامی از زیر به آن گرما داده می شود. بهتر است درهر نوبت در تولید این گاز تنها از 30 گرم نیترات آمونیم در دفعات جداگانه استفاده کنید.

در فرآیند توصیف شده، حباب های گاز اکسید نیتروژن با گذشت زمانی نه چندان طولانی به شکل متلاطم در درون بطری دیده می شوند و با توقف تشکیل حبابهای گاز، فرآیند گرما دادن را بایستی متوقف کنید.

توجه: به منظور جلوگیری از بهدر رفتنِ احتمالی گاز دردرون بشرِ وارونه شده در درون ظرف، می توانید این بشر را تا نیمه در ظرف آبی نیز قرار دهید، لیکن در نظر داشته باشید حتماً از آبِ داغ استفاده کنید، در غیر اینصورت این گاز در آبِ سرد به آسانی حل می شود.

کلروفرمِ مایع (خالص)

کلروفرم و اتر دو ماده ی شناخته شده ی خواب آور قوی هستند، که در اینجا به چگونگی تولید نمونه اول به زبان ساده خواهیم پرداخت:

در یک بالن ته گرد دو دهانه ی یک لیتری، 50 گرم استون خالص (نه در انواعی که برای پاک نمودن لاک خانومها مورد استفاده واقع می شود) بریزید. حال به آن 200 گرم قرص ضد عفونی کننده مورد استفاده در استخرها (یا کلر) می افزاییم. در صورت استفاده از قرص بایستی نخست آن را بصورت پودر درآورید، که به منظور جلوگیری از پراکنده شدن غبار ناشی از ذرات قرص در فضا بهتر است آن را در درون نایلون محکمی قرار دهید و سپس آن را خرد نمایید.

بایستی از یک هیتر مگنت دار استفاده کنید. بالن را بر روی هیترمگنت دار قرار دهید و تنها مگنت را روشن نمایید تا محتویات بالن بهم خورده و تمام محلول به یک مایع شیری رنگ تبدیل شود.

در ادامه به یک کندانسور و قیف چکاننده ی آزمایشگاهی (تصاویر زیر) نیز نیازمندیم:

F0b52a46983e69ea4388900f49452bea.jpg


کندانسور

5deeeba2887c3fa245a20bdbc176b0ab.jpg


قیف چکاننده

قیف چکاننده را به یکی از دهانه های بالن وصل نموده و به دهانه دیگرِ​آن کندانسور را همانند شکل زیر متصل می کنیم:

6cbfea4e52097fe3b212ad2876eb8805.jpg


حال در یک بشر، 140 گرم هیدرواکسید سدیم (سود سوزآور) را با 400 سی سی آب خنک ترکیب کنید و آن را به قیف چکاننده منتقل نمایید. (دمای محلول سود می بایستی کمتر از دمای اتاق و در حدود 10 الی 15 درجه سانتی گراد باشد)

با استفاده از یک پمپ، آب خنک را در لوله های خنک کننده کندانسور به جریان بیاندازید. شیر قیف چکاننده را به نحوی باز کنید که محلول هیدرواکسید سدیم قطره قطره به محتویات بالن که توسط مگنت شدیداً هم می خورد اضافه شود.(از اضافه نمودن آن با سرعت بیشتر خودداری کنید)

کار را تا اضافه شدن تمام محلول هیدرواکسید سدیم دنبال کنید. رنگ محلول بایستی به زردِ متمایل به نارنجی تغییر پیدا نماید.

حال بایستی محلول را آبگیری (تقطیر) کنید! کندانسور را در آورده و یک زانویی 90 درجه ی آزمایشگاهی به آن متصل نموده و سپس کندانسور را مجدداً به زانویی وصل کنید.

حال مگنت را خاموش کرده و هیتر را روشن نموده و دما را در حدود 85 درجه سانتی گراد ثابت نگه دارید. آب بایستی همچنان در کندانسور توسط پمپ در حال گردش باشد. حال بایستی به انتهای کندانسور قطره گیر را متصل نموده و محصول تقطیر را در یک ظرف دیگر مانند ارلن مایرجمع آوری کنید. بعد از آنکه دیگر هیچ مایعی تقطیر نشد فرآیند تقطیر پایان یافته است و بایستی هیتر را خاموش کنید.

محتویات ارلن را که کلرفرم ناخالص است با 500 میلی لیتر آب مخلوط نموده و بمدت 3 الی 4 دقیقه آن را بخوبی تکان می دهیم. حال اجازه دهید ظرف بمدت 10 دقیقه ساکن باشد تا آب و کلروفرم دو فاز شود و براحتی قابل جدا کردن باشد.لایه پایینی کلروفرم است.

حال کلروفرم را در یک ارلن مایر کوچکتر بریزید و به آن سولفات منیزیم خشک اضافه کنید تا تمام آب کلروفرم گرفته شود و در ادامه کلروفرم را فیلتر کنید تا سولفات منیزیم جدا شود.

توجه داشته باشید سولفات منیزیم خشک یک ماده آب گیر است و از این حیث اجازه دهید برای مدت یک ساعت با کلروفرم در ارلن باقی بماند تا کاملا آب کلروفرم گرفته شود.

کلروفرمِ مایع را در یک شیشه ی دربسته به رنگ قهوه ای تیره نگهداری کنید. به جهت تثبیت کلروفرم می توانید به ازای هر 56 میلی لیتر کلروفرم استخراجی یک سی سی اتانول نیز به آن اضافه کنید.

توجه: مقدار کلروفرم مورد نیاز برای بیهوشی یک فرد حداقل 24 میلی لیتر و حداکثر 100میلی لیتر می باشد. ( صد میلی لیتر کلروفرم برای بوجود آوردن خوابی عمیق در یک فرد بزرگسال کافی است)

زخم ها

کنترل خونریزی

از مباحث پیشین بیاد دارید؛ بستن اندام بالاتر از محل خون ریزی [به منظور کاهش خون ریزی] بالقوه کار خطرناکی است و برای همه زخم ها توصیه نمی شود. ولی همین کارِ خطرناک در پاره ای از موارد ضروری است و ممکن است جان انسانی را نجات بخشد.

در این بخش از مطالب بیشتر به این موضوع خواهیم پرداخت:

از علائم خون ریزی های شریانی جهش و حجم زیادی ازخون است که از عروق خارج می شود. اگر فشار مستقیم و یا فشار مستقیم همراه با بالا قرار دادن عضو اثر مثبتی در کنترل خونریزی نداشت، اقدام بعدی استفاده از نقاط فشار است.

دانستن محل دقیق این نقاط، که باید بر روی آنها فشار بیاورید، مهم است و میزان فشار لازم براین نقاط نبایستی کمتر از فشار خون رسانی شریانی باشد.

مهمترین تقاط فشار در خونریزی شریانی در تصویر زیر نشان داده شده است:

29bfb72b79b838fc4b44eb8c5080b30c.jpg

در صورت بند نیامدن خونریزی بایستی از یک شریان بند استفاده کنید. از یک دستمال یا پارچه مناسب می توانید بعنوان شریان بند استفاده کنید. شریان بند را به صورت گره مرکب یا دو گره ساده بر روی هم در اطراف عضو مورد استفاده قرار دهید. این مراحل در تصویر زیر نشان داده شده است:

D0b3d1dc7e99f9a17d79f790017a312b.jpg


تذکر الف) استفاده از شریان بند بایستی بعنوان آخرین راهی که به آن متوسل می شوید در نظر گرفته شود.

تذکر ب) از شریان بند 6 تا 12 سانتی متر بالای زخم استفاده کنید و هرگز آن را مستقیماً بر روی زخم قرار ندهید.

تذکر ج) پس از استفاده از شریان بند، آن را حذف، جابجا و یا شل نکنید.

تذکر د) از شریان بند فقط برای کنترل خونریزی حراحتهای دست یا پا استفاده می شود.


زخم گلوله

گلوله پس از ورود به بدن ممکن است در بدن باقی بماند و یا این که از بدن عبور کند، که در این صورت دو منفذ در بدن ایجاد می‌شود. این زخمها اغلب آلوده هستند، به این دلیل که توسط گلوله نسوج آسیب دیده، گرد و غبار و ذرات لباس به داخل زخم کشیده می‌شوند و به همین دلیل زخم گلوله را باید آلوده فرض کرد. ضمناً زخم گلوله ممکن است منظم نباشد، چون استخوان می‌تواند مسیر گلوله را منحرف کند.

بطور ابتدایی با استفاده از محلولهای استریل مانند سرم شستشو یا نرمال سالین ، بتادین یا آب جوشیده ولرم گرد و غبار و آلودگی از روی زخم بایستی شسته شوند و بلافاصله با یک پوشش استریل مانند گاز یا هر گونه پارچه تمیز دیگر محل زخم پوشانده شود.

خارج کردن اجسامی مانند چاقو، گلوله… از درون زخم در خارج از اتاق عمل، به خصوص در قفسه سینه یا شکم، خطرناک است، زیرا ممکن است سبب آسیب بیشتر به عروق خونی و خونریزی شود.

در خون ریزی ها باید ابتدا به فکر بند آمدن خون ریزی بود. در خون ریزی های شریانی معمولاً حجم زیادی خون از رگ خارج می شود. در چنین شرایطی باید جلوی خون ریزی تا حد امکان گرفته شود، چون می تواند در زمان کوتاه بیمار را به شوک ببرد. خون ریزی های زیادی که همراه با فوران خون یا بیرون جستن خون با ریتم نبض دار است به احتمال زیاد شریانی هستند و باید بلافاصله با فشار دست مانع خون ریزی شد.

بستن اندام بالاتر از محل خون ریزی به منظور کاهش خون ریزی، بالقوه کار خطرناکی است و برای همه زخم ها توصیه نمی شود، ولی همین کارِ خطرناک در پاره ای از موارد ضروری است و ممکن است جان انسانی را نجات بدهد. فقط باید توجه داشت این کار برای هر خون ریزیی مفید نیست و باید درخون ریزی های شریانی، آن هم با فشاری که بیشتر از فشار خون رسانی شریانی است انجام شود. بهتر است قبل از درمان هر ۲۰ دقیقه یک بار، عضو مورد نظر باز و دوباره بسته شود تا اندام مبتلا از نرسیدن خون آسیب جدی نبیند.

در زمان اصابت گلوله در مواقعی که دسترسی به دکتر ممکن نباشد، بترتیب زیر عمل کنید:

مرحله اول: محل اصابت دیده را بی حس کنید. برای این منظور می توانید یخ را در درون کیسه ای پلاستیکی مانند شکل زیر قرار داده و از آن استفاده نمائید. وقتی از یخ استفاده می کنید، ابتدا پوست احساس سرما کرده و پس از آن اغلب درد از بین می رود. با ادامه کار احساس سوزش ایجاد شده، سپس احساس درد و نهایتاً بی حسی بوجود می آید.

2c0b1072c63337b4ca9e973a0164ca1f.jpg

غوطه ور کردن عضو در آب یخ هم موثر است اما تحمل آن برای مصدوم دشوار است. به علاوه نمی توان عضو را بالاتر از سطح قلب نگاه داشت. به عنوان قانونی کلی، در طی یکساعت میتوان حداکثر 20 تا30 دقیقه از یخ استفاده کرد و حداقل 30 دقیقه نیز عضو را به حال خود گذاشت. مسلم است که اگر تحمل مصدوم به سرما کم باشد باید زمان استفاده از یخ را کاهش داد.

روش صحیح بی حس نمودن و ماساژ با یخ بصورت زیر است:

برای مدت 60 تا 90 ثانیه بر روی منطقه ای ثابت از عضو آسیب دیده یخ را نگه میداریم تا در ناحیه مربوطه و تا یک و نیم سانتی متر در اطراف محل احساس کرختی به شخص دست دهد. حال با توجه به وسعت محدوده ای که بی حس شده و به آرامی، یخ را به صورت دایره وار روی پوست ماساژ میدهیم. این ماساژ در آسیبهای با وسعت متوسط، 7 دقیقه و در نواحی بزرگ تا 10 دقیقه می بایستی به طول بیانجامد.

مرحله دوم: پارچه ای میان فکین بالا و پایین در دهان مصدوم قرار دهید و همانند تصویرزیر بانوک سر نیزه یا یک چاقوی نوک تیز اقدام به درآوردن گلوله نمایید. در انجام این عمل لازم است از عملکرد یک اهرم یا دیلم در جابجایی (در درون زخم) تقلید کنید. (وسیله ای که برای درآوردن گلوله از آن استفاده می کنید را بایستی قبلاً بر روی آتش بحالت گداخته درآوردید و اندکی پس از خنک شدن از آن استفاده نمائید)


6123da533cb4f0b9793221ea76282dd7.jpg


مرحله سوم: روی زخم را با الکل یا دیگر مواد ضد عفونی کننده و یا آب جوشیده ای که سرد شده است بشوئید. (شکل زیر)

76dd9c34863a86db3a54ee1002c5fb11.jpg

مرحله چهارم: به منظور جلوگیری از هدر رفتن خون بیشتر روی زخم را با استفاده از وسیله ای فلزی که آن را بخوبی داغ نموده اید بسوزانید. (تصویر زیر)

80376296419a4f296f157a8bc0f7e384.jpg

مرحله پنجم: با استفاده از باند، نوار زخم بندی، گاز استریل و حتی پارچه ای تمیز روی زخم را ببندید.(شکل زیر)

9dfa3d76b3daa86d4f5390ba1acc9ad5.jpg

تهدید و خرابکاری

آدم ربایی (گروگانگیری)

این آموزش تنها به منظورانجام اقدامات سیاسی یا نظامی، در راستای مقاومت در برابر نیروهای رژیم جمهوری اسلامی ایران ارائه گردیده است و انگیزه های دیگری نظیر تجاوز جنسی و اهدافی که از یک قاتل زنجیره ای بر انجام آنها می توان متصور بود، در تشریح این موارد مد نظر نبوده است.

در گروگانگیری به قصد اخذ پول یا مبادله برای آزادی زندانیان، تفکر بر زنده گذاردن گروگان (ها) نزد گروگانگیر(ها) در محافل درونی رژیم افزون و مشهودتر است، لیکن این مساله نبایستی مانع از افدامات تلافی جویانه بعدی (مرگ گروگانها) باشد. آزادی گروکان (ها) بستگی مستقیم به همکاری نیروهای دولتی در تصمیمات بعدی آنان با شما خواهد داشت.

اهداف خود را از گروگانگیری سریعاً اعلام کنید، اما این موضوع را از گروگان (ها) مخفی نگاه دارید. هوشیار باشید و حالات هیجانی خود را نیز هیچگاه آشکار نکنید.

فعالیت ذهنی و بدنی گروگان (ها) را کاملاً محدود کنید. محیط اسارت را بحد کافی خسته کننده مهیا کنید. فراهم آمدن شرایط جسمانی خوب برای گروگانها می تواند در فرار آنان موثر و زمان اسارت را برای هریک کوتاهتر کند. در مواقعی که زمان حل و فصل درخواستها طولانی تر است فضای اسارت را بر گروگانها تلخ تر و دشوارتر کنید.

آدم ربایی یک فرآیند عادی حتی به لحاظ مجازات نبوده و لازم است سریع و قاطعانه عمل کنید. کودکان نسبتاً کمتر قادر به مبارزه یا فرار هستند، اما هیچگاه آنان را نیز دست کم نگیرید.

چهره خود را با پوشیدن ماسک مخفی کنید و به یاد داشته باشید دیده شدن چهره واقعی، یک تهدید جدی برایتان محسوب می شود.گروگان (ها) را بوسیله دهان بند، چشم بند، طناب، نوار چسب و … حتماً مهار کنید تا شانس کمی برای فرار وجود داشته باشد.

گروگان (ها) ممکن است متوسل به دروغ شده و حتی مبادرت به برقراری یک رابطه دوستانه با شما نمایند، براینگونه موارد هوشیار باشید و نیازهای پزشکی و متفرقه آنان را تنها در صورت یقین به درستی هر یک برآورده نمایید.

در صورتی که تعداد گروگان ها بیش از یک نفر است مانع از ارتباط آنان با یکدیگر شوید. از قرار دادن ساعت، روزنامه و …به گروگانها (ها) خودداری کنید. خانواده فعالان سیاسی یا ثروتمند وابسته به رژیم جمهوری اسلامی ایران انتخاب های مناسب و قابل قبولی در اینگونه موارد محسوب می شوند و از تهییج احساسات خانواده هر یک پس از گروگانگیری غافل نباشید.

چنانچه از گروگان (ها) بعنوان یک وثیقه سیاسی به منظور مبادله برای آزادی زندانیان دیگر یا اخذ پول استفاده می کنید، بر مواردی نظیر استفاده از ردیاب و دستورالعملهای دیگری که در سایت به منظور مقابله با هر گونه نظارت احتمالی اعمال شده توسط سرویس های اطلاعاتی اعم از نیروهای مخفی پلیس آگاهی و دیگر سرویس های امنیتی رژیم (اینجا) و روشهای اخلال و مقابله با اقدامات اطلاعاتی در تحقیق و شناسایی (اینجا) آمده است آگاه باشید.


ردپا

در هرگونه خرابکاری و عملیات ایذایی در درون دشت، صحرا، گذرگاههای مرزی و … ، غافلگیری و ناشناخته بودن نوع عملیات بسیار اساسی و مهم است.

نادیده گرفتن هرگونه ردپای نیروهای پیاده رژِیم، مساله ای است که می تواند سیر موفقیت آمیز در یک عملیات را کاملاً به شکل وارونه بر ضد شما تبدیل کند. ردپاها به موارد بسیار مهمی اعم از جهت، سرعت یک گروه از نیروهای پیاده، تعداد افراد، تجهیزات (سبک و …)، آگاه بودن از تحت تعقیب بودن و حتی جنسیت نفرات اشاره می کنند. در این بحث می خواهیم این موارد را توام با تصاویر مرتبط به شما آموزش دهیم:

ردپاهای عمیق با گامهای طولانی نشان می دهند افراد گروه به سرعت در حال حرکت بوده و گام های با فواصل طولانی تر و عمیق تر، حکایت ازدویدن نیروهای پیاده می کنند.

در صورتیکه ردپاها را عمیق ، کوتاه، عریض یا پهن با نشانه هایی از سایش بر روی زمین که می توانند به این‌ سو وآن‌ سو نیز رفته باشند یافتید، احتمالاً شخصی که این ردپاها را از خود بجا گذاشته است در حال حمل یک بار یا تجهیزات سنگین بوده است.

جنسیت افراد حتی بوسیله اینگونه ردپاها قابل تشخیص است. در زنان به هنگام راه رفتن معمولاً مسیر حرکت به نقطه ای به سمت داخل متمایل است، حال آنکه در مردان عموماً مسیر حرکت بطور مستقیم به جلو یا کمی به سمت بیرون است. ردپا ها همچنین در زنان معمولاً کوچکتر از مردان بوده و قدم ها نیز عموماً کوتاهتر است.

نیروهای پیاده به منظور فریب، ممکن است مبادرت به پنهان نمودن ردپاهای خود نیز کنند. پیمودن راه بطور وارونه (از پشت) یکی از روشهای پنهان نمودن ردپا درچنین مواردی است. در جنین وضعیتی ردپا بصورت کوتاه، نامنظم و بطور غیر عادی به شکل عمیق قابل مشاهده است. سایش خاک در مسیر حرکت اینگونه ردپاها نیز حایز اهیمت است. به تصویر زیر توجه کنید:

7ae18edc134e85b725276bbae5815b42.jpg


آخرین فرد در یک گروه معمولا دارای مشخص ترین رد پا می باشد. استفاده از این ردپاها بعنوان ردپاهای کلیدی داری اهیمت است. کافی است چوبی بطول هر یک از این ردپاهای کلیدی بریده و بر مبنای عرض ردپا در پهن ترین بخش کف پا آن را علامتگذاری کنید.

زوایه ردپاهای کلیدی را به منظور تعیین جهت حرکت این عده مورد بررسی قرار دهید. برای یک علامت مشخصه یا یک ویژگی بر روی ردپا مانند یک ساییدگی یا فرسودگی بر روی بخشی از کفش نیز به آنها نگاه کنید.

اگر اثر پا در این دنباله را مبهم، از بین رفته و یا بصورت ادغام شده با نمونه های دیگر یافتید، استفاده از چوبی که برای کمک در شناسایی ردپاهای کلیدی بردیده اید، در تفکیک اینگونه ردپاها از ردپاهای کلیدی برایتان تعیین کننده خواهد بود.

تعیین تعداد افراد درون گروه نیز مهم است. بدین منظور می توانید از روشی که به «روش جعبه» شهرت یافته است استفاده کنید. در استفاده از این روش به دو طریق می توانید عمل کنید:

روش اول: متد گام

این روش دقیقتر و در آن از گام بعنوان یک واحد در اندازه گیری استفاده می شود. بوسیله این متد می توانید تا 18 نفر را شنلسایی نمایید. از این روش در مواقعی، که ردپاهای کلیدی قابل تشخیص هستند، استفاده کنید.

برای استفاده از این روش یک ردپای کلیدی در دنباله را شناسایی کنید و یک خط از پاشنه درمیان دنباله رسم کنید.حال به جلو بیایید و برمیان پشت پا در ردپای کلیدی از پای مخالف خط دیگری رسم کنید. (شکل زیر)

Aceef23ed5116c598f5fb065f0cccc56.jpg


بدین ترتیب جعبه ای با لبه هایی از دو سوی دنباله و خطوط رسم شده بر دو سوی دیگر آن ساخته می شود. هر رد پای کامل یا جزئی در درون جعبه را شمارش کنید تا تعداد نفرات درون گروه مشخص شود. هر فرد بطور معمول حداقل یکبار درون جعبه راه رفته است.

مهم: ردپاهای کلید تنها یکبار بایستی شمارش شوند.

روش دوم: متد 36 اینچ

از این روش تنها در صورتی که هیچ ردپای کلیدی در کار نباشد استفاده کنید. در این روش ، در مسیر حرکتی افراد گروه خطوطی بفواصل 30 تا 36 اینچ از یکدیگر رسم کنید تا جعبه ای مانند تصویر زیر تشکیل شود.

1926f8ab51de6073e616d28dd957b507.jpg


توجه: هر قدم تقریباً برابر با 30 اینچ (سانتی متر72) است. در نظر داشته باشید قدم ها در سراشیبی ها بلندتر شده و در سربالایی ها کوتاهتر میشوند.

برای تعیین تعداد افراد درون گروه کافی است تعداد ردپاهای درون جعبه را بر عدد دو تقسیم کنید. برای مثال در تصویر فوق تعداد افراد درون گروه 5 نفر است، که از تقسیم عدد 10 بر 2 بدست آمده است.

رخنه و عبور از موانع ایذایی

سیم خاردار نوعی متداول از موانع ایذایی است که توسط رژیم ایران بسیار مورد استفاده قرار می گیرد. رخنه در اینگونه موانع، بویژه در انجام هر گونه خرابکاری، در زمانی که با نیروهای گشتی رژیم نیز روبرو هستید می بایستی کاملاً در خفا انجام شود.

برای بریدن سیم ها به یک سیم چین نیازمندید. استفاده از انواع بزرگ اینگونه سیم چین ها بر انواع کوچکتر دارای ارجحیت است. (شکل زیر)

B8808b8a75762781af5bd6f9328495a1.jpg


استفاده از اینگونه سیم خاردارها به دو صورت خطی و حلقوی متداول تر است:

الف) سیم خاردارهای خطی

در زمان بریدن اینگونه سیم خاردارها می توانید تنها به بریدن رشته های پایین تر اکتفا کنید و از بریدن رشته های بالاتر خودداری کنید. نیروهای گشتی وجود نقص در سیم خاردار در اینگونه موارد را کمتر متوجه می شوند.

توجه: در زمان بریدن سیم، بهتر است اینکار را نزدیک به یک پایه از سیم خاردار انجام دهید. (شکل زیر)

A1d818549d25a6146c7aabda51b39b24.jpg


نکته: به منظور کاهش صدای ناشی از بریدن سیم اینکار را دو نفره انجام دهید. بدین منظور؛ فرد اول با استفاده از تکه ای پارچه در اطراف سیم، آن را با دو دست نگه می دارد، تا در زمانی که فرد دوم مبادرت به بریدن سیم در میان دستان وی می کند، با خم نمودن سیم به سمت جلو و عقب موجب شکستن سیم در آن ناحیه شود.

ب) سیم خاردارهای حلقوی

این سیم خاردارها در تصویر زیر نشان داده شده اند:

811037f87de354131fec7a6afc161539.jpg


در زمان بریدن، سیم ها را به عقب بکشید تا فضای کافی برای عبور ایجاد شود.

نوجه: به عقب بردن سیم ها را تنها در اندازه ای که امکان عبور از میان یا زیر سیم خاردار برایتان وجود داشته باشد انجام دهید.

نکته: بطور کلی در زمان عبور از زیر سیم خاردار بهتر است به پشت (طاقباز) بخوابید و با پاشنه های خود به جلو فشار بیاورید. سلاح را از درازا در امتداد بدن خود قرار دهید وآن را با یک دست نیز ثابت نگه دارید. حال به منظور جلوگیری از گیر کردن سیم های خاردار با لباس ودیگر تجهیزاتتان بهتر است سیم ها را درامتداد سلاح بغلتانید. در چنین وضعیتی به سمت جلو و با دست دیگر آزاد خود نیز می توانید هر رشته بعدی از سیم ها را بوسیله لمس نمودن انگشتان خود بیابید.(شکل زیر)

8491a198f9e8dc11130a9ec0babcfde5.jpg

نارنجک دودزا

درعملیات ایذایی، خرابکاری و … می توانید از نارنجک دودزا برای مخفی کردن تحرکات خود علیه نفرات یا اهداف معین استفاده کنید.

ساخت اینگونه نارنجکها بسیار متنوع است. در این آموزش برآنیم آسان ترین و موثرترین روش در آماده نمودن انواع دودزا از آنها را به شما آموزش دهیم.

مواد و وسایل مورد نیاز:

- نیترات پتاسیم

- شکر

- جوش شیرین

- فتیله یا فیوز

- ظرف پلاستیکی دردار مانند ظروف دارویی نسبتاً بزرگ پلاستیکی

- ماهیتابه

- منبع حرارتی مانند گاز پیک نیکی و …

- اپوکسی (چسب دوقلو) یا چسب آکواریوم

- درفش

طریقه ساخت:

ترکیب اولیه مواد در این نارنجک عبارت است از:

40 درصد شکر+60 درصد نیترات پتاسیم

بقسمی که:

“ به ازاء هر دو فنجان از ترکیب فوق بایستی از یک قاشق چایخوری جوش شیرین استفاده نمایید.”

نکته: شکر و نیترات پتاسیم را بصورت ریز یا پودر شده مورد استفاده قرار دهید.

این مخلوط را درون ماهیتابه بریزید و به آرامی حرارت دهید. لازم است ترکیب را مرتباً هم بزنید تا عمل افزایش حرارت بر روی مخلوط به آهستگی انجام شود، در غیر اینصورت با اشتعال مواد درون ماهیتابه روبرو خواهید بود.

رنگ ترکیب بایستی به قهوه ای تغییر حالت دهد. (شکل زیر)

Edd34cea90b2c779a6aa2759587689e3.jpg


تدریجاً مخلوط قوامی مانند خمیر نان کسب می کند. در چنین وضعیتی ماهیتابه را از روی حرارت بردارید.

حال مخلوط مواد را درون ظرف پلاستیکی بریزید، بطوریکه 90 درصد ظرف از ترکیب مواد پر و انباشته شود. مواد اضافی آغشته شده بر دهانه ظرف را نیز پاک کنید.

حال 3 تا 4 اینچ فتیله را در مرکز مواد درون ظرف، بطوریکه نیمی از طول فتیله در بالای سطح مخلوط قرار بگیرد، بکارید. ظرف را بحال خود رها کنید تا ترکیب مواد درون ظرف کاملاً خنک و سخت شود.

احتیاط: کاشت فتیله را می توانید پس از سرد شدن مواد درون ظرف نیز انجام دهید. بدین منظور قبل از سرد شدن مواد درون ظرف با استفاده از یک میله چوبی گرد کوچک یا مداد حفره ای درون مواد خمیری درون ظرف، به عمق یک دوم طول فتیله مورد استفاده، ایجاد کنید. پس از خنک شدن مواد می توانید مداد یا میله چوبی گرد را خارج نموده و فتیله را درون حفره ایجاد شده جا زده و با استفاده از پنیه در اطراف حفره، فتیله را در جای خود محکم کنید.

با سخت شدن مواد، با استفاده از درفش سوراخی در مرکز درپوش ظرف پلاستیکی ایجاد کنید و با عبور انتهای فتیله از درون آن درپوش را محکم ببندید.

مواد درون ظرف بایستی از رطوبت هوا بخوبی محافظت شوند و از این نظر اطراف فیوز بر روی درپوش و حتی اطراف درپوش بر روی ظرف را با استفاده از اپوکسی یا چسب آکواریوم بخوبی آب بندی کنید.

طریقه استفاده:

فتیله را روشن کنید و نارنجک را بصورت غلطانِ بر روی زمین به سمت هدف بیاندازید.

به فرمولهای مهمِ دیگر زیر نیز توجه کنید:

الف) نارنجک دودزای رنگی :

60% نیترات پتاسیم+ 30% شکر+ 10% رنگ دلخواه

توضیح: رنگ بکار رفته در این ترکیب، مصنوعی و از انواعی است که به مواد غذایی و نوشیدنی‌ها افزوده می‌شود. این نوع رنگ را با نام رنگ مجاز خوراکی نیز می توانید تهیه کنید.

ب) نارنجک گاز اشک آور:

50% نیترات پتاسیم+ 30% شکر+ 20% پودر(کنسانتره) واسابی

توضیح: واسابی (wasabi) نام دیگر گونه ای ترب ژاپنی است و عرضه آن توسط فروشندگان گیاهان دارویی کم و بیش رواج دارد.

ج) نارنجک گاز سمی:

60% نیترات پتاسیم+ 40% گوگرد

مهم: شیوه ترکیب مواد در بندهای «الف» تا «ب» و مقدار جوش شیرین مورد استفاده عیناً مانند قبل است. درترکیب مواد در بند «ج» به هیچ عنوان از جوش شیرین استفاده نکنید و از ترکیب دانه های ریز مواد درون آب گرم استفاده کنید. اضافه کردن آب لازم است به اندازه کافی و در حدی که مواد حالت خمیری بخود بگیرند انجام شود. حداقل دو شبانه روز زمان لازم است تا این ترکیب کاملاً خشک شود و در طول این مدت لازم است از گذاردن درپوش بر روی ظرف خودداری کنید. استفاده از «نارنجک گاز سمی» در مکانهای بسته ای که فاقد تهویه مناسب است دارای بالاترین کارایی است.

نکته: فرآیند افزودن «جوش شیرین» یا «رنگ» یا «واسابی» را در زمانی که مخلوط بطور نسبی حالت خمیری بخود می گیرد انجام دهید. در ترتیب اضافه کردن مواد نیز بهتر است ابتدا «جوش شیرین» و سپس «رنگ» یا «واسابی» را به ترکیب بیافزایید. در نظر داشته باشید در هر صورت هم زدن و ترکیب مواد بایستی بسیار کامل انجام شود.

به دار آویختن

آگاهی بر چگونگی آماده نمودن این طناب مارپیچی؛ از جهات مختلفی مانند ساده ترین و کم هزینه ترین روش در ترور و مجازات آنعده از افراد که در پیشبرد اهداف جنایتکارانه گروه معمم حاکم فعالیت می کنند (اینجا) و …، نیز مهم است.

مراحل آماده نمودن این طناب مارپیچی را در تصویر زیر برایتان به نمایش گذارده ایم:

56766a1e883892f4f93844d2d20d51a6.jpg

تک تیرانداز

تیراندازی از خفا به توانایی های خاص، آموزش و تاکتیکهای بخصوصی وابسته است، که در این بخش از مطالب سعی خواهیم نمود درک نسبی آسان و در عین حال موثری ازاین مقوله برایتان فراهم آرویم.

به هنگام تیراندازی می توانید اگر راست دست هستید چشم چپ و اگر چپ دست هستید چشم راست را بسته و هدف را نشانه روی کنید، اما توانایی هدف گیری با دو چشم باز در تیراندازی نیز مهم است.

بستن یک چشم برای از بین بردن خطاهای بصری در زمان تیراندازی کمک کننده است، اما توانایی تیراندازی با دو چشم باز موجب راحتی بیشتر شما در زمان تیراندازی خواهد بود.

سازگاری و هماهنگی بر این موضوع که تاثیری بر دقت شما در زمان تیراندازی نداشته باشد مهم است و از این حبث تصمیم گیری نهایی در باز بودن یک چشم با هر دو چشم در زمان تیراندازی به تمرینات مداوم بعدی شما وابسته است.

در زمان کشیدن ماشه فقط از حساسترین بخش انگشت خود بر روی ماشه استفاده کنید. (شکل زیر)

B45f87b49e28a37e5fe4acc0d5a6b162.jpg


در استفاده از بند تفنگ در زمان تیراندازی غافل نباشید. بکارگیری این جزء بظاهر بی اهیمت موجب بهبود دقت و ثبات در تیراندازی می شود. (تصویر زیر)

B35c67df136ee2203d5ab610a67e7830.jpg


اینکه بصورت ایستاده، درازکش و … تیراندازی می کنید آن اندازه مهم نیست که بهره مندی از یک تیکه گاه در زمان تیراندازی برایتان مهم و حیاتی است.

بطور معمول یک تک تیرانداز بدون تیکه گاه تیراندازی نمی کند، مگر اینکه بطور غیر منتظره و آنهم از فاصله نزدیک به منظور حفظ جان خود مجبور به تیراندازی باشد.

در انتخاب تکیه گاه از قرار گرفتن یک سطح نرم بر یک سطح سخت و یا بالعکس از قرار گرفتن یک سطح سخت بریک سطح نرم استفاده کنید. این قاعده را بصورت «سخت به نرم» و «نرم به سخت» بخاطر بسیارید.

جهت درک بهتر این موضوع به توضیحات زیر توجه کنید:

بخش جلویی قنداق تفنگ در زیر لوله، که بوسیله دست مخالفِ چکاننده ماشه نگهداشته می شود و با مسامحه می توانید تلقی یک بازو از آن داشته باشید، می تواند از جنس چوب یا فایبر گلاس باشد، که بخودی خود جسم سخت محسوب می شود. (شکل زیر)

4df3511616c936127c76a32966d2de4b.jpg


اگر بخواهید از یک درخت بعنوان تکیه گاه استفاده کنید، این مساله به پایداری مناسبی در زمان تیراندازی منجر نمی شود. زیرا قرار گرفتن دو سطح سخت بر روی یکدیگر منجر به لغزیدن این سطوح بر روی یکدیگر می شود.

برای رفع این مساله بایستی از جسمی نرم بین تفنگ و درخت استفاده نمایید. برای نمونه می توانید کاپشن، ژاکت و … که بر تن دارید را در آورده وبعنوان حایل میان ایندو استفاده کنید. (شکل زیر)


6a8310549b7ff30881adf06444fb331b.jpg


نکته: گوشت اندام بدن انسان نیز بطور نسبی ماده ای نرم محسوب می شود و می توانید از دست بعنوان حایل میان تفنگ و تکیه گاه سخت استفاده کنید.

یک کیسه شن در زمره اجسام نرم بعنوان تکیه گاه جای میگیرد و بسادگی می توانید تفنگ را بر روی آن در زمان شلیک قرار دهید. (شکل زیر)

83128a6bbbedf069891fbaaecb55d4d0.jpg

نکته: پایدارترین تکیه گاه از قرار دادن یک جسم سخت بر روی یک جسم نرم شکل می پذیرد.

در صورت دسترسی به یک سطح نسبتاً پایدار و صاف استفاده از دوپایه بعنوان تکیه گاه بهترین انتخاب است. (شکل زیر)


24bc57cd7affeffdcfa2dba76d638903.jpg


احتیاط: در زمان استفاده از دوپایه به خطرات احتمالی ناشی از چرخیدن ناگهانی خود به اطراف هشیار باشید واز تماس دست با پایین دو پایه در زمان شلیک خودداری کنید. (تصویر زیر)


93436f4d0a9ed8db664a47a571e87f41.jpg


نکته: دست مخالف چکاننده ماشه را بر ته قنداق تفنگ در سمت شانه تحت فشارملایمی قرار دهید.

در صورت استفاده از “بند تفنگ” توجه بر پاره ای موارد ضروری است:

بند تفنگ بایستی دارای عرض کافی بوده و امکان اعمال انواع تنظیمات مطلوب بر روی آن وجود داشته باشد. در بندهای چرمی یا نایلونی این عرض یک و یک چهارم اینچ در نظر گرفته می شود.

نکته: اعمال تنظیمات بر روی نمونه های نایلونی آسانتر است.

حلقه کردن ساده بند تفنگ در اطراف عضله دو سر بازو سریعترین روش در استفاده از بند است. زمان قابل پیش بینی برای انجام این عمل حدود 2 ثانیه است. این موقعیت ثبات و پایداری نک تیرانداز را بطور نسبی حدود 40 درصد افزایش می دهد. (شکل زیر)

154bef8263e4a76f3ff1d10d91e2e495.jpg

حال چنانچه در زمان آزاد کردن حلفه گردان ته قنداق تفنگ، آن را بصورت یک حلقه به اندازه کافی بزرگ در اطراف بازوی دست مخالف چکاننده ماشه در آورید و سپس این حلقه را در اطراف عضله دو سر بازو قرار دهید، می توانید با فشار دادن سگک یا قلاب بطرف پایین آن را بر روی بازو محکم کنید. این تغییر موقعیت با ثبات ترین وضعیت در زمان استفاده از بند محسوب می شود، اما در عین حال زمان لازم برای تنظیم بند و حلقه نمودن آن بر روی بازو بیشتراست. (تصویر زیر)

70a134b5c7c88695effced7b27dc32e2.jpg


نکته: زمان پیش بینی شده برای رسیدن به این وضعیت حدود 15 الی 20 ثانیه است. موقعیت فوق موجب بهبود 60 درصدی کارآیی در زمان تیراندازی می شود.

تفکردر رسیدن به وضعیتی با ثبات بیشتر برای تک تیراندازان ضروری است. در گذشته بحث پیرامون این مساله در حوزه ی استفاده از بند و دوپایه بیشتر نبود. در سالهای اخیر در اختیار گرفتن یک موقعیت بسیار با ثبات (تر) مورد توجه بیشتر است، بطوری که این موضوع هر تک تیرانداز را تشویق به تغییر و اصلاح موقعیت خود به شکلهای گوناگون نموده است.

به جوانب مثبت و منفی از موقعیت های گوناگون از اینگونه معیارهای مختلف در جدول زیرتوجه کنید:


میدان آتش ثبات محافظ‌ت‌ در برابر تهدیدات ناشی از تیراندازی متقابل سرعتِ عمل
ایستاده عالی(گسترده) ضعیف پرخطر عالی
به زانو نسبتا خوب متوسط خطرناک خیلی خوب
نشسته بد خوب خوب خوب(متوسط)
درازکش خیلی بد عالی عالی ضعیف


مهم: به جوانب مثبت و منفی این موقعیت ها تنها در اینکه برخی از موقعیت ها بهتر از نمونه های دیگر است فکر کنید. در عمل ترسیم مساله ای به عنوان «بهترین موقعیت» به منظور خلق موقعیتی یگانه و منحصر بفرد وجود خارجی ندارد.


در زمان استفاده از دوربین، علامت بعلاوه دوربین (رتیکل) در واقع دستگاه نشانه روی دوربین است. کافی است علامت “بعلاوه” را بر روی هدف قرار دهید و به آن تیراندازی کنید. برای مثال چنانچه می خواهید بخش بالایی گوش (ناحیه سر) را نشانه روی کنید مکان هدف گیری بصورت زیر است:

B710877cf212f9483fb6ebdfcf8a79c3.jpg


توجه: به منظور جلوگیری از خستکی بیش از اندازه چشم و امکان رویت تمام اجزاء هدف در زمان تیراندازی، از دوربینی استفاده کنید که علامت بعلاوه یا رتیکل در آن ساده و معمولی است.


تکنیک ساده عملی: در زمان نگریستن به هدف از درون دوربین، به منظور کسب وضوح بهتری از هدف، این عمل را با قرار دادن یک پارچه تیره بر روی سر و چشمی دوربین (عدسی عقبی) انجام دهید. (شکل زیر)


3381c60ef2f3d19ce893ba2a51763574.jpg


مهم: فاصله چشم تیرانداز از چشمی دوربین (عدسی عقبی ) در دوربین تفنگ های گلوله زنی که دارای عقب نشینی اند تا 10سانتیمتر متغییر است.

پس از سوار نمودن دوربین بر روی اسلحه، تراز و صفر (تنظیم) نمودن دوربین ضروری است:

تراز نمودن: در تراز نمودن، دوربین را کمی به سمت راست و یا چپ بچرخانید تا خط عمودی مانند تصویر زیربه خط مرکزی فرضی نشان داده شده، در حالتی که تفنگ در وضعیت با ثباتی قرار گرفته است، چرخش نماید.


E00bfb4b24fdc631a2eb51932a7e445a.jpg


نکته: می توانید بدین منظور تفنگ را بر روی یک تکیه گاه نیز قرار دهید..

با عمود قرار گرفتن رتیکل بر تفنگ، پیچها را سفت کنید (شکل زیر)

A1bc04d734f18b447c45fc4e5487e7fb.jpg


توجه: پس از سفت نمودن پیچها بررسی مجدد این مساله که خط عمودی، عمود بر تفنگ و خط افقی کاملا در وضعیت تراز و افقی قرار داشته باشد ضروریست.

صفر (تنظیم) نمودن:. بسته به مقدورات بالستیکی تفنگ و فشنگ، صفر نمودن دوربین در فواصل 200 یارد یا بیشتر نیز متداول است، اما بی آنکه وارد جزئیات خاص و فنی از این مقوله شویم پیشنهاد می کنیم دوربین را در فاصله 100 یاردی صفر کنید.

توجه: فواصل کمتر از 100 یارد فاقد دقت کافی اند. این فاصله (100 یارد) در کاهش خطاهای ناشی از عوامل انسانی و محیطی مانند باد نیز در حد امکان برایتان موثر است.

در زمان تنظیم دوربین ، روزی را انتخاب کنید که باد در حداقل مقدار ممکن باشد.هدف را در فاصله 100 یاردی (91 متری) خود قرار دهید و با نشانه روی بر مرکزهدف شلیک کنید. (تصویر زیر)

Bba4ffa303be9647d829f63be05abc6c.jpg

هدف یا سیبل را بصورت خال سیاهی به قطر 2 (یا 2.5) اینچ در نظر بگیرید، بطوریکه قطر دوایر متحد المرکز بعدی 2 (یا 2.5) اینج بیشتر از قطر دایره قبلی خود باشد.

متناسب با محلی که گلوله به هدف اصابت نموده است و به کمک چرخاندن طبلکها، دوربین رو تنظیم کنید. طبلک تنظیم ارتفاع را به سمت بالا یا پایین و طبلک تنظیم سمت را به چپ یا راست بچرخانید تا بسته به محل اصابت گلوله در سمت بالا یا پایین و راست یا چپ مرکز هدف صفر نمودن دوربین انجام شود.(تصویر زیر)



B83c28f6ed380c33977cf65adcb1c26f.jpg


تذکرات مهم:

الف) از چرخاندن بیش از اندازه طبلکها خودداری کنید. این عمل می تواند سبب دفرمگی دوربین شود.

ب) به منظور صرفه جویی در مهمات مصرفی ابتدا دوربین را در فاصله 25 یاردی صفر کنید و پس از آن مجدداً مباردت به صفر نمودن دوربین در فاصله 100 یاردی نمایید.

ج) در صورت استفاده مکرر یا بکارگیری انواع مختلفی از مهمات اعم از تقویت شده و … دوربین را مجدداً صفر کنید.

ترور

اشتباه نکنید، فرآبند ترور تنها راه صحیح کنترل و مجازات افرادی است که در چرخش سریعتر ماشین کشتار رژیم بکار گرفته می شوند. از گفتمان قتل که خارج شوید، تفکر به این موضوع برایتان آسان و ساده می شود.

افراد را با توجه به ارزش آنها به عنوان یک هدف انتخاب شده مورد ارزیابی قرار دهید. مجموعه حرکات و فعالیت هایشان را مورد نظارت قرار دهید و همگی آنها را ثبت و مورد تجزیه و تحلیل قرار دهید.

با استفاده از اطلاعات جمع آوری شده است که طرح یک ترور با هدف ضربه زدن به فرد در زمانی که در آسیب پذیرترین و ساده ترین وضعیت ممکن قرار دارد شکل می گیرد.

آتش سوزی، بمب، سم، چاقو و بسیاری از وسایل دیگر را می توانید به عنوان ابزار ترور مورد استفاده قرار دهید.

با حفظ نکات امنیتی دستور العملهایی را برایتان بازگو خواهیم نمود، که امیدواریم برایتان موثر واقع شوند.

دستورالعمل ها:

الف) مردم به طور کلی در آمادگی کمتری در زمان شب و صبح زود بسر می برند. از این نظر انجام حملات به محل سکونت در شب و یا در مسیر عزیمت به محل کار به هنگام صبح می تواند بیشتر موثر واقع شود.

ب) هدف را تجزیه و تحلیل نموده و بهترین فرصت را به منظور حمله به وی پیدا کنید . مطمئن شوید که پنهان کاری کافی برای اینگونه حملات در نظر گرفته شده است.

ج) خیالبافی نکنید؛ تجربه نشان داه است یک طرح ساده تر به احتمال زیاد بیش از یک طرح پیچیده تر موفق می شود.

د) مطمئن شوید که مسیرهای فرار در رسیدن به مکانهای امن را بخوبی شناسایی نموده اید. (شواهد قابل استفاده توسط پزشکی قانونی را در پشت سر خود به کمترین میزان ممکن برسانید)

ر) از دستکش و لباس پاک و تمیز در زمان ترور استفاده کنید.

س) از ابزارهایی که شواهد پزشکی قانونی کمتری از خود بجای می گذارند در صورت امکان استفاده کنید.

در این مقوله، برآنیم؛ این موارد را از نمونه های کاملاً حرفه ای به حالات ساده تری که قابلیت انجام آن توسط افراد عادی وجود داشته باشد، تعمیم دهیم:

به روش حرفه ای، حمله توسط تک تیرانداز انتخاب خوبی برای اهدافی است که به شدت محافظت می شوند. اهدافی که بدون حرکتند یا به آرامی راه می روند در وضعیت بسیار ساده تری قرار دارند. اهداف در حال حرکت در درون وسایل نقلیه و یا در حال دویدن را باید به طور مستقیم از جلو یا پشت مسیر حرکتی آنان مورد اصابت قرارداد. موقعیت قرار گیری تک تیرانداز بایستی در وضعیتی از استتارو پنهان کاری مناسب با حداقل 2 راه فرار جای داشته باشد.

حمله درفواصل نزدیک پر مخاطره ترین و در عین حال موثرترین روش از تروردر اینگونه موارد است. در چنین شیوه ای با نزدیک شدن یا کمین در یک نقطه آسیب پذیر هدف نابود می شود. در این روش از ترور، بی رحمانه عمل کنید. هر گونه تلاش یا تفکر به خلق یک صحنه دراماتیک و نمایشی وضعیت تمامی گروه را به مخاطره می کشاند.

در زمان ترور از انجام هر گونه ارتباط کلامی و یا مطلبی که نشان می دهد چه چیزی در حال رخ دادن است به هدف خودداری کنید. هیچگونه توضیحی به هدف در برابر اصرار به مجازات وی و یا اینکه به چه دلیل او را می کشید ندهید. نگران نباشید، هدف را از بین ببرید و پس از آن فرار کنید. بهتر است مرگ هدف را تایید کنید. ممکن است سازمانهای اطلاعاتی با خلق یک ترور ناموفق در صدد ارائه ی روشهایی برای دستگیری گروه باشند.

در حملات در فواصل نزدیک بهتر است هدف را متوقف کنید و یا در نقاطی که هدف متوقف است؛ مانند هنگام ورود یا خروج با وسیله نقلیه به درون ساختمان، هدف را مورد حمله قرار دهید. نظارت دائمی بر عملکرد هدف می تواند ترور سریع و کم خطری را برایتان به ارمغان بیاورد.

حمله به محل سکونتِ هدف روشی پر خطرتر است. هدف ممکن است مسلح بوده و خطر قابل توجهی ازتماس وی با پلیس نیز در میان باشد. هر گونه اقدام به ترور از این نوع باید به طور کامل برنامه ریزی شده باشد.

مراقبت و نظارت برهدف کاملاً ضروری است. لازم است درک درستی از محل اقامت، تعداد افراد درون منزل، وجود سگ، سلاح گرم و یا سیستم های اعلام خطر و حتی زمان خواب و اتاقی که هدف در آن خوابیده است داشته باشید.

اینگونه حملات بایستی بسیار سریع انجام شوند. تقریبا هدایت اینگونه عملیات بطور انفرادی بسیار دشوار است. ممکن است نیاز به استفاده از دژکوب داشته باشید. دژکوب نوعی وسیله است که در برخی از عملیات پلیسی از آن به منظور خراب نمودن درها استفاده می شود.

برای ساخت یک دژکوب بطور دست ساز، دو دستگیره بر روی یک لوله فولادی به قطر 4 تا 6 اینچ و درازای حداقل 20 اینچ جوش دهید و سپس لوله را از سیمان پر کنید. (تصویر زیر)

C35989d284bcb61a134abd1d4766f17e.jpg


در استفاده از دژکوب، از چرخش دژکوب به عقب و ضربه زدن به درب در منطقه ای که در آن نقطه قفل شده است استفاده کنید. با چنین شیوه ای، حتی یک درب به خوبی ساخته شده، با یک یا دو مرتبه ضربه پرقدرت باز می شود.

در این عملیات بایستی هدف را بسرعت یافته و در حداقل زمان ممکن وی را از میان ببرید. در حین عملیات از ماسک، دستکش و لباس کاملاً تمیز استفاده کنید. زمان قابل پیش بینی در انجام این عملیات کمتراز 5 دقیقه است!

در عملیات ترور، مواد منفجره دارای یک تاریخچه طولانی اند. حملات اغلب ناموفق از این نوع که با شکست روبرو شده اند به یکی ازدلایل عدم انفجار بمب یا انفجار آن در زمانی بوده است که هدف در خارج از برد موثر انفجار قرار داشته است.

بمبی که به عنوان یک سلاح در ترور گزینشی در نظر گرفته شده است باید بسیار قدرتمند بوده و بصورت کنترل از راه دور در زمانی که هدف در محدوده مورد نظر قرار دارد منفجر شود.

حریق عمدی نیز می تواند به عنوان یک روش مناسب در ترورهای گزینشی مورد استفاده واقع شود. در اینگونه حملات بایستی طرح مناسبی از محل اقامت هدف و کارهای روزمره وی در اختیار داشته باشید.

بدین ترتیب در زمانی که احتمال خوابیدن هدف بیشتر است با استفاده از مایعات قابل اشتعال یا هرگونه بمب آتش زای دیگر محل اقامت دچار حریق می شود. این حریق در زمانی مفید است که کلیه خروجی ها و مکانهای فرار بموجب آن مسدود شود.

شرایط خاصی ازقبیل عدم دارا بودن وسایل مهار آتش مانند کپسولهای اطفای حریق، فاصله زیاد محل اقامت تا ایستگاه آتش نشانی و حتی عدم هوشیاری و چالاکی هدف بر شانس موفقیت شما در انجام اینگونه عملیات به شکل حریق عمدی می افزاید.

استفاده از سم نیز گزینه موثر دیگری برای ترور محسوب می شود. سموم انواع متعددی دارند که با انواع مهم این سموم در اینجا آشنا شدید.

به روش ساده تر استفاده از چاقو نیز در انجام یک ترور گزینشی موثر است. در زمان استفاده از چاقو نحوه بدست گرفتن آن بسیار مهم است. (شکل زیر)

D2e04759f407f9c1358d584ef89a88bd.jpg


توضیحات بیشتر در کسب مهارت لازم در استفاده از چاقو، سرنیزه و … بعنوان یک سلاح جنگی را در مباحث پیشین می توانید مطالعه کنید.

بمب های پروکسی

این قسمت حذف شده . درباره ی بستن بمب کنترل از راه دور روی بدن گروگان ها(افرادعادی)بود! من به خرابکاری فکر می کنم نه به آدم کشی!

حمل‌ و نقل‌

سیستم های بزرگراهی، مترو، خطوط راه آهن، فرودگاه ها و حمل و نقل جاده ای در کارآیی وعملکرد بی وقفه ی یک دولت نقش بسزایی را بازی می کنند.

حمله به هر یک از این خدمات می تواند عدم تحرک کارگران و نیروهای دولتی را موجب شده و متعاقباً کمبود منابع مورد نیاز و اختلالات جدی اقتصادی را بوجود آورد.


سیستم های بزرگراهی آسانترین هدف به منظور حمله بوده و به طور کامل نیز از آنها محافظت نمی شود. استفاده از مواد منفجره درجه بالا برای از بین بردن پل و یا تونل ها مناسب بوده و دهانه‌ یا حفره‌ حاصله‌ در اثر بمب‌ بر سطح بزرگراه نیز اختلالات بیشتری را در رفت و آمد موجب می شود.

تلنبار نمودن زباله بر روی هم، روغن ضایعات، گل‌ میخ‌ و شیشه شکسته در بزرگراهها، در زمان اوج ترافیک نیز به اختلالات جدی در این زمینه منتهی می شود.

استفاده از چند صد عدد گل میخ در بیش از یک بزرگراه شلوغ ازموجبات هرج و مرج بیشتر است. روشهای متعددی برای ساخت این گل میخها وجود دارد. برای مثال در ساخت آنها می توانید از چوب لباسی های معمولی فلزی روکش داراستفاده کنید.

ابتدا چوب لباسی ها را در قطعات 9 تا 12 سانتی متری برش بزنید. (همگی آنها را در یک اندازه برش نزنید، زیرا هدف تهیه ی این گل میخ ها در اندازه و سایزهای متفاوت است)

کلیه قطعات بریده شده را در 6 قسمت مساوی علامت گذاری کنید و از قسمتهای علامت گذاری شده هر یک از مفتولهای بریده شده را با استفاده از یک انبردست همانند یک بعلاوه تا نموده و سرانجام به فرم هرمی درآورید.(تصویر زیر)

A1bd8ae56fdd4fd1b102228f899629ca.jpg


توجه: کلیه نوکهای مفتول شکل گرفته شده را نیز بایستی بخوبی سوهان زده و کاملاً به شکل نوک تیز درآورید. این موضوع شامل دو سر آزاد از مفتول در ابتدا و انتهای آن نیز می شود.


خطوط راه آهن نیز برای حمله بسیار آسیب پذیر هستند. این خطوط می توانند به صورت دستی برچیده شده و یا با مواد منفجره تخریب و مسدود شوند.


فرودگاه ها بدلیل برخورداری از نظارت و محافظت توسط ماموران امنیتی اهداف دشوارتری محسوب می شوند.

در انهدام یک فرودگاه توجه بر نابودی برج کنترل یا باند تیک آف (برخاستن) و لندینگ (فرود) مهم است.

برج کنترل را با استفاده ازمواد منفجره یا آتش سوزی می توان از حوزه ی فعالیت خارج نمود. ضروری است تجهیزات حساس ارتباطی بطور کامل، بصورتی که مجدداً قابل تعمیر نباشند آسیب ببینند.

دهانه‌ یا حفره‌ حاصله‌ در اثر بمب‌ بر سطح فرود یا برخاستن در یک فرودگاه نیز می تواند موثر قلمداد شود ، اما این نوع آسیب می تواند به سرعت ترمیم شود. روشهای دیگر استفاده از مواد منفجره یا آتش یک تفنگ دوربرد در زمان برخاستن یا بزمین نشستن هواپیما بترتیبی است که آن را در لحظه مناسب مورد اصابت قرار دهد.

مراکز تولید و توزیع سوخت

اقتصاد ایران دروابستگی جدی به فرآورده های نفتی بسر می برد. بدون تامین پایدار سوختی که مقرون به صرفه نیز باشد، مشکلات اقتصادی بسیار جدی برای دولت و منافع شرکت های ثروتمندی که در زیر چتر رژیم فعالیت می کنند حاصل می شود.

بنزین، گازوئیل و سیستم های گاز طبیعی در برابر حملات ناشی از آتش سوزی و مواد منفجره بسیار آسیب پذیر می باشند.

حمله به مخازن و پالایشگاه ها نیاز به عملیات گسترده و به دقت برنامه ریزی شده دارد.

توقف عرضه نفت خام و مانند آن به پالایشگاه و دیگر مراکز بسیار ساده تر است و بدین منظور خطوط لوله بایستی در معرض حمله واقع شوند.


خطوط لوله را به آسانی می توان با نابودی بخشی از آنها با مواد منفجره از سیستم خارج نمود.

مخازن ذخیره سازی سوخت را [حسب میزان مقاومت ساخته شده برای آنها] با مواد منفجره قوی بایستی منهدم نمود.

مخلوطی از پودر آلومینیوم و پودر اکسید آهن (زنگ آهن)، یک روش ابتدایی در تولید ماده بسیار حرارت‌زایی ( معادل 4000 درجه فارنهایت) است، که درانهدام مخازن و … موثر است و به آن ترمایت اشتعالی اطلاق می شود.

به محض اینکه ترمایت فعال شود، شروع به ذوب کردن ظرف زیرین خود می کند، حتی اگر این ظرف از جنس فولاد باشد و عملاً نیز غیر قابل خاموش کردن است.

در ساخت ترمایت، نسبت اکسید آهن به آلومینیوم 8 به 3 [در واحد وزن] بوده و برای مثال می توانید از 8 گرم (یا 80 گرم یا …) اکسید آهن و 3 گرم (یا 30 گرم یا …) پودر آلومینیوم استفاده نمایید.

برای فعال کردن ترمایت کافیست ١۰تا ١۵ سانتی از نوار منیزیم را بریده و یک سر آنرا داخل پودر ترمایت فرو کنید (بکارید) و سر دیگر نوار را آتش بزنید. ( سر نوار باید ۵ تا ١۰ ثانیه در تماس با کانون شعله باشد)

می توانید بجای استفاده از نوار منیزیم [به منظور فعال سازی] به شکل زیر نیز عمل کنبد:

مقدار برابری از کلرات پتاسیم و شكر، كه به صورت پودر در آمده است را بخوبی با هم مخلوط کنید و به آن یك قطره «اسید سولفوریك» بیافزایید. توجه کنید در صورتی که ذرات شکر بخوبی ریز نباشند به مقدار اسید بیشتری نیاز خواهید داشت. این موضوع را نیز در نظر داشته باشید که ذرات شکر و کلرات پتاسیم بایستی بخوبی با یکدیگر مخلوط شوند در غیراینصورت شکر آتش را خفه خواهد کرد.

ازذخیره سازی مخلوط شکر و کلرات پتاسیم بطور انبوه، بدلیل احتمال انفجار، خودداری نمایید.

ترمایت نسبت به شوک و حرارت معمولی و ضربه و انفجار خنثی بوده و به همین دلیل نگهداری طولانی مدت یا ساخت مقادیر زیادِ آن کاملاً بدون خطر است.

براده آلومینیم را یا میتوانید از تراشکاری ها تهیه کنید یا اینکه یک تکه آلومینیم (در و پنجره های آلومینیمی) را بردارید و آنرا سوهان بزنید.

برای بدست آوردن اکسید آهن نیز دو راه وجود دارد:

اول اینکه میتوانید آهن زنگ زده (قرمز یا نارنجی) را سوهان بزنید و پودر نارنجی رنگ اکسید آهن را بدست بیاورید. این روش وقت گیر است و مقدار زنگ آهنی که بدست می آورید ناچیز است. روش علمی بدست آوردن اکسید آهن به صورت زیر است :

یک منبع تغذیه DC (جریان برق مستقیم) تهیه کنید. آداپتور وسائل برقی یا باطری ماشین مناسب است. هر چقدر ولتاژ آن بالاتر باشد بهتر است. (برق شهر AC متناوب است و بکار شما نمی آید)

در یک ظرف شیشه ای یا پلاستیکی بزرگ (به اندازه یک سطل) مقداری آب بریزید و در آن یک قاشق سوپخوری کلرید سدیم (نمک) حل کنید. این عمل آب را رسانا می کند. حال یک تکه آهن بدون روکش و آبکاری نشده که رنگ آن تقریباً مشکی متمایل به آبی است را به قطب مثبت منبع تغذیه وصل کنید. (اگر به قطب منفی وصل کنید واکنش انجام نمی شود)

به قطب منفی یک الکترود ذغالی وصل کنید. (الکترود ذغالی را میتوانید از داخل یک باطری قلمی معمولی بدست بیاورید بطوریکه کافی است باطری قلمی را باز کنید و هسته آنرا در بیاورید و خوب تمیز کنید)

حالا آهن و الکترود ذغالی را درون ظرف آب نمک رقیق فرو کنید. دقت کنید که این دو داخل آب به هم اتصال نکنند چون ممکن است منبع تغذیه شما منفجر شود.

واکنش الکترولیز به تدریج شروع میشود و ذرات نارنجی رنگی به تدریج در اطراف آهن تشکیل میشود. بیست و چهار ساعت ساعت صبر کنید تا واکنش ادامه پیدا کند. بعد از بیست و چهار ساعت تکه آهن را تمیز کنید و دوباره واکنش را ادامه بدهید. از آنجایی که تهیه اکسید آهن زحمت زیادی دارد, بهتر است مقدار زیادی از آن تهیه کنید.

حالا باید مقدار زیادی اکسید آهن ته ظرف شما ته نشین شده باشد. منبع تغذیه را قطع کنید و الکترود و آهن را بیرون بیاورید. آب نمک و ذرات زنگ آهن درون آنرا به کمک یک تکه پارچه صاف کنید. درون پارچه اکسید آهن قرمز باقی می ماند. پارچه را جلو آفتاب پهن کنید تا اکسید آهن بخوبی خشک شود. بهتر است اکسید آهن خیس را داخل یک ظرف روی گاز گرم کنید تا خشک شود و سپس آن را در درون یک هاون بکوبید.

مهم: هر اندازه ذرات آلومینیم و زنگ آهن شما ریزتز باشد بهتر است. برای این کار [ریزتر نمودن ذرات] می‌توان در ادامه از آسیاب برقی نیز استفاده کرد و یا از روش آسیاب نمودن بین یک صفحه فولادی و نوار فولادی تخت، بصورت حرکات رفت و برگشتی به کمک دست (اینجا) نیز استفاده نمود.

به این موضوع توجه داشته باشید؛ در تولید پودر آلومینیوم، به جهت سادگی در انجام کار، استفاده از فویل های الومینیومی، در عوض بکار گیری یک تکه از آلومینیوم، در تهیه این پودر نیز متداول است.

حریق عمدی

آتش سوزی یک سلاح موثر در تحقق اهداف بسیار عالی برای حملات محسوب می شود. چنین حملاتی در عین سادگی، نه فقط در عمل به یک ترور انتخابی و یا به عنوان گونه ای حملات در اهداف خرابکارانه علیه مزدوران رژیم جمهوری اسلامی ایران موثر است، بلکه کشف حقایق و سیر تحقیقات مربوط به آنها نیز دشوارتر است.

هر گونه زیرساختی است که می تواند توسط آتش نابود و یا غیر فعال شود را می توان با بمبهای آتش زا مورد حمله قرار داد و دولت و سرمایه شرکت های ثروتمندی که در اهداف سودجویانه رژیم در تلاشند را با زیانهای مالی گسترده روبرو نمود.

چنین حملاتی بصورت حریق های عمدی، اگر بطور اصولی و صحیح انجام شوند،​ در مکان های پرازدحامی که فاقد تجهیزات ایمنی مناسبند بسیار کشنده ترند، بطوریکه حتی میتوان نتیجه نهایی از عمل به آنها را از یک بمب گذاری مرگبارتر دانست.

موضوع فوق در صورتی تضمین می شود، که اولاً راه های فرار ممکن مسدود شوند و مسیرهایی که خدمات اورژانس و … را بسمت محل آتش سوزی هدایت می کنند، به روشهای مختلفی مانند تلنبار نمودن زباله بر روی هم و یا استفاده از روغن ضایعات، گل‌ میخ‌ و شیشه شکسته در خیابانها و بزرگراها در زمان اوج ترافیک به اختلالات جدی خود در این زمینه منتهی شوند.

در یک ساختمان چند طبقه، لازم است آسانسور قبل از حمله غیر فعال شود. استفاده از مایعات قابل اشتعال در فضای داخلی آسانسور نیز می تواند کمک کننده باشد.

ترکیبی با نسبت برابر از روغن موتور و بنزین دود بسیار زیادی در زمان شعله ورشدن تولید می کند و به طور اساسی در جلوگیری از فرار از طریق پله ها موثر است.

بسیاری از ساختمان ها احتیاج به تعمیرات اساسی داشته و فاقد تجهیزات اضطراری اند و این مساله در تحقق اهداف مرتبط با هرگونه حریق عمدی برایتان کمک کننده تر است.

عملیات ایذایی، تهدید و خرابکاری

اثرات روانی حاصل از یک کمپین پایدار را که اعمالی چون تهدید به مرگ و خرابکاری علیه مزدوران خائن را دنبال می کند دست کم نگیرید.

تلفن، ایمیل و یا تهدیدات الکترونیکی دیگر در مقابل این افراد، کم خطرترین و در عین حال موثر ترین روش محسوب شده و احتمال بررسی هر یک توسط پلیس نیز ضعیف تر است.

خرابکاری در محل کسب و کار متعلق به مزدوران، موسسات دولتی یا خصوصی وابسته به رژیم، مساجد، حسینیه ها و … را نیز از نظر دور نداشته باشید.

رسوا نمودن فواحش مذهبی، در فیلم برداری مخفیانه و استراق سمع از اینان را نیز به تشابه آنچه، که در سایت پیشین مورد توجهمان بوده است و شواهد صوتی و تصویری هر یک نیز برایتان ارائه شدند، از یاد نبرید.

نتیجه نهایی از تهدید و ایجاد ارعاب می تواند منجر به مواردی مانند افزایش هزینه برای برقراری امنیت، خانه نشینی و در ساده ترین شکل ممکن نوعی مقابله به مثل محسوب شود و این در حالی است که فقط و فقط یک کمپین پایدار که اینگونه تهدیدات و خرابکاریها را به شکل مستمر دنبال نماید می تواند این مهم را به انجام برساند.

در زمان استفاده از تلفن از دستگاههای کارتی بمدت کوتاه و یا ابزارهایی استفاده کنید که قابل ردیابی نباشند. در زمان استفاده از تلفن های عمومی نیز از پوشیدن دستکش و لباس مبدل ساده غافل نباشید و شاهدان عینی و دوربین های ویدئویی اطراف خود را نیز مد نظر داشته باشید. از تلفن های همگانی در یک مکان ثابت نیز استفاده نکنید و مکان خود را دائماً تغییر دهید.

دادن گزارش های غلط به مراکز پلیس 110 و دیگر سازمانهای ذیربط (از طریق تلفن های همگانی) در مواردی چون بمب گذاری در مکانهایی مانند سینما ها، مدارس، دانشگاهها ، فرودگاهها، مساجد، حسینیه ها، استادیوم ها و … از جمله موارد بسیار مهمی است که موجب سردرگمی مزدوران می شود. به موجب قوانین جمهوری اسلامی رسیدگی به این موضوعات نیاز به شاهد و مدارک مستدل اولیه ندارد و این موارد برابر با هرگونه گزارشی می بایستی سریعاً رسیدگی شود.

در زمان استفاده از ایمیل های تهدید آمیز نیز از فیلتر شکن هایی، که امنیت شما را بصورت ناشناس بدون امکان ردیابی آی پی آدرس فراهم می کنند، استفاده کنید.

تهدید به مرگ موثر ترین روش در این موارد محسوب می شود، مشروط بر آنکه از کشف برخی حقایق در مورد قربانی (هدف) که اثر این ارعاب را تشدید کند، سود جسته باشید.

قربانی را زیر نظر بگیرید وعکس هایی در مکانهای محتلف از وی تهیه کنید و آنها را به همراه تهدید خود برای وی ارسال نمایید.

ساخت بمبهای پستی و … نیز از جمله روشهای موثر در این قبیل موارد است، که در مباحث بعدی به این موارد پرداخته شده است.

متفرقه

شوکر (شوک دهنده الکتریکی)

شوکرابزرای است که از آن به منظورناتوان نمودن لحظه ای دشمن، در منازعات تن به تن، استفاده می شود.

ساده ترين روش براي ساخت يک شوکرِ 450-400 ولت، استفاده از مدار چراغ فلاش در يک دوربين مستعملِ خانگي است. (شکل زیر)

Aa4c4eba332e7f5b20088beedd957932.jpg

برای شروع، باتريها را از دوربين خارج نموده و با برداشتن قاب دوربین، برد مرتبط با مدارچراغ فلاش را که لامپ بر روی آن سوار شده است را بیرون می آوریم.

احتیاط: فقط بخشهای پلاستیکی و عایق را لمس کنید.

با بیرون آوردن تخته مدار، ، بين دو سر پايه هاي بخش استوانه ای بزرگ نمایان بر روی برد (خازن) با استفاده از يک پيچ گوشتي، اتصال کوتاه برقرار می کنیم، بدين معنا که با استفاده از بخش فلزي پيچ گوشتي، ميان دو سر پايه هاي خازن اتصالي ايجاد می کنیم تا حین کار از شوک الکتريکي احتمالی بر بدنِ خود مصون بمانیم.

با قرار دادن هویه بر نقاط اتصال خازن بر روی برد، نقاط لحیم کاری شده را ذوب نموده و خازن را از مدار خارج می کنیم. بخش های نگهدارنده باتری در روی برد را نیز بترتیب مشابه، با استفاده از هویه از روی برد خارج نموده و مکانهای مثبت و منفی را بترتیب با سیم های قرمز و منفی حایگزین می کنیم. از این سیم ها بعنوان ورودی در اتصال به باتری در ادامه استفاده خواهیم نمود.

با اتصال و لحیم نمودن دو سیم در مکانی از برد که قبلاً خازن را از آنجا بیرون آورده ایم، از هریک بعنوان خروجی (شوک دهنده) در مراحل بعدی استفاده خواهیم نمود.

چراغ فلاش متصل به مدار را نیز می توان حذف نمود. برای این منظور کافی است سه سیم یا ترمینالهایی که اتصال چراغ فلاش به مدار را برقرار می کند قطع کنیم.

در خاتمه می توان با استفاده از یک کلید فشاری و یک یا چند باتری، به تناسب آنچه که در دوربین مورد استفاده بوده است، بوسیله یک بسته عایق محکم دست ساز یا آماده و استفاده از دو پیچ که سر آنها کمی برآمده است و در فاصبه 4 یا 5 میلی متری از یکدیگر قرار گرفته اند، وسیله ای قابل حمل ساخت. (شکل زیر)

B2f6eb83737704c301c4f75a71bcfe89.jpg

دو پیچ، هر یک جداگانه به هر یک از سیم های لحیم شده بر پایانه های تعبیه شده برای خازن در روی مدار، که قبلاً آن را از مدار خارج نموده ایم، متصل می شوند. عدم توجه به اتصال صحیح باتری به مدار، در رعایت قطبین مثبت و منفی نیز، می تواند منجر به آسیب دیدن یا انفجار احتمالی مدار شود. در هک نمودن مدار دوربین بصورت فوق استفاده از سیم های روکش دار استاندارد نمره 24-22 نیز مناسب تراست. (سیم های نمره 24 نازکتر بوده و کار با انها ساده تر است)

در مقابله با نیروهای امنیتی، چنانچه هدف استفاده از شوکر قویتری باشد، مدار این شوکر بایستی مونتاژ شود. آشنایی نسبی با المانهای الکترونیکی لازمه ی مونتاز اینگونه مدارات بوده و در ادامه به ذکر چند نمونه معروفِ نسبتاً ارزان قیمت از مدارات مرتبط با این شوکرها اقدام خواهیم نمود:

الف) شوکر 1800 ولت

این شوکر دارای مدار شماتیک نشان داده شده در تصویر زیر است:

Ccdf7576239064d1fc0d4d2c5ca3ca2b.jpg

همانطوریکه ملاحظه می شود، استفاده از مقاومت 1 مگا اهم در این مدار، که تنها به منظور امکان کاهش قدرت شوکر در نظر گرفته شده است، اختیاری است و ترانسفورمر مورد استفاده در مدار دارای سر وسط (CT: Center Tap) در ورودی است.

ب) شوکر 4000 ولت:

مدار شماتیک این شوکر در شکل زیر نشان داده شده است:

18944a64a8bc867d0a6836db8a3fce9f.jpg

ژلهای چسبنده آتش زا

اینگونه ژلها به سختی به سطوح هدف چسبیده و احتراق سریعتر و بهتری را در نابودی اهداف برایتان موجب می شوند.

«توجه»: استفاده از اینگونه ژلها، برنمونه های اولیه از ناپالم، که در ساخت «بمب های انفجاری ناپالم» و « کوکتل مولوتف» آموخته اید، دارای برتری و ارجحیت است.

«احتیاط»: در زمان تهیه ژلهای آتش زا، از کشیدن سیگار خودداری کنید و فعالیتهای خودر را بدور از هر گونه شعله روشن گاز، بخاری و مانند آن انجام دهید.

به طرز تهیه برخی از مهمترین انواع اینگونه ژلهاتوجه کنید:

الف) ژل های چسبنده حیوانی

این قسمت حذف شده ما حق نداریم آزادی حیوانات رو به خطر بیاندازیم سایت های دیگر این آموزش رو ممکن است داشته باشند ولی من راه های خشونت علیه حیوانات و سواستفاده از حیوانات را منتشر نمی کنم

ب) ژلهای چسبنده حاوی موم

در تهیه اینگونه ژلها از انواع مومهای عسل، معدنی، پارافینی و مانند آن می توانید استفاده کنید. استفاده از مومهای طبیعی بر انواع دیگر دارای ارجحیت است. درصد حجمی مواد تشکیل دهنده این ژل در جدول زیر نشان داده شده است:

ماده درصد حجمی
بنزین ۸۰
موم ۲۰

طریقه تهیه:

موم را در آب جوش قرار دهید. در صورت استفاده از مومهای طبیعی این مومها بخوبی ذوب می شوند. صبر کنید تا آب خنک شود و موم بر سطح آب لایه ای تشکیل دهد. لایه جامد تشکیل شده بر سطح آب را بردارید و اجازه دهید تا خشک شود.

«توجه»: مومهای طبیعی پس از ذوب شدن در درون آب دارای ذرات معلق قابل استفاده اند. می توانید این ذرات را بوسیله ریختن آب بر روی یک پارچه فیلتر نموده و مورد استفاده قرار دهید.

لایه های بدست آمده از موم را درون یکمثال بطری بریزید و بطری حاوی موم را در درون ظرف آب گرمی قرار دهید تا موم مجدداً ذوب شود.

حال بنزین را به موم ذوب شده در درون بطری بیفزایید. اجازه دهید تا موم درون بنزین کاملاً حل شود. بطری را در درون ظرف حاوی آب گرم بحال خود رها کنید تا در دمای اتاق خنک شود.

«مهم»: در صورت عدم شکل پذیری ژل، مراحل بالا را با افزایش مقدار موم به میزان ۴۰% (درصد حجمی) و کاهش بنزین مورد استفاده به مقدار ۶۰% (درصد حجمی) عیناً تکرار نمایید. بدلیل عدم استاندارد بودن بنزین های مورد استفاده در ایران، در صورتیکه مجدداً با عدم تشکیل ژل روبرو بودید، مقدار کمی هیدروکسید سدیم (سود سوزآور) را در مقدار مساوی آب حل کنید و آن را به بطری بیفزایید، تا با تکان دادن بطری، ژل شکل بگیرد.

احتیاط: هیدروکسید سدیم موجب سوزاندن پوست و صدمه زدن به الیاف پارچه و لباس می شود. در صورت هر گونه تماس با آن بایستی محل مورد نظر را با مقدار فراوان آب بشویید.

ج) ژلهای چسبنده حاوی لاتکس

درصد حجمی مواد تشکیل دهنده این ژل در جدول زیر آمده است:

ماده درصد حجمی
بنرین ۹۲
لاتکس ۷
اسیداستیک(سرکه)یا اسیدسولفوریک یا جوهرنمک(اسیدهیدروکلریک) ۱

طریقه تهیه:

لاتکس را با بنزین درون یک بطری بریزید. درپوش بطری را ببندید و بطری را آنقدر تکان دهید تا لاتکس بخوبی درون بنزین حل شود. از یکی از اسیدهای آورده شده در جدول، بمیزان اشاره شده، درون بطری استفاده کنید و بطری را تکان دهید تا ژل شکل بگیرد.

احتیاط: درحین کار با اسیدهایی که باغلطت بالا فراهم آمده اند کاملاً محتاط باشید. در صورت تماس پوست یا لباس با اسید محل مورد نظر را با آب فراوان سریعاً بشویید.

استثناء: اسیدسولفوریک های غلیظ معمولا ۹۸درصد اند و تقریبا آب ندارند اگر چنانچه اسید سولفوریک روی بدن ریخت ابتدا با یک حوله سعی کنید تا جایی که می تونید اسید رو جمع کنید و هرگز در لحظه اول آب نریزید زیرا علاوه بر اینکه واکنش با آب موجب فعال شدن مولکول های اسید بیشتری می شود واکنش آب با اسید سولفوریک فوق العاده گرماده هست(به راحتی موجب به جوش آمدن آب می شه) و آسیب بیشتری به بافت وارد می کند

مهم: لاتکس را در انواع طبیعی (گیاهی) نیز می توانید تهیه کنید. برخلاف نمونه های تجاری لاتکس، که دستورالعمل تهیه این ژل بوسیله آنها در فوق آمده است، تهیه انواع ژلهای آتش زا، بوسیله نمونه های طبیعی و گیاهی از لاتکس، متفاوت و اندکی دشوارتر است.

لاتکس [طبیعی] بایستی ابتدا کشیده، صاف و تخت شود. بدین منظور ممکن است مجبور به افزودن مقدار کمی از اسیدهای فوق به لاتکس باشید. در چنین حالتی لاتکس ]صاف شده[ را در هوای آزاد قرار دهید تا خشک شود.

لاتکس و بنزین را بترتیب به نسبت ۲۰ به ۸۰ (۲۰% لاتکس و ۸۰% بنزین) درون یک بطری با یکدیگر ترکیب کنید. در بطری را ببندید و بطری را ۲ تا ۳ روز بحال خود رها کنید تا ژل شکل بگیرد.

تذکرات مهم:

۱-پس از پر نمودن بطری با ژلهای آتش زا، سطح بیرونی بطری را کاملاً با آب تمیز بشویید. در غیر اینصورت در زمان استفاده بصورت دستی، نظیر کوکتل مولوتف، با خطر آتش گرفتن یکباره بطری در زمان حمل و پرتاب روبروخواهید بود.

۲-هیدروکسید سدیم با فلزاتی مانند آلومینیوم بشدت واکنش نشان می دهد و از این حیث بر شبكه های آلومینیومی بکار رفته در ظروف آگاه باشید.

ماسک گاز

امروزه، ماسک گاز به منظور محافظت در برابر استنشاق گازهای سمی و آلاینده های مضر موجود در هوا استفاده می شود. آلاینده های موجود در هوا می تواند شامل باکتری، ویروس، سموم و حتی گازهای مورد استفاده توسط پلیس از قبیل گاز اشک آور و … باشد.

انواع دست ساز از ماسک های گاز تنها یک راه حل موقت است که قابل مقایسه با انواع تجاری نخواهد بود. با این حال استفاده از آنها بر استفاده تنها از یک حوله ی ساده ی معمولی و فشردن آن در برابر صورت ارجحیت دارد.

در این آموزش برآنیم روش آسان و در عین حال موثری از ساخت نمونه ای کاربردی از اینگونه ماسکها بطور دست ساز را برایتان ارائه نماییم. در ساخت این ماسک گاز ازیک کلاه شنا استفاده می کنیم. (شکل زیر)

Sc.jpeg

از این کلاه لازم است بصورت وارونه برای پوشاندن صورت خود استفاده کنید.

با ایجاد سوراخهایی برای نواحی چشم ها و بینی بر روی صورت کار را آغاز کنید. برای چشم ها می توانید از شیشه های یک عینک شنا و جدا سازی این شیشه ها از روی قاب نیزاستفاده کنید.

نکته:شیشه ها بایستی با استفاده از چسب حرارتی یا نوار چسب بر روی کلاه محکم شوند. بدین منظور اندازه ی سوراخها ی تعبیه شده برای چشم ها در روی کلاه را کمی کوچکتر از شیشه ها در نظر بگیرید تا با جا زدن هر کدام یک از آنها درون سوراخها، فشار الاستیکی ناشی از کلاه بر روی شیشه ها نیز به پر نمودن منافذ اطراف شیشه ها کمک کند. آنگاه می توانید اطراف شیشه ها را بر روی کلاه با استفاده از نوار چسب بخوبی محکم نیز نمایید.

برای بخش بینی از یک قوطی کنسرو مناسب و نسبتاً بزرگ که سر و ته آن را بریده اید استفاده کنید. در داخل این قوطی، فیلتر گاز را باید قرار دهید.در دو طرف بخش بریده شده نیز می توانید از توری سیمی در ابعاد قوطی استفاده کنید و اطراف آن را بر روی قوطی و کلاه با نوار چسب بچسبانید.

برای ساخت فیلتر از یک دستمال پارچه ای کتانی که درون آن را از کربن فعال پر نموده اید استفاده کنید. این دستمال پر شده از کربن فعال را بایستی درون قوطی قرار دهید.کربن فعال با سطح مؤثر وسیع می تواند بخارات و گازهای مضر را جذب و به سطح خود بچسباند و مانع از انتشار مجدد آنها در هوا شود.چنانچه ذرات کربن فعال خریداری شده را بزرگتر از دانه های شکر یافتید حتماً آنها را در هاون آسیاب کنید.

توجه: کربن اکتیو، که با نامهای دیگری مانند کربن فعال یا زغال فعال نیز در بازار شناخته می شود را می توانید بسادگی از فروشندگان مواد شیمیایی یا افرادی که با مشاغلی مانند تصفیه آب در ارتباط می باشند تهیه کنید.

در خاتمه با استفاده از کش یا هرگونه نوار لاستیکی در اطراف ماسک، در زمان استفاده، ماسک را بر روی صورت خود محکم نگاهدارید. (شکل زیر)

Gas mask.jpg

روشهای دستیابی به بودجه

به منظور تداوم مبارزات چریکی در مقیاس وسیع، دسترسی به منابع مالی قابل توجه ضروری است.

اخذ بودجه برای مبارزه روشی دشوار و مخاطره آمیز است. بدست آوردن پول نقد نباید منجر به هر گونه آسیب فیزیکی به افراد بی گناه شود. دشمنان ما تنها قربانیان حاصل از چنین رفتارهایی می باشند.

مانند هر عمل دیگری، در دستیابی به منابع مالی باید به خوبی فکر و تحقیق کنید و بدون برنامه ریزی هرگز از سر استیصال دست به چنین اعمالی نزنید.

روشهایی چون جعل اسکناس، تقلب در کارت اعتباری، چک و مانند آن هر چند هر یک به نوبه خود سیر حاکمیت در یک کشور را تضعیف می کنند، اما برای کلیه افراد عملی نبوده و از این حیث سرقتهای مسلحانه و قاچاق اعم از انواع سلاح گرم، طلا و جواهر و …، که توسط دولت کنترل می شوند، در محدود قابل تصور قرار می گیرند.

هرگونه سرقت نیازمند مراقبتهای وسیع است. بطوریکه جمع آوری اطلاعات کلیدی برای هرگونه سرقت ضروری است. در سرقتهای مسلحانه آماده عقب نشینی تاکتیکی داشته باشید، حتماً خیابان‌ها و کوچه‌های محل عملیات را از قبل شناسایی کنید.

در صورت لزوم با تمرکز نیرو، قدرت آتش و بمنظور پائین آوردن روحیه ی نیروهای دولتی در زمان و مکان معین با شدت و بی رحمی وارد عمل شوید. اصول مربوط به غافلگیری را نیز از یاد نبرید و تمامی اهدافتان را در جهت درگیری قطعی و مستقیم با نیروهای دولتی متمرکز ننمائید.

توزیع کنندگان، فروشندگان و مدیران شرکت های ثروتمند وابسته به حکومت را شناسایی نمایید و با کسب موقعیت دست به سرقت، گروگانگیری و اخاذی از آنان بزنید!

از بکارگیری یک الگوی قابل حدس در حملات خود، که می تواند منجر به پیش بینی زمان و مکان حملات بعدی شما باشد دوری نمایید و بطور کلی در هر عملیات روشهای اخلال و مقابله با اقدامات اطلاعاتی در تحقیق و شناسایی را از نظر دور نداشته باشید.

نکات سومندی که باید بدانید

الف) ارتباط گیری در بندهای امنیتی

در زندان سعی کنید با دیگر دوستان خود ارتباط برقرار کنید. یکی از روش های ارتباط‌ گیری زدن “مورس” می‌باشد. در اینجا به اختصار شیوه یادگیری زبان “مورس” را برایتان شرح می‌دهیم:

سی و دو حرف فارسی، با همان ترتیبی که دارند، به چهار دسته‌ی هشت حرفی تقسیم می شوند. هر دسته‌ی هشت حرفی یک ردیف را تشکیل می‌دهد و چهار ردیفی که به این شکل درست می‌شوند به ترتیب زیر هم قرار می‌گیرند:

١- ا ب پ ت ث ج چ ح

٢- خ د ذ ر ز ژ س ش

٣- ص ض ط ظ ع غ ف ق

۴- ک گ ل م ن و ه ی

به هنگام زدن مورس، فرستنده‌ی پیام، با زدن دو ضربه ممتد، به ازای هر ردیف، شماره‌ی ستون را مشخص می‌کند و ضربه‌های بعد شماره‌ی حرف را در ستون معین می کند. برای مثال، برای مخابره‌ی کلمه‌ی خطر، دو بار دو ضربه‌ی پیاپی زده می‌شود، یعنی ستون دوم، کمی مکث، سپس یک ضربه زده می‌شود، یعنی خ. در ادامه برای حرف ط سه مرتبه دو ضربه ممتد زده می شود و با کمی مکث سه ضربه با فاصله زده می شود و برای حرف ر دو بار دو ضربه ممتد زده شده و با کمی مکث در ادامه چهار ضربه با فاصله زده می شود.

ب) دوستان وخانواده

موثرترین روش برای اینکه بیماری چشمان ما را نابینا سازد، ناآگاهی از رفتارها و برخوردهایی است، که ما را فریب می دهد، هر چند استثناتی نیز ممکن است وجود داشته باشند!

در برقراری ارتباط با دوستان و یا هر یک از اعضاء خانواده (پدر، مادر، همسر و …) به همسان اندیشی در جستجوی یک ایدئولوژی واحد به تنهایی اکتفا نکنید، این موارد هر چند مهم است، اما همیشه منجر به اعتماد نمی تواند شود.

فراموش نکنید که یک دشمن می تواند به شکل معنوی تغییر چهره دهد و بایستی بگونه ای پیش رفت تا به شیوه ای صحیح، خوب و بد را از همدیگر تشخیص دهیم. چگونه می توانیم متوجه شویم دامهای دشمن برای ما چه می تواند باشد، وقتی از این موضوعات غافل مانده ایم؟!

از عوارض سوء تفرقه نیز آگاه باشید و از چنین پدیده شومی در هر سطحی بیزاری بجوئید، لیکن چنین نگره ای هیچگاه مانع از رسیدن به درست اندیشی و تفکر صحیح در شما نبایستی شود. موارد سوء ظن بایستی به دقت مدیریت شوند.

لازم است از ابزارها و آزمایشات مختلفی برای سنجش میزان اعتماد خود در افراد استفاده کنید.

ج) دستگیری

دستگیری ممکن است در خانه، خیابان، محل‌ کار و یا تحصیل و در هر ساعتی از شب و روز بصورت فردی یا جمعی باشد.

نیروهای امنیتی در بیشتر موارد، برای دستگیری افراد در شب اقدام می‌کنند، تا بدین وسیله از اصل غافلگیری استفاده کرده و همچنین مردم عادی از موضوع بی‌خبر بمانند.

وسائل و مدارکی را که به آنها نیازی ندارید، بایستی به خوبی جاسازی کرده باشید. ایمیل‌هائی که نیازی به آنها ندارید و یا فایل‌های نوشتاری و صوتی که مورد نیازتان نیست، باید از حافظه کامپیوتر، پاک نموده باشید. البته این نکته را نباید فراموش کرد، که فرمت کردن یا حذف و یا پاک کردن آن از کامپیوتر به این معنی نیست که دیگر قابل دست‌یابی نمی تواند باشد و از این رو از برنامه های امنیتی بخصوصی، که در موضوعات آموزشی پیشین به آنها اشاره شده است، استفاده نمائید.

اگر موبایل همراه دارید آنرا بجز در مواقع ضروری خاموش نگه دارید و از قبل شماره تلفن‌های ضروری را در ذهن حفظ کرده و از روی حافظه دستگاه پاک کنید.

باید راه‌های فرار مناسب از خانه را از پیش شناخت و مرتب اطراف محل مسکونی را بدقت بررسی کرد. کسانی که شناخته شده و یا مورد تعقیب نیروهای امنیتی هستند، نباید به مدت طولانی در یک محل اقامت داشته باشند.

در صورتی که اطلاعات مهمی در رابطه با دیگر فعالان دارید، میتوانید از داروهائی که برای دفع حمله “صرع” بکار می‌رود، استفاده کنید (مانند فنوباربیتال)، کارکرد این دارو بدین گونه است، که تقریبا تا بیست و چهار ساعت، خواب آلودگی شدیدی به همراه دارد و بدین ترتیب امکان بازجوئی و شکنجه را از مامورین امنیتی خواهد گرفت و به یاران شما این فرصت داده می‌شود، که پاکسازی کرده و از خطر بگریزند.

چنانچه از نام‌های مستعار استفاده کرده‌اید، با شنیدن آن، واکنش نشان ندهید و در نخستین ساعات دستگیری از آشامیدن نوشابه‌های گاز‌دار و یا چای و همچنین غذاهای پرنمک، خودداری کنید، زیرا تعمدا به شما داده می‌شود، تا متعاقباً برای رفتن به دستشوئی، شما را در فشار قرار دهند.

ممکن است در درون خودرو، محل کار یا منزل شنود کار گذاشته شده باشد. این موضوع یکی از شگردهای رایج در میان نیروهای امنیتی بوده و قبل از دستگیری، در محل کار و یا اقامت آنها، میکروفن یا دوربین نصب می نمایند، بطوریکه نه تنها آنها را زیر نظر گرفته،​ بلکه بدین طریق در جریان دیدار و گفتگوهای آنها قرار گرفته و اطلاعات زیادی از آنها بدست می‌آورند، که پس از دستگیری می‌توانند از این اطلاعات استفاده کنند. برای جلوگیری از این عمل، بهترین راه توجه دقیق و کنترل مرتب این امکان می‌باشد. البته هم اکنون وسائلی برای شناسایی، ردیابی و فرکانس‌یابی اینگونه تجهیزات ساخته شده است که آنها را می توانید از بازار سیاه نیز تهیه نمائید.

تحرک، سرعت عمل و ابتکار، از خطر غافلگیری می‌کاهد. چنانچه با دیگر فعالین در یک جا گرد هم آمده‌اید، طبیعتا باید احتیاط بیشتری داشته باشید. در این زمینه می‌توانید از مناسبت‌‌های فامیلی، درسی و یا شغلی استفاده کنید. هیچگونه مدرکی که به عنوان اثر “جرم” قابل استفاده باشد، به همراه نداشته باشید. هنگام ورود و خروج به محل، تا آنجا که ممکن است اصول مخفی‌کاری را رعایت کنید.

در زمان دستگیری با مامورین درگیر شده و با ایجاد سر و صدا سعی کنید تا مردم رهگذر در جریان قرار بگیرند. در عمل دیده شده است که با ازدحام جمعیت، امکان فرار شما ایجاد می‌شود.

پس از دستگیری، سریعاً در فکر حمله مجدد و فرار باشید. از محل دستگیری تا مکان بازداشت، ممکن است شرایطی از جمله ازدحام، ترافیک و تصادف بوجود بیاید، که از آن موقعیت شاید بتوانید استفاده کنید.

پس از دستگیری در صورت امکان از امضاءِ هرگونه اوراقی خودداری کنید. اگر تحت فشار مجبور به امضا شدید، باید بگونه ای امضاء نمایید، که بعداً بتوانید آن را انکارکنید.

به این موضوع نیز توجه داشته باشید،​ که مامورین در بسیاری از موارد، تاریخ بازداشت را بعداً و پس از اینکه آثار شکنجه از بین رفته باشد، قید می نمایند و از این نظر به تاریخ برگه ها نیز توجه داشته باشید.

در پرونده های سیاسی، پس از بازداشت سه مرحله اصلی از بازجویی بشرح زیر وجود دارد:

- اعمال فشارهای جسمی و روحی

- گرفتن اعتراف به جرائم فاقد سند و مدرک

- استفاده ی تبلیفاتی در تلویزیون و دیگر رسانه ها

در حال حاضر، شیوه های فوق نیز بطرق مختلفی به نتیجه میرسد که این موارد عبارتند از:

- درهم شکستن فرد سیاسی به قصد تخلیه اطلاعاتی، گرفتن اعتراف و تـَوّاب‌سازی*.

  • تواب سازی به ریشه لغتی توبه می پردازد. سیاست تواب سازی در زندان‌ها بیش از هر زمان دیگر به دهه شصت در رژیم جمهوری اسلامی ایران باز می گردد و زندانیان سیاسی توسط بازجویان و مدیران زندان‌ها، تـَوّاب می‌شدند. بجز توبه مذهبی، تواب‌سازی شامل وادار نمودن زندانی به نفی گذشته‌ و حتی انجام اعمالی علیه دیگر همرزمانِ وی نیزمی‌شد، بطوریکه برای مثال گاه توابین باید در شکنجه یا اعدام هم‌کیشان سابقِ خود شرکت می‌کردند. گرفتن اقرار تلویزیونی نیز از توابین بسیار رواج داشت. از شکنجه برای تواب‌سازی استفاده می‌شد و تواب‌ها پس از شکنجه باید مصاحبه‌ ای جهت ابراز پشیمانی و ندامت از کارهای گذشته خود می‌آوردند. توابین پس از آن فعالانه به امر سرکوب سایر زندانیان سیاسی و همکاری با ماموران اطلاعاتی می پرداختند، مانند شرکت در جوخه اعدام و تیرخلاص زدن، جاسوسی و گزارش دادن از اعمال زندانیان دیگر، انتشار نشریه در زندان، گشتهای خیابانی وهمراه شدن با پاسدارها برای شکار مبارزان بیرون زندان! این امر موجب افزایش فضای رعب و وحشت در زندان ، شکستن فضای مبارزاتی در زندان و بی اعتمادی زندانیها به یکدیگر نیز می شد.

- فشار و آزار جسمی:

ضرب و شتم و استفاده از شلاق یا باتوم و شوکر، محدود کردن دستشویی، بازجویی بی وقفه به قصد ایجاد خستگی فیزیکی، عدم رسیدگی پزشکی و انجام بازجویی در زمان بیماری، فرو کردن مکرر سر در توالت، بی خوابی و بیدار کردن مکرر از خواب با ایجاد سرو صدا یا روشن گذاشتن لامپ، آزار جنسی و جسمی و …

- فشار و آزار روانی:

در میان بازجوها این قسم از شکنجه به شکنجه سفید شهرت داشته است، که به یکی ازطرق زیر نیز به انجام می رسد:

وضعیت بهداشتی نامناسب سلول، محرومیت از تماس تلفنی با خانواده، فحاشی به فرد، خانواده و اعتقادات او، تهدید به شکنجه و ایجاد حالت انتظار برای شکنجه، تهدید به ایجاد مزاحمت برای خانواده یا بستگان وی، تهدید به اعدام یا حبس های طولانی مدت، تهید به تجاوز به اعضا خانواده متهم، انفرادی های طولانی مدت، بستن چشم ها و دستها بمدت طولانی، استفاده از ضجه های زندانیان دیگر به قصد ترساندن متهم، زدن اتهامات سنگین بی اساس به قصد تخریب روانی فرد مانند اتهامات امنیتی، محاربه، اتهامات اخلاقی و اتهامات دینی مانند ارتداد، فشار از طریق دستگیری اعضا خانواده، فشار آوردن به وکیل و تهدید وی به پرونده سازی علیه وی، انتشار مسائل خصوصی متهم سیاسی در فضای عمومی مانند اینترنت و دیگررسانه ها و …

- شگردهای فریب:

بی خبر گذاشتن متهم از رویدادهای بیرون زندان و دادن اطلاعات غلط از اوضاع کشور و جهان به وی، دروغ گفتن به متهم در مورد اعتراف گرفتن از دیگر بازداشت شدگان علیه او، مطرح کردن اتهامات سنگین به قصد پذیرش اتهامات سبکتر، تظاهر به رسیدگی و توجه به متهم و ایفای نقش یک بازجوی خوب.

د) مواد منفجره

در هنگام ساخت مواد منفجره از مکانی استفاده کنید، که دارای تهویه هوای مناسب و یا ترجیحاً فضای سر باز باشد و در هنگام کار از دستکش جراحی، ماسک و عینک محافظ استفاده کنید.

همواره ظرفی پر از آب و یخ در کنارتان باشد تا در صورتی که حتی قادر به کنترل دمای فرآیند تحت آزمایش نبودید با خالی نمودن محلول [به آرامی] درون این ظرف احتمال انفجار را از میان ببرید.

در هنگام کار با اسید، اگر اسید سولفوریک و اسید نیتریک روی بدنتان ریخت بسرعت آن محل را با محلول آب و جوش شیرین شستشو دهید.

از کشیدن سیگار در هنگام ساخت مواد منفجره یا نزدیک به شعله و حرارت جداً خود داری کنید و پس از کار با مواد انفجاری حتماً حمام نیز بروید و لباسهای خود را عوض نمائید.

اسیدها و مواد اولیه در ساخت بمبها [متناسب با نوع مواد اولیه ] را می توانید از داروخانه ها، فروشگاههای مواد شیمیایی، آزمایشگاهی، صنعتی، کشاورزی و یا سرقت محتاطانه و مخفی از آزمایشگاههای مدارس، دانشگاهها و حتی بیمارستانها تهیه نمایید.

ساخت یک بمبِ بسیار ضعیف در ابعاد کوچک (پیش از طراحی آن در ابعاد بزرگتر) مناسبترین شیوه برای کشف نقایص و اشتباهاتی است که یک مبتدی ممکن است در زمان ساخت آن مرتکب شود.

در صورت امکان تنها در زمان جاسازی بمب در مکان مورد نظر چاشنی را در بسته بندی بمب قرار دهید و از نزدیک نمودن چاشنی به ماده انفجاری قبل از تکمیل فرآیند نهایی در ساخت آن خودداری کنید.

در صورت استفاده از مدار الکتریکی، قبل از جاسازی چاشنی الکتریکی، از صحت عملکرد مدار با استفاده از یک لامپ تزئینی کوچک و مانند آن چندین مرتبه اطمینان حاصل کنید.


خودکشی

مواقعی وجود دارند، که پیش زمینه لازم وجود نداشته و فرد بی آنکه از مقدمات و تدارک ابتدایی برخوردار باشد، دستگیر شده و مورد شکنجه و بازجویی قرار می گیرد.

همکاری با مزدوران با وعده های پوچی نظیر جلوگیری از اعدام ، تخفیف مجازات و … از جمله مواردی است، که بی آنکه فرد از شیوه های اغوا کننده ی اینگونه افراد مطلع باشد، پس از انجام تخلیه اطلاعاتی و انجام مصاحبه های دروغین و ساختگی ، آنان را در برابر رفتارها و مجازاتهایی که انتظار هیچیک از آنها را پس از اینگونه همکاری ها نمی داده اند قرار داده است. پس هشیار باشید و ضمن اینکه هیچ بازجویی را دوست خود ندانید، خیانت را نیز عملی نابخشودنی در برابر دیگر همرزمانِ خود بدانید.

رهایی از شکنجه و بازجویی را در الویت قرار دهید و باید از هر فرصتی برای رهایی یا پایان دادن بجان خود استفاده نمائید. از آنجا که پیش از ورود به بازداشتگاه، کلیه وسایل (مانند بند کفش، اجسام برنده، کمربند و …) که امکان ارتکاب به این عمل (خودکشی) را برایتان آسان تر می نماید، از شما گرفته خواهد شد، به دقت به موضوعات زیر توجه کنید:

در خواست دستشویی کنید و محیط دستشویی را بخوبی ارزیابی کنید. خودکشی از راه خفگی یکی از همین موارد است. در صورت باقی ماندن مواد شوینده در دستشویی مانند جوهر نمک و وایتکس، آنها را با یکدیگر مخلوط کرده، نفس عمیق بکشید و گاز متصاعد شده را به درون ریه های خود هدایت نمایید. در واقع خودكشی با استفاده از اینگونه مواد شوینده بدینگونه است، كه فرد با مخلوط كردن موادشیمیایی، كه در خانه ها استفاده میشود، سعی میكند كه با تولید گاز سمی کلر به زندگی خود پایان دهد.

خودکشی از راه خفگی می تواند با قرار دادن یک کیسه‌ی پلاستیکی که بر سر ثابت می شود نیز انجام شود. دار زدن یا آویختن خود از ناحیهٔ گردن با طناب و هر وسیله مشابه دیگر از مکانی ثابت و محکم، یکی دیگر از همین گونه روش‌ها است، که در صورت کسب فرصت لازمه می توان به انجام آن مبادرت نمود.

برش مچ دست نیز، اگر خونریزی به مدت طولانی ادامه یابد، کشنده است. در صورت دسترسی به گچ، از نوشیدن محلول آن در آب نیز می توانید استفاده کنید.

با دادن اطلاعات نادرست می توانید سعی کنید در مکانهایی نظیر اتوبانها و … که اتومبیلها با سرعت بالایی در حرکتند برای تشریح وقایع ساختگی مرتبط با جرم حاضر شده و در فرصتی مناسب خود را مقابل وسائل نقلیه تندرویی، که در حرکتند بیاندازید. حضور در مکانهای مرتفع و بلندیها در پریدن از بلندی نیز در این گروه از روشها در خودکشی قرار می گیرد، بطوریکه پریدن از ارتفاع، روش مناسبی برای خودکشی در این قبیل موارد محسوب می شود.

حمله انتحاری به مزدوران را نیز از نظر دور نداشته باشید. در این روش با خلع سلاح، گروگانگیری، حمله به ماموران، زندانیان عادی و … یا وانمود به داشتن سلاح، تیغ ، چاقو و… ضمن اسیر نمودن و تهدید آنان دست به اعمالی بزنید، که به شما شلیک شود. (درصورتی که امکان فرار را مناسب می بینید از این فرصت برای مبادله ، فرار و یا تحمیل خواسته هایتان نیز می توانید استفاده کنید)

در صورت استفاده از اسلحه گرم برای خودکشی نیز حتماً یکی از نواحی سر، داخل دهان و زیر چانه ی خود را نشانه بگیرید.

توجه: استفاده از گلوله های سرخالی در نواحی فوق منجر به فروپاشی سر می شود، بطوریکه شناسایی چهره به سبب ار بین رفتن کامل صورت، بدین طریق غیر ممکن می شود. (به چگونگی ساخت این گلوله ها در بخش «روشهای اخلال و مقابله با اقدامات اطلاعاتی در تحقیق و شناسایی» پرداخته ایم)